America Can Persuade Israel to Make a Just Peace
By Jimmy Carter, PalestineChronicle, 13-5-2002

There are two existing factors that offer success to United States persuasion.
One is the legal requirement that American weapons are to be used by Israel only for defensive purposes, a premise certainly being violated in the recent destruction of Jenin and other villages.
Richard Nixon imposed this requirement to stop Ariel Sharon and Israel's military advance into Egypt in the 1973 war, and I used the same demand to deter Israeli attacks on Lebanon in 1979.
The other persuasive factor is approximately $10 million daily in American aid to Israel. President George Bush Sr. threatened this assistance in 1992 to prevent the building of Israeli settlements between Jerusalem and Bethlehem.
I understand the extreme political sensitivity in America of using persuasion on the Israelis, but it is important to remember that none of the actions toward peace would involve an encroachment on the sovereign territory of Israel. They all involve lands of the Egyptians, Lebanese and Palestinians, as recognized by international law.

The existing situation is tragic and likely to get worse. Normal diplomatic efforts have failed. It is time for the United States, as the sole recognized intermediary, to consider more forceful action for peace. The rest of the world will welcome this leadership.

De Ontkenning Van De Waarheid
Edward Said, Al-Ahram Weekly, 2002

"It simply does not occur to most American supporters of Israel to see Israel as the actual author of specific actions done in the name of the Jewish people by the Jewish state, and to connect in consequence those actions to Palestinian feelings of anger and revenge.
The problem at bottom is that as human beings the Palestinians do not exist, that is, as human beings with history, traditions, society, sufferings and ambitions like all other people.
Why this should be so for most but by no means all American Jewish supporters of Israel is something worth looking into. It goes back to the knowledge that there was an indigenous people in Palestine -- all the Zionist leaders knew it and spoke about it -- but the fact as a fact that might prevent colonisation could never be admitted.
Hence the collective Zionist practice of either denying the fact or, more specially in the US where the realities are not so available for actual verification, lying about it by producing a counter-reality.
For decades it has been decreed to schoolchildren there were no Palestinians when the Zionist pioneers arrived and so those miscellaneous people who throw stones and fight occupation are simply a collection of terrorists who deserve killing.
Palestinians, in short, do not deserve anything like a narrative or collective actuality, and so they must be transmuted and dissolved into essentially negative images.
This is entirely the result of a distorted education, doled out to millions of youngsters who grow up without any awareness at all that the Palestinian people have been totally dehumanised to serve a political- ideological end, namely to keep support high for Israel."

Essentie van moraal is schuld bekennen
Commentaar WD 2002

Mensen zijn geneigd te pas en te onpas het woordje 'moraal' in de mond te nemen. Maar zelden proberen moralisten je uit te leggen wat ze nu precies verstaan onder moraal.
Nederland heeft de laatste maanden een golf van moralistische terreur over zich heen gekregen. Onder invloed van Pim Fortuyn werd de wereld zo heel ineens opgedeeld in goeden en slechten. Fortuyn polariseerde, zoals alle subjectieve moralisten dat plegen te doen.
Het spreekt vanzelf dat een primitieve (irrationele) benadering van de werkelijkheid altijd leidt tot ontkenning van de werkelijkheid. En die ontkenning van de werkelijkheid heeft onvermijdelijk tot gevolg dat mensen gaan geloven in leugenbeelden.
Wanneer we daarom een definitie willen geven van moraal, dan zullen we het begrip 'waarheid' in die definitie een hoofdrol dienen te geven.
Moraal heeft dus een christelijke omschrijving nodig, want de essentie van het evangelie is 'waarheid'. Christus is aan het kruis gestorven omdat hij de mensen de waarheid wilde vertellen.

Sommige cynici (cynici zijn de meest primitieve moralisten die er op Gods aardbodem rondlopen - dus ook de felste ontkenners van de waarheid!) proberen mensen die voor de waarheid willen knokken belachelijk te maken. Vooral Nederland is een land dat geregeerd wordt door leugenaars die in iedere waarheidlievende mens een misdadiger, een gek of een zielige figuur willen zien.
Wat dat betreft is het goed dat de terreur van Paars voorbij is. De Paarse Coalitie werd opgezet met de bedoeling een andere partijcultuur in Nederland in het leven te roepen. Maar het tegendeel gebeurde: Paars werd keihard conservatisme. Niet in materiele zin: op materieel gebied heeft Paars het land voorspoed gebracht, maar in geestelijke zin.
Het feit dat Pim Fortuyn, een van de weinige politieke denkers die iets zinvols te melden had domweg niet serieus werd genomen en alleen maar werd vereenzelvigd met zijn standpunt over het vreemdelingenbeleid in dit land bewijst dat zijn tegenstanders onbenullige leeghoofden zijn.
Pim Fortuyn was (hoe warrig en opportunistisch hij zich bij tijden ook opstelde) zeer intelligent, maar hij was een Koning Eenoog in een land vol blinden. Je kunt je afvragen of hij zichzelf eigenlijk wel goed begreep...

Nederland heeft nooit in waarheid-denken geloofd. Schrijvers die hier de waarheid willen vertellen worden weggewerkt, als zijnde lastig, rechts, gestoord en gefrustreerd.
Alleen de middelmaat is niet lastig, niet rechts, niet gestoord en niet gefrustreerd. Daarom heerst hier de middelmaat.
Pim Fortuyn ergerde zich aan de terreur van de middelmaat en juist daarom wilde hij het recht op vrijheid van meningsuiting sterk benadrukken.
Je moet het recht hebben kritiek te leveren op anderen, ook wanneer mensen zich door die kritiek gekwetst voelen. De onwil geconfronteerd te worden met pijnlijke waarheden maakt elke vorm van morele of geestelijke ontwikkeling onmogelijk en leidt ertoe dat de meest brave en meest schijnheilige figuren onder het mom van het brave fatsoen de waarheid vervangen door een reeks leugens.

Pim Fortuyn wilde het establishment aanvallen.
Ook die term, 'establishment', wordt te pas en te onpas gebruikt, zonder dat men zich afvraagt wat 'establishment' nu eigenlijk is.
De Engelse term establishment wijst naar de oer-Hollandse woorden: conservatisme, geestelijke verstarring, onwil iets te veranderen, blinde zelfhandhaving van een oude garde ten koste van vernieuwingsgezinde jongeren.

Het is niet zo dat het woordje 'jong' een synoniem is voor wijsheid of intelligentie. Integendeel. Het is wel zo dat jongeren vanwege het feit dat ze nog niet volledig vastgebakken zitten in een naar conservatief zelfbehoud tenderend leefsysteem wat meer openstaan voor denkbeelden die niet behoren tot de wereld van het gelijkschakelende 'men-denken'.
Establishment probeert altijd gelijkschakelend 'men-denken' in het leven te roepen. Wij zijn jullie en jullie zijn wij en als jullie niet meer ons willen zijn deugen jullie niet.
Dat is natuurlijk de dood van de democratie. En daarmee zijn we aanbeland bij het thema dat de Amerikaans-Palestijnse intellectueel Edward Said aanstipt in zijn Al-Ahram-artikel (zie het fragment hierboven).

Edward Said wijst er op dat in het democratische Amerika het Joodse establishment probeert mensen te indoctrineren. Wij zijn jullie en jullie zijn ons en als je niet ons wilt zijn ben je een duivel.
Establishment en demonisering horen dus bij elkaar. Establishment is gericht op zelfhandhaving en is daarom niet meer in staat het eigen gedrag kritisch en objectief te bekijken.
Alle fouten die worden gemaakt worden ontkend, omdat erkennen van fouten schuld bekennen betekent, en dat zou weer betekenen dat de tot waarheid uitgeroepen leugens hun betekenis gaan verliezen, zodat je positie als gevestigd machthebber in gevaar komt.
Pim Fortuyn, die in bepaalde kringen gezien wordt als de grote sloper van het establishment, maakte de fout elke vorm van kritiek (dus ook gerechtvaardigde kritiek) op zijn eigen 'waarheden' af te wijzen.
Ik, de Grote Autoriteit, ben de waarheid en jullie moeten mijn waarheid als waarheid aannemen en als jullie niet meer in Pim willen zijn zullen jullie nietswaardige wezens worden.
Eerlijke mensen zullen inzien dat een dergelijke moraal de moraal van Jan Snot is, omdat waarheid nooit verwijst naar autoritaire personen, maar naar een niet aan de persoon gebonden werkelijkheid die via een persoonlijke visie zichtbaar moet worden gemaakt.
Echte moraal overstijgt het beperkende egodenken en stimuleert zelf denken en zal daarom nooit een ander op vals-autoritaire wijze een reeks voorgekauwde denkbeelden door de strot proberen te duwen.

Edward Said wijst er in zijn artikel op dat in Amerika zionistische joden via autoritaire beïnvloeding van anderen een vervalst wereldbeeld in stand proberen te houden.
Het zal duidelijk zijn dat een dergelijke vorm van autoritair handelen de dood is van de moraal. Mensen zijn niet meer in staat het verschuil tussen waarheid en leugens te zien en het wordt ook steeds moeilijker voor hen om die onderscheiding aan te brengen omdat elke fout en misdaad die uit naam van het autoritaire denken wordt goedgepraat immense schuldgevoelens oproept die alleen maar ontkend kunnen worden door de demonisering van de ander.
We zullen dus alles op alles moeten zetten om die demoniseringswoede stop te zetten. We zullen de politieke leiders in Israël duidelijk moeten maken dat ze schuld moeten erkennen, want alleen de erkenning van schuld zal de totstandkoming van een werkelijke morele cultuur mogelijk maken.
Echte cultuur is altijd waarheidlievende cultuur. (17-5-2002)

De Arabische landen bieden Israel vrede aan wanneer alle bezette gebieden worden teruggegeven. Israel echter wil de honderden nederzettingen in de Westbank, (bezet land dus), annexeren in ruil voor vrede. Een merkwaardig voorstel, omdat je een staat in het leven roept, waarin honderdduizenden mensen zullen wonen die boven de Palestijnse wet staan, mensen die nooit enige solidariteit zullen opbrengen voor het land (Palestina) waarin ze wonen en die alles op alles zullen zetten hun rijkdom aan te wenden om het land dat ze bezitten uit te breiden, omdat het in bezit nemen van het land door hen gezien wordt als een bijbelse opdracht.
Het is een logica die alleen maar absurd genoemd kan worden. Teruggave van bezet gebied is niet hetzelfde als annexeren van bezet gebied. Wie zijn macht gebruikt om een oneerlijke moraal op te dringen aan anderen (die toch al zwaar gefrustreerd zijn door de jarenlange pogingen van Israel vrede onmogelijk te maken) toont niet aan dat hij gedreven wordt door het verlangen naar een rechtvaardige vrede, die nooit gebaseerd kan zijn op het scheppen van ongelijkheid.

Christians Care For Justice
Grace Halsell. PalestineChronicle, 21-5-2002

Israelis today, explains the anti-Zionist Jew Israel Shahak, are not basing their religion on the ethics of justice. They do not accept the Old Testament as it is written. Rather, religious Jews turn to the Talmud. For them, the Talmudic Jewish laws become the Bible .
In the teachings of Christ, there was a break from such Talmudic teachings. He sought to heal the wounded, to comfort the downtrodden.
The danger for U.S. Christians is that having made an icon of Israel, we fall into a trap of condoning whatever Israel does.
Yet, I am not alone in suggesting that the churches in the United States represent the last major organized support for Palestinian rights.
While Israel and its dedicated U.S. Jewish supporters know they have the president and most of Congress in their hands, they worry about grassroots America - the well-meaning Christians who care for justice.

Thus far, most Christians were unaware of what it was they didn't know about Israel. They were indoctrinated by U.S. supporters of Israel in their own country and when they traveled to the Land of Christ most all did so under Israeli sponsorship. That being the case, it was unlikely a Christian ever met a Palestinian or learned what caused the Israeli-Palestinian conflict.

Jodendom & Heilige Boeken

Het oudste heilige boek van de joden is de bijbel. Wat christenen het Oude Testament noemen is voor de joden de Tenach. De eerste vijf boeken vinden de Joden het belangrijkst.
In het Hebreeuws heten die vijf boeken de Thora. In iedere synagoge wordt op de sabbat een gedeelte uit de thorarollen gelezen. De joden zien de thora als het door God gesproken woord. Het is de basis van hun godsdienst en de bron van het geloof.
De Thora bevat 613 voorschriften waardoor God tot de mensen spreekt hoe ze moeten leven en dienen. De belangrijkste voorschriften zijn de 'Tien Geboden '. In de meeste synagogen zijn deze in het Hebreeuws duidelijk geschreven op een muur.

Een ander heilig boek is de Talmoed. Dit is een soort enorme encyclopedie. Er staan gesprekken in van Rabbijnen. Deze zijn gedurende honderden jaren opgeschreven. Het is een wetboek maar ook een boek met godsdienstige gewoonten erin. De Talmoed heeft een enorme invloed gehad op het joodse denken en leven. (bron: mediatheek.thinkquest.nl/~jr011)

Talmoed en vreemdelingenhaat

Marwan Barghouti: Peace cannot be built on occupation
Arjan El Fassed for Palestine Chronicle, 24-5-2002

'Don't forget that it's one of our rights as people under occupation, to keep resisting this occupation. Peace is the shortest way to security and stability. But peace cannot be built on occupation,' reads a message from Marwan Barghouti from his prison cell.
Barghouti was arrested in Ramallah by the Israeli army on April 13, and taken to the interrogation and detention center at the Russian Compound ('Moscowbiya'). Since then, Barghouti is being interrogated by the Israeli intelligence.

Barghouti is not the only Palestinian who is in prison because he stands against Israel's military occupation. He is not the only Palestinian who is detained and ill-treated by Israel. In the past few months, Israel's occupation army has rounded up thousands of Palestinian men and boys. They have been taken to detention centers both inside and outside the Occupied Palestinian Territories. These detention centers do not even meet the minimum standards of treatment, presenting a real threat to the lives of detainees. Thousands of prisoners have been exposed to ill-treatment and torture. At least five thousand Palestinians have been arrested since March 29.
The dominant interrogation method is a coordinated, rigid and increasingly painful regime of physical constraints and psychological pressure applied over several days, and often for weeks at a time, on detainees who are held without charge and usually without access to a lawyer. The chief methods included prolonged sleep deprivation, the use of blindfolds or tight-fitting hoods, shackling or otherwise forcing detainees in body positions that grow increasingly painful, prolonged toilet and hygiene deprivation, and verbal threats and insults. Many detainees are also beaten during rounds of questioning.
These abuses are practiced systematically and with impunity. All detainees are reportedly being held in conditions which amount to cruel, inhuman and degrading treatment. A Military Order has just been issued denying access of detainees to lawyers.

Pim Fortuyn is duidelijk!
Fragment uit zijn boek over Israël

In mijn boek "Vijftig jaar Israël, hoe lang nog?" ( 1998 ), laat ik door middel van kaartjes zien wat voor een rare gatenkaas de verdeling van Palestina tussen Joden en Palestijnen, op basis van de tot nu toe gesloten akkoorden, oplevert.
Elk zinnig mens kan maar tot een conclusie komen, jongens en meisjes sticht a.u.b. een federale staat met een Palestijns en een joods deel, waarin jullie samenleven op dit kleine stukje grondgebied. Dat zou kunnen indien de aanhangers van de moderniteit in Isra l en Palestina het alleen voor het zeggen hadden.
Helaas zo is het niet, aan beide zijden hebben fundamentalisten een wurgend grote invloed. Die fundamentalisten weten van geen wijken en stellen dat op grond van hun godsdienst dit land hen door God zelf is gegeven. Alsof God zich zou verwaardigen zich daarmee ooit te bemoeien.
Door dit geloofsaspect is er in rede geen oplossing te vinden. Zij kennen maar een oplossing en dat is de uitvoering van Gods wil. Probleem is echter dat God kennelijk heeft gesproken op basis van een dubbele agenda. Hij heeft het land als het ware twee keer weggegeven, een keer aan de joden en een keer aan de Palestijnen. Dat is niet zo handig geweest van God, want nu zitten wij met de gebakken peren.

De oplossing zal nu langs andere wegen moeten worden gezocht. Het eerste dat er moet gebeuren, hoe onvoorstelbaar ook, is dat aan Palestijnse zijde alle partijen aan tafel komen zitten, dus inclusief de politieke takken van Hamas en Yihad. Dat wordt een hele zware dobber.
Israël zal dat moeten accepteren en Hamas en Yihad zullen moeten worden overgehaald. De logica van een duurzame vredesregeling dwingt er echter toe, zoals ook de ervaring er inmiddels toe dwingt.
Het heeft geen zin om alleen met Arafat aan tafel te gaan zitten, als de echte beslissers op de achtergrond blijven.
Weet men zo ver te komen, dan is het verstandig om de huidige gatenkaas rigoureus aan te pakken en door middel van de uitruil van grondgebied aaneengesloten stukken land te verkrijgen, opdat men zich kan ophouden achter verdedigbare grenzen.
Dat betekent ontruiming van joodse nederzettingen op veroverd gebied, niet meer en niet minder. Resultaat is wel een goed verdedigbaar Isra l en men voorkomt daarmee allerhande gewapende wrijving tussen joden en Palestijnen. (4-12-2001, bron: website leefbaar nederland)

Wise Up, Mr. Bush
Americans should wake up to reality
Charley Reese, PalestineChronicle, 25-5-2002

President Bush continues to delude himself that Israel's prime minister, Ariel Sharon, is interested in peace. Mr. Sharon has no intention of ever seriously negotiating with the Palestinians.
First it was the violence, then it was Yasser Arafat, and now Mr. Sharon says he won't negotiate until the Palestinian Authority cleans up corruption and becomes more democratic - presumably according to his definition.
That's arrogant hogwash, of course. If democracy and no corruption were the conditions for negotiations, there wouldn't be a single treaty between any nations on the face of the earth.
Sharon intends to just drag things out, as the Israelis have done for more than 10 years, and in the meantime take more Palestinian land and squeeze and harass the Palestinians even more.

Americans should wake up to reality. Support might have been justified when Israel claimed it wanted peace and no Arab country was willing to talk. But the sole obstacle to peace in the Middle East for the past decade has been Israel.
Israel could have had peace with the Palestinians, with the Lebanese and with the Syrians 10 years ago. The offer was there. Withdraw from occupied territories and you can have peace. The Israelis said no, although they disguised the "no" with all kinds of sophistry.

Why should we support a country that is preventing peace? Israel has no right to any of the territory it occupies - not the Bekaa farms, not the Golan Heights, not East Jerusalem, not the West Bank and not the Gaza Strip. The Israelis occupy all that territory in violation of international law.

Amnesty International Calls for Investigation
PalestineChronicle, 26-5-2002

"We were all handcuffed and we sat on a pebbly ground. We weren't given any food, and when we asked for water they poured it over us. The handcuffs were tight and when the blindfolds were taken off on our arrival I saw some people with hands black and swollen." Testimony of Majdi Shehadeh, arrested on 8 March 2002.

Amnesty International issued a press release May 24, calling for a commission of inquiry into mass arbitrary detention of Palestinians. They claimed that, more than 8,500 Palestinians have been arrested since the end of February 2002, and many of them arbitrarily detained.
These arrests and detentions were accompanied by a consistent pattern of cruel, inhuman or degrading treatment and sometimes torture".
Amnesty International also released a report titled, "Mass detention in cruel, inhuman and degrading conditions" , revealing how detainees were humiliated and detained for days without charge, access to a court, their lawyer or families.
Most of the 2500 detainees arrested during February and March were released within a week, whereas many of the more than 6000 detainees arrested during Operation Defensive Shield after 29 March were held in prolonged incommunicado detention.

Amnesty called upon the Israeli Government to set up an independent commission to investigate the illegal detention of Palestinians, as well as the inhumane treatment they were subjected to during the course of their detention.

Wanted: A peace-seeking leader
By Uzi Benziman, Ha'aretz 26-5-2002

The responsibility for altering the mind-set and behavioral patterns of the country's leadership falls on the shoulders of the heads of the Labor Party.
Undoubtably, if, for example, Yossi Beilin today stood at Labor's helm, the party would be significantly influenced by his political temperment and basic outlook on the significance of the conflict.
Under the current circumstances, Labor is not portraying itself as an innovative and vigorous party, for which making peace with the Palestinians is a burning desire running through the veins of its leaders, but rather as a supporting actor in a government where Sharon has the most say over its security and political policies.

This brings country back to basic tribulations: the recent suicide attacks have finally dispelled the illusion of a calmer security situation following the Israel Defense Force's Operation Defensive Shield; and the harsh economic figures permeate from behind the media dust created by the ceremonial firings of the Shas ministers.
The national crisis continues, and in order to be saved from it, a new leader is required, a peace-seeking one.

Het Vergoddelijkte Kwaad
een proeve van moreel denken
Commentaar WD 2002

What has the war between us and the Palestinians been about?
About the Israeli attempt to slice what's left of Palestine into four cantons, by building 'separation roads', new settlements and checkpoints. The rest is killing, terror, curfew, house demolitions and propaganda. Palestinian children live in fear and despair, their parents humiliated in front of them. Palestinian society is being dismantled, and public opinion in the West blames it on the victims - always the easiest way to face the horror. I know: my father was a German Jew. (By Yitzhak Laor, Israeli poet and writer - PalestineChronicle, 26-5-2002)

De reden waarom intellectuelen (echte intellectuelen, mensen die het verstand boven de ideologie plaatsen) 'de moraal' afwijzen is het feit dat die moraal, die we voor het gemak maar burgermansmoraal noemen, altijd de dader boven het slachtoffer plaatst (Gerard Reve sprak over 'de God van mijn Tante', om er op te wijzen dat de burgerman de onbenullige kletstante tot Goddelijke moralist uitroept...).
De kleinburgerlijke moralist is de dader, die om de waarheid over zichzelf te ontlopen, een eeuwige jacht maakt op het slachtoffer.
Hij weet dat het slachtoffer gelijk heeft, maar omdat de waarheid van het slachtoffer een uiterst verschrikkelijke waarheid is, voelt hij zich gedwongen op een steeds fellere wijze alle machtsmiddelen waar hij over beschikt aan te wenden in de strijd tegen het slachtoffer.

Het Evangelie van Jezus Christus symboliseert die verbitterde strijd tussen dader en slachtoffer. Jezus was en is het slachtoffer die de daders tot de orde wil roepen. Hij was 'het onschuldige lam' dat geslacht werd, de man die stierf aan het kruis, ook al weet iedereen dat het bestraffen van een onschuldige man (een man die alleen maar de waarheid wil vertellen) een immense wandaad is.
Na de tweede wereldoorlog durfde niemand meer de schuldvraag van de joden aan de orde te stellen. Joden waren ineens 'slachtoffer' en dat tot een vaag, anoniem collectief uitgeroepen slachtoffer mag je niet veroordelen.
Uiterst merkwaardig, omdat de Joodse ideologie zoals die in de staat Israel tot waarheid verheven werd een aanhoudende veroordeling van het slachtoffer is.
De staat Israel is in haar huidige vorm het symbool van de God geworden misdadiger: de dader die het slachtoffer gedemoniseerd heeft.
Daarom kun je als moreel (gewetensvol) mens nooit akkoord gaan met die staatsvorm. Israel behoort op te houden met het demoniseren van de Palestijnen en dat betekent vernietiging van een staatsvorm die in feite de verheerlijking is van de misdaad.

Er zijn natuurlijk meer staten die gebouwd zijn op misdaden - Amerika bijvoorbeeld is een product van de misdaad (uitroeiing van indianen en importeren van zwarte slaven) - maar die staten hebben zich in de loop der tijd gedistantieerd van hun misdadige verleden en zijn nu moderne democratische staten, waarin de schuldvraag op een normale democratische wijze aan de orde kan worden gesteld. Amerika verbergt zijn misdadige verleden niet.
In Israel bestaat echter geen objectieve geschiedschrijving. Alles wat in Israel historie is, is vervalste historie. Geschiedenis is gemaakte geschiedenis. De echte geschiedenis - die een zoektocht is naar de waarheid - wordt de mensen onthouden.
In Israel wordt de waarheid niet aanbeden, maar de ideologische leugen. Wie de waarheid wil vertellen wordt nog altijd weggewerkt.
En toch kan een land dat zijn cultuur wil bouwen op leugens niet overleven. "Al is de leugen nog zo snel", luidt een oud gezegde, "de waarheid achterhaalt haar wel."

Alleen hij die de morele schuldvraag durft te stellen (burgermansmoraal stelt geen schuldvragen - burgermansmoraal wil alleen maar beschuldigen - daarom zijn extreemrechtse populisten altijd zo populair..) zal een einde kunnen maken aan een misdadige wereldorde waarin het slachtoffer wordt gedemoniseerd.
In de christelijke kerken hangt nog altijd Jezus aan het kruis. Dat betekent dat het christendom de dader heeft vergoddelijkt en dat men niet de durf heeft de demonisering van het slachtoffer tegen te gaan.
De terugkeer van Christus - een gebeurtenis waar alle christenen van de wereld hun hoop op vestigen - is echter de vernietiging van het kruis - en dus van de vergoddelijkte dader.
Het kruis laat ons zien dat in een fatsoenlijke burgermanswereld het slachtoffer verschrikkelijk moet lijden, terwijl de daders zalvend en huichelend op de troon van de macht hebben plaatsgenomen.
Iedere keer wanneer een christen omhoogkijkt naar het kruis zou hij zichzelf de vraag moeten stellen: "Waarom durf ik niet op te komen voor het slachtoffer? Waarom wil ik het slachtoffer vernietigen en waarom durf ik de daders niet te veroordelen?"
Zodra we de moed durven op te brengen onszelf die vraag te stellen, kan er iets van werkelijk moreel besef in ons doorbreken.

Israel heeft de (objectieve) moraal vernietigt. Dat is een harde waarheid die we onder ogen zullen moeten zien. Maar omdat de stichting van de staat Israel werd goedgekeurd door de Internationale Gemeenschap kunnen we de schuld niet eenzijdig op de stoel van Israel neerleggen.
Wij zijn collectief schuldig! Wij hadden nooit akkoord mogen gaan met de vestiging van de zionistische staat Israel. Die staat heeft een wetteloze, antidemocratische, ouderwetse ideologie (ontleend aan een extreem rechtse vorm van messianisme) boven de moderniteit geplaatst: zodat we kozen voor een anti-moraal die de werkelijke moraal - die altijd is gebaseerd op redelijkheid en menselijkheid - wil vernietigen.
Het geeft geen pas de schuld af te wijzen, door onszelf te verbergen achter de macht van de goed verklaarde morele meerderheid.
Macht schept geen moraal - helemaal al niet wanneer die macht in dienst staat van een anti-moraal.
Macht en ideologie zijn synoniemen. Macht kan alleen maar op een troon zitten in een wereld waarin de ideologie boven het verstand wordt geplaatst.
Het kenmerk van ideologie is dat er wordt gezocht naar duivelse ijkpunten die het kwaad een vaste, onveranderlijke vorm geven, zodat via ideologische rituelen voor altijd de noodzaak van een geestelijke zoektocht overbodig wordt gemaakt.
De holocaust heeft joden het zoeken naar de waarheid onmogelijk gemaakt. Dat is ook de reden waarom de schrijver Harry Mulisch, die zijn lot heeft verbonden aan het vergoddelijkte kwaad van de holocaust, volstrekt niet in staat is een zinnig woord te zeggen over de Palestijnse kwestie - die in feite veel belangrijker is dan de vernietiging van joden door de nationaal-socialisten in de jaren 40.
Het verleden is voorbij. Jezelf vastklampen aan het verleden - hoe verschrikkelijk en monsterlijk dat ook was - kan je niet helpen de hedendaagse problemen op te lossen. En toch gaat het daar om.
Het gaat om het nu waarin we leven. In dat nu moeten mensen op zoek gaan naar de waarheid en de moraal, en wanneer blijkt dat het verleden een dergelijke zoektocht onmogelijk maakt, dan zal moeten worden gebroken met dat verleden, dan zal men de moed op moeten brengen de holocaust als vergoddelijkt kwaad af te wijzen.

Waar ideologische joden de holocaust als eeuwig kwaad willen aanwijzen, omdat het kwaad hen goed dient te maken, daar moeten eerlijke moralisten de vals-moralistische staat Israel als eeuwig kwaad aanwijzen: een eeuwig teken dat ons er op moet wijzen tot welke misdaden het verheerlijken van een onmenselijke (anti-humanistische) ideologie kan leiden.
Nog altijd weigeren we de schuldvraag te stellen. En toch zal en moet die vraag gesteld worden. In het jaar 1948 ging de Westerse moraal ten onder. We plaatsten de macht boven het recht. En we hebben daarom niet het recht onszelf moreel te noemen.
De enige daad die moreel of ethisch juist genoemd kan worden is het ongedaan maken van de fouten uit het verleden. Israel en Palestina moeten weer binnen de wereld van de werkelijke moraal worden gebracht: een moraal die een einde maakt aan de wreedheid van het vergoddelijkte kwaad.

Palestinian Enslavement Entering a New Phase
By Ran HaCohen, PalestineChronicle 26-5-2002

The Israeli far-right always the best indicator of Israel's true intentions is quite outspoken: its aim is to make Palestinian life unbearable to a point that they would rather get up and go.
Asked about his conception of "voluntary transfer" of Palestinians, Minister of Tourism (Rabbi) Benny Eylon compared the "voluntary" element to that of a Jewish husband who refused a rabbinical order to divorce his wife. Since rabbinical court cannot undo the marriage without the husband's consent, it should use force excommunicate the obstinate husband, slash him, jail him etc. until he "voluntarily" agrees to divorce.
This is how the Palestinians should be "voluntarily" made to leave. And obviously, as long as they do not leave because they cannot or will not they should be struggling to survive rather than resist their oppression.

Analysing the Israeli oppression is like playing chess with the devil: the evil minds behind the occupation are always two steps ahead of you. What was the real aim of "Operation Defence Shield"?
The official pretext "dismantling the infrastructure of terrorism" cannot be taken too seriously. Now that resumed suicide bombings have to be explained, military experts suddenly claim that the simple equipment of the suicide bombers hardly needs any infrastructure at all.
The further expansion of the settlements, mentioned in my previous column, is always an aim; "Defence Shield" has undoubtedly given it a great push, with Palestinians too weak and too frightened by the extent of Israeli terror to resist their on-going dispossession.

Palestinians blast Bush's criticism of Arafat
The Times of India, 27-5-2002