De Ketterse Kathedraal


De Goddelijke Vader en het verlangen naar zekerheid

VKblog van zondag 26 september 2010 door Wim Duzijn


"If at this moment we were to eliminate the religions
by force, the people would unanimously beseech
us for a new form of worship."
" Noboy has the right to deprive simple people
of their childish certainties until they've acquired
others that are more reasonable..." Adolf Hitler

Dat spiritualiteit een basisbehoefte is in het leven is een gedachte die niet alleen wordt uitgesproken door een tot 'vertegenwoordiger van het anti-christelijke kwaad' uitgeroepen politieke leider, die zichzelf tot 'Vader' (Fueher) van het Duitse Vaderland uitriep.
Je vindt die gedachte ook terug in Pim Fortuyn's boek 'De verweesde samenleving', waarin wordt uiteengezet dat we in een wereld leven waaruit de zekerheid biedende vaders en moeders verwijderd zijn. Fortuyn zegt het volgende:

"De behoefte aan religieuze zingeving is [..] onverminderd en duidelijk zicht- en hoorbaar aanwezig. We leven niet bij brood alleen. De klassieke instituties, zoals de Kerken en de daarmee verbonden organisaties en verenigingen, zijn evenwel vrijwel uit ons leven verdwenen. Zij hebben verzuimd de traditie levend te houden en de Kerk een bron van vitaliteit te doen zijn, een bron van leven waaraan de westerse mens zich kan laven op het moment van opperste dorstigheid.
In plaats van ons te respecteren en naar ons te luisteren, hebben de kerkelijke ambtsdragers zich gehuld in een vaag soort modernisme dat ons afsnijdt van de rijke, in eeuwen geworden traditie óf hebben zij de weg gekozen van het kerkelijke doctrinaire leergezag dat de traditie niet ziet als een levend cultureel fenomeen dat zich, net als ons normen- en waardensysteem, slechts kan handhaven als het onder de levenden blijft, dat wil zeggen meegroeit met het leven van de levende mensen, maar dat de traditie ziet als een absolute wijsheid, die ongeschonden dient te worden doorgegeven aan de levenden en zo mogelijk aan hen dient te worden opgelegd.
Zij zijn de vertegenwoordigers van de dode Kerk, de Kerk van het verleden, die de levenden loochent in hun bestaan, hun idealen, hun pogingen de zin te begrijpen van hun leven hier op aarde." (Pim Fortuyn, in: 'De verweesde samenleving')

Ontkenning van een basisbehoefte

Nihilistisch-liberale machtdenkers - technocraten die hun geestelijke leegte op willen vullen met vals-moralistische clichés - maken momenteel de fout de religieuze basisbehoefte van de mens te ontkennen, een behoefte die door Fortuyn aan het door hem verdedigde vader- en moederdenken wordt gekoppeld.
Ze doen dat vanuit de Stalinistisch-materialistische opvatting dat het leven maakbaar is, een verwijzing naar het utopistische Marxisme dat in de jaren 70 wereldwijd een studentengeneratie in zijn greep hield.
De liberale Sovjetmaatschappij die wordt nagestreefd wordt ontdaan van alles wat spiritueel is en omgetoverd in een (neo)liberale utopie, waarin alleen plaats is voor diegenen die bereid zijn een liberale robot van zichzelf te maken, een schizofreen wezen dat een God die vaderlijke en moederlijke autoriteit vertegenwoordigt ontkent, maar dat tegelijkertijd eist dat andere mensen de autoriteitloze nihilist als God aanbidden, een mentaliteit die profeten in het verleden er toe bewogen heeft met vlammend stemgeluid religieuze mensen er op te wijzen dat ze niet 'de mens' maar God dienen te aanbidden.
Het is dat vals-elitaire machtdenken (vals omdat het de ontkenning is van het sociaal-liberale vader- en moederdenken) waar ook het Nationaal-Socialisme zich tegen afzette, een stelling die je naturlijk niet mag verdedigen in een vals-moralistische wereld, omdat het kenmerk van valsheid altijd is dat alles wat eerlijk en waarheidlievend is uit de weg dient te worden geruimd.
Een valse moraal werkt altijd met clichés. De meeste mensen weten niet eens wat dat is, een cliche, en dat is de reden waarom je als nuchter, rationeel mens je leven niet zeker bent in hun wereld. Je maakt een serieuze opmerking en je krijgt een reeks volmaakt inhoudloze clichés terug: Afgesleten termen dus, gemeenplaatsen, dooddoeners, uitspraken die niks zeggen, flauwe opmerkingen en doodgewone onzin...

Een fraai voorbeeld van liberaal schizofreen denken trof ik enige tijd geleden aan in de Volkskrant waar Ewald Vervaet, een deskundige die zich 'ontwikkelingspsycholoog' noemt, in het kader van het grote Islamdebat de mening uitspreekt dat er niet zoiets bestaat als 'gematigde moslims', een opvatting die enerzijds aantoont dat zich liberaal noemende mensen weigeren een gesprek aan te gaan met anderen (liberalisme mag niks anders zijn dan jezelf opsluiten in de eigen groep) en die anderzijds bewijst dat het eigen denken wordt verabsoluteerd, op zo'n wijze dat al diegenen die weigeren de mening van een liberaal 'absoluut juist' of 'goed' te verklaren ketters moeten worden genoemd.
Psychologen die denken dat ze God mogen zijn kun je maar beter uit de weg gaan.
Wanneer je als religieus persoontje bij ze aanklopt kijken ze je meewarig aan. Jouw religiositeit is een ziekte, mompelen ze, ga maar gauw naar de kliniek en leer hoe je een liberale robot moet worden...
Liberale robotmensen zijn uitermate hinderlijke wezens, die vrijheid ervaren als het recht andere mensen lastig te vallen.
Wanneer ik bijvoorbeeld de Mediamarkt bezoek in de binnenstad van Zwolle dan weet ik dat ik door de liberale bedrijfsleiding gehinderd zal worden. Immens grote luidsprekerboxen hangen aan het plafond en bekogelen de bezoeker met een oorverdovend lawaai, waarvan de kleine trommelvliezen die ik als simpel , behoorlijk gevoelig mensje van vlees en bloed bezit zo overbelast raken, dat ik na tien minuten mezelf verplicht voel ijlings het zeer modern ogende gebouw te verlaten.
De liberale robotmens daarentegen is voorzien van ‘een liberale plaat voor het hoofd’, die is opgebouwd uit staal en beton, en hij wandelt derhalve zingend en dansend door het gebouw, waarin, dat is me opgevallen zelden of nooit exemplaren van ‘de Islamitische medemens’ worden aangetroffen, alsof de liberale lawaaibunker op een zodanige wijze is geconstrueerd dat mensen die niet op de goede manier liberaal zijn automatisch buiten de deur worden gehouden.

In Iran proberen de geestelijke leiders de inwoners te beschermen tegen de uitwassen van een liberale lawaaicultuur, hetgeen voor mij als gevoelig mens met gevoelige zenuwen een reden zou kunnen zijn een emigratieve overstap naar Iran te overwegen, een land dat weliswaar geen liberaal paradijs is, en waar je net als in het Amerikaanse leger je sexuele identiteit dient te verbergen, maar waar je als individu met gevoelige zenuwen in elk geval nog ongestoord een winkel kunt bezoeken.
Als serieus en gevoelig mens verafschuw ik lompheid en ik erger me daarom mateloos aan al die zogenaamd moderne psychologen die mij als gevoelig mens gek verklaren in een wereld waarin zij de lompheid tot norm verheven hebben: "wie zich niet kan aanpassen is in onze 'vrije' wereld gek...".

Waarom, zo vraag ik me af, mag in een liberale wereld een psycholoog een lompe vlegel zijn die de lompheid verdedigt?
Het is een provocerende gedachte die ik hier uitspreek om aan te tonen dat mensen die zich liberaal noemen vaak helemaal niet liberaal zijn, omdat ze weigeren in te zien dat liberalisme als machtsleer net zo verwerpelijk is als welke andere machtsleer dan ook.
Kenmerk van de Sovjetsamenleving - in de jaren 70 verdedigd door de links-utopistische voorlopers van de huidige neoliberale utopisten - was de robotisering (of gelijkschakeling) van de mens, de onwil het recht van de eenling op een eigen bestaan (kenmerk van personalistische spiritualiteit) te erkennen.

Het recht op eigenheid (erkenning van het bestaan van mensen die anders zijn) is een anarchistische gedachte die je de kern zou kunnen noemen van dat religieuze bevrijdingsdenken dat de wereld wil zien als 'een groot gezin'.
Echte religiositeit is in wezen niets anders dan het losmaken van de aan de wereld gebonden mens uit de gelijk schakelende algemeenheid, waarin alleen het recht van de sterkste geldt.
God zoeken is de dom makende wereld loslaten en van aangepast collectief wezen onafhankelijk denkend individu worden, een mens met een eigen identiteit die juist vanwege die eigenheid een werkelijk sociaal bestaan op kan bouwen - contact ook kan maken met wat religieuze denkers 'God' of 'de geest' of 'de eeuwigheid' noemen.

In het betoog dat Ewald Vervaet ontvouwt wordt gesteld dat de Islam onafhankelijk denken onmogelijk maakt.
Meer dan 99 procent van de moslims is orthodox, zo wordt gesteld, hetgeen betekent dat de Islam door liberale mensen – mensen die volgens hem de vijand zijn van de orthodoxie - alleen maar kan worden gezien als een gevaar.
Grote, dappere heldin binnen deze duistere wereld is volgens Vervaet het liberale Tweede Kamer-lid Ayaan Hirsi Ali, een bijzondere vrouw die - zo stelt hij - voor ‘de verlichting’ staat, een geestelijke toestand die wordt gekenmerkt door verzet tegen wat Verveat ziet als de meest typerende eigenschap van de islam: de predestinatieleer, die de ontkenning zou zijn van ‘de vrije wil’.
Als anarchistisch buitenbeetje heb ik bij het lezen van die gedachte een fijnzinnig glimlachje niet kunnen onderdrukken. Wie niet langer dan tien minuten een liberale winkel kan bezoeken, omdat een langer verblijf hem in een inrichting zou doen belanden, die voelt zich bepaald niet vrij.
Wat stelt mijn vrije wil voor wanneer de liberale robotmens met zijn gevoelloze ‘betonnen plaat voor het hoofd’ politiek overal de dienst uitmaakt in ons land?
Wanneer ik moet kiezen tussen een ouderwetse hoofddoek en een moderne plaat beton voor het hoofd dan kies ik de hoofddoek! Wat de vrije wil van Vervaet verder ook mag beweren…
Waarmee ik alleen maar wil zeggen dat vrije liberalen helemaal niet bestaan in onze samenleving, omdat alles wat zich hier liberaal noemt verslaafd is aan de betonnen-plaat-orthodoxie, een vorm van neoliberaal machodenken die de sterke man met zijn betonnen plaat in het hoofd tot democratische norm verheven heeft.
Als anarchistische puber heb ik de heerlijke situatie nog meegemaakt waarin je jezelf als klant koning mocht voelen.
In de jaren vijftig en zestig (de jaren van de orthodoxe regenten die je zonder enige schroom 'vader', 'mijnheer' of 'professor' mocht noemen) bestonden er speciaalzaken voor liefhebbers van jazz en klassieke muziek, winkels die waren voorzien van zeer goed geïsoleerde geluidcabines waarin je afgezonderd van het publiek de door jou uitgekozen platen kon beluisteren, zonder daarbij lastig gevallen te worden door het democratische kanongebulder van de liberale robotmens, de mens die op bevrijdingsdag je huis laat trillen en schudden vanwege de herrie die het symbool van 'onze vrijheid' geworden is.
Nu mag je als anarchistische eenling die ook in muziek de stilte zoekt weinig meer zijn dan een masochistische slaaf wanneer je een filiaal van een sadistisch liberaal grootwinkelbedrijf bezoekt.
Niks geen gezeik over de klant die koning zou zijn. Niks vrije wil. De liberale massa regeert en die massa bewondert geen koningen, maar aangepaste luitjes met een grote plaat voor het hoofd.
Het is dus maar hoe je het bekijkt.
Je kunt de wereld bekijken vanuit de positie van de rijke liberale machthebber die in zijn materialistische luilekkerland dik tevreden is, maar je kunt de wereld ook bekijken vanuit de positie van underdog en gemarginaliseerde eenling die zich verloren voelt in een wereld waarin geen plaats meer is voor mensen die zich niet kunnen aanpassen aan het autoriteitloze liberale geweld.
Waarom zou dat liberale geweld de norm moeten zijn? Waarom is de meerderheid van de moslims slecht en waarom mag de liberale meerderheid die onze wereld terroriseert niet slecht genoemd worden?
Ik voel me als gevoelig buitenbeentje helemaal niet verwant met de 99 procent liberalen die hier op een zeer dwingend-orthodoxe wijze een lawaaicultuur gevestigd hebben. In mijn optiek is de groep van vader- en moederloze neoliberale fundamentalisten een gevaar voor de toekomst van de mensheid.
Wanneer ik psycholoog was dan zou ik ongetwijfeld de neoliberale fundamentalist gek verklaren, zoals Vervat de moslims gek verklaart. Maar omdat ik tot een minderheid behoor - een minderheid van vrouwelijke, gevoelige en intelligente mensen - telt mijn mening niet, zoals meningen van enkelingen altijd worden genegeerd binnen een wereld waarin de genivelleerde meerderheid de norm bepaalt.
Vervaet is er een uit velen. Hij versimpelt de wereld en sluit zich aan bij de liberale maakbaarheiddenkers die via versimpeling van de werkelijkheid een liberaal Utopia proberen op te bouwen waaruit de defaitistische pessimist verwijderd wordt.

De afkeer van pessimisme blijkt uit de afwijzing van wat hij 'de Islamitische predestinatieleer' noemt.
Moslims, zo stelt hij, noemen de vrije wil een illusie en daarmee zijn ze de vijanden van democratie, omdat een democratische rechtsorde is gebaseerd op het begrip 'vrije wil'.
Dat is lariekoek. Wanneer ik als vrij burger het verlangen uitspreek anarchist, astroloog en 'New Age denker' te zijn dan wordt dat verlangen niet gehonoreerd. Liberalen doen niet aan anarchisme, wijzen astrologie af en houden een primitief-orthodox joods-christelijk godsbeeld in stand.
Ik zou pas echt vrij zijn wanneer mijn wens anarchist en astroloog te zijn ertoe zou leiden dat de samenleving mij de mogelijkheid biedt mijzelf als anarchist en astroloog te ontwikkelen...
Maar het tegendeel is het geval. Er zijn geen scholen, instituten en wetenschappelijke organen waarin plaats wordt ingeruimd voor onaangepaste anarchisten en astrologen. De wetenschappelijke orthodoxie heerst! Die orthodoxie is niet liberaal, maar vaardigt - net als conservatieve imams in fundamentalistenland - liberale fatwa's uit, dwingende voorschriften, waaraan de liberale robotmens zich te houden heeft.

Ik volg al jaren de Nederlandse media, maar alles wat die media me vertellen is dat anarchisme en astrologie vormen van geestelijk kwaad zijn, waarschijnlijk net zo duivels als de Islam, die volgens de ontwikkelingspsycholoog Vervaet voor 99 procent bestaat uit pessimisten die 'de vrije wil' ontkennen.
Het begrip vrije wil is echter weinig meer dan een liberaal dogma. Dat begrijpt de psycholoog Vervaet niet. Mensen die door de omstandigheden gedwongen worden een onvrij bestaan te leiden (denk aan armoede, ziekte, dood en andere noodlotslagen) halen hun schouders op wanneer zij ijdeltuiten dat begrip horen gebruiken.
Wat koop je voor liberalisme wanneer je in een rolstoel zit en voortgeduwd wordt door sterke, vrije anderen die niet in staat zijn jouw onvrijheid te verminderen?
Ben je een slecht mens wanneer je in een rolstoel zit? Die rolstoel doet niets anders dan je smalend toeroepen dat de vrije wil een illusie is. En toch zijn er mensen die jarenlang in een rolstoel onvrij zitten te wezen en die desondanks zoiets ervaren als troostende en beschermende liefde, een vreemd antiliberaal begrip dat met vrije wil weinig te maken heeft…

Vervaet verdedigt een maakbare samenleving waarin liberale dwingelanden, daartoe gedwongen door hun emoties, zichzelf 'bevrijders' noemen. Hij weigert in te zien dat mensen die van de vrije wil op een gedachteloze wijze een dogma maken in feite 'fundamentalist' zijn. Ze reduceren de wereld, ontkennen de realiteit (via het heilig verklaren van een klein stukje ervan) en maken het begrip realiteit zelfs belachelijk door het realistische begrip ‘predestinatie’ te ontkennen, een begrip dat astrologen binnen de strenge, vaderlijke wereld van de planeet Saturnus plaatsen: een wereld die wordt beheerst, door rust, soberheid, gematigdheid, afkeer van druk gegraai en lawaai, gerichtheid op ernst, noodlot, dood, sterven, en al die andere donkere, als zwaar ervaren zaken, waar dogmatische liberalen van gruwen, omdat ze zichzelf opsluiten in een utopisch paradijs waaruit alles wat vervelend en lastig is verwijderd dient te worden.
Het liberale Utopia van Vervaet is een rijkeluiswoning in Wassenaar, omringd door hoge hekwerken, waarin de rijke liberale bourgeois zichzelf heeft omringd met honderden beveiligingsambtenaren, die hem beschermen tegen het pessimistische gepeupel, terwijl hij als een soort toornige God die geen andere goden naast zich duldt liberale traktaatjes aan het schrijven is voor al diegenen die liberaal Utopia willen dienen...

Als vrijdenker wijs ik een dergelijke vorm van woonvrijheid niet af. Ook ik prefereer een mooie vrijstaande woning boven een gehorige flat, waar krengerige rotzakken je leren de mensheid te haten. Maar het feit dat doodgewoon pragmatisch pessimisme domweg in de ziekelijke hoek wordt geplaatst bewijst dat liberaal Utopia voor mij in dit land onbereikbaar is – zoals vrijheid overal wordt vernietigd waar autoriteitloze vadermoordenaars koning zijn.

Dear Lord and Father of mankind Hymn
Westminster Abbey

Dear Lord and Father of mankind, forgive our foolish ways;
reclothe us in our rightful mind, in purer lives thy service find, in deeper reverence, praise.