De Ketterse Kathedraal


Wolven & de Grote Geest

VKblog van donderdag 9 september 2010 door Wim Duzijn


De vrede die het meest belangrijk is is de vrede die onstaat wanneer de zielen van mensen zich bewust worden van hun relatie, ja hun eenheid met het universum met al zijn krachten en invloeden, en wanneer ze zich realiseren dat in het centrum van de kosmos de Grote Geest rond dwaalt. Dat centrum heeft geen vaste plek. Het is overal, het kan in elk mens aanwezig zijn.

Black Elk, Holy Man of the Oglala Sioux, 1863-1950


Wij haden geen kerken, geen religieuze organisaties, geen zondagen, geen vakanties, en desondanks eerden wij de Grote Geest.
Soms zongen en baden we samen, soms ook waren het slechts twee of drie mensen die dat deden. Een vast ritueel of een liederenboek kenden we niet.
Soms werd een bestaand lied gezongen, soms ook gebruikte een zanger woorden die in hem opkwamen. Niemand stoorde zich daaraan.
Soms baden we in stilte. Soms verzamelden we ons in een kring en lieten we een ouder lid van de stam voor ons allemaal bidden.

Goyathlay ("one who yawns"),
Chiricahua Apache chief (1829-1909)


Er werd ons verteld dat de Grote Geest alles ziet en hoort en dat hij niets vergeet, zodat mensen in het hiernamaals door hem op een eerlijke wijze beloond zullen worden, al naar gelang de daden die ze hebben gesteld. Dat geloof ik, en alle leden van mijn stam geloven het ook.
De Grote Geest let niet op uiterlijk vertoon. Mooie woorden stellen weinig voor wanneer ze niet op daden berusten. Kijk naar de mooie woorden van de blanken ('The White Men').
Hoe kunnen die mooie woorden de ellende en het verdriet van mijn mensen goed maken? Het verlies van mijn land, mijn vee, mijn woonplaats en het graf van mijn vader vergoeden ze niet...
Mooie woorden kunnen me mijn kinderen niet terug geven. Mooie woorden geven mijn kinderen geen goede gezondheid en ze voorkomen niet dat ze sterven van honger en kou. Mooie woorden geven ons geen veilig tehuis waar we in vrede kunnen leven en voor ons zelf zorgen zonder gedwongen te worden armoedige bedelaars te zijn.

Ik word doodmoe van gesprekken die tot niets leiden. Mijn hart vult zich met verdriet wanneer ik denk aan alle mooie woorden en alle gebroken beloften. Er is te veel gepraat door mensen die in feite niet het recht hadden te praten. Wij hebben geen kerken nodig, waar ons wordt geleerd te twisten over God, zoals de katholieken en de protestanten dat doen. Dat willen we niet. We verschillen van mening over heel veel zaken hier op aarde, maar we maken nooit ruzie over de Grote Geest. Die is er voor ons allemaal.
Ik ben van mening dat heel veel ellende en bloedvergieten voorkomen kunnen worden wanneer mensen hun hart voor elkaar openen. Dat is misschien simpel, maar ik wil je vertellen hoe wij Indianen er over denken.
De Blanke Man heeft veel meer woorden tot zijn beschikking, maar wie de waarheid zoekt heeft weinig woorden nodig...

Chief Joseph of the Nez Perce (1840-1904)

Op een avond vertelde een oude Cherokee zijn kleinzoon over de strijd die zich afspeelt binnen mensen. Hij zei: "Mijn zoon, de strijd speelt zich af tussen twee wolven in ons zelf.
Een is kwaad. Hij is negatief, hij is altijd kwaad en jaloers, hij wijst geluk en liefde af, hij is arrogant, egoistisch en hebzuchtig, hij liegt en bedriegt en heeft desondanks altijd medelijden met zichzelf, nooit met slachtoffers.
De ander is goed. Hij staat voor vrede en plezier, voor liefde en hoop, voor rust en tevredenheid en bescheidenheid, voor edelmoedigheid, empathie, compassie, tederheid en geloof.."
De jongen dacht een tijdje na en vroeg toen aan zijn grootvader: "Welke wolf wint de strijd?"
De oude man gaf een kort, eenvoudig antwoord: "Die wolf die door ons gevoed wordt..."

Cherokee Morning Song