Het Kwaad Zijn We Zelf

"We dragen onze gevangenis, onze misdaden en de vernielende kracht der hartstochten in onszelf. Onze taak is, die last niet op de wereld los te laten; we moeten die krachten blijven beheersen in onszelf en anderen." Uit: 'De mens in opstand' van Albert Camus

De astrologie heeft het begrip 'kwaad' een gezicht gegeven. De astrologie vertelt ons ook dat het kwade gezicht van mensen een persoonlijk gezicht is, dat alleen dan een monsterlijk gezicht wordt wanneer het persoonlijke gezicht wordt omgezet in een collectief gezicht. Dat collectieve gezicht hoort bij het zogenaamde 'volwassenwordingsproces' van mensen. Mensen verliezen hun kinderlijke persoonlijkheid (met het daarbij behorende individuele kwaad) en stappen over naar de wereld van het volwassen collectivisme met zijn ontkinderlijkte, volwassen kwaad.
Met die opvatting plaatst de astrologie zich in de lijn van al die (wijsheids)denkers die stellen dat volwassen worden eigenlijk niets anders is dan een ramp, zodat al onze energie er op gericht moet zijn de toestand van kinderlijkheid (die daarom ideaal is omdat zij het kwaad individualiseert, d.w.z. beheersbaar maakt) te herwinnen.
Juist vanwege de collectivisering van het kwaad hebben buitenbeentjes (dus ook kunstenaars - volgens Franz Kafka: "enkelingen die tegen de stroom oproeien") moeite zichzelf te handhaven. Hun geisoleerde positie maakt hen kwetsbaar en leidt er vaak toe dat zij als zondebok gaan fungeren: een vreemd mechanisch proces dat binnen oude wijsheidssytemen als 'normaal' wordt gezien (de wereld is immers blinde collectieve kracht), maar dat door zich modern noemende mensen als 'fictie' en 'gevaarlijke defaitistische onzin' wordt afgedaan - niet omdat zij weten dat het niet klopt, maar omdat zij willen dat het niet klopt.

Andre Hazes: "Ik ben een emotionele lul"

Elton fumes at Taiwan media welcoming party

Rude vile pigs, shouted John, who is to perform in the capital, Taipei. Do you know what that means? Rude vile pigs. That s what all of you are.
One of the photographers shouted back: Why don t you get out of Taiwan?
John answered: We d love to get out of Taiwan if it s full of people like you. Pig! Pig!

Elton John: "Een emotionele lul"

Robbie Williams: "Born To Be Mild"

"Men of simple understanding, little inquisitive and little instructed, make good Christians."..... "Men make themselves believe that they believe."....."Philosophy is doubt." Montaigne

"When a man is freed of religion, he has a better chance to live a normal and wholesome life." Sigmund Freud

Jezus & De Goddelijke Vader

In ons land heerst onder intellectuelen het grote misverstand dat wij (de zelfingenomen goegemeente) antireligieus zouden zijn, nette, realistische mensen die, zoals bovenstaande citaten op een impliciete wijze duidelijk maken, de wereld op een twijfelende, realistische wijze tegemoet willen treden, vanuit het realistische verlangen het leven 'normaler en vollediger' te maken (een uitspraak van Freud die heel dicht de centrale these van het door de goegemeente afgewezen New Age denken benadert).
De realist wordt in intellectuele kringen vooral daarom als realist beschouwt omdat hij geen waarde hecht aan zaken die niet realistisch zijn: en wat niet realistisch is, dat bepaalt diegene die zegt dat hij 'realist' is, een stelling die je rustig zeer problematisch mag noemen, omdat een realist met het uitspreken van de gedachte dat hij weet wat realiteit is, een welhaast religieus-apodictische uitspraak op tafel legt die andersdenkende mensen verplicht te geloven in een werkelijkheidsbeeld dat als een onwrikbaar, dogmatisch gegeven vanaf de ontwerptafel van de realist hun leefwereld wordt binnengeschoven.
Kortom, heel simpel gesteld: realisme mag nooit dogmatisch religieus denken van zichzelf maken, kan dus nooit het domweg jezelf afzetten tegen iets zijn, maar moet gericht zijn op het afbreken van muren die de wereld op een zodanige wijze verkleinen dat het leven er abnormaal en minder volledig door wordt.
In Nederland wordt weinig waarde gehecht aan een normaal en volledig bestaan. Als anarchistisch schrijver heb ik er in ieder geval weinig van gemerkt. Mij werd een abnormaal en onvolledig bestaan aangeboden, omdat schijnintellectuelen zich niet realistisch, maar ego stisch opstelden, dat wil zeggen: ze bonden zichzelf monsterlijk grote oogkleppen voor om vervolgens als een meute gehoorzame karrenpaarden door de drassige grond van de Hollandse poldergemeenschap voorwaarts te trekken naar een toekomst waarin alles wordt gezien, behalve datgene wat niet mag worden gezien, een vorm van realisme die natuurlijk de totale en radicale ontkenning is van het pessimistische, aan niets en niemand gehechte waarheidsverlangen van de mens die werkelijk realistisch is.
Wat de Amerikaanse realist Howard Thompson (hierboven) magisch denken noemt, een vorm van denken die de bij elkaar gefantaseerde werkelijkheid boven de 'echte' werkelijkheid plaatst, kan in Nederland van toepassing worden verklaard op alle intellectuele uitingen. Ons land is geen realistisch land. Ons land is een land van gehoorzame karrenpaarden, en de zwarte oogklep is hier de maat waarmee de realist zijn realisme bepaalt
Nu ben ik zelf een Hollander en je zou dus mogen verwachten dat ik (immers: 'wie met pek omgaat wordt ermee besmet...') ook behept zou zijn met het verlangen mijzelf een paar kartonnen deksels voor het hoofd te binden - maar niets is minder waar!
De kartonnen doos is een nuttig artikel, maar niet om er je hoofd in te stoppen en dat is de reden waarom ik op zo'n bijzonder dappere en zeer on-Hollandse wijze mijzelf heb voorgenomen op een doosloze wijze de wereld van de Hollandse dozenmens aan te vallen.
Een doos, dat weet eenieder die een klein beetje gezond verstand bezit heeft tot taak het er in zich bevindende artikel een naam - en daarmee kwaliteit - te geven (dozenmensen noemen zichzelf dan ook altijd kwaliteitsmensen).
Er worden weliswaar doosloze artikelen op de markt gebracht, maar de economische waarde daarvan is beperkt, omdat het grote publiek altijd een artikel 'met of in doos' wil hebben. Dat is een vorm van magisch denken die wij niet 'magisch' noemen, maar die het wel degelijk is.
Waarom willen wij een dure doos kopen, wanneer het eigenlijke doel van de aankoop het zich in die doos bevindende artikel is? De doos hoe fraai van vorm en uiterlijk ook wordt altijd stuk geknipt en in de vuilnisbak geworpen, dus waarom zou je daar je goeie geld in stoppen stelt de realistische mens
Ikzelf heb een astrologieprogramma gemaakt dat doosloos is. Ik ben - juist omdat ik vanwege mijn realistische levenshouding mijzelf stukgelopen heb in de wereld van de doosaanbidders - een echte realist. Toeters en bellen zijn leuk, maar je hebt er niks aan. Dus richt je op datgene wat wezenlijk is en werp het overbodige weg (zie: Revolutie in het Gekkenhuis).
Doosdenkers wijzen dat harde standpunt af. Zij willen geen werkelijkheid maar magie, en dat is de reden waarom Hollanders nooit de zijde zullen kiezen van de realisten, maar altijd, als puntje bij paaltje komt als sullige karrenpaarden achter magische onzindenkers aan blijven sjokken.
Ariel Sharon en George W. Bush bijvoorbeeld, mensen die het wereldtoneel op een uiterst dominante wijze beheerst hebben de afgelopen jaren, zijn uitgesproken onzindenkers. Het zionisme van Sharon is magisch denken, ontkent de realiteit, en het christelijke zionisme van Bush is eveneens magisch denken, ontkent de realiteit, en dat nog wel uit naam van een geestelijk leider, Jezus van Nazareth die die zich de speciale vertegenwoordiger van het realisme noemt, waar hij stelt dat mensen alleen via hem de wereld van 'de Vader' kunnen bereiken, een begrip waarvan zogenaamde realisten nooit de betekenis hebben begrepen, omdat zij vanuit hun verlangen de werkelijkheid te ontdekken een groot gedeelte van de werkelijkheid, namelijk die werkelijkheid die in het verleden door astrologen in het leven is geroepen, hebben uitgebannen. Hun wereldbeeld is geen realistisch wereldbeeld, maar een magisch wereldbeeld, een rationeel ogende fictie dus, waaruit alles wat het eigen zelfbeeld aan kan tasten verwijderd wordt.

Andre Hazes & De Doos

Wie wil weten wat precies het verschil is tussen volledigheid en de beperking van de doos dient een blik te werpen op bovenstaande afbeeldingen, waarop een vrouwelijke, enigszins vormloze, niet aan grenzen gebonden Hazes op een wat betuttelende wijze belachelijk wordt gemaakt door een in zwarte kledij gehulde Hazes, een aan ernst lijdende man, die de grenzeloosheid van het vrouwzijn probeert te begrenzen met..., ja, u leest het goed: een doos - een zwarte hoed die in feite de dood van de volkszanger is... (Zwolle 26-9-2004)

Uri Avnery: A Nation? What Nation?

According to modern Western norms, a nation is defined by citizenship, indeed in many languages nationality does denote citizenship. Every American citizen belongs to the (US) American nation, whether he is by origin Scottish, Mexican, African or Jewish. By religion, an American can be Catholic, Jewish, Buddhist or Evangelical. That has no bearing on his belonging to the nation, which is a political collective.
European nations, too, adapt themselves slowly to these norms. Only Fascists demand total conformity of race, nation and language.

For many people it is difficult to give up the Zionist myths with which they grew up. They try to evade any discussion on this subject and indeed, it is hardly ever mentioned in our media... (Gush Shalom website 26-9-2004)

Het blijft een opvallend fenomeen dat in Nederland uit Isra l afkomstige principi le vredesactivisten niet bijzonder in tel zijn. Graag schermt men met grote filosofische namen - de joodse denker Zus en de joodse denker Zo, mensen die mooie slogans uiten waarvan iedereen zegt: 'O wat hoog en cultureel, daar kunnen wij joden trots op zijn', maar zodra er iemand op het toneel verschijnt die op een welhaast marxistische wijze de harde realiteit boven het zinloze, werkelijkheidsverdoezelende denken plaatst neemt de aandacht af.
Dat is de reden waarom ik op deze site Uri Avnery regelmatig aan het woord laat, een man die (ondanks het feit dat hij een sterke band met de staat Israel heeft) niet de vriend van de machthebbers is en als gevolg daarvan niet behoort tot de gevangenen van het ideologische denken dat mensen verplicht de begrippen 'jood' en 'natie' aan elkaar gelijk te stellen: "Only fascists demand total conformity of race, nation and language...".
Je zou Uri Avnery een christelijke jood kunnen noemen, een man die weliswaar nog niet zover is dat hij de afwijzing van Jezus door de joden als een soort 'zondeval' typeert (een omschrijving die zeer zeker niet onjuist genoemd mag worden), maar die via zijn gedrag op een indirecte wijze het gelijk van de rebelse jood Jezus aantoont.
Jezus was een moderne, vernieuwingsgezinde geest die mensen opriep de schijnwaarheden van de religieuze machthebbers te negeren. Met die opstelling was hij de eerste joodse democraat, wanneer je de term democraat omschrijft als iemand die het volk oproept de macht kritisch te benaderen .
Gezien het feit dat Isra l een democratie wil zijn mag je rustig stellen dat Isra l Jezus nodig heeft, een vernieuwende geest die het democratische begrip 'broederschap' boven het antidemocratsche, xenofobische begrip begrip 'getto' plaatst.
Een moderne democratie heeft modern religieus denken nodig, hetgeen wil zeggen dat volksgebonden religie (etnocentrisch denken) dient te worden vervangen door persoonsgebonden religie (personalistisch denken). En dat is precies de grote strijdvraag die in het evangelie aan de orde wordt gesteld, namelijk de vraag of mensen vrije, zelfstandige burgers kunnen en mogen zijn binnen een niet-joodse staat (Judea maakte deel uit van de Romeinse staat) of dat ze zich moeten afzonderen binnen een beperkt etnisch-religieus getto waarbinnen alleen de eigen groepsregels serieus mogen worden genomen, omdat God en eigen groep als synoniemen worden gezien.
Jezus was geen vijand van de Romeinse staat. Op de vraag van farizee rs of joden belasting mogen betalen geeft hij het pragmatische antwoord: "Geef de keizer wat de keizer toekomt en geef God wat God toekomt", met andere woorden: wie er de baas is in het land maakt niets uit. Het gaat erom dat je een persoonlijk geestelijk leven opbouwt op grond van de wijsheidsteksten die de religieuze traditie heeft opgeleverd.
Dat Uri Avnery tweeduizend jaar later in de moderne staat Israel dezelfde farizee rs ontmoet, mensen die op een benepen wijze ras, natie en taal aan elkaar gelijk stellen, toont aan dat het zionistische jodendom in geestelijk opzicht een antichristelijk nulpunt heeft bereikt. Diegenen die inhoud en leven boven vorm en dood plaatsen (Jezus wilde mensen los koppelen van de vorm) worden nog altijd gezien als zichzelf hatende zonderlingen en vijanden van de heilige ideologenstaat.

LUCAS 20

Khamenei pleit voor geestelijke vrijheid

Bescherming van intellectuelen

Zie ook: De Geest & De Fles
Religie & Wijsheid
De revolutionaire garde & Salman Rushdie

Arab News: Sleepy Intellectuals

De verlegen jongen

De Verlegen Jongen & De Sterke Man

Ik heb lang gewacht op een schrijver die de kwetsbare mens herontdekt, heb me jarenlang ge rgerd aan het geneuzel van sterke mannen en vrouwen die zichzelf identificeren met machinale begrippen als Turk, Jood, Socialist, Kapitalist, Christen, en noem ze verder maar op, de kille gevoelloze vormen waarmee grote, sterke mensen de kwetsbare gevoelige enkelingen dood gooien. Want dat is het kenmerk van machinale terreur: dat de kwetsbare enkeling niet meer wordt herkend als enkeling, zodat hij de gekste en raarste verdedigingsmiddelen moet ontwerpen, alleen maar om zich te kunnen handhaven in de wereld van gevoelloze mensmachines.
Gevoelige mensen bezitten de opvallende eigenschap dat ze vormloos zijn, niet ingepast kunnen worden in een wereld waarin van een mens wordt verwacht dat hij machine is.
Sterke mannen en vrouwen begrijpen dat niet. Ze doen alsof ze gevoelig zijn, maar dat is wat anders dan gevoelig zijn, omdat werkelijk gevoel altijd een enkeling van je maakt, wie of wat je ook bent.
Daarom moet je als gevoelig mens met een grote boog om machinale mensen heen lopen. Mensen die zichzelf 'Turk' noemen, of 'Jood', of 'Marokkaan'. Gruwelijke wezens zijn dat, gezien vanuit het gezichtspunt van een gevoelig mens. Omdat gevoel eenvoudig maakt, de wereld reduceert tot het gevoelsmatig beoordelen van de goedheid van een ander, een opstelling die de wereld mooi kan maken, wanneer de gevoelsmatige inschatting juist is, maar die ook kan leiden tot een gruwelijke tragedie, wanneer het gevoel de werkelijkheid op een dwangmatige wijze in gaat kleuren, op zo'n manier dat het eigen ik elk contact met de wereld van anderen verliest.
Maar hoe het ook zij, of de wereld nu mooi of diep tragisch is, een feit is dat er sprake is van een persoonlijke inkleuring van de werkelijkheid, dat er een wereld wordt geschapen waarin het ik zichzelf vertaalt in gevoelens die universeel zijn, omdat elk mens mooie en ook tragische gevoelens kent, zodat via het ik van de gevoelige mens het diepere ik van andere mensen kan worden bereikt.
Andre Hazes bezat het vermogen de beperkingen van het machinale denken te overwinnen. En juist daarom is het bijzonder tragisch dat hij aan het einde van zijn leven zijn gevoelige ik probeerde op te sluiten in een zwart uniform: bij uitstek het symbool van het strenge (Saturnale) vormdenken, dat grenzen kan en moet leggen, maar dat bedreigend wordt wanneer het wordt gebruikt als een onderwerpingmiddel, een masochistische poging de sterke anderen te laten zien dat je bent zoals zij willen dat een mens moet zijn.
De tegenstelling gevoel-strenge vorm is op een extreme wijze tot uitdrukking gebracht door de nationaal-socialist Heinrich Himmler, een man die volgens de moralist Harry Mulisch deel uitmaakt van 'het grote niets', hetgeen een goedkope, flodderige en volmaakt ernstloze stelling is, die alleen maar dient om van de moralist Mulisch een morele machine te maken in een machinale, (en daarom) moraalloze maatschappij.
Heinrich Himmler was niet niets. Heinrich Himmler was een gevoelig mens van vlees en bloed en niet slechter of beter dan wie dan ook, omdat we allemaal deel uitmaken van een wereld waarin gevoelige mensen zichzelf tot slaaf maken van de machinale vormenmens.
Het zwarte uniform van Andre Hazes kun je zien als de geestelijke onderwerping aan de wereld van de SS, een uitvinding van de gevoelsmens Himmler, die daarmee de eigen kwetsbaarheid onzichtbaar wilde maken, zoals de meeste gevoelige mensen dat doen, want er bestaan geen grotere schoften in onze wereld dan gevoelige mensen die geen gevoelige mensen willen zijn.
Mulisch noemt dat alles 'niks', maar Mulisch heeft zijn gevoelige, kwetsbare ik in de vuilnisbak geworpen in de jaren zestig en heeft zichzelf omgetoverd in een moralistische clown, die pijprokend de goegemeente voorziet van moralistische kwinkslagen, waar je als ernstig mens alleen maar om kunt lachen, maar die doodserieus genomen worden door al diegenen die machinaal of 'vorm' willen zijn.
De pervertering van het gevoel, het omzetten van gevoel in zelfbedrog, massahysterie en vals-religieuze idolen maakt van mensen liefdeloze monsters, vleesgeworden barbiepoppen, die in de ander niet een beetje gevoel zoeken, maar een pop die via een mechaniekje in de buik woordjes spreekt wanneer de juiste bewegingen en handelingen worden uitgevoerd.
Dat is de reden waarom een verlegen mens zo een bijzonder wezen is. Omdat verlegenheid niks anders is dan het onvermogen machine te zijn. Je zou verlegenheid, gezien vanuit de morele wereld van de sterke man een afwijking kunnen noemen. En zo wordt verlegenheid veelal ook behandeld in de wereld van de sterke mannen en vrouwen. Je stuurt verlegen mensen naar de psychiater. Ze draaien niet als machine mee in een wereld die vereconomiseerd is. Hun economische waarde is derhalve nul en daarom zijn ze een probleem.
Ikzelf heb dat proces op een zeer sterke wijze ervaren. Ik ben er zo een die nooit in zijn leven deel heeft uitgemaakt van de wereld van de sterke mannen en vrouwen. Een kneus die groot geworden is met zenuwdranken en zenuwpillen. Ik ben geen Turk, geen Marokkaan en geen Jood en hoef dus niet te rekenen op steun van een overheid die machines boven mensen plaatst.
Een Turk is iemand. Een gevoelig mens is niks. Dat is de wijsheid waarmee we in deze duistere tijden geconfronteerd worden, een wereld waarin gevoelige mensen zwarte uniformen dragen, om ons te herinneren aan de duistere jaren van het nationaal-socialisme, de jaren waarin de gevoelige eenling Heinrich Himmler, een fantast die verslaafd was aan magisch (anti-Saturnaal) denken, een organisatie in het leven riep die de totale ontkenning was van al die zaken die de gevoelige enkeling groot maken: kwetsbaarheid, verlegenheid, empathie, kortom individualiteit die dankzij het gevoel van machinaal vormdenken sociaal gevoelsdenken kan maken...

Zie ook: De Teddybeer van Chrisje

Himmler versus Hitler

Anne Frank: Vijand van de gevoelloze vorm

Anne Frank kwam ter wereld in Frankfurt am Main, 12 juni 1929, 07u 30m 's morgens: Zon in het wispelturige teken Tweeling, Maan in het speelse teken Leeuw, ascendant in Kreeft: het teken van de onstuitbare tranenstroom...

Waarom zuipen gevoelige mensen zich dood?

Andre Hazes heeft in mijn gevoelswereld nooit een rol van betekenis gespeeld. Ik ben een gevoelig mens die allergisch is voor geschreeuw, waarbij het niet uitmaakt of dat geschreeuw sentimenteel is of antisentimenteel. En juist omdat er zo weinig waardering bestaat voor mijn specifieke gevoeligheid, die gericht is op het verdedigen van mensen met zachte stemmen (Marilyn Monroe, Sarah Vaughan, Julie London, Peggy Lee, Dean Martin, de jonge Johnny Mathis , welhaast vergeten grootheden uit een tijdperk waarin gevoelige mensen zichzelf niet dood hoefden te drinken hoewel met name in Amerika veel gevoelige mensen dat juist wel deden) daarom heb ik niet gekeken naar de afscheidsavond die werd opgebouwd rondom Andre Hazes (hoeveel respect ik ook voor hem als sentimentverdediger heb). Het was bovendien SF-avond bij VERONICA, en omdat ik op een kinderlijke (mogelijk zelfs kinderachtige) wijze verslaafd ben aan sciencefiction films, daarom zat ik op de bewuste avond waarop 5 miljoen mensen naar het Hazesgebeuren zaten te kijken samen met de STARGATE- en STARTREK-cast mijzelf op een verre, buitenaardse planeet bezig te houden met de problemen van een boosaardig volk, de Goa'ulds, die als afstammelingen van de Egyptische Goden Ra en Apophis van plan zouden zijn de aarde te vernietigen.
Waarom uitgerekend de Egyptische God Ra als de incarnatie van het kwaad ten tonele wordt gevoerd (een God die in alle oude mythen de lichtbrenger is en als zodanig de vijand van 'het beest' Apophis) is een vraag waarmee je jezelf maar beter niet bezig kunt houden, hoewel ik wel bereid ben te zeggen dat het waarschijnlijk een merkwaardig soort bijproduct is van het Messianistische joods-christelijke denken dat momenteel onze wereld terroriseert: alles achterlijk verklaren dus wat de goddelijkheid van de Amerikaanse Jezus (George W. Bush) ontkent.

Ik ben geen Amerikaanse Messias, maar gewoon een overgevoelige eenling die zich stukgelopen heeft op de hardheid van ongevoelige anderen. Die ongevoelige anderen zijn de baas en daarom gaan gevoelige mensen kapot (ook George W. Bush was als gevoelige vent voor zijn 'bekering' - overgang naar de joods-christelijke moraal - een chaotische zuiplap). En omdat de wil gevoelige mensen kapot te maken ons leven beheerst, daarom zitten we volgens mij met het probleem dat gevoelige mensen zich dood gaan zitten drinken, gewoon omdat ze het vermogen missen de ongevoeligen het pak op hun sodemieter te geven dat ze nodig hebben, zodat ik me afvraag waarom de televisie niet meer aandacht besteed aan gevoelige mensen die weerbaar zijn, niet de zielige figuren die zichzelf in rare zwarte pakken hijsen om daarmee hun gevoelige (vrouwelijke) karakter belachelijk te maken, maar strijdbare figuren die van gevoeligheid iets moois en krachtigs weten te maken.
Ik ken veel van die figuren, heb naast mij een stapel CD's liggen van mensen uit de muziekwereld die op een sterke en krachtige wijze gevoelig zijn: Bert Kaempfert bijvoorbeeld, leverancier van fraaie relaxte bigband muziek voor een groot publiek, afkomstig uit een periode waarin swingorkesten in Duitsland vanzelfsprekende verschijnselen waren, en natuurlijk al die Amerikaanse vocalisten die ik hierboven noemde, mensen die domweg niet meer bestaan, zodat ik het eigenlijk niet vreemd vind dat ik op een avond waarop miljoenen mensen naar een dode Andre Hazes kijken, mezelf aantref op een buitenaardse planeet, ver weg van de aarde, strijdend tegen een Egyptische God, die de vijand zou zijn van het lichtbrengende Amerika, hoewel ik dat ernstig betwijfel, omdat ik de zondige gedachte koester dat de joods-christelijke moraal met zijn benadrukking van een gevoeldodende dwingende vadergod (Saturnus-Pluto) momenteel 'het beest' is dat we als onze grootste vijand behoren te zien...

RA - de licht brengende God

Apep (Apophis, the Destroyer) - de geest der duisternis

Carter: U.S. Presence Fuels Attacks
September 22, 2004

Turning to domestic politics, Carter discussed the bitter controversy over Sen. John Kerry's military service in the Vietnam War. Those who "refused to go" into the military during the Vietnam era are quick to question Kerry's service, he said. "He's stigmatized as someone who's not worthy to defend our country," he said.
Asked about the race, Carter bemoaned the abundance of negative television ads and a culture in which he said big companies and special-interest groups give money to candidates with the expectation of later rewards.
Carter decried the loss of civility in the campaign. When he ran for president in 1976 and for re-election in 1980, Carter said, he and his Republican opponents generally addressed each other as "my distinguished opponent." (Military.com 22-9-2004)

Blair disagrees with Annan s calling Iraq war illegal

Wie een democratie wil vestigen en zich op een eigenzinnige wijze weigert neer te leggen bij een meerderheidsstadpunt kan mogelijk een heilige idealistische zendeling zijn - maar niet een democratische idealistische zendeling. Noch voor de oorlog, noch na de oorlog zijn in de kwestie Irak democratische procedures toegepast. Er klonk slechts een slogan: "Irak is van ons", een volstrekt ondemocratische manier van uitdrukken die volledig voorbij gaat aan de wil van het volk.

Charley Reese: The King Sits On His Arse