Mijn Geboortehoroscoop



Ik en mijn spirituele opdracht

Ik ben geboren in Zwolle, op 25 december, 's morgens om half twee. De planeet Jupiter (door de Romeinen als oppergod vereerd) neemt in de horoscoop een prominente positie in.
Jupiter is geplaatst in het evenwichtige teken Weegschaal (dat de ascendant beheerst), hetgeen volgens de astrologen het rechtvaardigheidsverlangen in de mens sterk benadrukt.

Naast Jupiter staat de planeet Neptunus, heerser van het teken Vis, dat volgens joodse astrologen een verwijzing is naar het joodse volk, dat volgens hen een esoterische Vissentaak zou hebben: medelijden en empathie in mensen verdedigen, mystieke opheffing nastreven van door de exoterie in het leven geroepen tegenstellingen, etc.., allemaal zaken die in het moderne Zionistische Israel nauweliks zijn terug te vinden, omdat Zionisme niet gebouwd is op empathie maar op rancune: de staat is er alleen maar om 'de eeuwige vijand' buiten de deur te houden.

De Zon bevindt zich in het teken Steenbok en is geplaatst in het spirituele Kreefthuis 4, hetgeen vrouwelijk-moederlijke zachtheid aan het teken Steenbok meegeeft, terwijl de heerser van Steenbok, de planeet Saturnus zich op een dominante plaats (huis 10) bevindt, een huis dat wordt geregeerd door het teken Kreeft (met als heerser Maan).
Saturnus (altijd afgebeeld als een strenge, oude, enigszins stuurs kijkende man) is volgens oude geschriften 'de planeet van Palestina' en de planeet van de wettenstellende (begrenzende en plezier dodende) profeet Mozes.
Van Mozes is bekend dat hij voortdurend overhoop lag met zijn broer Aaron, die een wat luchtiger kijk op het leven had, zodat al dat gesjouw en getrek door een hete, droge woestijn hem bij tijden danig de keel uithing.
Het Gouden Kalf (een afbeelding van de Egyptische godin Hathor, dat door Aaron als aanbiddingsobject in de woestijn werd opgericht symboliseert het verlangen terug te keren naar de vrijzinnig-liberale godsdienst van Egypte (waar Jezus - denk aan de vlucht naar Egypte - in feite een representant van was).
Niks geen gezeur over 'beloofde landen' dus: leef bij de dag en maak plezier, een bezigheid die in de ogen van de strenge regelgever Mozes een ernstige vorm van godlastering was, zo ernstig dat hij zijn volgelingen dwong hun eerstgeboren kinderen te doden (een eerste verwijzing naar wat in het evangelie 'de kindermoord' wordt genoemd).

Astrologisch gezien heb ik een maagdelijke moeder, Maan in het kritisch-analyserende intellectuelenteken Maagd en geplaatst in het spirituele Vissenhuis (huis 12) - hetgeen er op wijst dat religie en spiritualiteit biinnen een intellectueel kader worden geplaatst, er wordt (in mijn geval) gekozen voor de gnosis.

De vrienden- en partnerhuizen zijn geplaatst in de egoistisch makende machtstekens Schorpioen (2), Ram (7) en Leeuw (11). De planeet Pluto, die bij het teken Schorpioen hoort, staat daarenboven in het vriendenhuis 11, dat wordt geregeerd door het teken Leeuw, zodat Schorpioenen en Leeuwen mijn beste vrienden zouden moeten zijn..., hetgeen problematisch is in een oppervlakkige, materialistische wereld (Pim Fortuyn spreekt over 'de verweesde samenleving), waarin geen waardering meer bestaat voor vaderlijke (Steenbok) en moederlijke (Kreeft) autoriteit....

Mijn horosocoop & Astrologie

Een geboortehoroscoop is een zeer complex geheel.
Dat simpele zinnetje moeten we goed op ons laten inwerken.
Mensen, vooral diegenen die zich 'sceptisch' en 'wetenschappelijk' noemen, proberen altijd een simplistisch beeld van de astrologie te schetsen, op zo'n valse, leugenachtige en neerbuigende manier, dat niemand het nog waagt het onderwerp 'astrologie' op een serieuze wijze aan de orde te stellen.
In de jaren vijftig was dat anders. Toen namen schrijvers en wetenschappers de astrologie serieus (denk aan Simon Vestdijk en Karel Jonckheere).
Ook de hippies en de provo's van de jaren zestig stonden niet afwijzend tegenover astrologie - denk aan de cultfilm 'Hair' (waarin het Aquarius-tijdperk als een anti-autoritair, normloos tijdperk wordt afgeschilderd)...
Nee, de grote bestrijders van alles wat niet normaal is in de ogen van de kleinburger, waren de marxisten en de nieuw-linkse leden van de partij van de arbeid. Zij waren op een uiterst fundamentalistische wijze moralist ('ik ben goed en de ander is slecht') en het kenmerk van zulke polariserende moralisten is dat zij alles wat in hun ogen niet moreel is afwijzen.
Wat dat betreft verschillen zij niet van hun rechts-religieuze moralistencollega's die het New-Age-denken beschouwen als een Satanische aanval op de religieuze wereld van 'het fatsoen'.

Nieuw-Links wilde (met zijn afwijzing van het vrouwelijke harmoniedenken) van de partij van de Arbeid een bekrompen, materialistische burgermanspartij maken, waarin alleen plaats is voor 'normale mensen'.
Dat dienen we ons goed te realiseren. Wie zegt dat het lot van de enkeling niet belangrijk is - en dat was het standpunt van collectivistisch Nieuw-Links - die is per definitie een vijand van alles wat niet normaal is (kunst, mystiek, homosexualiteit, etc., etc.)
Wanneer we praten over Nieuw-Links, dan moeten we niet kijken naar de mooie kant (de moraal van de fasoenlijken spiegelt ons altijd een mooi uiterlijk beeld voor), maar maar de negatieve, verborgen gehouden kant (de concentratiekampen b.v., waarin abnormale, d.w.z. van 'de algemene norm' afwijkende, enkelingen werden opgeborgen).

De homosexuele schrijver Gerard Reve viel dat nieuwe (polariserende) links aan, omdat hij door het marxisme 'abnormaal' was verklaard.
Romanschrijver Willem Frederik Hermans werd ook niet beschouwd als een normaal mens. Trouwens welke echte schrijver is wel normaal? Dan ben je toch niet goed bij je hoofd als schrijver - wanneer je 'een normaal mens' wilt zijn? Dan krijg je zoiets verknipts als 'de gewone jongen' Jan Cremer, die de meest absurde fascistische vooroordelen in zijn literaire werk tot uitdrukking brengt.
Het New-Age-denken zit heel apart in elkaar. Het verdedigt het 'en-en-principe' en dat betekent dat binnen een New-Age wereld normale en abnormale mensen gewoon naast elkaar kunnen bestaan.
Het New-Age denken zegt: "We tellen allemaal mee", en niet iedereen hoeft een willoos verlengstuk van de economische machine of de politieke partij te zijn.
Nieuw-Links probeerde de werkelijkheid (als echte antivrouwelijke mannenpartij - ook de vrouwen wilden man zijn bij de pvda!) terug te brengen tot twee polen: De economie en de partij.
Daar mocht over gepraat worden. Dat was 'maatschappelijk relevant'. Al het andere - met name het persoonlijke en het emotionele - werd als gespreksonderwerp taboe verklaard.
Wanneer ik terugkijk op mijn studentenjaren - het noodlot plaatste mij als student in een periode, waarin de wereld met collectieve, marxistische blindheid werd geslagen! - dan is het meest opmerkelijke feit dat ik me herinner de onmogelijkheid een persoonlijk gesprek te voeren met mijn linkse vrienden.
Ze waren allemaal geabonneerd op het Cuba-bulletin, dat door de een of andere pinnige - maar natuurlijk wel zeer pacifistische! - socialistische tante (Maria Snethlage..) in elkaar werd gezet met behulp van een grote ouderwetse stencilmachine, ze maakten grote studiereizen naar China en ze werkten zich binnen de unversitaire wereld met de ellebogen omhoog naar de top - want ze waren zo eerzuchtig en ambitieus als de pest: De hoogleraren weg, prima, maar de linkse club ervoor in de plaats!
Ikzelf was in het geheel niet ambitieus. Ik was wel nieuwsgierig. En als ik daar eens goed over nadenk, dan kan ik alleen maar zeggen dat nieuwsgierigheid een beter uitgangspunt is voor het beginnen van een wetenschappelijke studie dan ambitie.
Ik bedoel maar: iemand die wil weten staat toch dicht bij wetenschap....?

Astrologisch gezien horen ambitie en ellebogenwerk bij de tekens Leeuw en Schorpioen. De Leeuw wil altijd directeur zijn en de Schorpioen wil graag manipuleren - en dat doet hij meestal stiekem en achterbaks.
Juist vanwege die ambitie en het laffe achterbakse gedrag is de neiging om open kaart te spelen in het sociale contact met anderen gering. Vandaar ook, dat persoonlijke gesprekken (jezelf kwetsbaar opstellen) niet mogelijk waren.
Literatuur stond binnen linkse kringen op een laag pitje. Wat wil je.., schrijvers houden zich vaak met enge persoonlijke zaken bezig.., en dat mag niet in het mannelijke economenland... Bovendien is literatuur fictie en alles wat aan de fantasie van mensen is ontsproten is voor de gewone man met zijn aardse behoeften niet van belang.
Die idiote situatie zal nog altijd wel bestaan, denk ik. Binnen de wereld van de macht moet het persoonlijke ondergeschikt worden gemaakt aan het algemene: de collectieve zaak - de economie en de politiek...

Als ik aan het links van de jaren zestig denk, dan zie ik - heel merkwaardig is dat - altijd VVD-voorvrouw Annemarie Jorritsma voor me... Ik weet niet hoe dat komt...
Zij was Minister van Economische zaken. Zij is doopsgezind, zij leest detectiveboeken en zij draagt bijzonder graag rode gewaden…
Mogelijk dat het daardoor komt...
Ik zag Annemarie enige tijd geleden op de televisie en zij mocht daarin (het was een godsdienstig programma) vertellen welke religieuze liederen zij mooi vond.
Het spreekt vanzelf dat er onmiddellijk het een of andere lied van de zondagsschool uit de wijde mouwen van haar rode overgooier getoverd werd, en dat lied ging over 'de winden van god' en zo, en daar moet je verder maar niet te diep op in gaan, want het gevaar bestaat dat je via allerlei dubbelzinnige associaties het blasfemische pad betreedt...
Vergeef mij daarom dat ik afdwaal van het nette, fatsoenlijke pad.... Ik wilde alleen maar aangeven dat mijn huidige filosofische inzichten in sterke mate zijn gekleurd door mijn opvoeding, die plaatsvond in de anti-autoritaire jaren zestig en zeventig - jaren waarin het wetenschapsbedrijf gecollectiviseerd werd en ondergeschikt werd gemaakt aan de belangen van de partij en de economie.

In mijn horoscoop spelen de autoritaire tekens van het Midden (Kreeft, Steenbok en Boogschutter) een grote rol. Vandaar dan ook dat niet de partij en de economie, maar het begrip 'autoriteit' zo een grote rol speelt in de literair-filosofische beschouwingen die ik op het net heb geplaatst:

De Zon bevindt zich in het teken Steenbok en is geplaatst in het vierde huis (het Kreeft-huis).
De Maan, geplaatst in het intellectuele, analyserende teken Maagd, bevindt zich in het twaalfde huis (het Vissen-huis).
De planeet Jupiter (heerser van het teken Boogschutter) is (dominant) geplaatst in het eerste huis. Saturnus bevindt zich in huis 10 (hetgeen volgens astrologen een dominante positie is). Opvallend is verder een sterke Vissen-invloed, via de plaatsing van de planeet . Neptunus in huis 1.

Intellectuele, nuchtere afstandelijkheid en sterke gevoeligheid (een gevoeligheid die door negatieve aspecten soms tendeert naar overgevoeligheid) bestaan dus naast elkaar.
Dat is erg lastig, maar de realiteit van het menszijn is ook lastig en diegenen die het bestaan op een domme wijze gaan simplificeren - door het terugbrengen van de werkelijkheid tot de politiek en de economie - roepen alleen maar een toestand in het leven waarin mensen onherroepelijk uitgroeien tot hersenloze, dolgedraaide machines, die geen enkele greep op zichzelf meer hebben, juist omdat controlerende innerlijke mechanismen die horen bij 'autoriteit en gevoel' in een op gelijkschakeling gerichte wereld worden uitgeschakeld.



New Age Astrologie