De Vrouwenmoordenaar


"Wat stelt het leven normalerwijs voor? Wie let er op je? Wie vindt een ander mens nu belangrijk?
Mijn hele leven lang was ik eigenlijk een niks, een nul, een zero. Ik, meneer, ik was er alleen maar om gecommandeerd en gedrild te worden. 'Ga daar naar toe', zeiden ze, en dan ging ik daar naar toe, alles even 'easy' en 'relaxed' als je snapt wat ik bedoel.
'Doe dit, doe dat'. Wat is het leven anders? Je doet je broek uit. Je trekt je broek weer aan. Goed, dat is nu eenmaal zo. Altijd is er wel iemand die je gebruikt en misbruikt en nooit zul je iemand ontmoeten die werkelijk belangstelling voor je heeft.
Aandacht.., mijn god, tot op de dag van mijn arrestatie wist ik niet eens wat het woord betekende.
Laat ik je dit zeggen: Ik geloof echt dat een mens pas werkelijk aandacht krijgt in zijn leven wanneer hij iets doet wat andere mensen niet doen..."



Macht (en dan met name de aan een valse moraal gekoppelde macht) is een onderwerp dat zelden op een directe wijze aan de orde wordt gesteld in literaire romans, hetgeen bijzonder vreemd genoemd mag worden, omdat heel ons bestaan is opgebouwd rondom die vreemde, geheimzinnige werkelijkheid.
Omdat over macht alleen maar op afstandelijke, de realiteit ontwijkende wijze gepraat en geschreven mag worden, is dit boek - een lange monoloog, waarin een man die buiten de alledaagse realiteit is geplaatst, omdat hij twintig vrouwen heeft vermoord - een indringend getuigenis dat laat zien hoe groot de invloed van het machtsdenken op de menselijke geest is.
Het begrip 'mannelijke macht' en de daarmee samenhangende wrede behandeling van alles wat vrouwelijk is in de mens staan in dit boek centraal.
Het taalgebruik in dit boek is bij tijden hard, wreed en soms extreem-rechts, hetgeen voortvloeit uit de identiteit van de hoofdpersoon, die een moordenaar is.
Jezelf identificeren met een vrouwenmoordenaar kan gevaarlijk zijn, maar het kan ook louterend werken omdat die identificatie je in staat stelt gevoelens van empathie in jezelf op te roepen, vooral ook omdat de moordenaar in dit boek worstelt met vrouwelijke gevoelens in hemzelf.
De moord wordt gezien als een soort overwinning op 'de vrouw'. Door vrouwen te vermoorden wil hij bewijzen dat hij een echte man kan zijn.
Een diep tragisch gebeuren natuurlijk, dat lezing van het boek de moeite waard maakt.
Het is geen boek voor reine, moralistische zielen, die de werkelijkheid van het kwaad (ook het kwaad in jezelf) willen ontkennen. Wel een boek voor realistische mensen die inzicht zoeken..., verder willen kijken dus dan hun neus lang is.

De auteur van dit boek debuteerde in het jaar 1980 met de verhalenbundel 'revolutie in het gekkenhuis', verhalen die een breuk wilden bewerkstelligen met de heersende literatuuropvattingen, die er volgens de auteur op zijn gericht de lezer in te lijven in een burgermanswereld, waarin slechts plaats is voor oppervlakkigheid, levensangst of oeverloos gezeur.


Hieronder wordt het begin van het eerste hoofdstuk weergegeven: "Waarom ik vrouwen haat".

Pieter Hilhorst over Anders Breivik

Het manifest van Anders Breivik laat zien hoe wereldvreemd het rechtsradicale gedachtengoed is. Het gaat meer over godsdienstoorlogen in de Middeleeuwen dan over het alledaagse leven in Noorwegen anno 2011.
Het is een wereldbeeld dat in zijn afkeer van de islam juist het wereldbeeld van Al Qaida kopieert. Er is maar n interpretatie van de islam. Het Westen is decadent. En strijd bevrijdt. Het Westen moet juist een voorbeeld nemen aan Al Qaida.
Breivik haat de sociaal-democraten of de culturele marxisten zoals hij ze noemt, bovenal omdat het van mannen watjes heeft gemaakt.
Het rechtsradicalisme wil revanche voor de jaren zestig. Het wil afrekenen met het softe gepraat over respect, waardoor je niet mag zeggen wat je wil. Het wil afrekenen met het feminisme dat mannelijkheid verdacht heeft gemaakt.

Als Breivik n ding wilde bewijzen dan was het wel dat hij een echte vent is. Een vent die durft te vechten.
En die mannelijkheid heeft hij bewezen door bijna honderd ongewapende jongeren af te knallen. En voor n. Als het niet zo gruwelijk was, zou het pathetisch zijn.

Pieter Hilhorst, Volkskrant-Opinie, 26-7-2011

11-6-2017: De Noorse extreem-rechtse terrorist Anders Behring Breivik heeft zijn naam officieel laten veranderen. De man die een gevangenisstraf van 21 jaar uitzit voor de moord op 77 mensen, gaat nu door het leven als Fjotolf Hansen.

Een compleet boek voor slechts 5 euro

Tegen een kleine vergoeding kan men in het bezit komen van het volledige manuscript als EPUB-bestand (EPUB is een standaardformaat, geschikt voor alle E-book-readers). Daarvoor dient men een bedrag van 5 euro te storten op nr 1364316 t.n.v. W.H. Duzijn, Handellaan 86 te Zwolle met een begeleidend emailbericht waarin de storting wordt bevestigd.

Emailadres: whd@wimduzijn.nl

Het EPUB-bestand wordt als email-bijlage naar het reactie-mail-adres van de besteller verzonden. Bezit van een E-book-reader is niet noodzakelijk. Diegenen die niet beschikken over een E-book-reader kunnen gebruik maken van het gratis te downloaden softwareprogramma DIGITAL EDITIONS van ADOBE. Daarmee kunnen EPUB-bestanden binnen de gewone desktopcomputer-omgeving worden gelezen.

Zie ook de andere EPUB-aanbiedingen op deze website. Zoals 'Het Grote Sterven'.

Het is gevaarlijk de mens te duidelijk te laten zien hoezeer hij gelijk is aan de dieren, zonder hem zijn grootheid te tonen.
Het is eveneens gevaarlijk hem te duidelijk zijn grootheid te tonen, zonder te wijzen op zijn laagheid.
Het is nog gevaarlijker hem van beide kanten van zijn wezen onwetend te laten.
Nuttig daarentegen is het om hem beide voor te houden.
De mens moet niet denken dat hij gelijk is aan de dieren of aan de engelen en evenmin mag hij onwetend zijn van beide facetten van het menselijke bestaan. Hij moet zowel het een als het ander weten.
Als de mens zichzelf prijst, verneder ik hem, wanneer hij zich vernedert, dan prijs ik hem; en ik spreek hem altijd tegen, totdat hij begrijpt dat hij een onbegrijpelijk monster is.

Uit: 'Pensees', van Blaise Pascal.

OPMERKELIJK
De vrouwenmoordenaar staat aan de kant van God
Lees hoofdstuk 10:
Zachtmoedigheid is een duivelse uitvinding



Titels van de andere hoofdstukken:

1. Waarom ik vrouwen haat - 2. Hoe maak je een vrouw af?
3. Hoe maak je een vrouw af? - vervolg
4. Denk jij dat je anders bent? - 5. De macht van de eenzaamheid
6. Sarren kunnen we allemaal - 7. Sex is eigenlijk smerig
8. Een kerel is mooier dan een vrouw - 9. De gewetenloosheid van de macht
10. Zachtmoedigheid is een duivelse uitvinding
11. Je hebt een vijand nodig om te haten
12. Er is geen schuld, er is alleen maar macht!

Paginaformaat: 100% - 125% - 150%
Achtergrond: Grijs - Blauw - Wit

De vrouwenmoordenaar,
begindeel van hoofdstuk 1:
Waarom ik vrouwen haat


Letterformaat:

Misschien zul je me niet geloven. Misschien denk je bij jezelf dat ik gek ben of ziek in mijn hoofd. Misschien ook walg je van mijn verhaal. Goed, dat kan allemaal waar zijn, maar desondanks vertel ik je dit verhaal. Ik wil dat er iemand is die naar me luistert en die de moeite neemt mijn ervaringen op te tekenen. En ik zal je zeggen waarom: Omdat ik ervan overtuigd ben, dat ik gelijk heb. Daarom.
Ik zal je vertellen hoe ik het gedaan heb en waar en wanneer. En als je iets wilt weten dan vraag je me ernaar en dan geef ik je nog meer details, zodat je er helemaal koud van wordt. Omdat het opgetekend moet worden. Omdat de hele wereld moet weten wie ik ben.
Twintig vrouwen heb ik vermoord. Dat weet je. Daarom zit je hier, daarom ben je naar me toe gekomen. En ik schaam me nergens voor. Alles zal ik je vertellen. Hoe ik ze heb open gesneden en ze vol overgave heb ontleed, zoals een slager of een chirurg dat doet.
Kun je me geloven als ik zeg dat het opensnijden van een lijk een ware sensatie is? O, ik heb het met plezier gedaan. Ik verzeker je dat ik nergens spijt van heb. Ik heb die vrouwen vermoord met plezier. Uit pure noodzaak. Maar ook voor de lol. Omdat ik ervan genoot!
'Een moordenaar', denk je bij jezelf, 'meer niet, een doodgewone, ordinaire moordenaar' - ja, ik zie het je denken - 'zo iemand is vast en zeker ziek in zijn hoofd, die is gestoord, die heeft ze niet allemaal op een rijtje...' Maar geloof me, meneertje, dat ik drommels goed weet wat ik doe. Ik ben niet gek, dat moet je vooral niet denken, nee, ik heb alles gedaan vanuit mijn vaste overtuiging dat vrouwen laag en gemeen zijn en dat het hun enige bestemming is om gebruikt te worden door de man, die door God is aangesteld als heer en meester van de schepping.
Ja, ze zeggen dat ik er geen fatsoen op na houd, maar dat is een leugen, meneer. Als kind al leerde ik van mijn vader dat een vrouw de huishouding doet en dat de man de baas is in huis. Vrouwen koken en ze doen de afwas en ze zorgen dat de boel aan kant is als de man thuiskomt. Snap je? Dat is fatsoen, en zo een fatsoenlijke vent ben ik. Of dacht jij van niet? Dacht jij dat ik een stuk schorem van de straat was?
Toen ik veertien jaar was leerden mijn vriendjes me dat de meiden een gat tussen de benen hebben en dat je daar je pik in kunt steken en toen begreep ik meteen hoe de wereld in elkaar zat, want ik ben er niet zo eentje die dom is hoor, dat moet je niet gaan zitten denken als je naar me luistert. 'Het enige waar vrouwen voor dienen', vertelden ze me, 'is de seks. Een vrouw is een kut en als een wijf niet geneukt wil worden, dan moet je zorgen dat je er kilometers bij uit de buurt blijft...' Nou, en daar heb ik me keurig aan gehouden!
Vrouwen, mijn hemel, wat stellen vrouwen voor? Ik zou echt niet weten waarom een kerel rekening zou moeten houden met een vrouw. Welke vent met een normale, gezonde karakterstructuur vraagt zich nu af wat er in het hoofd van vrouwen omgaat? Jij? Ha, dacht jij werkelijk dat jij anders was? Nou, laat ik je dan dit vertellen: Volgens mij ben jij geen haar beter. Volgens mij ben je net zo. Hoeveel vrouwen heb jij in gedachten niet gesard en getreiterd? Hoeveel van die wijven heb jij niet verkracht, afgeranseld en in elkaar getrapt?
O, volgens mij genieten mannen ervan wanneer ze horen dat er iemand bestaat die hun meest geheime wensen en verlangens in vervulling doet gaan.
Toen ik mijn verhaal moest vertellen aan de politiebeambten en aan het personeel van de kliniek waarin ik een tijdje ter observatie ben opgenomen, toen heb ik eens heel aandachtig de gezichten bestudeerd van al die mensen tegenover me. Ik zag en voelde dat ze genoten, en ze wilden alles van me horen, zo precies mogelijk, tot in het allerkleinste detail.
Een simpele bekentenis van mijn kant was niet voldoende, die wezen ze zonder meer van de hand. Ja, want in het begin was ik nogal apathisch en onverschillig en ik kan me nog heel goed herinneren dat ik zei: "Ok luitjes, ik beken alles, ik heb het gedaan, ik heb die hele troep om zeep gebracht, veroordeel me maar, sluit me op, doe wat je wilt, maar maak het kort, want hoe sneller alles achter de rug is, hoe beter het is voor ons allemaal..."
Maar dacht je dat ze blij waren? Dacht je dat ze me dankbaar op de schouder klopten en zeiden: "Goed zo, jongen, zet je handtekening maar onder dit formuliertje, dan ben je van alles af..."?
Vergeet het maar, meneer. Teleurgesteld waren ze. Geloof me, ik heb het zelf gezien, met mijn eigen ogen, en je zult moeten toegeven dat er geen blindeman met een donkere bril op zijn kop hier voor je zit. Nou dan...
Alles moest ik vertellen, letterlijk alles! Hoe ik mijn slachtoffers de kleren van het lijf scheurde, hoe ik hun ondergoed in stukken sneed, hoe ik met mijn chirurgenmes lange, bloederige sneden maakte in het nog weke vlees en hoe ik geile en obscene woorden in hun borsten en billen kerfde...
En alles werd genoteerd en op band opgenomen, ja, zelfs een videocamera stond er in de kamer waarin we met z'n allen aan het praten waren.
En niemand liep er weg, meneer! Nee, dat moet je vooral niet denken, dat er eentje kotsend de kamer uitliep, terwijl ik dat toch echt wel had verwacht, omdat ik bij tijden gewoon zwaar aan het overdrijven was. Nee, alles moest verteld worden en niets ontsnapte aan hun aandacht. Ja, het is echt heel vaak voorgekomen dat ik allerlei details erbij verzon, gewoon om mijn ondervragers een plezier te doen.
Geloof me, meneer, de brave luitjes die mij arresteerden, die genoten van mijn verhalen, die zaten er als kleine gulzige kinderen van te smullen. En weet je hoe dat komt? Omdat die luitjes zo netjes en fatsoenlijk zijn, meneer, omdat ze altijd braaf en gehoorzaam hun onvruchtbare vrouwtjes de thee op bed brengen, daarom. Die lui, die mogen niks meer. Die zitten daar thuis in een kooi, begrijp je dat? En daarom moest ik al mijn rotzooi op tafel gooien, ook al walgde ik er bij tijden van. Maar ze wilden het, meneer, en ze luisterden naar mijn bekentenissen met een aandacht die ik nog nooit eerder in mijn leven gekregen heb.
Wat stelt het leven normalerwijs voor? Wie let er op je? Wie vindt een ander mens nu belangrijk?
Mijn hele leven lang was ik eigenlijk een niks, een nul, een zero. Ik, meneer, ik was er alleen maar om gecommandeerd en gedrild te worden. 'Ga daar naar toe', zeiden ze, en dan ging ik daar naar toe, alles even 'easy' en 'relaxed' als je snapt wat ik bedoel. 'Doe dit, doe dat'. Wat is het leven anders? Je doet je broek uit. Je trekt je broek weer aan. Goed, dat is nu eenmaal zo. Altijd is er wel iemand die je gebruikt en misbruikt en nooit zul je iemand ontmoeten die werkelijk belangstelling voor je heeft.
Aandacht.., mijn god, tot op de dag van mijn arrestatie wist ik niet eens wat het woord betekende.
Laat ik je dit zeggen: Ik geloof echt dat een mens pas werkelijk aandacht krijgt in zijn leven wanneer hij iets doet wat andere mensen niet doen...

(c) wim duzijn - zwolle- nl