De Ketterse Kathedraal


Masturberen in de Tempel
en de Vlucht naar Egypte


VKblog van vrijdag 3 september 2010 door Wim Duzijn

"I do not believe in the creed professed by the Jewish church, by the Roman church, by the Greek church, by the Turkish church, by the Protestant church, nor by any church that I know of. My own mind is my own church." Thomas Paine, in AGE OF REASON.

De Tempel van AMON
& de zwijg-alles-maar-dood-cultuur

Op 19 februari 1997 zond de AVRO een, in bepaalde opzichten onthullende, documentaire uit over het Oud-Egyptische tempelcomplex in Karnak (The Secrets of Karnak", BBC-productie, Close-Up, 19 februari).
Alle grote dagbladen zwegen dat programma dood.
Dat mag je rustig merkwaardig noemen, want Karnak is de ontkenning van de preutse, onverdraagzame joods-christelijke God die wij in het Westen aanbidden.
Karnak vertegenwoordigt de cultuur van de buitenbeentjes, terwijl de zich 'modern' noemende joods-christelijke cultuur een cultuur van doodverklaarde buitenbeentjes is, een wereld waarin het buitenbeentje de ketter is, die een bedreiging is voor 'het ware geloof'.
Dat zou je een fundamenteel verschil kunnen noemen.
Juist vanwege die negatieve houding tegenover buitenbeentjes (een buitenbeentje is de a- of immorele uitzondering in de wereld van de morele meerderheid) vormen oud-testamentisch georiënteerde religies, een soort anticultuur (wanneer je ervan uitgaat dat cultuur en personalisme samen behoren te gaan), en daarom kiezen buitenbeentjes voor die culturen, die door de Abrahamitische religies worden afgewezen.
Heel simpel is dat. Als je tenminste je doodgewone, gezonde boerenverstand gebruikt...

Mensen die twijfelen wil ik graag de volgende vraag voorleggen: Mogen wij in dit land ons verstand gebruiken? Mogen mensen op een intelligente wijze individualist zijn? Kiezen voor personalisme of ontsnapping uit de gelijkschakelende groep dus.
Mogen mensen de domheid, de kleinheid en de benepenheid van een mens-verkleinende God afwijzen, ook als die God heilig en onaantastbaar is verklaard?

Om die vragen te kunnen beantwoorden moet je een eenvoudige probleemstelling in het leven roepen. Intelligentie begint nu eenmaal met eenvoud.
"In der Beschränkung zeigt sich der Meister", hoor je soms iemand opmerken, maar juist omdat hij kiest voor zo een duistere moeilijke zin kun je er zeker van zijn dat hij niet eenvoudig wil zijn.
Geen moeilijk gedoe dus. Niks 'Beschränkung'. Gewoon vragen: Wat is benepenheid?, en daar dan het hele simpele antwoord op geven: Benepenheid is de ontkenning van de ruimte.

Iedereen heeft op een mooie, heldere zomeravond wel eens naar de sterrenhemel gekeken. Ik in elk geval heb dat regelmatig gedaan. En terwijl ik dat deed drong het besef zich naar voren dat ons heelal waanzinnig groot is. Alleen al ons sterrenstelsel bevat miljarden sterren. En dat sterrenstelsel is er een uit oneindig veel systemen...
En dan moet je je tegelijkertijd realiseren dat in de bijbels-islamitische wereld die we het Midden-Oosten noemen (de wereld van de Abrahamitische religies, waar veel mensen - ook niet-gelovigen - zichzelf in geestelijk opzicht van afhankelijk maken), een paar lapjes grond van enkele luttele kilometers groot heilig worden verklaard, op zo'n kleinburgerlijke en benepen wijze dat mensen bereid zijn alles wat intelligent en vrijzinnig is er voor op te offeren.
In een welhaast oneindig groot heelal een handvol groezelige, dorre zandkorrels heilig, ja zelfs goddelijk, verklaren..., dat is naar mijn bescheiden mening de oneindigheid reduceren tot nul: God terugbrengen tot een dwerg, een lilliputter...
Zoiets kun je onmogelijk godsdienst noemen. Laat staan cultuur...

In het tempelcomplex van Karnak werd een masturberende God aanbeden door masturberende priesters.
Die God, dat is in mijn ogen een toffe vent! Want ik ben altijd, van jongs af aan, dol geweest op masturberen. Daar schaam ik me in het geheel niet voor.
Als je masturbeert, dan denk je niet aan heilige landen en heilige priesters, dan dien je jezelf, en dat zelf is op dat moment God. God is alles, en alles is God. En hoe dichter je het ogenblik van extase bereikt, hoe groter en oneindiger die God wordt...
Dat is ruimte scheppen. Dat is de kleinheid overwinnen.

Joden en moslims, die op een infantiele wijze vechten om het bezit van een lapje heilig verklaarde grond, hebben tijdens hun spirituele zoektocht - die je, gezien de lange tijdsduur ervan, toch echt wel waanzinnig mag noemen - nooit eens de tijd genomen om de ruimte te bekijken. Altijd werd de wereld teruggebracht tot dat ene kleine stukje grond dat belangrijker was dan alle sterrenstelsels van de kosmos bij elkaar....
Ze hebben, zou je het in simpele mensentaal kunnen stellen, hun ogen dichtgesmeerd met poep.
Ik gun ze daarom een mooie, zwoele zomeravond en veel heldere sterren, een avond die het begin kan zijn van een nieuwe tijd, met ontelbare sterren en planeten, astronomen en astrologen, yin en yang, samensmelting van tegenstellingen, aan de kleinheid ontsnappende oneindigheid - met andere woorden: het allesomvattende universum van een masturberende, zichzelf voortdurend bevruchtende God...


Jezus en Toet-anch-Amon

De aanbidding van Amon-Ra en de invloed van Karnak domineerden het religieus-culturele leven in Egypte, tot Achnaton (die regeerde van 1379–1362 v.G.T.) verordonneerde dat alle Egyptische goden, met uitzondering van één opperwezen, Aten, de god van de Verrezen Zon, verbannen dienden te worden.
Achnaton zag zichzelf als de vertegenwoordiger van die God en werd daarmee een van de eerste (dictatoriale) hogepriesters die via het opjagen en vernietigen van ketters een God willen eren die ze als hun persoonlijke bezit beschouwen. In heel Egypte werden de afbeeldingen van goden geschonden en werden de tempels van Amon-Ra ontheiligd of vernietigd.
Achnatons kruistocht tegen de veelheid van de Egyptische religie was van korte duur. Toen hij stierf, herstelde de jongenskoning Toet-anch-Amon de hiërarchie van de oude goden (het polytheisme).

Dat het polytheistische Egypte een land was dat door buitenbeentjes werd gezien als een veilige haven bewijst het evangelieverhaal over 'de vlucht naar Egypte'.
Dat verhaal (in Matteüs 2:13-23) vertelt ons hoe Jozef en Maria met het pasgeboren kindje Jezus naar Egypte afreizen, nadat ze door een engel zijn gewaarschuwd over de aanstaande kindermoord in Bethlehem.
Het verhaal krijgt diepere betekenis wanneer je aan het begrip kind symbolische waarde toevoegt. Het begrip 'Kind' staat in dat geval voor onschuld en dat onschuldige kind moet vluchten voor mensen die de onschuld in mensen willen doden...


Over de Mysteries van het Oude Egypte

Zoals alle mysteriescholen in de Oudheid waren de Egyptische tempels geen zondagschooltjes waar kinderen door strenge baardige onderwijzers op indoctrinerende wijze werden volgepompt met zinloze teksten, maar op de praktijk van het leven gerichte inwijdingsplaatsen, waar de nadruk werd gelegd op de noodzaak de realiteit van het leven in harmonie te brengen met de geestelijk-kosmische werkelijkheid die er achter schuil gaat ('Neter' of 'Neteru'), een wereld die de kleine werkelijkheid van de enkeling koppelt aan de ruime wereld van de kosmos.
De Goden waren de vertegenwoordigers van die kosmos.

In KARNAK werden drie belangrijke goden vereerd: AMON-RA of AMON-MIN (de God van het intellect en de vruchtbaarheid), zijn echtgenote MUT en hun zoon, de Maangod KHONSU, een Goddelijke Drie-eenheid dus, die terug te vinden is in de tekst die bij het christelijke kruisteken hoort: "In de naam van de VADER, de ZOON en de HEILIGE GEEST. AMEN".

AMON (Amen, Amun) was aanvankelijk alleen. Paren met een andere God was niet mogelijk. En daarom was zijn eerste scheppingsdaad zichzelf via MASTURBEREN te bevruchten. Hij ejaculeerde in zijn eigen hand en likte dat sperma op.
Omdat die daad hem genot verschafte vatte hij het idee op andere wezens te scheppen met wie hij dat nuttige plezier kon delen: afsplitsingen van hemzelf die een eigen leven konden leiden.
De tempel van Karnak diende de mensen te herinneren aan die Goddelijke scheppingsdaad.
AMON werd afgebeeld als een naakte man, voorzien van de symbolen die bij zijn Goddelijke status horen, die op een schaamteloze wijze zijn gezwollen lid laat zien.
In een geheime kamer die alleen toegankelijk was voor de Koninklijke familie bedreven de Farao en zijn Koninklijke echtgenote regelmatig de sexuele liefdesdaad, terwijl gewone priesters in een grotere ruimte samen masturbeerden.
Plezier ontlenen aan masturbatie, masturberen zelfs zien als een van de wegen naar geestelijke verlichting, kennen we niet binnen de wereld van de oud-testamentische religies.
Masturberen wordt gezien als een soort noodoplossing. Wanneer een man geen vrouw en/of hoer kan vinden, dan alleen is masturberen toegestaan. De Roomse kerk, en ook de strenge moslims, verbieden masturberen. Iemand die masturbeert verspilt zijn zaad. In je eentje stilletjes een beetje genieten schijnt asociaal te zijn...
De Egyptische God AMON dacht daar anders over. De tempels dienden volgens sommige historici als plaatsen waar sexuele voorlichting werd gegeven. Tempelprostitutie (bedreven door zowel bisexuele mannen als bisexuele vrouwen) was gewoon en er werd gezocht naar allerlei methoden om de dierlijke eenvoud van de sexuele lust op een wat hoger, geestelijk plan te brengen. Sexualiteit met andere woorden omhoog transporteren van de onderbuik naar het hoofd...
Of er van geestelijke ontwikkeling inderdaad sprake was blijft de vraag, maar duidelijk is wel dat belangstelling voor sex in religieuze kringen niet gezien werd als een teken van geestelijke onvolwassenheid.


Reacties

ghijsa 03-09-2010 17:40
Enige inconsequentie is je blijkbaar niet vreemd. Masturberen heeft niets, maar dan ook niets, te maken met het wel of niet benepen zijn. Au fond, heeft het in zijn eenvoud te maken met gerichtheid.
De vraag zou dus beter kunnen luiden. Mogen mensen de gerichtheid van een mensverkleinende god afwijzen. Natuurlijk mag dat maar waarom zou je?
De masturbatie, het bidden op een matje of het wel en wee van een buitenbeentje valt onder de eerste weg, het materiële, de fakir, Het lijkt wel of je een beetje een terugval hebt. Soit.
De gerichtheid, voorheen benepenheid, blijft. Het gaat er alleen om welke waarde je eraan hecht en op welk niveau. Zolang het zich in eigenheid afspeelt (het buitenbeentje) zie ik geen enkel probleem. De problemen stapelen zich op als de gerichtheid zich vermengt met sociaal culturele aspecten die niet bepaald eenvoudig zijn.

Wim Duzijn 03-09-2010 19:47
Je bent een vermoeitende gesprekspartner GHIJSA, omdat je niet in staat bent LOGISCH te redeneren en tegelijkertijd me vast probeert te pinnen aan de mening van een man die ik helemaal niet als 'meester' beschouw. Waarom zou ik zelf geen meester mogen zijn?
Benepenheid uit zich volgens mij in de onwil ruimte scheppen voor het andere, het anderszijn, de ander. Het is een geestelijke houding die het religieuze mensen (en we hebben het hier over religie) verbiedt de schouders op te halen wanneer iemand iets wat zij 'heilig' vinden in contact brengt met iets wat 'laag' is in hun ogen.
Een fraai voorbeeld is het doodvonnis dat werd uitgesproken over SALMAN RUSHDIE n.a.v. passages in zijn boek 'De Duivelsverzen' waarin de goddelijke verklaarde profeet Mohammed in verband wordt gebracht met hoeren en andere mensen die volgens de fundamentalisten in Iran niet deugen.
Masturberen zie ik daarom als een heel goed medicijn, juist omdat het een uiterst simpele menselijke handeling is, die via een irrationeel moreel beoordelingsproces (priesters noemen de daad antigoddelijk) aanleiding geeft tot haat- en woedeuitbarstingen van gelovigen, die altijd in het gewone de vijand van het goddelijke zien.

Mij inconsequentie verwijten is weinig meer dan je eigen onvermogen logisch te denken projecteren in een ander.
Mensverkleinende Goden moet je maar erkennen, zeg je. Onzin natuurlijk. Wanneer je voor geestelijke bevrijding vecht, dan kun je onmogelijk mensen het recht geven jou tot gevangene te maken van de een of andere instantie of entiteit die een slaaf van anderen wil maken.
Een rotzak is iets leuks wanneer hij niets over je te vertellen heeft. "Ach hee", denk je dan, "een dorpsgek.. Leuk, lekker lachen man..."
Maar zodra de rotzakken de baas zijn en je knechten en vernederen ga je anders praten..., dan denk je, ik wil wel gewoon mezelf kunnen zijn...

ghijsa 03-09-2010 21:35
Even zag ik de Dalai Lama voor me masturberend, al die geestelijke jurken bevorderen de gerichtheid waarschijnlijk.
Dalai kan je weinig benepenheid aanpraten, daar zijn geest zo ruim is dat er niets tastbaars overblijft.
Dat hele masturbatieproces kan ook wijzen op zelfkastijding. Gerard Reve zag dit bij tijd en wijle zo. Van cruciaal belang is de intentie en er zit een wereld van verschil tussen genot en zelfkastijding. Vandaar dat een mens eerst uit zal moeten zoeken wat zijn intentie is als hij overgaat tot een handeling (welke dan ook). Alleen zo kan een mens nader komen tot zichzelf en mag daar tot op zekere hoogte van genieten. (Krishnamurti in de kiem van het leven blz 197).

ghijsa 03-09-2010 21:36
Mij is nog niet helemaal duidelijk wat het verband is tussen de tempel en het masturberen. Deze combinatie is mij niet bekend. Bij mijn weten komt ook in de Kama Sutra de tempel niet voor als vrijplaats voor het creeëren van ruimte.

Wim Duzijn 04-09-2010 09:56
Tjonge, Ghiisa, wat ga jij op een ouwelijk-moralistisch-prekerige wijze om met zoiets doodsimpels als zelfbevrediging, een houding die aantoont dat je het begrip spiritualiteit niet kunt zien als kiezen voor een doodsimpel, ogenschijnlijk banaal bestaan, een wereld dus waarin (zoals RUMI het stelt) niet 'de materie' (jouw woord) maar God door de Liefde overwonnen is.
Tempelprostitutie kwam echt heel vaak voor hoor in het verleden en ik vertel er hier over omdat sex door veel gelovige mensen nog altijd wordt verbannen naar een wereld waarin 'de duivel' koning is - ja, zelfs koning moet zijn.
Als GURDJIEFF zegt dat mensen ECHT moeten worden, zich moeten distantieren van ouwelijke luitjes die je een ouwelullenjurk aan willen trekken, zoals inderdaad de DALAI LAMA dat doet (een onechte, of beter gezegd, oneerlijke man, die ik vanwege zijn opportunisme en zijn onwil machtige, vaak meedogenloze, mensen te veroordelen gewoon een conflictvermijdende hypocriet noem), dan moet je juichend iemand om de hals vallen wanneer hij met een stijve penis voor je gaat staan.
Moralisten noemen zoiets al snel een weerzinwekkend exhibitionistische vertoning: "een potloodventer die nette vrouwtjes wil shockeren..".
Maar wat is in godsnaam 'een net vrouwtje'? Een fatsoenlijk meisje vingert zichzelf toch ook bij tijden wanneer ze zich verveelt? En als ze geil is dan denkt ze toch ook niet aan een priester die haar komt vertellen dat ze moet trouwen met de paus of met de kerk..?
Waarom zou een vrouw geen penisliefhebber mogen zijn? Op de foto hieronder zie je hoe doodgewone mensen in het verre oosten schaamteloos aan fallusverering doen...

Waar het mij als ANARCHIST en IMMORALIST om gaat (dat zijn de twee basiswaarden waar ik steeds van uitga ) is het ONTHEILIGEN van volstrekt onzinnige zaken, zaken die veel en veel gevaarlijker en mensonvriendelijker zijn dan het onschuldige masturberen in de tempel.
Ik bouw geen gewone nettemensenkatedraal, maar een KETTERSE kathedraal, een kathedraal waarin geen plaats is voor ouderwetse mensen die orthodoxe onzin uitkramen (denk aan rechts-orthodoxe joden die een eredienst van tweeduizend jaar geleden, compleet met dierenoffers, willen herstellen..).
Alle vormen van fundamentalistisch-orthodox denken wijs ik van de hand.
Het Oude Testament gezien als 'woord van God', daar heb ik maling aan, en de mensen in dat boek die je serieus kunt nemen, de profeten, zie ik als doodgewone mensen, buitenbeentjes die niet God, of het Rabbinaat met zijn Tempel, maar zichzelf en hun persoonlijke verlangen naar menselijke rechtvaardigheid vertegenwoordigen.
God, zei Gerard Reve in het verleden, is een ezel die ik graag in zijn geheime opening wil bezitten. Een provocerende uitspraak die je niet letterlijk moet nemen, Reve wijst daar zelf ook voortdurend op, maar die bedoeld is om de religie te ontdoen van een primitieve moraal, die het verlangen naar vrijheid en onschuld in mensen doodt.


Jan Börger: "Het vrije denken is het denken, wat werkelijk dóórdenken kan; wat derhalve de werkelijkheid kan doordenken en doordenkt, en daarmede ook zichzelf doordenkt, want het denken zèlf behoort óók tot de werkelijkheid.
Het vrije denken is niet een denken, wat zich de werkelijkheid denkt, zooals het de werkelijkheid het liefst ziet; óf zooals het zich de werkelijkheid op haar mooist voorstelt; óf zooals het de werkelijkheid het liefst zou willen hebben.
Zoo stellen zich n.l. de meeste menschen het vrije denken voor. Ongeveer ieder meent, dat hij kan denken en het recht heeft, om te denken, wat hij maar wil; en dat denken wordt dan gewoonlijk vrij genoemd. Dat is het denken van Jan en Alleman."