De Ketterse Kathedraal


Het Kind & de Zonde

VKblog van zaterdag 18 december 2010 door Wim Duzijn


Maarten Luther & Het Kind

Wat is liefelijker dan dit Kind? Twijfel niet, als u dit Kindje,
dat daar aan de borst van Zijn moeder speelt en trappelt,
omarmt, het prijst en er tegen lacht.
Dat is: als u het als het allervredigste in u opneemt,
dan zal uw ziel heel stil worden. Zie, hoe God u tot Zich lokt:
Hij legt het Kind voor u neer, tot Wie u vluchten mag.
Daar is niets liefelijkers voor een mens; laat staan,
dat u voor Hem zou moeten vrezen.
Bent u verschrikt, vlucht tot dit Kind!
Let er op, hoe groot de goedheid Gods is,
Die alles liever wil dan dat u vertwijfelt. Vertrouw dat toch!
Ziedaar het Kind van wie u zaligheid moet verwachten.
Mij dunkt, er is voor ons mensen geen sterker troost als die
dat Christus in alles mens, knaapje, kind geworden is.

Wanneer u dit aanschouwt, is de macht van de zonde,
van de hel, van het geweten, van de schande
reeds overwonnen, als u tot dit spelende Kind vlucht.


Kerstmis is een christelijk feest.

Dat mag best eens gezegd worden vandaag de dag, omdat met de teloorgang van het Rooms-katholicisme in ons land christendom gezien wordt als 'joods christendom', een zienswijze die je onverschillig zou kunnen laten, ware het niet dat joods-nationalistisch denken (de werkelijkheid waar de term 'joods christendom' in feite naar verwijst) de tegenpool is van de (personalistische) op individuele ontwikkeling gerichte boodschap van het evangelie, een anarchistische boodschap die met name tot uiting wordt gebracht via de viering van de geboorte van 'het goddelijke kind', een gebeurtenis die spirituele betekenis krijgt wanneer je haar in verband brengt met de evangelische uitspraak dat mensen 'het koninkrijk der hemelen' alleen maar kunnen bereiken wanneer ze 'opnieuw geboren worden als kind'.

Kind worden is iets geheel anders dan moslim worden, christen worden of jood worden.
Dergelijke volwassen begrippen zijn juist gericht op ontkinderlijking van de mens. De eigen identiteit van het kind, dat binnen een personalistisch-humanistische religie centraal staat wordt weggedrukt - of gereduceerd tot dat deel dat gezien wordt als 'acceptabel voor de groep'.
Het individu is verplicht zichzelf te zien als lid van de groep. De groep heeft een eigen moraal en wie blindelings de groepsmoraal als juist en waar aanvaardt is 'een goed mens'. Iedereen die zo iemand uit de groep los wil weken (hoe eerlijk en oprecht zijn bedoelingen ook mogen zijn) wordt aangewezen als 'vijand van de groep' en op genadeloze wijze achtervolgt door mensen die in het verleden door Theo van Gogh 'leden van de gedachtenpolitie' werden genoemd..
Het lijkt op het intrappen van een open deur - 'pff dat weten we nu wel...' - maar mensen zijn en blijven vervelende wezens die eeuw in eeuw uit zich schuldig blijven maken aan dezelfde fouten, die met nog geen miljoen deftige Nobelprijswinnaars bestreden kunnen worden.
"Wat is", merkt de pessimist zuchtend op, "dat is, en we moeten ons door al dat valse gezeik niet moedeloos laten maken."

Vertegenwoordigers van het joodse christendom (dat in rechtse kringen doodgewoon christelijk zionisme is) zien de figuur Jezus als 'de dienaar van het uitverkoren volk' (ander woord voor Israël). Als zij het woord 'bijbel' gebruiken bedoelen ze altijd het Oude Testament.
We moeten niet ‘het Kind’ in onszelf zoeken, maar 'de God van Israël', een stelling die mogelijkerwijze goed is voor verstokte Israël-aanhangers, maar die de ontkenning is van de positief-humanistische boodschap die bij het Kerstfeest hoort.

In Amerika proberen conservatieve christenen ons al tientallen jaren lang de onzinnige opvatting bij te brengen dat de aarde als geheel helemaal niks is, omdat het onze plicht is een klein brokje uit het geheel te nemen en dat als 'God' te aanbidden.
Je zou dat de ontkenning kunnen noemen van het bij het KIND behorende MOEDERDENKEN dat altijd het anarchistische begrip GEMEENSCHAP (gezien als ‘de grote familie’) centraal stelt, niet op een arrogante, dwingende manier, de wijze waarop fanatieke collectivisten die denken dat ze 'God' zijn de mensheid benaderen, maar op een eenvoudige, nederige manier, de wijze waarop geestelijke leiders als de Boeddha en Jezus van Nazareth de mensen benaderden: als autoriteit die de eerste tussen zijn gelijken is, een positie die niet uitnodigt tot heersen (anderen onderwerpen) maar dienen (anderen verlichten of bevrijden).

Joods-christelijk zionisme, dat daarom zo gevaarlijk is omdat het een op morele terreur gebaseerde onderwerpingsfilosofie aanmoedigt en cultiveert (‘wie niet voor ons is tegen ons'), is de ontkenning van 'de dienende autoriteit', die de mens bewust maakt van zijn verbondenheid met alles wat bestaat.
MOEDERDENKEN dat positieve gevoelens van kinderlijkheid wil oproepen (dus geen infantiliserende autoriteitenaanbidding) is het enige antwoord op de verkrachting van het menselijke eenheidsverlangen door deeltjesaanbidders, groepsegoïsten die nooit zichzelf willen zien als deel van een wereldgemeenschap, waarin de een niet het recht heeft zichzelf als 'goddelijke uitverkorene' boven een ander te plaatsen.

Het hele idee van op leugens gebaseerd uitverkorenschap is een fascistisch idee (fascisme gezien als dwangmatig je wil opleggen aan een ander) waar je als kritische enkeling jezelf van moet distantiëren.
Het is onzinnig betekenis toe te kennen aan mensen die denken dat ze uitverkorenen zijn, zonder dat ze ook maar een enkel bewijs kunnen leveren dat aan kan tonen dat die claim terecht is.
Je hebt mensen die in zeker opzicht goddelijk genoemd kunnen worden, niet vanwege het feit dat ze lid zijn van de een of andere religieuze sekte, maar omdat ze bereid zijn de orde te dienen, want dat is de primaire functie van wat religieuze mensen ‘het goddelijke ingrijpen' noemen:
De aarde was chaos en omdat een mens niet kan leven in een chaotische wereld bracht God de mensen orde. Dat is de primaire functie van autoriteit - de orde dienen - en geen zinnig mens zal dat ordenende principe afwijzen.

Uitgaande van het begrip orde zijn er mensen aan te wijzen die iets presteren omdat de bijdrage die ze leveren de chaos in de wereld bestrijdt. Die mensen kun je bijzonder noemen. Maar je hebt ook mensen die niks presteren, mensen die in geen enkel opzicht goddelijk zijn (juist vanwege het feit dat ze voortdurend chaos in het leven roepen), maar die desondanks eisen dat je ze als God aanbidt. Die ‘goddeloze rotzooitrappers', die chaos in de orde brengen, moeten gezien worden als de vijanden bij uitstek van het moederdenken, kleingeestige deeltjesaanbidders, die een gevaar zijn voor de aarde als geheel.

Moederdenken: 'ik omvat en koester alles wat bestaat'

Moederdenken als religie of spirituele levenshouding is een mensvriendelijk gebeuren en dat is precies datgene wat we nodig hebben in een wereld die aan joods-christelijke verdelingswoede ten onder dreigt te gaan.
Joods-christelijke zionisten (die daarom zo gevaarlijk zijn omdat ze het beleid van een machtig land als Amerika willen beïnvloeden) worden woedend wanneer je een beschuldigende vinger naar hen richt, een woede die echter volkomen misplaatst is omdat joods-christelijk zionisme doodgewoon, ordinair machtsdenken is dat zich heeft vertaald in een poging anderen te willen overheersen via militair-economisch machtsdenken dat de universele rechtsgedachte ontkent.
Dat is wat je zag gebeuren in het jaar 2003, een jaar waarin christelijke zionisten onder leiding van een Amerikaanse president (George W. Bush, die rustig stelde dat hij 'een opdracht van God uitvoerde') een land in het Midden-Oosten - het Irak van Saddam Hussein - met bot geweld wilde onderwerpen.
Dat geweld hoorde niet bij de man die tijdens de verkiezingsstrijd stelde dat hij 'een conservatief met compassie' wilde zijn.
De conservatief met compassie, die in het bijgevoegde horoscoopplaatje wordt aangeduid door de tekens Kreeft (Zon in Kreeft en Ascendant in Kreeft) en Steenbok (Saturnus dominant geplaatst) werd in feite het Witte Huis uitgezet en vervangen door een agressief-Messiaanse oorlogspresident die het als zijn taak zag alle vijanden van het 'joodse christendom' te verslaan.


Twee polen: de rustige vader-moeder-pool aangegeven door de tekens Kreeft en Steenbok, en de agressieve pool aangegeven door de tekens Leeuw (Zon in huis 1) en Ram (teken op huis 10).


Het moederdenken - waar de term 'compassionate conservatism' naar verwijst - is niet joods en ook niet christelijk.
Het verwijst naar een wereld waarin niemand wordt onderworpen en weggestuurd. Het leert ons dat we geen onbeduidende dingen zijn. Elk kind dat geboren wordt is voor een moeder 'een goddelijk kind'.
Moederdenkers hoeven andere mensen niet als goden of als duivels te zien, nee, ze zijn wereldburgers en bij het wereldburgerschap hoort een spirituele houding die de wereld als geheel benadrukt.
Als George W. Bush een echte conservatief met compassie was geweest dan zou hij nooit het agressieve christelijke zionisme hebben verdedigd, maar dan zou hij gekozen hebben voor het christelijke humanisme, een geesteshouding die van primitief nationalisme 'op wereldburgerschap gericht nationalisme' kan maken, een vorm van nationalisme die niet verwijst naar groepsegoïsme maar naar (spiritueel) moederschap.
In de prille oudheid was dat besef al aanwezig, gezien het feit dat binnen alle kosmisch-religieuze systemen de Maan (symbool van de kosmische moeder) een centrale plaats innam.

Zionisme (gezien als joods-nationalistische machtsleer) is in dat licht bezien een slechte, misplaatste grap, een poging van blinde avonturiers de humanistische eenheidsgedachte om zeep te helpen.
Wanneer zionisten werkelijk de idealisten zouden zijn die ze beweren te willen zijn, mensen dus die spiritueel leiderschap boven materialistisch gewin plaatsen, dan zouden ze het zionisme dood verklaren en kiezen voor een vorm van spiritualiteit die niet het deel (een zinloze hoop stenen die 'Zion' wordt genoemd) maar het geheel (de aarde & de kosmos) in het brandpunt van het denken plaatst.

Miljoenen mensen plaatsen een kerstboom in huis tijdens de kerstdagen zonder zich te realiseren dat de kerstboom een verwijzing is naar de kosmos en de menselijke verbondenheid daarmee.
Kerstboomballen symboliseren de planeten en de lichtjes staan voor de sterren die ons omringen. Beetje triest daarom dat in Israël het Kerstfeest niet wordt gevierd. Een zinloos, kil eiland in de kosmos. Blind voor de waarheid van het kosmische licht.

De Zionistische Moraal

"Either Zionism is moral and just or it is immoral and unjust. But that is a question that we should have settled before we became Zionists. Actually we have settled that question, and in the affirmative.
We hold that Zionism is moral and just. And since it is moral and just, justice must be done, no matter whether Joseph or Simon or Ivan or Achmet agree with it or not. There is no other morality." Vladimir Jabotinsky, in 'The Iron Wall (1923)"

In het bovenstaande citaat geeft Jabotinsky, een van de geestelijke vaders van het zionisme, een definitie van ‘de’ moraal: Moraal is in zijn ogen een gemeenschappelijke opdracht formuleren, een taak die gebonden is aan een kleine groep gelovige nationalisten, en vervolgens die taak op een fanatieke wijze 'moreel juist en rechtvaardig' noemen, ook als de hele wereld zegt dat die moraal niet deugt.
Het zionisme is de enige moraal die er (voor zionisten) is, wat alle andere mensen in de wereld ook beweren. Een andere moraal zal nooit worden erkend. Jozef, Simon, Ivan en Achmet kunnen dood vallen... Zij zijn de vijanden van 'de moraal' - die het eigendom is van de zionisten.
Gewetensvolle mensen - mensen die erkennen dat de wereld groter is dan de eigen groep - zien in dat een dergelijk moraalconcept niet deugt.
Elke moraal die werkelijk betekenisvol wil zijn, zo stellen zij, onderwerpt niet maar gaat uit van het door iedereen erkende universaliteitprincipe.

De wereld is niet een getto, waarin een kleine minderheid weinig meer doet dan banvloeken uitspreken over een als slecht ervaren meerderheid. Nee, de wereld is een mensengemeenschap waarin niemand het recht heeft op grond van primitief groepsegoïsme de rechten van anderen te verkrachten.
De viering van het Kerstfeest is voor hen dan ook een prachtige gebeurtenis, die mensen duidelijk kan maken dat elke vorm van negatief ideologisch denken zijn betekenis verliest wanneer een Moeder haar Kind lief heeft...


De machten die de liefde nog omkluistren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de grote zaligheid beginnen
Henriëtte Roland Holst (1869-1952)

klik voor horoscoop

Henriëtte Roland Holst (1869-1952)

Henriette Roland-Holst (geboren op 24 december 1869, in Noordwijk, 's morgens rond 4 uur). Dichteres, schrijfster; eerst lid van de SDAP; redactrice van De Nieuwe Tijd 1896-1921; in 1915 oprichtster van het Revolutionair-Socialistisch Verbond, dat in 1916 samenging met de SDP; met onderbrekingen lid van de Communistische Partij tot 1927, daarna vooral sympathie voor het religieus-socialisme.