Een Masturberende God
Vruchtbaarheid tegenover Onvruchtbaarheid


Tempelcomplex in Karnak

Min, de god van de vruchtbaarheid is een van de oudste godheden in Egypte. Meer dan levensgrote beelden van de god zijn al vanaf het 4de millennium voor Christus in Koptos bekend. In de faraonische tijd stelde men hem voor als mummie met opgeheven arm met een gesel, stijve fallus (penis) en een verenkroon op het hoofd. Soms werd hij afgebeeld in de vorm van Amon-Re. Als Kamoetef, ‘stier van zijn moeder’, was hij ook een scheppende god; die van de plantengroei. Hij was ook de beschermheer van alle reizigers in de woestijn.



Brieven aan Henk van der Meijden

Astrologie & De Koninklijke Mens





In de jaren 90 heb ik een aantal brieven geschreven, gericht aan Telegraafmedewerker Henk van der Meijden. Internet was er nog niet in die tijd, zodat je was aangewezen op ingezonden brieven rubrieken. Niet de prettigste manier van corresponderen, omdat de medewerkers van die rubrieken vaak doodgewone sadistische trollen waren, die soms hele stukken schrapten uit brieven, of - nog erger - gedeelten gingen verbeteren, praktijken die mijn liefde voor het medium 'papieren krant' niet echt versterkt hebben...

Zwolle 23 februari 1997,
Aan de redactie van De Telegraaf,
t.a.v. Henk van der Meyden

Lieve Henk, graag wil ik je in deze brief wijzen op een opmerkelijk nieuwsfeit:

De AVRO zendt een belangrijke, in bepaalde opzichten onthullende documentaire uit over het Oud-Egyptische tempelcomplex in Karnak ("The Secrets of Karnak", BBC-productie, Close-Up, 19 februari), en de grote dagbladen zwijgen dat programma dood.
Dat is natuurlijk een teken aan de wand, want Karnak is de ontkenning van de preutse, onverdraagzame joods-christelijke God die wij in het Westen aanbidden.
Jij als showbuzman zal dat ook wel inzien, denk ik, want daar waar je opzichtig uitgedoste en geschminkte mensen rondedansjes laat maken rondom gouden beelden, daar zul je de strenge God van dood, verdoemenis en verderf toch echt niet mogen toelaten. Voor je het weet liggen al je eerstgeboren kinderen dood voor je voeten...
Karnak staat voor polytheisme en vertegenwoordigt daarom de cultuur van de heilig verklaarde buitenbeentjes, terwijl de zich 'modern' noemende bijbels-islamitische cultuur van het kleurloze, aan onzinnige wetten gebonden monotheisme een cultuur van doodverklaarde buitenbeentjes is. Dat mag je gerust een fundamenteel verschil noemen.

Juist vanwege die negatieve houding tegenover buitenbeentjes (een buitenbeentje is de immorele uitzondering in de wereld van de morele meerderheid) is het orhodoxe jodendom (en alle religies die zich op gehoorzaamheid eisend priesterdom baseren), vanuit het standpunt van de afgewezen buitenbeentjes gezien, een anti-cultuur.
Het is daarom niet zo vreemd dat buitenbeentjes voor die culturen kiezen, die door de op het jodendom gebaseerde religies worden afgewezen. Heel simpel is dat. Als je tenminste je doodgewone, gezonde boerenverstand gebruikt...
Met antisemitisme heeft dat alles niets te maken. We hebben het over de vrijheid van het individu en de afkeer van onzinnige, niet-functionele en zelfs onderdrukkende wetgeving, regelgeving dus die elke vorm van het jezelf manifesteren als showbiz-idool onmogelijk maken.

Gelukkig noemt de Telegraaf noemt zichzelf een 'gezond-verstand-krant'. Dat vind ik een uitstekende benaming. In de brieven die ik aan de Volkskrant schreef stelde ik ook altijd: "Neem een voorbeeld aan de Telegraaf! Wordt een gezond-verstand-krant'.
En wie weet - komt het er ooit nog eens van...
Want verstand is echt niet zomaar een hoop niks Henk. Ik neem aan dat jij dat ook weet, als journalist die alle groten van deze aarde heeft geïnterviewd.
Daarom wil ik jou graag de volgende vraag voorleggen: Mogen wij in dit land ons verstand gebruiken? Mogen mensen intelligent zijn? Mogen mensen de domheid, de kleinheid en de benepenheid van de joods-christelijke God afwijzen?

Om die vraag te kunnen beantwoorden moet je een paar simpele vragen stellen. Intelligentie begint nu eenmaal met eenvoud..
Wat is benepenheid?, vraag je dan, en het antwoord op die vraag is, zoals je zult begrijpen, uiterst simpel: Benepenheid of bekrompenheid is de ontkenning van de ruimte.
Heb jij op een mooie, heldere zomeravond wel eens naar de sterrenhemel gekeken? En drong zich toen niet het besef aan je op dat ons heelal waanzinnig, krankzinnig groot is?
Weet je dat alleen al ons sterrenstelsel miljarden sterren bevat, en dat ons sterrenstelsel er een uit oneindig veel systemen is?
En dan moet je je tegelijkertijd realiseren dat in de bijbels-islamitische cultuur, waar wij onszelf in geestelijk opzicht van afhankelijk maken, een cultuur die in feite een anti-cultuur is, zoals ik hierboven heb uitgelegd - een lapje grond van enkele luttele kilometers groot heilig wordt verklaard, op zo'n domme en benepen wijze dat mensen bereid zijn alles wat intelligent en vrijzinnig is er voor op te offeren.
In een welhaast oneindig groot heelal een handvol groezelige, dorre zandkorrels heilig verklaren... Dat is de oneindigheid reduceren tot nul, God terugbrengen tot een dwerg, een lilliputter...
En zou jijj zoiets godsdienst durven noemen? Noem jij dat cultuur?

In het tempelcomplex van Karnak werd een masturberende God aanbeden door masturberende priesters.
Die God, dat is ook mijn God! Want ik ben werkelijk dol op masturberen. Daar schaam ik me in het geheel niet voor.
Als ik masturbeer, dan dien ik God. God is alles, en alles is God.
Dat is ruimte scheppen. Dat is de kleinheid overwinnen.
De joden hebben tijdens hun spirituele zoektocht - die je, gezien de lange tijdsduur ervan, toch echt wel waanzinnig mag noemen - nog nooit de tijd genomen om de ruimte te bekijken.
Integendeel, kun je stellen. De schepping van een monotheistische God betekende het afschaffen van het kosmisch-religieuze wereldbeeld, dat gebouwd was op de band tussen mens en kosmos.
Je zou dat het noodlot van het Jodendom kunnen noemen. Altijd werd de wereld teruggebracht tot dat ene kleine stukje grond dat 'het heilige bijbelse land' wordt genoemd.
Ik gun ze daarom een mooie, zwoele zomeravond en veel heldere sterren.
Ontdek de ruimte, lieve mensen.

Een nieuwe tijd begint met ruimte: sterren, planeten, astronomen en astrologen, yin en yang, samensmelting van tegenstellingen, aan de kleinheid ontsnappende oneindigheid - met andere woorden: het allesomvattende universum van een masturberende, zichzelf voortdurend bevruchtende God...

Links naar websites over Karnak en het Oude Egypte:

Karnak
Temple of Karnak

Pleasure and the ancient mysteries

Like all of the other 'Mystery Schools' or mystical spiritualities of antiquity, the Egyptian Temples were not places of 'doctrinal teachings' but of practices which were intended to stimulate personal experiences of one's place in reality and one's relationship with the Spirit Of Life.. called 'Neter' or Nature in the Egyptian language.

There were considered to be almost countless 'Natures' (or 'Neteru' the plural of Neter;) each of which imparted it's essence to both the "outer world" and the subjective or Inner World of the Self.
Chief among all those 'dieties' or Divine Natures was 'Amen' or 'Amon' or 'Amun;' the most powerful 'god' in Egyptian history. Amen (which means 'Hidden Within' or The Inner Self) was considered the Creator of the universe.. which he accomplished in a decidedly 'human' and no-doubt pleasurable way.

Amen was the First Being, and his First Act was to masturbate.
He ejaculated in his own hand, and then drank his semen. Having thus experienced the first Pleasure in the universe, Amen 'concieved' of the idea or Plan to bring-about others with whom he could have similar Pleasures.
This 'magical act' of self-impregnation gave Amen the power to 'enter into' multiple, seperate forms of himself.. and the first thing he did with that power was to become two new Beings called 'Nut' (or 'Lady Night') and 'Geb' (or 'Lord Earth;') who became the Great Mother and Great Father who had the first copulatory sexual pleasure, and then began giving birth to the many other Neteru or 'gods' which we know as Nature.
The Temples of Amen or Amun.. such as the Great Temple of Karnak, and others in every town throughout Egypt.. celebrated and preserved the 'lore' of this Divine Sexuality.
Outside the Temple doors were statues of the Neter-form (or Totemic Symbol) of Amen, which was a Male Goat (symbolic to all peoples on earth of sexual prowess and Pleasure.) Inside the Temple, Amen was depicted as a large stature of a naked man crowned with the symbols of Amen, holding his erect penis in one hand in the original act of Masturbation which began the Universe.
Behind the great statue a doorway lead into a secret chamber reserved for the Pharaoh and his Queen (symbols to all Egyptians of the Great Father and Great Mother, Geb and Nut;) and there they copulated together at special times, to replay the Second Act of Amen's creation.


Bron van bovenstaand artikel
De kunst van het jezelf aftrekken

De Gouden Fallus, erotische sprookjes en verhalen
Wim Duzijn - Zwolle - Nederland

Opvallend in de horoscoop van Henk van der Meijden is de tegenstelling Ego-huis (huis 1: gedomineerd door het moederteken Kreeft en het anarchoteken Waterman) - Beroepshuis (huis 10: gedomineerd door de agressief-egoistische tekens Ram en Schorpioen). Waar Kreeft bij uitstek het teken van de compassie is, daar gaan Ram en Schorpioen vaak over lijken bij het nastreven van hun doeleinden.

Henk van der Meijden (geboren op 26 juni 1937 in Den Haag) is journalist en theaterproducent

Op 16-jarige leeftijd schreef Van der Meijden kinderverhalen voor Het Vaderland. Na het afronden van de MULO ging hij aan de slag als leerling-journalist bij de Nieuwe Haagsche Courant.
Op 1 april 1958 trad hij officieel in dienst bij de Telegraaf als politieverslaggever op de Haagse redactie.
In 1959 werd hij door hoofdredacteur Stokvis overgeplaatst naar de centrale redactie in Amsterdam, waar hij een eigen showbizzpagina kreeg. Eind jaren ’60 gaf hij de pagina de naam Privé.
In 1977 bedacht Van der Meijden het weekblad Privé, een verlengstuk van de showbizzpagina in de krant. In hetzelfde jaar begon ook TV Privé bij de TROS. Dit programma stopte in 1986, maar werd in 1996-1997 opnieuw op de buis gebracht bij SBS.
In 1997 stopte Van der Meijden als hoofdredacteur van het weekblad.
In 2002 nam hij, na 44 jaar, afscheid van De Telegraaf.