De Ketterse Kathedraal


De vloek van de wet

VKblog van zaterdag 2 oktober 2010 door Wim Duzijn


Jules de Corte - Geachte priesters


En de Joden zeggen: "Ezra is de zoon van Allah"
en de Christenen zeggen:
"De Messias is de zoon van Allah." ...
Allah's vloek zij over hen, hoe zijn zij afgekeerd!
Zij hebben naast Allah hun geleerde mannen
en hun monniken tot Heren genomen ...
hoewel hun was bevolen slechts de ene God te aanbidden.
Er is geen God naast Hem.
Hij is verheven boven hetgeen
zij met Hem vereenzelvigen.

Koran 9, Berouw (At-Taubah)


Jezus, een vijand van de blinde wet

Wat het debat tussen moslims en niet-moslims momenteel verziekt is de vraag in hoeverre de Islam gelijk gesteld mag of moet worden aan wat ik 'de anti-Islam' noem: de sharia, een geheel van regels die ontworpen is door personen waarover Koran zegt dat je ze maar beter kunt vervloeken, omdat ze zich gelijk maken aan God, een God die het tegendeel is van de kleinmenselijke regelgever.
De sharia valt te vergelijken met de joodse regelgeving (een reeks leefregels die met spiritualiteit weinig of niets te maken hebben) die naast de Thora (de boeken van de profeten) het leven van religieuze joden bepaalt, op een zodanige strakke en geformaliseerde wijze dat als tegenreactie op het te ver doorvoeren van die wetgeving Jezus de Nazarener (volgens de verhalen een in Judea geboren inwoner van de Romeinse provincie Palestina) zijn tegen onzinnige regelgeving gerichte verlossingsleer formuleerde.
In het evangelie wordt die strijd omschreven als 'de mens bevrijden van de vloek van de wet' om de weg vrij te maken voor rechtvaardige mensen die via het geloof in naar God verwijzende principes (dus niet 'de aan een groep gebonden mensenwet') het verlangen naar eenheid werkelijkheid willen maken:

"Zo dan, de wet is onze tuchtmeester geweest tot Christus, opdat wij uit het geloof zouden gerechtvaardigd worden. Maar als het geloof gekomen is, zo zijn wij niet meer onder den tuchtmeester. Want gij zijt allen kinderen Gods door het geloof in Christus Jezus. ...
Daarin is men noch Jood noch Griek; daarin is men noch dienstbare noch vrije; daarin is men geen man en vrouw; want gij allen zijt een in Christus Jezus." (Galaten vers 3)

Het is merkwaardig dat veel moslims de aanvallen van Jezus op een regelgeving die mensen opsluit in tribale samenlevingsverbanden niet in verband durven te brengen met het moderniseringsverlangen van diegenen die de pogingen van religieuze leiders om het theologische commentaar (de sharia) boven de uitspraken van profeten te plaatsen beschouwen als een aanval op de vrijheid van het individu.
De sharia heeft slechts zijdelings iets met de Koran te maken, heeft er weliswaar een reeks zinnetjes uitgeknipt en die 'goddelijk' verklaard, maar is juist daarom anti-islamitisch, omdat de profeet Mohammed fel gekant was tegen elke vergoddelijking van mensenzaken, dus ook tegen de vergoddelijking van zichzelf en de woorden die hem door navolgers in de mond zijn gelegd.
Christenen weigeren vaak moslims op hun inconsequente gedrag te wijzen, omdat zij dezelfde fout maken. Ook zij hebben van hun religie (die een eenheidsleer behoort te zijn) een antireligie gemaakt, door Jezus, de Paus, en allerlei kerkelijk-menselijke wetten en geboden goddelijk te verklaren.
Het feit dat de Paus van Rome fatwa's uitvaardigt verontrust niemand, terwijl de fatwa's van Islamitische theocraten (een theocraat is iemand die God aan zich wil onderwerpen) heftige verontwaardiging oproepen.
Wie het evangelie serieus neemt wordt in feite een moslim, dat wil zeggen: iemand die het woordje 'priesterlijke regelgeving' uit zijn religieuze woordenboek schrapt en het vervangt door de term 'geestelijke ontwikkeling', je geest op zo'n manier verruimen dat je zicht krijgt op de allesomvattende werkelijkheid van een goddelijke werkelijkheid, waarin niemand het recht heeft zich boven (of onder) een ander te plaatsen.
De Koran is, wanneer je doordringt tot de kern ervan en alle sadistische bestraffingboodschappen die er later aan zijn toegevoegd negeert, weinig meer dan het verzoek aan mensen alle boeken die direct of indirect met joods-christelijke en gnostische religiositeit te maken hebben serieus te nemen. De manier waarop dat gebeurt wordt overgelaten aan de individuele moslim, zodat rituele voorschriften ('in de religie is er geen dwang', stelt de Koran) nooit bindend kunnen worden verklaard voor mensen die hun geloof op een eigen wijze willen belijden.

De profeet Mohammed wijst, in navolging van Jezus de Nazarener, het dictatoriale, fatwa's verkondigende priesterambt af. Hij erkent alleen die wetgeving die de mens in contact kan brengen met het bovenmenselijke gebied van God (de tien geboden bijvoorbeeld), een gebied waar hogere principes gelden, zoals rechtvaardigheid, zorg, compassie, barmhartigheid, en al die andere zaken die met varkensvlees, hoofddoekjes en voeten wassen in het geheel niets te maken hebben.
Ook met vieze voeten en een grote karbonade op zijn bord kan iemand de liefste en meest hartelijke mens van de wereld zijn... , iemand die ver uitsteekt boven de zure, alle mensen blind makende heilige man die alleen maar in zijn eigen haat geloven kan.

Kiezen voor uiterlijk vertoon (ofwel farizeisme, de wet van de schriftgeleerde) is vaak de ontkenning van het geloof in God (de wereld van het hogere principe).
Net als Jezus wil Mohammed in de eerste plaats een levens- en wijsheidsleraar zijn die uitnodigt tot studie, in samenwerking met vertegenwoordigers van al die religies die zich baseren op Arabisch-Perzisch-Joods spiritueel denken.
Wat wij christendom noemen is een mengeling van Arabisch- Grieks-Romeins denken en zou daarom Islamitisch genoemd kunnen worden, ware het niet dat het christendom de mens Jezus een goddelijke status heeft toegekend.
Juist dat proces van vergoddelijking en heilig verklaring van het wijsheiddenken heeft in het verleden geleid tot een breuk met het vrijzinnige Islamitische denken dat vanuit Spanje het moderne verlichtingsdenken probeerde te injecteren in een door stoffige kerkvaders overheerste rooms-katholieke wetswereld, waarin principes ondergeschikt werden gemaakt aan de wil alleenheerser te zijn.
In die tijd vertegenwoordigde de Islam het evangelische verlichtingsdenken, plaatste het de verruimende studie van alles (de wet van God) boven het beperkende geloof in het weinige (de priesterwet), en het ligt daarom voor de hand dat diegenen die zich moslim noemen terugkeren naar het ware geloof, dat verplicht is de strijd aan te binden met al die regels en wetten die mensen opsluiten in de benauwende werkelijkheid van een door priesters en theologen bewaakte geestelijke gevangenis.


"Ideally laws should reflect the consensus on morality. They do to some extent, mainly the criminal code. Unfortunately, government, in its zeal to expand, has criminalized many things that are inherently noncriminal. There are so many laws on the books today — and more coming — that not even a lawyer knows what they all are."
Charley Reese, Amerikaans journalist, 19-3-2004


Jules de Corte - De onbekende

"...Toen hij de mensen door de heilige nacht zag gaan waren dat allemaal voor hem slechts vreemdelingen, want in de wereld is maar weinig te bespeuren van de aanwezigheid van het koninkrijk van God, daarom wordt Jezus steeds geboren in een grot..."