de Schorpioen & de Kreeft
deel 2

rebelse mannen en mannen met lippenstift

Wat is normaal?
Ralph Metzner in: Wegen naar bewustzijn

"Op een enkele uitzondering na, is de huidige exoterische psychologie nog altijd vrijwel beperkt tot een zienswijze die normaal of aangepast gedrag als het doel van pschologische verandering ziet...
De esoterische psychologische scholen, enkele Oosterse inbegrepen, hebben vastgehouden aan de kennis van het Hogere Onsterfelijke Zelf, het Krishna-bewustzijn of Christus-bewustzijn...
Opvattingen van wat 'normaal' of 'juist' is, of van 'wat zo hoort', zijn allemaal voorstellingen die onze ontvankelijke perceptie van wat werkelijk is belemmeren... "


Zie ook: De Gouden Fallus


Belangrijke onderwerpen

De vinger van George W. Bush
A New Intelligence Service in Iraq
Sadisme & Fatsoen
Lilith, de duivelse Schorpioenvrouw
De Angst Van Saddam Hussein
Chirac Says Sharon Not Welcome in France
Neelie Kroes: Bazig en Liberaal
Bush: 'I Want to Be the Peace President'
Khamenei, & The Ideal Human Being
UN assembly votes against Israeli wall (21-7-04)
Marcel van Dam & De Nieuw-Linkse Macht

De Vinger Van George W. Bush
The single greatest event of my life
jiveturkey blogger 2004

So I went to protest Dubya today....
Adam came over and with my and Matt's help, created two banners. They read: DOWN WITH BIG BROTHER and MORE TREES, LESS BUSH.

The action got started off right when we arrived on the scene, and seven or eight teenage guys decided to "re-enact" the prison abuse scandals in Iraq by stripping down to thongs and making a human pyramid, while donning black hoods.
The police officers on the scene immediately tackled them and led them out in handcuffs. It will be interesting to see how that plays out in court.
Meanwhile, a crazy fortysomething man was asking Sean and Adam if they put their efforts into worshiping Christ. They said, "Yes, we like Jesus. We go to church." The man was befuddled, not expecting that sort of response from two teenage boys.

It gets so much better.

Sean had to go back to work, so we drove him back to my place where his car was, then me, Adam, and Brendan went to another spot along the highway that we had spied earlier.
A friendly Kerry supporter named Mr. Shenk let us use his front yard to display our banners. Now comes the good part. After waiting around for about 45 minutes, the motorcade passed by us again. A few police cars, followed by a van or two, drove by.
Then, a Bush/Cheney bus passed, followed by a second one going slower. At the front of this second bus was The W himself, waving cheerily at his supporters on the other side of the highway.
Adam, Brendan, and I rose our banner (the More Trees, Less Bush one) and he turned to wave to our side of the road.
His smile faded, and he raised his left arm in our direction....
And then, George W. Bush, the 43rd president of the United States of America, extended his middle finger.

A ponytailed man standing next to us confirmed the event, saying, "I do believe the President of the U.S. just gave you boys the finger." We laughed probably for the next half hour, and promptly told everyone we knew...

We pissed George W. Bush off. We are true patriots...


Zie ook: De vloek van de republikeinen

A New Intelligence Service in Iraq

Iraqi Prime MInister Iyad Allawi, flanked by Interior Minister Falah Hassan al-Naqib, left, and Defense MInister Hazem Shaalan al-Khuzaei, right, speaks at a news conference in Baghdad, Iraq Thursday, July 15, 2004.
Allawi said that Iraq's government will create a new intelligence service specifically geared toward tackling the nearly 15-month-old insurgency in the country.(AP Photo/Samir Mizban)


Flashback: Iranian Ministry of Security SAVAK

Shah-an-Shah [King of Kings] Mohammad Reza Pahlevi was restored to the Peacock Throne of Iran with the assistance of the Central Intelligence Agency in 1953.
The CIA mounted a coup against the left-leaning government of Dr. Mohammad Mossadeq, which had planned to nationalize Iran's oil industry.
CIA subsequently provided organizational and and training assistance for the establishment of an intelligence organization for the Shah. With training focused on domestic security and interrogation, the primary purpose of the intelligence unit, headed by General Teymur Bakhtiar, was to eliminate threats to Shah.
Formed under the guidance of United States and Israeli intelligence officers in 1957, SAVAK developed into an effective secret agency.

The SAVAK symbolized the Shah's rule from 1963-79, a period of corruption in the royal family, one-party rule, the torture and execution of thousands of political prisoners, suppression of dissent, and alienation of the religious masses.
The United States reinforced its position as the Shah's protector and supporter, sowing the seeds of the anti-Americanism that later manifested itself in the revolution against the monarchy.
The discontent was leveraged by Ayatollah Ruhollah Khomeini, then in exile, to build popular support for his Islamic philosophy


Zie ook: Vrijheid & Gelijkheid


Sadisme & Fatsoen
Commentaar WD 2004

Dat de geschiedenis vaak weinig meer is dan een soms zinvol, maar veelal zinloos spel van herhalingen, bewijst het gedrag van de nieuwe regering in Irak.
Aanvankelijk werd het idee gewekt dat na de val van Saddam Hussein er een soort paradijselijke toestand zou kunnen aanbreken waarin de 'zielige, onderdrukte khomeinistische burgers van Irak' vrij en blij door het leven zouden kunnen trekken, als waren het blijde, verdwaasde Amerikaanse 'flower power people'..., hand in hand natuurlijk met de lieve onderdrukte naar Iran gevluchte Ayatollahs , goedige baasjes, die weliswaar in het verleden door George W. Bush in een officiële redevoering tot vertegenwoordigers van het kwaad werden uitgeroepen ('the axis of evil'), maar dat mocht de democratische bevrijdingspret niet drukken, want als blinde gelovigen de wereld gaan bevrijden, dan bevrijden ze nooit de eerlijke mensen, maar altijd de leugenaars en de opportunisten, omdat eerlijke mensen nu eenmaal niet in leugens geloven.

Eerlijkheid nastreven is een van de belangrijkste opdrachten die regeringsleiders hun medewerkers moeten meegeven, want wanneer een overheid niet meer in staat is onderscheid te maken tussen feit en fictie, dan is de wereld misschien een paradijsje voor de leugenaars en de opportunisten, maar dan zitten toch echt alle eerlijke, waarheidlievende mensen in de hel: een geestelijke hel, waarvan het bestaan door serieuze schrijvers en kunstenaars uitvoerig wordt beschreven, maar waar middelmatige doe-politici zich wat lacherig van distantiëren, omdat zij voor elk probleem een oplossing weten, behalve voor het probleem van de geestelijke hel.

Een geestelijke hel ontstaat daar waar mensen niet in staat zijn op een positieve manier om te gaan met de negatieve krachten die een onlosmakelijk deel uitmaken van ons bestaan.
Die negatieve krachten worden binnen het primitief-mechanisme wereldbeeld dat wij hanteren niet benoemd, maar hebben duidelijke, uitgesproken benamingen en omschrijvingen binnen het eeuwig aan zichzelf gelijkblijvende wereldbeeld van de astroloog.
Astrologie was honderden jaren lang in alle culturen over heel de wereld de spil van het bestaan. Niet omdat de mensen die astrologie bedreven dom waren - want je bent niet dom wanneer je via ingewikkelde wiskundige berekeningen in staat bent de loop van de planeten en de sterren te berekenen en te voorspellen - maar omdat die intelligente mensen niet bereid waren weg te lopen voor een waarheid die de vijand is van de simplificerende domheid die wij met z'n allen 'onze religie' noemen: een religie die door 'ons' werd bedacht...

Verdommend religieus denken stelt niet de vrije geest centraal, maar de vorm of het idool (de Paus, de staat, de leider etc), en wordt daarom door aan de vorm gebonden mensen altijd gezien als een vanzelfsprekende partner.
Veel mensen in het Westen denken dat ze heidenen zijn, maar dat mag gerust een waanidee worden genoemd, omdat ze, als puntje bij paaltje komt, allemaal in devotie neerknielen voor de een of andere vergoddelijkte heilige man, niet iemand die zomaar een onbeduidende half-demente man is, maar een hooggeachte priester die het symbool is van de theocratencultuur die wij (bewust, soms onbewust) voortdurend aan het promoten zijn.
Want je kunt de val van Saddam Hussein wel afschilderen als een overwinning van de redelijkheid, maar wanneer je bekijkt welke werkelijkheid we nu aan het herstellen zijn, dan kun je alleen maar een juist beeld van die nieuwe werkelijkheid geven wanneer je het oude beeld van het Iran van de Sjah er als een vergeeld, kreukelig geworden fotootje overheen legt.

De Sjah is in de jaren zeventig door radicale moslims en radicale marxisten het land uitgejaagd: omdat hij weliswaar het land wilde moderniseren, maar dat deed op een Saddamsiaanse wijze, met behulp van een uiterst agressieve geheime dienst, waarvan de leden werden getraind door de CIA en de Mossad, dezelfde instanties die nu het beeld van de goede, kuise Amerikaanse Bush & Blair-bevrijders aan stukken hebben geblazen.., een daad die aantoont dat mensen die oorlog en burgermansreligie gaan bedrijven elk etiket op hun voorhoofd mogen plakken, behalve het etiket 'kuis'.
Kuisheid veronderstelt kinderlijke onschuld en kinderlijke openhartigheid, het vermogen als een spelend kind om te gaan met al die zware zaken, waarop wij als obsceen ervaren dierlijke schuttingwoorden hebben geplaatst.
Er zijn maar weinig mensen in ons land die op een kinderlijke wijze de woordjes kut, lul en kont kunnen gebruiken. En dat is nu juist de reden waarom ik een aantal erotische verhaaltjes heb geschreven waarin de kleinburgerlijke zwaarte wordt aangevallen, in dienst van de kinderlijke onschuld.
Niet omdat ik zomaar wat puberale heibel wil trappen (hoewel daar natuurlijk niks op tegen is) maar omdat ik heb ingezien dat het aangaan van liefdevolle relaties alleen maar mogelijk is wanneer je het schijnheilige fatsoen dat van een mens zijn hart een moordkuil maakt terzijde schuift.
En dat is nu precies de fout die de zogenaamde bevrijders van Irak gemaakt hebben: ze hebben als primitieve, kleinburgerlijke moralisten Irak geen vrijheid gebracht, maar schijnheilig fatsoen, en het is dat schijnheilige fatsoen dat van de woordjes kut, lul en kont - via de koppeling aan zaken als marteling , vernedering en misbruik - loodzware, volwassen begrippen heeft gemaakt, die demonische vernietigingsmechanismen kunnen worden, die zich als boemerangs gaan keren tegen al diegenen die zich nu bevrijder' noemen.

In de jaren zeventig was dat inzicht gewoon onder linkse mensen. Harry Mulisch, een tamelijk excentrieke wereldvreemde schrijver, die als een heuse, enisgzins maffe dichter een witte duif ontwaarde op de schouders van de communist Fidel Castro, veroordeelde de seksueel gefrustreerde kleinburgerij in ons kleine brave land ( het klootjesvolk ) en haalde het ingewikkelde, in nogal duister taal geschreven werk van Wilhelm Reich, een Duitse psychiater en seksuoloog uit de boekenkast om daarmee de wereld van de gefrustreerde regenten te lijf te gaan (zie: Nico Laan over 'Het sexuele bolwerk' van Mulisch).
De aardige goede communistische baasjes in China en Rusland (landen die doodleuk stelden dat homoseksualiteit een uitvinding van het decadente Westen was - hetzelfde Westen dat nu door moslimfundamentalisten verdorven en decadent wordt genoemd) werden met rust gelaten. Die mochten alles wat in hun ogen decadent was in de gevangenis stoppen, hetgeen geen fabeltje, is omdat ik in die tijd correspondeerde met een homoseksuele Poolse jongen, die een week voor ondervraging in de gevangenis werd gezet, nadat de geheime dienst een pakketje met pornoboekjes had onderschept.
De jongen was doodsbang, trad onmiddellijk na zijn vrijlating in het huwelijk met een oude jeugdvriendin en schreef mij dat hij van nu af aan alleen nog wilde leven voor zijn vrouw en zijn gezin...; hoe moeilijk dat misschien ook zou zijn...
Het is het eeuwige verhaaltje van het burgerman-sadisme dat altijd op zoek is naar slachtoffers die op het altaar van het burgermansfatsoen kunnen worden gelegd.
En het getuigt daarom van weinig wijsheid wanneer overheden van zich vrij noemende landen dat burgermanssadisme aan gaan zitten moedigen door seksuele frustraten op de troon te zetten, mensen die van seksualiteit alleen maar een liefdeloos, dierlijk gebeuren kunnen maken, dat altijd van mannen destructieve verkrachters maakt die weinig meer kunnen dan op zoek gaan naar voorwerpen die onderworpen moeten worden (16-7-2004)


Zie ook: Politicus zonder partij

Lilith, de duivelse Schorpioenvrouw
& Eva, de lieve, onderdanige vrouw


Lilith is een vrouwelijke demonische figuur in de joodse mythologie, mogelijk gebaseerd op Lilitu, een demonisch wezen in de Mesopotamische mythologie. Ze werd voor het eerst vermeld in de Babylonische Talmoed in de 3e-5e eeuw en ontwikkelde zich in middeleeuwse joodse literatuur tot Eva's voorganger als eerste vrouw van Adam. (Wikipedia info)
Hoewel het Oude Testament een conservatief-patriarchale reactie is op de vrijheid van het Babylonisch-vrijzinnige denken, die er toe heeft geleid dat de veelvormige rijkdom van het polytheisme werd teruggebracht tot de beperkende dictatuur van een enkele God de tot bezit werd gemaakt van een groep uitverkorenen, die het Goddelijke principe ontdeden van alles wat als slecht, vies of onfatsoenlijk werd ervaren, bevatten joods-mystieke geschriften verwijzingen naar de Babylonische beeldenrijkdom die - hoe vals moralistisch ze soms ook getint mogen zijn - nuanceringen aanbrengen die in de bijbel ontbreken, omdat de bijbel (hoe je het ook wendt en keert) weinig meer is dan een product van kleindenkers die op volstrekt willekeurige wijze uit de oude (niet-joodse) teksten al die goden en godinnen verwijderden die niet pasten in het beeld van de ene God met zijn ene uitverkoren volk.

Zo bevat het Boek der Schittering, (Sepher Zohar), ondanks het feit dat het een product is van een patriarchale cultuur die de gehoorzame vrouw tot ideaal heeft verheven, een verhaal dat verwijst naar een geheel ander vrouwentype, dat haaks staat op het gehoorzaamheidsbeeld van al die conservatieve gelovigen die tegenover de ene autoritaire God (Saturnus-Steenbok-Vader) de ene gehoorzame vrouw (Maan-Kreeft-Moeder) plaatsen.
Je zou aan dat opstandige vrouwentype de astrologische naam Schorpioen kunnen verbinden, de opstandige, hoerige vrouw, die in het oude Babylonië tempeldienares was en het in die functie als haar taak zag jonge, naar wijsheid strevende pubers in te wijden in de geheimen van de seksualiteit, een bezigheid die een gruwel was in de ogen van de braven en de fatsoenlijken, die als reactie op het Babylonische onfatsoen de 'Ezraistisch-joodse religie' ontwierpen, een neerdrukkend, op bestraffing van andersdenkenden gerichte vorm van bijgeloof, dat via het conservatieve christendom (Roomse priestercultuur) en de conservatieve Islam nog altijd grote bevolkingsgroepen terroriseert.
In de Sepher Zohar wordt de 'duivelse' vrouw 'Lilith' genoemd, de eerste vrouw van Adam die niet meer met hem samen wilde leven, omdat ze in alles zijn gelijke wilde zijn en daarom in elke vorm van ongelijkheidsdenken een daad van opperste onrechtvaardigheid zag.

Het Verhaal Van Lilith
uit een boekbespreking van Susan Gorel

Vele duizenden jaren geleden, zo gaat het verhaal, schiep God de eerste mens naar zijn androgyne beeld en gelijkenis.
"Man en vrouw schiep hij hen" zoals de Bijbel vertelt. Pas later scheidde God de twee helften in een aparte mannelijke en vrouwelijke vorm. De man werd Adam, de vrouw Lilith genoemd.
Omdat ze samen uit hetzelfde slijk der aarde waren gemaakt, vond Lilith het niet meer dan normaal dat ze dezelfde status als Adam kreeg toebedeeld. Maar wat zij van haar kant zag als nodig en rechtvaardig, deed Adam steigeren. Hij werd verontwaardigd en zag de eis van Lilith als een belediging. Hij nam het ook niet dat ze 'niet steeds de onderdanige rol wilde spelen'.
"We zijn toch gelijk!" riep Lilith verontwaardigd uit. "We zijn toch allebei uit dezelfde aarde gemaakt!"
En toen Adam duidelijk zijn superioriteit wilde doen gelden en probeerde zijn wil aan haar op te leggen in een poging haar te overweldigen, riep Lilith in haar wanhoop de onuitsprekelijke naam van God aan.
De Eeuwige beantwoordde haar schreeuw door haar vleugels te geven, waarmee ze wegvloog uit het Paradijs. Weg. Ver weg. Zo ver als ze vliegen kon. Weg van Adam, ver weg van zoveel onrechtvaardigheid.
Ze kon niet bevatten dat Adam haar meerdere wilde zijn. Met welk recht trouwens? Ze waren toch evenwaardig? Twee delen van een geheel? Gemaakt om in alles elkaar aan te vullen? Om als twee zelfstandige mensen met elkaar samen te leven, evenwaardig op elk gebied? Ze voelde zich opstandig en verraden, miskend en vernederd.

Adam, die ondertussen eenzaam achterbleef, smeekte zijn Schepper om Lilith weer bij hem terug te brengen.
Maar liefst drie aartsengelen werden uitgestuurd als bemiddelaars: Gabriel, Michael en Rafael. Maar Lilith weigerde om een compromis te sluiten. Nog liever onderging ze de straf van haar Schepper en liet ze zich verbannen naar een onherbergzame streek ergens aan de Rode Zee.
Lilith was mooi en verleidelijk met een karakter dat hartstochtelijk en vurig was. En samen met Samael, de aartsengel van de dood en meester van de gevallen engelen, vierde ze haar losbandigheid.
Als straf voor haar ongehoorzaamheid en haar ongehoorde uitspattingen besliste God dat ze elke dag honderd kinderen zou verliezen van het talrijke kroost dat ze baarde. En dat vond Lilith uitermate onrechtvaardig.

Maar ook Adam in zijn Aards Paradijs bleef ontevreden. Hij miste een vrouw. Op een dag, toen Adam in slaap gevallen was, nam God een rib uit zijn lichaam en schiep daaruit een nieuwe gezellin: Eva.
Eva was alles wat Lilith weigerde te zijn. Ze was dienstbaar en onderdanig, lief en zacht en zeer verbonden met haar man. Eva was het archetype van de moederlijke, koesterende energie die gewoon geschapen is om kinderen te baren. (Susan Gorel in haar bespreking van 'Het boek Lilith')

[Wie zich bezighoudt met astrologie zal in deze mythe weinig meer zien dan een verwijzing naar een vrouwentype, dat de kenmerken van het dierenriemteken Schorpioen draagt. Aan Eva met haar zachte, moederlijke eigenschappen kan het dierenriemteken Kreeft worden toegekend..]


Laura Bush: een 'duivelse' Schorpioenvrouw?



geboren op 4 november 1946, rond 18 uur:
zon in schorpioen en maan in het teken vis

"Look at her eyes, These can be green, blue, brown or black, but they will be piercing with hypnotic intensity. Most people feel nervous and ill being under Scorpio's steady gaze. Scorpio eyes bore deeply into you, mercilessly, as if they are penetrating your very sou. They are Scorpions...

Be on guard with all Scorpions. I do not mean they are wicked. They are just not soft or naive. You can not see their emotions which are not reflected on their face. The Scorpio lady has a deep, mysterious beauty. She is magnetic, proud and totally confident. She has one secret but regrets that she was not born man..." (Women & Astrology)

Hans Blix accuses PM of ignoring arms inspectors
Helena Smith, The Guardian 16-7-2004

Hans Blix, the head of the United Nations weapons inspectors in Iraq in the runup to war, yesterday accused Tony Blair of misleading the British people by failing to "think critically about the evidence at hand".
Of the approximately 500 searches, conducted at homes, industries, factories and administrative buildings, not one had yielded any evidence of WMD.
If the intelligence had been re-assessed the conclusion, inevitably, would have been that the UN team needed more time, he said. "It was as if the UK and US governments did not care what inspectors said," Mr Blix said.
"There is a lesson here and that is that independent, international inspection came much closer to the reality than national intelligence organisations that worked for governments."

Info: Hans Martin Blix is een Zweeds politicus. Hij was Minister van Buitenlandse Zaken in 1978-1979. Blix was ook het hoofd van de United Nations Monitoring, Verification and Inspection Commission (inspectiecommissie van de Verenigde Naties) van januari 2000 tot juni 2003, toen hij door Demetrius Perricos werd opgevolgd. In 2002 begon de commissie met zoeken naar massavernietigingswapens in Irak.
Hans Blix is geboren in Uppsala, Zweden, op 28 juni 1928: Zon in het dierenriemteken Kreeft en Maan in het teken Schorpioen.


De Angst Van Saddam Hussein
voor het pan-Islamisme van Khomeini

Voorwoord WD:
Omdat na de val van Saddam Hussein Iraanse hardliners het eigen revolutionair-Islamitische Khomeinistraatje proberen schoon te vegen met behulp van het bloed van tienduizenden onschuldige slachtoffers (in plaats van op een eerlijke wijze eigen verantwoordelijkheid voor misdragingen van anderen te erkennen) wordt hieronder een citaat weergegeven uit een objectief-wetenschappelijk betoog dat duidelijk aangeeft dat Saddam Hussein's agressieve gedrag een reactie was op het fanatisme van die Islamitische Revolutionairen die streefden naar een Groot-Iraans Mahdi-rijk (een wereld waarin de Twaalfde Imam, de Mahdi, mogelijk samen met Jezus van Nazareth, zou strijden voor waarheid en rechtvaardigheid).

Wat het jaar 1967 was voor de ministaat Israel (rationaliteit werd na de verovering van Jeruzalem vervangen door irrationaliteit) was het revolutiejaar 1979 voor de fundamentalisten in Iran & Irak: de ratio verdween en werd vervangen door blind-emotioneel gedrag, waarbij angst en fanatisme elkaar versterkende krachten vormden.

Khomeini and his advisors set the stage for war,
and, in many ways, provoked Saddam's attack
Francis V. Xavier, Federation of American Scientists

Abstract: The Iran-Iraq War ended in 1989 after nearly eight years of bloodshed. When it was over, the conditions which existed at the beginning of the war remained virtually unchanged. Consequently, considerable potential exists for another war. This paper presents the argument that the war was essentially a struggle between two men, Ayatollah Khomeini, and Saddam Hussein. Saddam feared Khomeini because Khomeini threatened Saddam's power base in Iraq. Consequently, he started the war after a cost-benefit calculation convinced him that an attack on Iran could solve his external problem (Khomeini) and shore up internal support for his government.

Khomeini and his advisors set the stage for war, and, in many ways, provoked Saddam's attack-they should not have been surprised by it.
Iran and Iraq did not start fighting in 1980 simply because most Iranians are Persians while most Iraqis are Arabs. They did not fight because of differences between the Shia and Sunni sects of Islam, even though the Iranians are ruled by Shias and the Iraqis by Sunnis. They also did not go to war over land, water, or oil, although all of these issues have been cited as causes for the war.
In all likelihood, these two countries went to war because of a conflict between two men.
One of these men, Iraqi President Saddam Hussein, feared the power of the other man, Iranian leader Ayatollah Ruholla Khomeini.
Saddam's fear was the primary cause of this war.
So, when we start our look into the causes of the war, we should focus on what drove Saddam Hussein to fear Iran, since Iran's initial motivation for fighting was basically a defensive, survival-based rationale.
This is not to say that Iran was an innocent bystander, wrongly attacked by a belligerent neighbour. On the contrary, Iran did as much,or more, to set the stage for hostilities. It was merely Iraq who fired the first shots, out of fear.
What caused this fear? Although Iran has a larger population and more territory; conditions which would lead Iraq to consider Iran a geopolitical threat, these conditions existed before Khomeini came to power in Iran.
Why did Saddam Hussein not attack Iran in 1978 or 1979, when the Shah was still in power? Perhaps Iraq feared American intervention prior to 1980, since the Shah was a client of the US. More likely, however, is that Saddam's fear of Iran increased significantly along with the changes which took place in 1979 and 1980 after Khomeini s return to Iran.
After Khomeini's return there was increased emphasis by the Iranians on exporting an Islamic revolution that prescribed, as one of its objectives, the overthrow of Saddam Hussein s secularly-based Ba'ath party government in Iraq.
So, by 1979, Saddam was living next door to a neighbour who was not only larger and potentially stronger, but whose leaders were publicly calling for the overthrow of his government..


Chirac Says Sharon Not Welcome in France
Until He Explains Remarks Telling Jews to Leave France
By Pamela Sampson, COX net 20-7-2004

"Israeli Prime Minister Ariel Sharon has urged all French Jews to move to Israel immediately to escape anti-Semitism. He told a meeting of the American Jewish Association in Jerusalem that Jews around the world should relocate to Israel as early as possible." BBC news 18-7-2004

PARIS -- President Jacques Chirac said Monday that the Israeli leader would not be welcome here until he gave a satisfactory explanation for saying Jews should go to Israel to escape anti-Semitism in France.
Israeli Prime Minister Ariel Sharon's remarks Sunday produced a storm of rebuke after he said French Jews were under threat by the nation's much larger Muslim community and should leave.

The sharp response by Chirac, the head of the French National Assembly and others caused Sharon to step back, with Israeli officials claiming the remarks were taken out of context.
Sharon's remarks - in which he said France was host to "the wildest anti-Semitism" - were misunderstood, said Jacques Revah, the charge d'affaires of the Israeli Embassy in Paris.
He said Sharon's comments to American Jewish leaders on Sunday in Jerusalem were only a way of telling Jews they belong in Israel. "Mr. Sharon had the same message for all Jews in the world [..]" Revah said.

On Monday, Sharon's words were widely deemed scandalous and provoked widespread irritation within the prickly French political class. The Foreign Ministry quickly issued a terse statement calling his remarks "unacceptable" and demanding an explanation. Jean-Louis Debre, president of France's lower house of parliament, went further, telling Europe-1 radio that the words are "inadmissible, unacceptable and, furthermore, irresponsible."


Flashback: True Torah Jews Against Zionism

"Theodor Herzl (1860-1904), the founder of modern Zionism, recognized that anti-Semitism would further his cause, the creation of a separate state for Jews. To solve the Jewish Question, he maintained we must, above all, make it an international political issue. Herzl wrote that Zionism offered the world a welcome final solution of the Jewish question. In his Diaries , page 19, Herzl stated Anti-Semites will become our surest friends, anti-Semitic countries our allies."

Commentaar WD 2004

Wat me als anarchistisch buitenbeentje opvalt is dat diegenen die het minder mooie gezicht van het zionisme willen laten zien - en daarom gewoon stellen dat zionisme een vorm van antisemitisme bevorderend fascisme is - vaak ook diegenen zijn, die tegelijk met de negatieve aspecten van het zionisme (zoals anderen uitsluitend groepsegoisme) de positief-seculiere kant van het zionisme (anarchistisch vrijheids- en moderniseringsverlangen) verwerpen.
Dat is altijd het probleem in een wereld die wordt beheerst door ideologische zwart-wit-denkers, en het enige antwoord op die polarisatie is dan ook (zoals het op deze website gebeurt...) kiezen voor anarchistisch midden-denken, een op individuele ontwikkeling gerichte, holistische denkwijze (een vorm van mystiek die altijd wordt afgewezen door fanatieke gelovigen die niet in staat zijn hun idolen overboord te zetten..).

Neelie Kroes: Bazig en Liberaal
geboren op 19 juli 1941:
Zon in Kreeft, Ascendant Steenbok

Astrologie laat (en dat is de reden waarom collectivistische machtsdenkers astrologen haten) de individuele mens achter het collectivistische masker van de machtsmoraal zien.
Waar een machtsdenker zichzelf 'goede christen' of 'goede socialist' of 'goede moslim' noemt, daar schetst de astroloog een niet aan de moraal gebonden portret, een objectieve weergave, die niet gebonden is aan welke ideologische typering dan ook, zodat je kunt stellen dat de astrologie de enige menswetenschap is, die de werkelijkheid op een eerlijke wijze probeert te bekijken (zoals je dat toch eigenlijk ook van sociale wetenschappen zou mogen verwachten..).

Juist vanwege de wil de werkelijkheid op een beperkte, en zelfs moralistisch-marxistische, wijze te bekijken besloot ik na mijn kandidaatsstudie sociologie in Utrecht over te stappen naar Amsterdam, waar ik aan het Politicologische Instituut (geleid door professor Hans Daudt) me wilde wijden aan een multidisciplinaire bestudering van de maatschappelijke werkelijkheid, een streven dat zichzelf al snel doodliep op het dwingerige moralisme van de marxisten die de vijanden waren van elke werkelijkheid waaraan je het voorvoegsel 'multi' zou kunnen toevoegen.

Multidisciplinair wil niks anders zeggen dan dat je een probleem vanuit verschillende gezichtshoeken wilt bekijken.
Tegenover verregaande specialisatie die van geleerden vakidioten maakt het oude ideaal van de universele geleerde plaatsen ('homo universalis'), een idealist die niet gedreven wordt door het verlangen machtig te zijn, maar een simpele studeerkamerfreak die doet wat alle geleerden alle eeuwen door hebben gedaan: studeren in dienst van het verlangen kennis te verwerven.

Een homo universalis (Latijn voor 'universele mens'), ook wel renaissancemens of polymath genoemd, is een persoon die op tal van uiteenlopende terreinen – zoals wetenschap, kunst, filosofie en sport – diepgaande kennis en vaardigheden bezit.

Dat het begrip kennis de ontkenning is van het kleinburgerlijke begrip 'moraal' (moraal gezien als blikvernauwing) werd door mij als een normale zaak beschouwd, maar dat was het niet binnen het milieu van machtsdenkers, mensen die op een merkwaardige wijze de studeerkamer (een individualistisch Steenbok-Kreeft-begrip) om wilden toveren in een studeerfabriek (een collectivistisch en militaristisch Ram-Schorpioenbegrip).
En daarmee komen we automatisch terecht bij Neelie Kroes, een politicus die astrologisch gezien heen en weer geslingerd wordt tussen twee, aan elkaar tegengestelde, karakterpolen.
Enerzijds is er de sobere, autoritair eenzelvige Kreeft-Steenbokpool. Maan (Kreeft) en Saturnus (Steenbok) zijn de onpartijdige vader-moeder-planeten, die je zou kunnen typeren met behulp van het sociaal-liberale motto 'wij zijn er voor alle mensen'.
Anderzijds is er de bazige, tirannieke, ruziezoekende Schorpioenpool, die (1) wordt aangegeven door het in het teken Schorpioen geplaatste vriendenhuis 11 (je ontwikkelt eigenschappen die vriendschap met de ander mogelijk maken), (2) het huis waarin zich de Zon bevindt: het achtste huis, dat ook wel het Schorpioenhuis wordt genoemd, en (3) een aspect dat door alle astrologen als het meest gevaarlijke aspect van alle aspecten wordt aangeduid: het negatieve Zon-Pluto-aspect, dat in het teken staat van negatieve machtsuitoefening, macht gebruiken om mensen te controleren, te beschadigen of te kleineren.
Wanneer Neelie Kroes dan ook stelt dat 'vrouwen van mijn generatie vechters, bitscherig' zijn (VK 20/7), dan laat ze niet de sociaal-liberale Kreeft-Steenbok-pool van haar karakter zien, maar de bazige Schorpioenpool, de vrouw die 'one of the boys' wil zijn (VK), en die daarom de duwende en stotende elleboog boven het gemoedelijke sociale contact plaatst.

kzelf heb (in mijn geboortehoroscoop) een in de Steenbok geplaatste Zon die zich in het vierde (Kreeft) huis heeft genesteld, zodat ik mijn Saturnale kwaliteiten niet via ellebogenwerk probeer te manifesteren, maar via keurig, netjes en sociaal studeerkamerwerk (Kreeft is huiselijkheid en daarmee thuiswerk), zodat je mij de vrouwelijke tegenpool van de 'bazige man' Neelie Kroes zou kunnen noemen.


Uri Geller: De Schorpioen Die Magiër Wil Zijn

Astro Info: Geboren 20-12-1946, 02.00u.
Zon in boogschutter, Maan in Schorpioen, ascendant in Schorpioen,
Pluto en Saturnus dominant geplaatst in huis 10.
Het teken Schorpioen is van oudsher het teken van de magiër en de heks.

"Uri Geller gaf in de jaren zeventig een nieuwe impuls aan het onderzoek naar psychokinetische (PK) verschijnselen. Hij boog lepels, schijnbaar zonder er enige kracht op uit te oefenen, bracht kapotte horloges weer aan het lopen en liet kompasnaalden uitwijken. Dit alles demonstreerde hij voor het oog van tientallen wetenschappers en honderden journalisten. Ook trad hij op in talloze tv-shows over de gehele wereld, die een stroom van reacties opleverden van mensen die thuis eveneens allerlei PK-verschijnselen meenden te hebben waargenomen. Gellers faam werd vooral gevestigd door wetenschappers die beweerden dat hij hun parapsychologische tests glansrijk had doorstaan." (Bron: www.skepsis.nl)

"Uri Geller werd op 20 december 1946 in Tel Aviv geboren. Volgens eigen zeggen ontdekte hij al jong zijn bijzondere gaven. Hij kon de horloges van zijn klasgenoten op onverklaarbare wijze vooruitzetten en buitenzintuiglijke waarneming stelde hem in staat hun proefwerkantwoorden te lezen.
Na zijn schooltijd moest Uri in militaire dienst en werd hij opgeleid tot parachutist. In 1967 raakte hij gewond tijdens Israels zesdaagse oorlog met Egypte. Hij verliet het leger en werkte korte tijd als groepsleider in een jeugdkamp. Daar leerde hij de zeven jaar jongere Shipi Shtrang kennen, die zijn onafscheidelijke kameraad en compagnon werd. Shipi moedigde Geller aan om voorstellingen te geven. Samen ontwikkelden zij een paranormale show, waarmee ze vanaf 1970 overal in het land succes boekten." (Bron: www.skepsis.nl)

Bush: 'I Want to Be the Peace President'
Adam Entous, Reuters 20-7-2004

After launching two wars, President Bush said on Tuesday he wanted to be a "peace president"...
"The enemy declared war on us," he told a re-election rally. "Nobody wants to be the war president. I want to be the peace president."

Bush has called himself a "war president" in leading the United States in a battle against terrorism brought about by the Sept. 11, 2001, attacks on America.
"I'm a war president. I make decisions here in the Oval Office in foreign policy matters with war on my mind," he said in February.

Khamenei, & The Ideal Human Being
Tehran Times, 21-7-2004

TEHRAN (MNA) - Ayatollah Seyyed Ali Khamenei said on Monday that Iran should endeavor to make use of all modern methods and technologies in educational fields in order to reach the lofty goals of the Education Ministry and improve the scientific level of teachers and students.
There is a great difference between untrained human forces, which are children and ideal human beings who are wise, intelligent and spiritual and the Education Ministry plays a very significant role in this regard, he said.
Ayatollah Khamenei said the aim behind teaching and training in Islam is to raise ideal human beings, adding that this is a formidable duty the Education Ministry shoulders.
The leader stated that an ideal man favored by Islam is one who is successful both in materialistic and spiritual aspects of life, adheres to ethics and justice, and is interested in attaining spiritual perfection and moving in the right path.

Was Jezus een 'ideaal mens'?
COmmentaar WD 2004

Hoewel de wereld vol zit met ideale religieuze gelovigen, die allemaal weten dat zij goed zijn en dat de niet zo bijzonder ideale rebelse uitzondering heel erg slecht is, gebiedt de waarheid ons hier te stellen dat de profeet Jezus, die door christenen tot 'God' verheven is, het tegendeel was van een ideaal mens.
Was hij ideaal geweest, dan zou hij - zoals de geestelijke leider van Iran het zo fraai weet uit te drukken - zowel op spiritueel gebied als op maatschappelijk gebied succesvol zijn geweest, en dat is nu precies datgene wat Jezus nooit is geweest en wat hij ook niet nastreefde - zoals de profeet Mohammed het uitdrukkelijk stelt in een boek dat in strijd met zijn leer tot idool verheven is: heilig, goddelijk, onaantastbaar en niet toegankelijk voor wetenschappelijk onderzoek...

De Jezusfiguur in het christelijke evangelie is een rebel, iemand die in een priester geen goddelijk wezen wil zien, en elk verstandig mens weet dat een rebel nooit door het establishment op handen gedragen zal worden.
Het establishment, of het nu links of rechts is, ziet zichzelf altijd als 'het ideaal' - want wanneer het establishment kritisch en opstandig zou zijn, dan zou het niet kritiekloos plaats nemen in luxueuze villa's, grote paleizen, immense kathedralen en al die andere blufferige producten van een 'ik ben God en wie doet me wat'-cultuur.
Jezus wilde als naar geestelijke verlossing strevende rebel juist geen God zijn en dat is de reden waarom het evangelie geen loflied is op een door priesters in het leven geroepen 'ideale wereld', maar een aanval op schijnheilige mensen die ontkennen dat ze gewone, zondige mensen zijn die gedreven worden door dezelfde aandriften als elk ander mens.

Wanneer Jezus zegt dat kinderen eerder het koninkrijk der hemelen zullen binnengaan dan de geleerden en de wijzen dan stelt hij zich lijnrecht op tegenover Khamenei die zich (net als de Paus van Rome) als God laat aanbidden...
"Ik, Khamenei, ben de opperste leider van alle gelovigen, mensen die God alleen maar via mij kunnen benaderen. Die gelovigen moeten ideale burgers worden, maar niet zo ideaal dat ze aan mij gelijk worden, en een eigen mening gaan verkondigen, want als iedereen ideaal is en een eigen mening gaat verkondigen dan kan ik geen opperste leider meer zijn..." Dat is zo'n beetje de logica van iemand die denkt dat hij de uitverkorene van God is, een logica die door Jezus werd bestreden, op zo'n felle wijze, dat hij - hangend aan een kruis te kijk gezet als de grootste mislukkeling aller tijden - de ideale wereld van de priesters uit werd en wordt gewerkt.
Op een sadistische wijze heeft de kleinburgerij de mislukkeling tot God verheven, om zodoende elke vrijheidslievende rebel duidelijk te maken dat alleen die rebel zichzelf 'goed' mag noemen die het feit accepteert dat hij alleen als vernederde, kapotgeslagen zielepoot door het leven mag gaan.
Daarom is wat wij serieuze literatuur noemen ook mislukkelingenliteratuur. Schrijvers prediken geen geestelijke verlossing maar ze brengen ons een nihilistische boodschap, waarin ze duidelijk maken dat het stellen van positieve daden alleen voorbehouden is aan de goeden, de opscheppers, de schijnheiligen en al die andere ideale mensen die geslaagd zijn in het leven.
Daarom kunnen moslims die het gelijkheidsideaal van de profeet Mohammed serieus nemen de boodschap van Khamenei maar beter terzijde schuiven, niet helemaal natuurlijk, omdat in zijn betoog ook de nadruk wordt gelegd op wetenschappelijk-intellectuele ontwikkeling, maar datgene negerend wat de eigen geestelijke en spirituele identiteit aantast.
Khamenei is in veel opzichten de ontkenning van de rebel Jezus en de vijandan de tegen heiligenverering gekante profeet Mohammed, de man die joden en christenen verwijt dat ze hun priesters en hun monniken boven God hebben geplaatst.
Hij zou een echte moslim zijn wanneer hij de priesterjas aan de kapstok zou hangen en zou pleiten voor een sociaal-liberale gelijkheidsmaatschappij, waarin voor eerlijke en serieuze mensen de financiële ruimte wordt geschapen zichzelf in alle vrijheid geestelijk te ontwikkelen.
Een vrijheidlievende wijsheidscultuur stimuleren dus, in een sociaal-rechtvaardige maatschappij waarin de profeten niet als zinloze gebruiksvoorwerpen worden behandeld, maar worden geëerd als de mensen die zij waren: trotse rebellen, die het oneerlijke, aan uiterlijk fatsoensvertoon vastgebakken establishment op een trotse, fiere wijze de waarheid durfden te vertellen.

UN assembly votes against Israeli wall
Al-Jazeera 21-7-2004

The UN General Assembly has overwhelmingly adopted a resolution demanding that Israel should tear down the West Bank separation wall.
Signalling a major diplomatic victory for the Palestinians, the European-Union-backed resolution, pressing Israel to heed the recent World Court ruling and demolish the wall, was approved by a 150-6 vote with ten abstentions. Among those who voted against were Israel and its staunchest ally, the United States.

Israel has already said it would ignore the ruling on 9 July by the International Court of Justice at The Hague and continue construction on the 700km separation wall, only a quarter of which has been built so far.

Marcel van Dam & De Nieuw-Linkse Macht

Je hebt machtige mensen - die liegen - en je hebt eerlijke mensen - maar die hebben geen macht.
En juist omdat de liegende machtaanbidders alles te vertellen hebben zal er nooit een eerlijk geluid waarneembaar zijn in het leugenachtige universum dat het aan macht verslaafde deel van onze natie heeft opgebouwd.
Met name De Volkskrant, een blad waarvan het beleid nog altijd grotendeels wordt bepaald door rechtse ideologen, lijdt aan dat 'weg met de eerlijke mens'-syndroom.
Daarbij moeten we ons realiseren dat een rechtse ideoloog een persoon is die de macht (=leugen) boven het recht (=eerlijkheid) plaatst, op zo'n manier dat hij absoluut niet in staat is zichzelf, zijn opvattingen en zijn morele verleden op een zodanige wijze te bekijken dat er sprake kan zijn van relativering of - en dat is de meest eerlijke vorm van relativering - humor.

Juist de starre, chagrijnige humorloosheid van linkse machtaanbidders heeft mij altijd afgestoten. Nooit eens zeggen 'ik met mijn eeuwige Cuba-bulletin op tafel ben eigenlijk een beetje maf', maar onmiddellijk een relativerende ander met gif bekogelen, wanneer die opmerkt dat een potje scrabbelen of klaverjassen toch eigenlijk veel gezelliger is dan dat eeuwige fanatieke geneuzel over nieuwe ideale mensen in een ideologenblad...
Mensen die aan macht verslaafd zijn weten niet wat doodgewone gezelligheid is. Dat is de wijsheid die ik heb opgedaan tijdens de Marxistische Revolutie in ons land..
En juist omdat ze zulke ongezellige chagrijnige potentaten zijn zullen ze altijd een nepwerkelijkheid bij elkaar liegen, een soort schijnwereld die het gemis dat het ziekelijke liegen nu eenmaal schept op dient te vullen.
Ze kunnen niet anders. Verslaafd zijn aan Macht is een tegennatuurlijke ziekte en alleen diegene die geen macht zoekt, maar gezag, zal in staat zijn die verschrikkelijke levensbedreigende ziekte te overwinnen. Hetgeen voor mij de reden is op deze anarchistisch-astrologische website (anarchisme valt altijd vals, pretentieus schijngezag en machtsmisbruik aan) terug te grijpen op oude morele, astrologische werkelijkheidswaarden, die worden gesymboliseerd door de drie Goddelijke Planeten: Maan (moeder-vrouwelijk), Saturnus (vader-serieus) en Jupiter (kind of geest-eerlijk), waarden die door de Roomse kerk zijn omgezet in wat men noemt de triniteitgedachte, die - juist omdat Rooms-katholicisme machtsdenken is - ontdaan is van de vrouwelijke Maan-component.
Wanneer katholieken een kruisteken slaan zeggen ze niet: In naam van de Vader, de Moeder en de heilige Geest , maar 'In naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest', een duidelijke aanwijzing dat er iets niet klopt met het Roomse denken, maar desondanks geen reden voor al die gelovigen, die op een volmaakt kritiekloze wijze de vergoddelijking van het patriarchale machtsdenken als een daad van intellectuele eerlijkheid beschouwen, het eigen gedrag op een kritische wijze te bekijken.

Marcel van Dam - een van de oprichters van Nieuw Links, een beweging die de Macht boven de personalistische sociaal-democratie plaatste (denk aan de erkenning van de marxistische Oost-Duitse partijstaat: partijdenken = machtsdenken) - is een van die aan macht verslaafde vertegenwoordigers van een generatie die via de aanbidding van een materialistische nepmoraal het grote niks op de troon heeft gezet.
Het is dat grote niks - dat alleen maar de sterke man rijk en groot maakt - waartegen moreel-zorgzame mensen zich alle jaren door hebben verzet en juist daarom doet het een beetje vreemd aan dat de Niets-aanbidder Marcel van Dam in zijn meest recente Volkskrantcolumn op de leugenachtige manier - kenmerkend voor linkse jaren-zestigers - een vals-moreel betoog opbouwt waarin de zestiger Tony Blair beschuldigd wordt van leugen en bedrog, alleen maar omdat deze goede leugenaar de terechte mening verkondigt dat de jaren zestig generatie verantwoordelijk is voor 'de problemen van nu'.
Als buitenstaander begrijp ik de opwinding niet. Marcel van Dam zegt in zijn column zelf dat Tony Blair een leugenaar is die als verdediger van een chaos bevorderende oorlog liever als een malloot de geschiedenis in gaat dan als een slecht mens, maar tegelijkertijd weigert hij in te zien dat hijzelf, als liegende jaren vijftig bestrijder (denk aan het vertrek van de harmoniedenker Willem Drees sr uit de Partij van de Arbeid..), zich aan datzelfde morele zelfbedrog schuldig maakt: liever een malloot zijn dan een slecht mens

En dat is nu net het verschil tussen een eerlijke (of objectieve) moralist, die afstandelijk terzijde staande relativeert, en daarom zowel gek als slecht durft te zijn, en het opgewonden ideologische standje Van Dam, dat nooit het eigen ongelijk zal bekennen, omdat hij deel uitmaakt van een generatie die het eigen gelijk tot God verheven heeft.
Marcel van Dam symboliseert als irrationele gelijkhebber alles wat dierlijk is in de mens. En dan kan hij wel mopperend op zijn geheel eigen tirannieke wijze opmerken dat er nooit zoiets heeft bestaan als een jaren zestig generatie , maar dan bewijs ik met een simpele duik in de fotoboeken het tegendeel, want jong en oud, arm en rijk, links en zelfs rechts, liep voor gek in de jaren zeventig met grote pruiken (te vergelijken met de dikke machobaarden waarmee de rechtse Ayatollahs hun goddelijkheid proberen te bewijzen) die aan dienden te tonen dat de tijd van de intellectuele zwakkeling (term die gehanteerd wordt door Adolf Hitler: zie citaat hieronder) voorbij was.
Er moest actie gevoerd worden in dienst van 'de' democratie (een begrip dat in die jaren voor mij volstrekt betekenisloos is geworden..)

Eind 1969 arriveerde ik vanuit het relatief rustige Utrecht in Amsterdam en werd daar vrijwel onmiddellijk verwelkomd door rode vlaggen, verschoten broeken en gescheurde hemdjes en al die andere macht-attributen, die binnen de linkse gemeenschap nog altijd als een soort goddelijke werkelijkheid worden aanbeden.
Wie de foto van mij (hiernaast afgedrukt) bekijkt, die ziet geen verflodderde machtsdenker met lang haar, maar een keurige, nette intelligente jongeman, die op een doodgewone intellectuele wijze wetenschap wil bedrijven in een stad die de verfloddering van de mens tot ideaal verheven heeft.
Flodderaar Van Dam, die de jaren-zestig-flodderaar Pim Fortuyn (ook marxist in die jaren) in het verleden een minderwaardig mens noemde, zal hoogstwaarschijnlijk - overvloeiend van links-morele verontwaardiging - het hoofd schudden.
"Hoe kun je beweren dat jij anders was dan de rest", roept hij, "er was helemaal geen jaren 60 generatie "; maar dat is natuurlijk een flagrante leugen, want mijn grote objectieve fotoboek toont overtuigend aan dat het tegendeel de waarheid is
Marcel van Dam maakte domweg deel uit van de linkse jarenzestigerclub, hetgeen betekent dat hij nog altijd verslaafd is aan de leugen, wanneer hij stelt dat er geen jaren zestig generatie bestond.
Hij heeft alleen dan een beetje gelijk wanneer hij stelt dat die jaren zestig generatie niet hip was. Want dat is het grote misverstand dat wordt uitgedragen door rechtse ideologen. Die proberen namelijk het anarchistische vrijheidsverlangen van de hippies en de provo's belachelijk te maken door die kleine beweging gelijk te stellen aan de grote vals-moralistische macht- en machobeweging die het intellectuele denkleven aan de universiteiten (met name Nijmegen en Amsterdam waren rode bolwerken) verlamde.

Ik stond erbij en keek ernaar.
Ik arriveerde in 1969 in Amsterdam, liep er wat stilletjes doorheen , ergerde me aan al het zinloze rumoer van vergaderingen en gelul over zelfbestuur (volmaakt onzinnig in een collectivistenwereld die het individuele zelf ontkent) en beleefde zelfs het absolute hoogtepunt van waanzin, toen de rector-magnificus van de Gemeentelijke Universiteit (Belinfante) zendbrieven begon rond te sturen waarin hij zich beklaagde over de moralistische dwingelandij van de linkse studenten:
"Ze willen mensen veranderen", schreef hij, "ze willen een nieuwe, ideale mens in het leven roepen en ze vergeten dat het de eerste taak van de universiteit is kennis over te dragen..."

Kennis verzamelen en kennis overdragen zijn bezigheden die worden verricht door mensen die het als hun eerste taak zien zelfstandigheid en onafhankelijkheid in zichzelf (en anderen) te ontwikkelen.
Marcel van Dam - die nog altijd partijman is omdat een partijloze man in dit land geen droog brood kan verdienen - vindt de aanval van Blair op het colectieve verval van waarden en normen dat ingezet zou zijn door de jaren zestig generatie maar onzin. Ze grijpen terug op de jaren vijftig, stelt hij, hetgeen onzinnig is, "omdat concepten uit het verleden nooit oplossingen bieden voor problemen in het heden..."
Dapper gezegd, en o zo lekker progressief.., maar wel doodgewone lariekoek, omdat in een eerlijke conservatief-morele wereld tijd een onzinnig begrip is, zodat het heel goed mogelijk is dat duizenden jaren oude concepten van meer waarde zijn voor de mensheid van nu, dan de vals-progressieve veranderingszucht van moralisten die het grote niks aanbidden.

Marcel van Dam ziet zichzelf als veranderaar . De jaren vijftig waren (binnen zijn links-morele wereldbeeld) de jaren van de dode dienders, autoritaire regenten, die vanwege hun ouderwetse levenswaarden de komst noodzakelijk maakte van een nieuwe linkse beweging, die ons de vrijheid terug geeft.
Als dank voor die wonderbaarlijke bevrijdingsdaad mag Marcel van Dam nu in een grote villa mag wonen en mag hij heilzame lezingen houden, die weliswaar niet gratis zijn, maar wel heeeeel erg links ..
Als eerlijke buitenstaander vind ik dat alles maar niks. Marcel was voor eerlijk delen van kennis, inkomen en macht en voor een basisinkomen voor iedereen, zaken waar ik als anarchistische gelijkwaardigheidsdenker volledig achter sta, maar die desondanks door mij niet verdedigd mogen worden, omdat ik als buitenstaander deel uitmaak van een marginale pispaalwereld waarin elk moreel woord uit mijn mond zinloos wordt verklaard.
Wat ik in mijn pispaalwereld heb ontdekt is dat nieuw links de willekeur van het doemme toeval heeft ingevoerd. Wie vriendjes heeft komt vooruit, ook al is hij een nul, en wie geen vriendjes heeft bereikt nooit wat, ook al is hij enorm intelligent.

Op internet wemelt het van intelligente, eerlijke mensen die betogen bij elkaar schrijven, waarbij vergeleken het moralistische gezwam van Marcel van Dam onbeholpen, dom gestamel is, maar toch worden die intelligente buitenstaanders nooit aan het woord gelaten, omdat niet de intellectuele uitzonderingen de moraal bepalen, maar de aangepaste meerderheid, waarvan Marcel van Dam een exponent is.
Marcel van Dam zou in mijn ogen alleen dan intelligent zijn of worden, wanneer hij eindelijk eens een poging zou wagen zijn aanval op de door hem gedemoniseerde jaren vijftig te relativeren.
In zijn recente column (Volkskrant 22-7-2004) valt hij Tony Blair aan, omdat de man zich volgens hem schuldig zou maken aan ongenuanceerde generalisatie.
Hij vergeet dat het Nieuwe Links waarvan hij de representant is, zich schuldig maakte aan hetzelfde anti-intellectuele vervalsingproces.
De jaren vijftig worden door hem op een zodanige wijze afgeschilderd dat hij als nieuw-links genie er als een soort stralende godheid boven uit kan torenen. Als linkse bevrijder heeft hij ons - als we hem mogen geloven - verlost van de conservatieve regenten en als hij er niet zou zijn geweest dan zou iedereen homoseksualiteit nog hebben gezien als 'een tegennatuurlijke ziekte'..

Het valt me op dat zowel links en rechts momenteel 'de homoseksuelen' aan het verdedigen zijn. Waarom weet ik niet, want als homoseksueel buitenbeentje merk ik weinig van die grote liefde (geen mens bestelt mijn liefdesgedichten) en daar komt bij dat ik als personalistisch denker weinig waardering op kan brengen voor wat 'de homoseksuele gemeenschap' wordt genoemd.
Negentig procent van 'de homoseksuelen' is op geestelijk en intellectueel gebied aartslui en aartsdom en doet weinig anders dan werken, shoppen, dansen en op een geile wijze zijn lul tonen op internet, zaken die op zijn tijd best wel zinvol en leuk zijn natuurlijk, maar waarmee je echt niet de menselijke zijnsproblematiek, die duizenden jaren lang de essentie heeft gevormd van het culturele beschavingsdenken, te lijf kunt gaan.

Activistisch links heeft nooit oog gehad voor het bestaan gezien als geestelijk personalistische activiteit.
Onder het totalitaire bewind van Nieuw Links werden literatuurvormen die als maatschappelijk irrelevant werden beschouwd afgeschaft. Harry Mulisch - de kameleon die precies aangeeft weet wat het volk wil horen - besloot met het produceren van sociaal irrelevante literatuur te stoppen (literaire fictie werd gezien als onverantwoord individualistisch hobbyisme) en over te stappen op een revolutie, die natuurlijk wel vrolijk moest zijn, want hoe links de wereld ook is, in het linkse universum van Harry Mulisch is de enige onderdrukte die geholpen moet worden altijd die ene belangrijke persoon die Harry Mulisch heet.
Dergelijke vormen van ronduit egoïstisch altruïsme stoten me af. Mensen die zichzelf tot grote redder uitroepen - en dan tegelijkertijd van zichzelf het grote slachtoffer maken, zodat de enige die gered wordt de redder zelf is
Moraal of gewetensvorming is echt wat anders dan liegen in dienst van de grote villa die je voor jezelf aan het bouwen bent...


De Machtige Man & De Gedegenereerde Pacifist

"De volksche staat moet zijn geheelen opvoedingsarbeid niet in de eerste plaats toeleggen op menschen die volgepropt zijn met abstracte kennis, maar integendeel op het vormen van menschen met kerngezonde lichamen.
De volksche staat moet daarbij uitgaan van het standpunt dat een mensch, die weliswaar wetenschappelijk weinig waarde heeft maar lichamelijk gezond is; die een goed, vast karakter heeft, die wilskrachtig is en een besluit weet te nemen, voor de volksgemeenschap meer waarde heeft dan een knappe zwakkeling. Een volk van geleerden zal, wanneer die geleerden tegelijkertijd lichamelijk gedegenereerde, weinig wilskrachtige, laffe pacifisten zijn, den hemel zeer bepaald niet veroveren."

Adolf Hitler (Mein Kampf, Ned.Ed., blz 477)


Lees verder:
Opvoeding in 'den volkschen staat'