De Ketterse Kathedraal


Bobo's, Eenlingen & Paranoia

VKblog van donderdag 2 december 2010 door Wim Duzijn

THOMAS PAINE, in: AGE OF REASON" : "I do not believe in the creed professed by the Jewish church, by the Roman church, by the Greek church, by the Turkish church, by the Protestant church, nor by any church that I know of. My own mind is my own church."

They tell you where you need to go
They tell you when you'll need to leave
They tell you what you need to know
They tell you who you need to be

But everything inside you knows
There's more than what you've heard
There's so much more than empty conversations
Filled with empty words

Switchfood: On Fire


Uit het THOMAS-evangelie
een gnostisch geschrift

Log 20: De leerlingen zeiden tot Jezus: "Zeg ons, waarop lijkt het Koninkrijk der hemelen?"
Hij sprak tot hen: "Het lijkt op een mosterdzaadje, het kleinste van alle zaadjes. Als het echter op bewerkte aarde valt, wordt het een grote plant en wordt een schuilplaats voor de vogelen des hemels."

Verklaring van Bram Moerland: De rechtvaardige wereld begint in een eenling, maar als de mensheid openstaat voor zijn boodschap, zal de beweging voor het herstellen van de oorspronkelijke staat en een rechtvaardige wereld, razendsnel om zich heen grijpen.

23: Jezus sprak: "Ik zal u uitkiezen, één uit duizend en twee uit tienduizend. En zij zullen daar staan als een eenling."
49: Jezus sprak: "Zalig de eenlingen en de uitverkorenen, want zij zullen het Koninkrijk vinden. Daar gij daaruit zijt, en daarheen zult gij weerkeren".
75: Jezus sprak: "Velen staan voor de deur. Maar het is de eenling die het bruidsvertrek zal ingaan."

Wie is Jezus volgens Thomas?

- In de eerst plaats vind je bij Thomas geen uitgewerkte theologie. Jezus noemt zichzelf geen Zoon van God en de goddelijke vonk die hij in zich draagt deelt hij met ieder van ons.
- Centraal is de weg van zelfkennis, zonder het gaan van de weg naar binnen, de weg van de eenling is er geen toegang tot het Koninkrijk.
- Evenals in de Zen-traditie gebruikelijk is, verwijst Jezus vraagstellers die het verleden of de toekomst ter sprake brengen, steeds terug naar het hier en nu.
- Hij wijst op het belang van het loslaten van alle ballast uit het verleden als een cruciale voorwaarde om dat hier en nu open en aandachtig tegemoet te kunnen treden. Als een voorbijganger zou je in het leven moeten staan. (Bram van Moerland)


De Eenling & het Sadistische Bobo-Universum
Wim Duzijn 2003

Luilekkerland bestaat!
Luilekkerland is het land van de opportunisten (ander woord voor bobo's), waar elke gek die de machthebbers naar de mond praat in een gouden bedje wordt neergelegd, terwijl al diegenen die kritisch zijn mogen wegkwijnen in de goot.
Vrijheid is een fictie, heb ik ontdekt als anarchistisch schrijver, iemand die geestelijke vrijheid nastreeft en daarom 'opgelegde vrijheid' (bobo's die zeggen ziji de vrijheid vertegenwoordigen...) afwijst.
Ik ben eigenlijk, als ik er eens goed over nadenk, nog nooit in mijn hele volwassen leven echt, werkelijk vrij geweest.
Vrij was ik als kind, in de nonnenschool en de fraterschool, waar ouderwetse, autoritaire katholieke mannen en vrouwen mijn gevoeligheid en mijn intelligentie beschermden tegen de aanvallen van lompe domme vlegels, want dat vrijheid voor mij vrijheid, dat autoriteit er is om je te beschermen.
Maar die gouden tijden gingen snel voorbij. Zo heel ineens wordt er een muur opgetrokken tussen het kind dat je bent en de volwassen wereld en dan ontdekt het kind in jezelf dat het zichzelf domweg verstoppen, of zelfs vermoorden, moet.
De aangepaste en veelal erg lompe anderen (die gevoel en intelligentie verafschuwen) blijken in een wereld waarin je volwassen dient te zijn de baas te zijn en ze bekogelen gevoelige en/of kinderlijk gebleven mensen doodleuk met een zee van haat, die altijd wordt verpakt in een gouden wikkel van kleinburgerlijk idealisme.
Een bijzonder ontdekking is dat niet. Willem Frederik Hermans, een schrijver die in de jaren 70 door Marxistisch links tot staatsvijand - beter gezegd: vijand van de linkse stad Amsterdam - werd uitgeroepen, ontmoette dezelfde collectieve haat, hetgeen ertoe leidde dat in zijn pessimistische boeken, waarin angst en nihilisme een grote rol spelen, enkelingen die, zoals hij dat uitdrukte, ‘met de rug tegen de muur staan' ( Preambule - Paranoia) de spaarzame uitzonderingen vormen die het waard zijn liefde te ontvangen in een universum dat beheerst wordt door sadisten.

Sadisme wordt beloond in een sadistisch universum, dat is de les die de schrijver (mogelijk ook de persoon) Willem Frederik Hermans ons leert.
Maar zijn we bereid die les serieus te nemen? Staan we aan de kant van de enkelingen die binnen een ‘sadistisch universum' met de rug tegen de muur staan?
Wat zich in ons land intellectueel noemt weet domweg niet wat een ‘eenling' is - Hermans noemde zichzelf ooit 'een eenoog in het land der blinden' - en wie niet weet wat een eenling is, iemand die in een vrije wereld in feite een gevangene is, omdat elk woord dat hij uitspreekt wordt gewantrouwd en op een foutieve wijze wordt uitgelegd, die zal nooit begrijpen dat een intelligent mens de wereld waarin hij moet leven niet op een positieve wijze (‘wij zijn vrij') bekijkt, maar op een negatieve wijze: "een vrijheid die ons van bovenaf wordt opgelegd is schijn".

Religieuze ideologen, vormgebonden mensen die spiritualiteit op een volwassen, onkinderlijke wijze willen koppelen aan het een of andere idool, zijn bij uitstek vertegenwoordigers van die schijnvrijheid.
Intelligente, kritische mensen veroordelen daarom religieus-ideologische verblinding, maar wie opportunist wil zijn, een goudhaantje dat eer en status boven rationaliteit plaatst, die zal de ideologische verblinding nooit als hard feit willen erkennen, zodat binnen zijn leugenwereld de blindheid wordt neergelegd bij de zienden - die in een leugenwereld (zoals W.F. Hermans het stelt) ‘met de rug tegen de muur staan'.

Een opportunist kan een heel lief en aardig mens zijn, maar is in feite een doodgewone moraalloze deugniet, wanneer we zijn gedrag spiegelen aan door ons als 'normaal' beschouwde morele waarden.
Een vorm- en statusaanbidder (iemand dus die het eigen gedachtebezit - met de nadruk op bezit - een welhaast Goddelijke status meegeeft) weigert het democratische principe van machtscontrole serieus te nemen.
Democratie - stelt de Amerikaanse socioloog C. Wright Mills (vijand van alles wat pompeus, opschepperig en zwetserig is) - staat of valt met de bereidheid van intellectuelen al die leugens te ontmaskeren die machtsmisbruik aanmoedigen en/of in stand houden.
Joods-christelijke ideologen in Amerika (mensen die zich absoluut goed wanen) verwerpen die opvatting, plaatsen zichzelf boven de wet, en proberen vervolgens (gedreven door een anti-intellectuele ressentimentmoraal, waarvan het instandhouden van een uitzichtloze wraakspiraal het centrale element vormt) al diegenen die de politiek van het Amerikaanse neoconservatieve establishment veroordelen in de hoek te plaatsen van 'het grote kwaad' (antisemitisch, antidemocratisch, anti-Westers, etc..).

Een artikel van de Amerikaanse journalist Thomas Friedman bijvoorbeeld (geplaatst in de New York Times van 13-11-2003) staat bol van zinsneden waarin ons wordt duidelijk gemaakt hoe verdorven al diegenen zijn die kritiek hebben op 'het heilige land' (vanuit het oogpunt van de onafhankelijke enkeling zomaar een willekeurig land dat door de bobo's tot idool is uitgeroepen).
Krachttermen als "Groeiend antisemitisme', "Saudi's moeten Israël helpen bij het bestrijden van het nieuwe, groeiende antisemitisme', 'klassieke haat, gevoed door nieuw anti-Israëlisch antisemitisme", worden gebruikt om enerzijds de vijanden van machtsmisbruik de mond te snoeren en anderzijds de regering van Saoedi-Arabië ertoe te bewegen te buigen voor de eisen van rechtse zionisten en in ruil voor islamitisch toezicht op de heilige islamitische plaatsen (een recht dat al jarenlang bestaat) het eigen vredesplan, dat terugkeer naar de grenzen van voor 1967 eist, aan de kant te schuiven.

Primitief religieus moreel machtsdenken - dat zou Friedman moeten weten - is altijd gebaseerd op het demoniseren van de ander. Alleen de slechtheid van de ander kan de morele mens 'goed' maken.
Theodor Herzl (een van de geestelijke vaders van het politieke jodendom) heeft zionisme ooit gedefinieerd als een beweging die is gecentreerd rondom een gemeenschappelijke vijand. Met andere woorden: zodra de gemeenschappelijke vijand wegvalt heeft de beweging zijn of haar bestaanrecht verloren en is zij dood. Waarom een joodse staat opbouwen als joden overal in de wereld vrije mensen kunnen zijn?
Met dat keiharde feit worden we nu al decennialang geconfronteerd. We zien ons geplaatst voor een dualistische beweging ('het absoluut goede staat tegenover het absolute kwaad') die zichzelf op moet heffen om werkelijke vrede te kunnen bewerkstelligen.
Alleen relativering van het kwaad, dus ook het eigen kwaad, de wil afstand te doen van 'de gemeenschappelijke vijand' kan vrede brengen: Een toestand waarin je niet langer 'absoluut goed' kunt zijn..
Maar omdat het rechtse zionisme (net als andere Messianistische bewegingen) weigert zichzelf te zien als een zinloos anachronisme in een naar eenheid verlangende (globaliserende) wereld, waarin gettovorming steeds moeilijker - en ook steeds gevaarlijker - wordt, daarom wordt de energie - die gericht zou moeten zijn op ‘morele bewustwording - gestoken in het scheppen van vijanden, een absurde onderneming die geleid wordt door politieke leiders, die onschuldige soldaten laten sterven voor een ideaal dat niets anders is dan een betekenisloos en moraalloos anti-ideaal, dat uiteindelijke alleen maar in dienst staat van de vernietiging van al diegenen waarvan Willem Frederik Hermans ooit zei dat ze als vijanden van een sadistisch universum ‘met de rug tegen de muur staan'...: eenlingen dus, die gek worden verklaard, omdat ze weigeren de waanzin van het collectieve vooroordeel moreel juist te noemen...


PARANOIA,
ofwel: Een scholier die geen eenling wil zijn  

Hoewel 'eenling zijn' binnen alle oude wijsheidssystemen gezien wordt als de weg naar de moraal (moraal gezien als een individuele zoektocht naar weten en geweten), zijn er maar weinig mensen in dit land die van de 'de eenling' in kunst en literatuur een 'moreel voorbeeld' willen maken.
Op het net trof ik een bespreking aan van de verhalenbundel PARANOIA van Willem Frederik Hermans, waarin een als boekbespreker functionerende scholier zijn medescholieren 'ten strengste' afraadt het boek te lezen, omdat het volgens hem volstrekt onbegrijpelijk is.

PARANOIA kan vooral daarom belangrijk genoemd worden, omdat in het boek een verklarend voorvoegsel (PREAMBULE) is opgenomen: een op zichzelf staand, half dichterlijk, half realistisch prozaverhaal, waarin de schrijver zijn sympathie uitspreekt voor al diegenen die weigeren zich te onderwerpen aan de terreur van een dwingend-autoritaire burgermansmoraal: de moraal van de zich 'goed' noemende machthebber, die de meest wrede en sadistische praktijken met behulp van zijn morele waansystemen probeert goed te praten - en dat ook ongehinderd kan doen, omdat de macht en de kracht binnen zijn sadistische wereld altijd bij de morele meerderheid en de daarbij behorende machtige minderheden met met de grote bekken wordt neergelegd.
Die meerderheid wordt altijd via indoctrinatie blind gemaakt voor de negatieve aspecten van het 'Macht is recht' denken waarop een sadistische moraal is gebaseerd. Daarom begrijpt die meerderheid ook nooit de enkeling die kritiek heeft op de macht.
Ja, vragen ze je dan, waarom was Hitler mogelijk? En het antwoord is natuurlijk erg simpel...: Hitler was mogelijk omdat hij de morele meerderheid aan zijn zijde vond. Meer dan 80 procent van de bevolking steunde hem, zoals momenteel in het Westen meer dan 80 procent de mening is toegedaan dat Amerika en de Nato en al die andere landen die zich 'het vrije westen' noemen de goeden zijn in een wereld die bedreigd wordt door de slechte anderen: de communisten, de antisemieten, de ayatollahs, de Saddamaanhangers, de terroristen in het heilige land, en ga zo maar door...
De enkelingen, die het wagen tegen wat je 'de tijdgeest' zou kunnen noemen in te gaan, staan - zoals Willem Frederik Hermans het uitdrukt - in al die morele meerderheidswerelden steevast met de rug tegen de muur.

Hieronder een gedeelte uit de boekbespreking:
Paranoia: Ten Strengste Afgeraden

Beste klasgenoten, Ik raad jullie ten strengste af om voorlopig dit boek te lezen. Vanaf het voorwoord, in het boek ‘preambule' genoemd, heb je al geen flauw idee van waar het heen zal leiden...
Het enige wat ik werkelijk begreep van het hele boek was dat dit een verhalenbundel is met twee bindende elementen tussen de verhalen zelf: de hoofdpersonen bedenken voor hun problemen nog gecompliceerdere oplossingen en bovendien zijn het dezelfde karaktergestoorde hoofdpersonen die óf zelf dood gaan óf op andere wijze met de dood worden geconfronteerd.
Ik wil dit boek niet bestempelen als slecht, maar het is voor iemand van mijn leeftijd simpelweg niet te begrijpen.
Smijt het boek dus niet de prullenbak in maar laat het lekker wegstoffen in je boekenkast (Ingezonden door Victor Ledder, Students Only)