Ordenende Autoriteit
& chaotiserende macht
de anarchistische familie en democratische terreur
|
|
|
1 After this I saw four angels standing at the four corners of the earth, 2 holding back the four winds of the earth so that no wind could blow on land or sea or against any tree.
2 Then I saw another angel come up from the East,
3 holding the seal of the living God. He cried out in a loud voice to the four angels who were given power to damage the land and the sea, "Do not damage the land or the sea or the trees until we put the seal on the foreheads of the servants of our God."
4 I heard the number of those who had been marked with the seal, one hundred and forty-four thousand marked from every tribe of the Israelites:
5 twelve thousand were marked from the tribe of Judah, twelve thousand from the tribe of Reuben, twelve thousand from the tribe of Gad,
6 twelve thousand from the tribe of Asher, twelve thousand from the tribe of Naphtali, twelve thousand from the tribe of Manasseh,
7 twelve thousand from the tribe of Simeon, twelve thousand from the tribe of Levi, twelve thousand from the tribe of Issachar,
8 twelve thousand from the tribe of Zebulun, twelve thousand from the tribe of Joseph, and twelve thousand were marked from the tribe of Benjamin.
9 After this I had a vision of a great multitude, which no one could count, from every nation, race, people, and tongue. They stood before the throne and before the Lamb, wearing white robes and holding palm branches in their hands.
10 They cried out in a loud voice: "Salvation comes from our God, who is seated on the throne, and from the Lamb."
11 All the angels stood around the throne and around the elders and the four living creatures. They prostrated themselves before the throne, worshiped God,
12 and exclaimed: "Amen. Blessing and glory, wisdom and thanksgiving, honor, power, and might be to our God forever and ever. Amen."
13 Then one of the elders spoke up and said to me, "Who are these wearing white robes, and where did they come from?"
14 I said to him, "My lord, you are the one who knows." He said to me, "These are the ones who have survived the time of great distress; they have washed their robes and made them white in the blood of the Lamb.
15 "For this reason they stand before God's throne and worship him day and night in his temple. The one who sits on the throne will shelter them.
16 They will not hunger or thirst anymore, nor will the sun or any heat strike them.
17 For the Lamb who is in the center of the throne will shepherd them and lead them to springs of life-giving water, and God will wipe away every tear from their eyes."
De boezemvriend van Jezus was een astroloog
Wie het bovenstaande tekstfragment leest, vanuit het verlangen de waarheid te ontdekken (een instelling die noodzakelijk is wanneer je wetenschap wilt bedrijven) die zal maar een enkele conclusie kunnen trekken: hier worden astrologische symbolen gebruikt.
Dat de Rooms-Kathlieke kerk de astrologische symboliek ontkent ligt voor de hand. De Roomse kerk heeft Jezus aan het kruis geslagen en eist van hem dat hij daar altijd blijft hangen, omdat een autoritaire machtskerk (de priester = de mannelijke Ceasar) zonder zondebok (de vrouwelijke mens zonder macht, die gebruiksvoorwerp moet zijn) nu eenmaal geen kerk kan zijn.
De apostel Johannes daarentegen, die de vriend was van Jezus, is een produkt van het pre-Ceararistische christendom, een werkelijk christendom dus, waarin de mens verliefd is op de mens, en als mens die houdt van een ander mens (de geestelijke liefde) plaatst hij binnen een uit astrologische symbolen opgebouwde wereld de Vadergod ('een God die op een troon zit' = Saturnus, de vader, geplaatst in het autoriteitshuis 10: 'de troon') tegenover de Moedergod (het Lam, het getal zes, omringd door volgelingen die zijn gehuld in witte kleren - witgewassen in het bloed van de lijdende vrouwelijke mens: het machteloze Lam, dat altijd het slachtoffer is van fundamentalistische, op genadeloos machtsdenken gebouwde vrouwenhaat).
Binnen het visioen van Johannes verwijzen de vier engelen die op 'de hoeken van de aarde' plaatsnemen de vier elementen: Vuur, Lucht, Aarde & Water. De twaalf stammen van Israel, Gods volk (dat dus meer is dan de ene stam Juda, die zichzelf tot 'joodse god' verheven heeft), verwijzen naar de twaalf tekens van de dierenriem. En het 'zegel van de levende God', dat wordt gedragen door een engel die uit het Oosten komt, verwijst naar de ascendant (het rijzende teken), die binnen de astrologie het uiterlijke karakter van de mens bepaalt: een verwijzing naar een persoonlijk leven.
Binnen deze symbolenwereld staat, zoals gezegd, de Maan (het lijdende, beter gezegd medelijdende Lam) centraal. De Maan is de vertegenwoordiger van het element Water: het levende water, dat troost, liefde en vergiffenis schenkt.
De ontkenning van het Lam (zo maakt Johannes duidelijk) maakt de wereld beestachtig (genadeloos, harteloos, egoistisch, respectloos). Redding is daarom alleen maar mogelijk wanneer de Vadergod de Moedergod (het Lam) als gelijke naast zichzelf op 'de troon' (Maan in huis 10) plaatst.
  
Jezus = Boogschutter & Johannes = Schorpioen
|
Bushies Backing the Chechen Terrorists?
Memo To: Senator John Kerry
From: Jude Wanniski
Re: Putin and the Chechens
The papers today are filled with stories and editorials blasting Russian President Vladimir Putin for issuing autocratic dictates consolidating power in his own hands in Russia -- a clear step away from democracy. Putin is said to have done this because of the outbreaks of terrorist activities in Russia that have been related to the insurgency of the rebels in Chechnya. Hey, it has been several years since the rebels in Chechnya have been in rebellion. Where do they get their support? They would have dried up long ago, wouldn't you think, unless they had political and financial support from somewhere outside Russia?
Now comes a report from the London press about an outfit in Washington, D.C., that actually lobbies on behalf of the Chechen rebels. No kidding. It is called the American Committee for Peace in Chechnya (ACPC). This is no rinky-dink outfit. It was formed in 1999 and for the last five years has been active in supporting the Chechen terrorists (insurgents?), who have increasingly been destablizing Russia with attacks in Moscow and Chechnya, killing school kids, subway passengers, etc.
Senator, you have heard the old Leninist expression, "You cannot make an omelet without breaking eggs," but this is ridiculous. When you look at the roster of Americans who have signed up to help the rebels (terrorists), you find the same cast of characters who misled President Bush to war with Iraq. The most amazing thing is that several members of the ACPC are also members of the Pentagon's Defense Policy Board, including Richard Perle and Jim Woolsey, and two others, Eliot Abrams and Eliot Cohen, are high-ranking members of the Bush administration!!! Abrams is one of Condoleezza Rice's top aides at the National Security Council!
If you were serious about getting to the bottom of this, Senator, you would jump up and down and demand to know why the President has members of his team supporting the characters that are destabilizing Russia. Who are they financing? Is this committee facilitatinbg the shipment of arms to the Chechen rebels? Are U.S. taxpayers not only paying expenses for Abrams and Cohen and Perle and Woolsey in their official capacities, but at the same time have them "privately" lobby to cut against the expressed wishes of the Bush administration who decries the Chechen terrorists? Does the President know what's going on here? I certainly hope not, or it really would add to the long list of dereliction of duties being assembled on this issue at his desk.
Anyway, here is the article that came to my attention over the weekend. If you think it is only one fellow gabbling, please "google" with ACPC and Richard Perle and you will find plenty of sources. Our own national media will not mention this kind of malfeasance because of, well, because of....
|
Democratie Zonder Anarchisme Is Geen Democratie
Dat het begrip 'democratie' een voos, inhoudsloos woord kan worden bewijzen de activiteiten van die democraten in Amerika die doelbewust de chaos boven de orde plaatsen. Het domme feit dat wij binnenkort briefjes in huis krijgen die ons aanbevelen in het kader van 'de terreurbestrijding' een radio met batterijen aan te schaffen en een voedselreserve waarvan we drie dagen kunnen leven - alleen maar omdat de democratische chaotici op een imbeciele wijze keet aan het trappen zijn en volstrekt maling hebben aan welk democratisch ordeningsprincipe dan ook - bewijst dat er iets mis is met 'de democratie'.
Democratie is anarchisme, dat wil zeggen het afwijzen van valse autoriteit, het naar voren schuiven van ware autoriteit (die altijd het anarchistische eenheidsprincipe boven extreemrechts separatisme plaatst) en het financieren van die personen en instellingen die op een onafhankelijke wijze de macht willen en kunnen controleren: de ontkenning dus van het antiautoritaire, plutocratische geld = macht principe dat van onze zogenaamde democratie een schertsvertoning maakt, een sektarische dorpsgemeenschap, waarin de notabelen elkaar ('ons kent ons') voortdurend een pluim in het achterwerk steken ('ons is groot - de anderen is klein'), terwijl de anarchisten, die als werkelijke democraten de vijand zijn van elke vorm van vals autoritair nepdenken, de laan uit worden gebonjourd.
Anarchisme is sociaal eenheidsdenken, ontkent de macht van het geld en de macht van een verdelende nepgod, en pleit derhalve altijd voor spreiding van kennis, inkomen en macht, eist als logisch uitvloeisel van dat principe de invoering van een basisinkomen voor iedereen (omdat onafhankelijkheid zonder inkomen een farce is) - en wordt daarom door de nepdemocraten afgewezen, omdat de nepdemocratie de plutocratie en de oligarchie verdedigt: een wereld waaruit alles wat het anarchistische eenheidsdenken verdedigt ('eenheid in verscheidenheid') verwijderd wordt. (15-9-2004)
Anet Bleich & De Anarchistische Eenheidsgedachte
"De Amerikaanse socioloog Amitai Etzioni betoogde dat Europa zich zou kunnen verenigen rond het begrip unity in diversity, eenheid in verscheidenheid. Hij gebruikte het fraaie beeld van een mozaiek met steeds verspringende kleuren en vormen, dat wel gevat is in een stevig kader. Als dat kader staat voor de universele rechten en vrijheden [...], dan formuleert Etzioni een mooi nieuw ideaal, waar we nog lang naar zullen kunnen streven..." (Volkskrant 15-9-2004)
Anet Bleich (ex-marxist en ex-pacifist) heeft alle jaren door de chaotisering van het Midden-Oosten verdedigt. Dat Midden-Oosten werd opgedeeld in boze Arabieren (onder leiding van boeman Saddam) en 'het kleine joodse landje', dat op zo'n zielige wijze moet vechten tegen 'de bozen'. Nooit heeft zij in haar strijd tegen de bozen de 'eenheid in verscheidenheid' gedachte verdedigt. Bepaalde gedachten houden namelijk op 'gedachte' te zijn, wanneer ze het beginsel van de verscheidenheid neerleggen bij het vrije individu. Dat is het verschil tussen anarchisme (individuele vrijheid) en collectivisme (vrijheid is gebonden aan nivellerend groepsdenken). Juist dat collectivistische denken maakt van het eenheidsdenken een onzinvertoning, en wanneer Etzioni dan ook over eenheid praat dan moet je jezelf afvragen welke 'god' hij aanbidt: de 'god' van de collectivisten (Ezra) of de 'god' van het anarchisme (Jezus). Want ook al leven we in de 21e eeuw: de Jezus-Ezra tegenstelling domineert nog altijd de wereldpolitiek en wie voor Ezra kiest zal onvermijdelijk de wereld uit leveren aan het fascisme, dat niets anders is dan rechts nationalisme, separatisme, fanatiek dogmatisme, verwerping van individuele vrijheid en aanbidding van de schijnheilige despoot die van de eigen groep een heilige koe heeft gemaakt waaraan alles wat persoonlijkheidsontwikkeling nastreeft opgeofferd dient te worden.
|
Quraya: Israel 'Judaising' Jerusalem
Palestinian Prime Minister Ahmad Quraya has condemned Israel's closure of six voter registration centres in Arab East Jerusalem, accusing Israel of trying to "Judaise" the city.
Palestinians opened the offices earlier in September to register East Jerusalem voters for a future Palestinian general election, a step towards meeting international and domestic demands for Palestinian reform. But Israeli police said they closed the offices on Monday, accusing Palestinians of "illegal polling activities".
"The Israeli decision constitutes a flagrant violation to all signed agreements and international law," Quraya said on Tuesday in a statement issued in the West Bank city of Ram Allah.
"This decision shows Israel's pursuit of its policy to Judaise (Arab East) Jerusalem and strip its people of their rights," he said in reference to the part of the city Israel captured in the 1967 Middle East war. (Al-Jazeera 15-9-2004)
Dat het begrip eenheid wordt teruggebracht tot een volmaakt zinledig begrip bewijst het verlangen van de staat Israel de stad Jeruzalem te 'verjoodsen'. Wie zoiets onzinnigs doet toont aan dat hij elk besef van wat eenheidsdenken is en moet zijn verloren heeft.
Wie eenheid nastreeft kan maar een enkele optie als richtlijn aanvaarden: kiezen voor veelkleurigheid (zoals Etzioni het formuleert) en steun aan rechtse nationalisten en separatisten staken, om zodoende de gematigde, intellectuele krachten binnen een samenleving te versterken, krachten die nu worden onderworpen aan een permanent ontmoedigingsproces, zodat ze binnen de trotse wereld van kracht aanbiddende verzetstrijders overkomen als minachting verdienende verliezers - precies het beeld dat extremistische intellectuelenhaters (wie of wat ze ook zijn) altijd van gematigde figuren proberen te schetsen...
|
Sharon Doesn't Plan to Follow 'Road Map'
By KARIN LAUB, Associated Press Writer
JERUSALEM - Israel will not follow the U.S.-backed "road map" peace plan and could remain in much of the West Bank for an extended period after it withdraws from the Gaza Strip (news - web sites), Prime Minister Ariel Sharon (news - web sites) said in a newspaper interview published Wednesday.
Sharon's comments were his most detailed yet on his long-term vision for the region. Palestinian officials said the remarks confirmed their fears that Israel plans to draw its own borders and keep a large chunk of the West Bank, rather than negotiate a peace deal with the Palestinians, as envisioned by the road map. (AP 15-9-2004)
De Annexatie Is Een Feit
Na jarenlange agressie en gelieg komt eindelijk de aap uit de mouw: Israel annexeert de Westbank. Dat betekent dat een tweestatenoplossing die de Palestijnen werd aangeboden niet mogelijk is, zodat er (logisch doorgedacht) maar een mogelijkheid resteert: een democratische staat vestigen waarin alle burgers gelijke rechten hebben - precies het ideaal waar de PLO als seculier-democratische organisatie jarenlang voor heeft gevochten, maar dat ze los moest laten in ruil voor 'de eigen staat', die als zelfstandige eenheid naast de staat Israel zou mogen bestaan.
Dat het keiharde gelieg de fundamentalisten sterk heeft gemaakt komt Israel - dat geen democratische, maar een joodse staat wil - goed uit. Nu kan zonder problemen een redelijke oplossing worden afgewezen en gekozen worden voor de eeuwige oorlog tegen het kwaad van 'de antidemocraten' en 'de antisemieten' (mensen die tientallen jaren lang bedonderd en bedrogen zijn).
"Sharon's intention is to destroy the road map and to dictate his long-term interim solution of Gaza as a prison and 40 percent of the West Bank within a wall, and this will not fly." Saeb Erekat
Juan Cole: "Ongoing Injustice"
There are several examples in the contemporary world of land-hungry states attempting to incorporate neighbors' territory into their own. You have the Chinese in Tibet, the Moroccans in the Western Sahara . . . and, well it is actually hard to think of a lot of recent such engorgements. But in each of these cases, the conquering state wants the people along with the territory. Tibetans have Chinese passports, and Saharans have Moroccan ones. But Israel isn't giving the Palestinians Israeli passports. It just wants their land, not them, and sets things up to try to force the Palestinians out of their homeland. It is an ongoing injustice, with Israeli colonization creeping forward. (Cole website 17-9-2004)
|
|
Annan: US invasion of Iraq was illegal
United Nations Secretary General Kofi Annan has described the US-led invasion of Iraq as illegal and a violation of the UN charter.
"I am one of those who believe that there should have been a second resolution from the UN Security Council to green-light the US-led invasion that toppled Saddam Hussein's regime," Annan said.
"I have indicated that it was not in conformity with the UN charter from our point of view, and from the charter point of view it was illegal," he said. "It was up to the Security Council to approve or determine what those consequences should be..."
"I think there have been lessons for the US and lessons for the UN and other member states," he said.
"I think that, in the end, everybody's concluded that it is best to work together with our allies and through the UN to deal with some of these issues," Annan said.
"I hope we do not see another Iraq-type operation for a long time." (Al-Jazeera 17-9-2004)
|
Werkelijkheid & Fantasie
In een gesprek dat Arjan Peters (in opdracht van de redactie van de Volkskrant) heeft gevoerd met Arnold Grunberg, een Nederlandse schrijver die een boek voltooid heeft dat de weinig opzienbarende titel 'De joodse messias' draagt, merkt de schrijver op dat hij niet hoopt dat zijn fantasieproduct wordt afgedaan als 'een ongevaarlijke fantasie'. In dat geval zou het schrijven ervan zinloos zijn geweest.
Als vervaardiger van een reeks webpagina's waarin 'de niet-joodse en niet christelijke messias' aan het welwillende publiek wordt getoond moest ik heel erg fijntjes glimlachen. Want hoe kun je nu gevaarlijk zijn wanneer je door alle kontlikkers, parvenu s, hotemetoten en andere leden van het establishment de hemel in wordt geprezen?
Joodse messiassen zijn trouwens per definitie ongevaarlijk, zoals ook Jezus via de castratiepolitiek van het christendom ongevaarlijk is gemaakt. Je bent namelijk pas echt gevaarlijk wanneer je een buitenbeentje bent. En als je dat bent dan is er maar een enkele schreeuw te horen: "Kruisigt hem". Zo is het altijd geweest en zo zal het altijd zijn.
Joden zijn, hoe verschrikkelijk ze het ook mogen vinden, geen buitenbeentjes meer. Ze willen het nog altijd zijn, maar ze bezitten (helaas) 'de holocaust', een God die hen belangrijk maakt, omdat het een lijdende God is die gelijkwaardig is aan het vergoddelijkte beeld van 'Jezus aan het kruis', en dat betekent dat ze erbij horen, want waar ze vroeger een God bezaten die via de ontkenning van de goddelijkheid van 'de christelijke messias' hen volmaakt onbelangrijk maakte, daar is 'de holocaust', net als 'Jezus aan het kruis', een machtsinstrument waarmee conservatieve religieuze moralisten niet meer van het machtstoneel weg te branden zijn.
Wie daarom werkelijk een gevaarlijk boek zou willen schrijven, die zou zijn fantasieproduct de titel: "Hoe komen we in godsnaam ooit van de joden af?" moeten geven. Maar dat is een vorm van kwaadaardigheid die de aanbidders van kwaadaardige boeken nooit zullen billijken. Dan gaan alle sluizen van de moraal open en dan wordt er een stortvloed van verwensingen over de provocateur uitgegoten, want je mag als schrijver alleen dan een leuke kwaadaardige schrijver zijn, wanneer je de onzin en de flauwekul als vaststaand, onveranderlijk gegeven accepteert.
Armold Grunberg is er zo een (de Nederlandse kunstenaarswereld barst ervan) die van twee wallen wil eten. Erbij horen en toch een grote onaangepaste kunstenaar zijn.
Dat zoiets niet mogelijk is kan het evangelie van die andere Messias. Jezus van Nazareth hem leren. Maar die andere Messias, die de ernst boven de fantasie plaatst, wordt niet aan het woord gelaten. Want die andere Messias dwingt een mens serieus te zijn. En dat is nu precies de reden waarom hij eeuwig aan het kruis moet hangen. Want als de kleinburgerlijke kunst- en religieaanbidder iets haat, dan is het wel meedogenloze, van alles en iedereen vervreemdende, ijskoude ernst: de ernst die een mens eenzaamheid schenkt.
Daarom vond ik het leuk om op zijn reclamesite, die (waarom mag Joost weten) voorzien is van een digitale klaagmuur, een reactie aan te treffen van een bezoeksters die het werkelijkheidsgevoel van de christelijke Messias treffend uitdrukt:
Ik ben eenzaam. Ellen
Geen ongevaarlijke fantasie, maar koude en tegelijkertijd bloedwarme realiteit, die een mens doet inzien dat je met flauwekul en opschepperij alles in het leven kunt kopen, behalve datgene waar het in een mensenleven toch echt steeds om draait: een beetje op eerlijkheid gebaseerde warmte en hartelijkheid die de menselijke eenzaamheid die bij ons allemaal hoort en niet alleen bij een uitverkoren groep - verjaagt. (17-9-2004)
Baghdad Burning
klaagbrief van een linkse vrouw in Irak
Wednesday, September 15, 2004
August was a hellish month. The heat was incredible. No one remembers Baghdad ever being quite this hot...
The last few days, Baghdad has been echoing with explosions. We woke up to several loud blasts a few days ago. The sound has become all too common. It s like the heat, the flies, the carcasses of buildings, the broken streets and the haphazard walls coming up out of nowhere all over the city it has become a part of life.
Everyone is simply tired in Baghdad. We ve become one of those places you read about in the news and shake your head thinking, What s this world coming to? Kidnappings. Bombings. Armed militias. Extremists. Drugs. Gangs. Robberies. You name it, and we can probably tell you several interesting stories.
So how did I spend my 9/11? I watched Michael Moore s movie, Fahrenheit 9/11. I ve had bootleg CD version since early August. (Grave apologies to Michael Moore - but there s no other way we can see it here )...
I was caught up in the film from the first moment, until the very last. There were moments, while watching, when I could barely breathe. I wasn t surprised with anything - there was nothing that shocked me - all of the stuff about the Bush family and their Saudi friends was old news. It was the other stuff that had an impact - seeing the reactions of Americans to the war, seeing the troops in Iraq being interviewed, seeing that American mother before and after she lost her son in Iraq.
Ah, that mother. How she made me angry in the beginning. I couldn t stand to see her on screen - convincing the world that joining the army was the ideal thing to do - perfectly happy that her daughter and son were serving America - nay, serving, in fact, the world by joining up. I hated her even more as they showed the Iraqi victims - the burning buildings, the explosions, the corpses - the dead and the dying. I wanted to hate her throughout the whole film because she embodied the arrogance and ignorance of the people who supported the war.
I can t explain the feelings I had towards her. I pitied her because, apparently, she knew very little about what she was sending her kids into. I was angry with her because she really didn t want to know what she was sending her children to do. In the end, all of those feelings crumbled away as she read the last letter from her deceased son.
I began feeling a sympathy I really didn t want to feel, and as she was walking in the streets of Washington, looking at the protestors and crying, it struck me that the Americans around her would never understand her anguish. The irony of the situation is that the one place in the world she would ever find empathy was Iraq. We understand. We know what it s like to lose family and friends to war - to know that their final moments weren t peaceful ones that they probably died thirsty and in pain that they weren t surrounded by loved ones while taking their final breath.
When she asked why her son had been taken and that he had been a good person why did this have to happen to him? I kept wondering if she ever gave a second thought to the Iraqi victims and whether it ever occurred to her that Iraqi parents perhaps have the same thoughts as they try to dig their children out from under the rubble of fallen homes in Falloojeh, or as they attempt to stop the blood flowing out of a gaping hole in the chest of a child in Karbala.
The flashes of the bombing of Iraq and the victims were more painful than I thought they would be. We lived through it, but seeing it on a screen is still a torment. I thought that this last year and a half had somehow made me a little bit tougher when it came to seeing Iraq being torn apart by bombs and watching foreign troops destroy the country - but the wound is still as raw as ever... (riverbendblog.blogspot.com/)
PUTIN EXPOSES US-UK TERROR STRATEGY
By Webster Griffin Tarpley
On Monday September 6, Vladimir Putin spoke for three and one half hours with a group of some 30 western correspondents and Russia experts at his dacha near Novo Ogarevo outside Moscow. There is no official transcript so far, but accounts have been published in The Guardian, The Independent, and Le Monde. The Washington Post waited until Friday, September 10 to publish an article, but left out the most significant remarks. There are now signs that the Anglo-American press is beginning a new campaign against Putin as a dictator, stressing the obvious in order to silence his attacks on the US-UK sponsorship of Chechen terror.
Putin, a KGB veteran who knows whereof he speaks, told the gathering that the school massacre showed that certain western circles would like to weaken Russia, just as the Romans wanted to destroy Carthage. He thus suggested that the US and UK, not content with having bested Russia in the Cold War, now wanted to proceed to the dismemberment and total destruction of Russia a Carthaginian peace like the one the Romans finally imposed at the end of the Punic Wars in 146 BC, when they poured salt into the land of Carthage so nothing would every grow there again. (Le Monde, September 8, 2004)
There is no link between Russian policy in Chechnya and the hostage-taking in Beslan, said Putin, meaning that the terrorists were using the Chechen situation as a pretext to attack Russia. According to a paraphrase in Le Monde: The aim of that international terrorism, supported more or less openly by foreign states, whose names the Russian president didn t want to name, is to weaken Russia from the inside, by criminalizing its economy, by provoking its disintegration through propagating separatism in the Caucasus and the transformation of the region into a staging ground for actions directed against the Russian Federation.
Mr. Putin, continues Le Monde, reiterated the accusation he had launched in a veiled form against western countries which appear to use double-talk. On the one side, their leaders assure the Russian President of their solidarity in the fight against terrorism. On the other hand, the intelligence services and the military who have not abandoned their Cold War prejudices, in Putin s words -- entertain contacts with those the international press calls the rebels. Why are those who emulate Bin Laden called terrorists and the people who kill children, rebels? Where is the logic? asked Vladimir Putin, and then gave the answer: Because certain political circles in the West want to weaken Russia just like the Romans wanted to destroy Carthage. But, continued Putin, we will not allow this scenario to come to pass. (globalfreepress 16-9-2004)
Putin wordt in rechts-Zionistische kringen (die een sterke machtsbasis hebben in Amerika en Engeland) gehaat vanwege de nauwe samenwerking van Rusland met Iran op het gebied van kernenergie en wapenontwikkeling. Iran is de vijand van het zionisme en binnen de rechtse logica is iedereen die het zionisme afwijst een vijand van 'de democratie'.
|
Jessica Durlacher & het Sam en Moos complex
In vergetelheid wegglippen is het lot van alles wat erg is. Onaantrekkelijke, gruwelijke gebeurtenissen zijn nu eenmaal niet vruchtbaar, ze zitten de toekomst in de weg. Het is een gezonde, menselijke neiging om de herinnering aan erge dingen uit te schakelen. Maar het mag niet! Het is een doodzonde om erge dingen te vergeten, laat staan om ze te vervormen. (JD, Trouw 23-6-2001)
|
|
Anarchisme is de vijand van de geestdodende, de mens aan zinloze vormen vastbindende religie. Dat is een simpele constatering, die door veel mensen niet wordt begrepen, omdat de meeste mensen denken dat iemand die de vijand is van de religie een nihilist is, iemand dus die de mens reduceert tot een zinloos, op zichzelf gericht ding dat gebruikt en gebruikt wordt...; tot de dood er op volgt .
Dat zoiets wordt gedacht vloeit voort uit het feit dat middelmatige kletsers de macht naar zich toe getrokken hebben in een wereld die zichzelf cultureel noemt. Serieuze mensen, mensen die op een ernstige, rationele wijze de onzin te lijf willen gaan, worden zelden aan het woord gelaten. Wie zich niet wil onderwerpen aan de terreur van zwamneuzen en kletsers wordt al heel snel weggewerkt.
Kletsers zijn de vijanden van eenvoud die bij anarchisme en nihilisme thuis hoort. Nooit zijn zij culturele vernieuwers binnen een samenleving. En dat komt omdat ze altijd op een kleinburgerlijke wijze fatsoenlijk en conservatief willen zijn, gebonden aan ingewikkeld makende conventies, hypocriet dus, door en door hysterisch en niet goed bij hun hoofd.
Daarom zullen kletsers zichzelf ook nooit 'anarchist' noemen, tenzij ze op een primitieve wijze nihilistisch zijn en de mening zijn toegedaan dat onafhankelijk makend anarchisme en collectiviserend (ontindividualiserend) nihilisme een en dezelfde geestelijke hoedanigheid zijn, hetgeen niet het geval is.
Een oppervlakkige nihilist is weinig meer dan een negatief ingestelde kleinburger, die zijn identiteit ontleent aan het feit dat hij bij een negatief ingestelde groep behoort, een groep die de werkelijkheid op een primitieve wijze op zijn kop zet, zoals satanisten dat plegen te doen: het kruis omgekeerd aan een zwartgeverfd hangertje om de nek bevestigen dus, een antigod aanbidden die vloekt waar de echte god niet mag vloeken, en meer van dergelijke, door en door kinderachtige futiliteiten die met onafhankelijk makende ernst niets te maken hebben.
Anarchisme is op bewustwording gericht individualisme, maakt zich daarom los van de kinderachtigheid en plaatst de tegen bewustwording gerichte krachten ( de macht , 'het systeem', etc.) in het centrum van het naar objectivering strevende bewustzijn (zie: Revolutie in het gekkenhuis ). Wie derhalve een criterium wil ontwikkelen waarmee je kunt bepalen of iemand wel of niet een anarchist is, die zal daarin een aantal vraagstellingen moeten verwerken die kunnen bepalen in hoeverre de betrokkene bereid is het probleem van de macht op een serieuze wijze te benaderen.
Macht zou je het rechtse, verdingende principe in de wereld kunnen noemen: de totale, radicale ontkenning van de geestelijke vrijheid waar een anarchist naar streeft. Macht wil de mens nooit geestelijke vrijheid schenken - staat in dienst van al die menselijke neigingen die het primitieve hysterische ego belangrijk dienen te maken, via onderwerping van al datgene dat de macht als hysterisch principe kan bedreigen.
Macht is een dierlijk principe (zie: de vrouwenmoordenaar). Macht maakt hysterisch en juist omdat macht een hysterisch, antirationeel geldingsprincipe is, zal de aan macht verslaagde hystericus alles op alles zetten om de nuchtere, ernstige rationele mens te vernietigen.
Ernst is de vijand van de roes, de extase, de dronkenschap, de zelfverblinding, de zelfvergroting en al die andere hysterische vervlakkingskwaliteiten die de geest infantiliseren.
Waar ernstige mensen altijd - wie of wat ze ook zijn - volwassen zijn (zelfs wanneer ze zich kinderachtig gedragen) , daar is de machtsmens een verwende kleuter, een aan infantiele verlangens overgeleverde dreinende dreumes, die op een uiterst kinderachtige wijze reageert wanneer je hem of haar de fopspeen afpakt. Want machtige mensen zijn - hoe groot en sterk ze ook mogen zijn - spenenzuigers. Je ziet zulke wezens wel eens in de tram of de bus of dik ingepakt in een op hoge verchroomde wielen rustende draagbox die door een boos ogende fospeendame wordt voortgeduwd . Kinderen dus, die met een infantiele trek op het gezicht een plastic zuigapparaat in de mond aan het bewerken zijn - een speen zonder fles of vrouwenborst, zodat het een bedrieglijk schertsmechanisme is geworden in een wereld waarin mensen elkaar leren dat je jezelf als zuigding blij dient te maken met een dode mus.
Ikzelf ben altijd een anarchistisch kind geweest niet eentje dus die zich liet verdingen. Wanneer een oom of tante mij dan ook een fopspeen in de mond wilde duwen, dan ontstond er een intense toename van adrenalinestromen in de kleine, smalle bloedbanen van mijn anarchistische kinderledematen, energiebewegingen die mij als rebelse dreumes reuzenkracht schonken, zodat ik in staat was het weerzinwekkende fopmechanisme dat mij werd opgedrongen kilometers ver de ruimte in te spuwen, zo ver, dat kosmonauten hedentendage nog de tientallen monsterlijke spenen die mij werden aangereikt in de ijle sferen van de ruimte zullen kunnen ontdekken: stilletjes zwevend tussen raketafval en kosmisch gruis, als een eeuwige waarschuwing tegen al diegenen die van onschuldige kinderen dodemusaanbidders wilen maken.
En met dat woordje 'dode mus' kom ik als vanzelf terecht bij Jessica Durlacher, een tweelingzus van de rechtse zionist Leon de Winter, die in de Volkskrant mag komen vertellen dat zij weliswaar geen echte jood is ( Ik ben natuurlijk eigenlijk geen jood ), maar dat zij wel boeken schrijft voor en over joden.., waarschijnlijk vanuit het verlangen 'de geschiedenis te eren' (een mededeling die op de hierboven vermelde TROUW-website terug te vinden is).
Omdat zij geen echte jood is zijn joodse boeken voor haar fantasieconstructies waarin de hoofdfiguren mensen zijn die via namen - zoals 'Bram & Moos', of 'Esther & Mirjam' - hun joodzijn moeten bewijzen, tenminste, dat is de conclusie die ik trek, omdat je iemand die geen jood is volgens mij aan niks kunt herkennen, behalve dan aan wat zinloos uiterlijk vertoon.
Wie jood wil zijn in een niet-joodse wereld waarin niet-joden toch joden zijn mag zichzelf dus niet 'Wim' of 'Jaap' noemen. Nee, je stapt naar een rabbijn en die zegt dan tegen je: "Wij joden heten allemaal Max & Bram, want alleen op die manier herkennen wij elkaar , waarop jij dan zegt: "Nou geef mij dan ook maar een jodennaam", want als nieuwe niet-joodse gelovige wil je natuurlijk best een echte joodse identiteit bezitten, en vol belangstelling kijk je toe hoe de rabbi in een dik boek gaat zitten bladeren, dat helemaal van top tot teen met jodennamen is gevuld.
Spannend is het wel en ik kijk nieuwsgierig om me heen in de geestelijke ruimte van het nieuwe niet-joodse jodendom dat ik ga betreden. Welke mensen zullen straks mijn broeders en zusters zijn? Wie mag ik in mijn armen sluiten als joodse lotgenoot op mijn nieuwe niet-joodse levenspad? Arnold Grunberg? Lijkt me niet waarschijnlijk. Heet niet 'Moos'. Is daarom onherkenbaar en met mensen die als jood niet herkenbaar wil ik niks te maken hebben. Nee, als ik dan toch als niet-jood tot de wereld van de joden wil behoren dan moet het ook op iets lijken en daarom kijk ik hoopvol op naar de rabbi die een echte joodse naam aan het opzoeken is voor mij in het dikke namenboek.
Ik hoop niet dat hij me Sam of Moos gaat noemen, want dat zijn namen die een tamelijk vulgaire bijklank bezitten, zodat ze je onmiddellijk in de hoek van de moppen tappende Max Tailleur-aanbidders plaatsen...; ik bedoel: je hebt sjieke joden en ordinaire joden, en als je jezelf Moos noemt dan hoor je volgens mij bij het plebs, en dat wil ik dus niet, want als je bij het plebs hoort dan moet je zo leert het geschiedenisboek me - de voddenhandel in, want zo schijnt het vroeger altijd te zijn geweest: joden zijn of intellectuelen of handelaars, meer schijnt er niet te zijn, of tenminste, zo was het in ons land volgens wat ik heb geleerd, en omdat we de geschiedenis moeten eren een werkelijkheid die natuurlijk meer is dan dood en verderf in het kamp - daarom hanteren we de norm van vroeger, ook al is die norm bepaald door niet bijzonder objectief ingestelde mensen, en maken we het niet-joodse heden en het joods-religieuze verleden dood!
Voddenman worden vind ik niks. En dan kunnen mensen wel zeggen dat joden met de handel toch maar erg groot zijn geworden, dan nog kan geen mens mij warm maken voor een oude bakfiets vol afgedankte spulletjes die via een alchemistisch proces in goud moeten worden omgezet.
En terwijl de rabbi nog altijd druk bezig is het dikke namenboek door te bladeren vraag ik mijzelf af wat nu eigenlijk 'de geschiedenis' van de joden is. Want ja, je kunt wel gaan geloven dat de joden allemaal handelaars waren die door Hitler werden gehaat, maar er is toch meer in het leven dan handel & Hitler, dat zullen zelfs de meest fanatieke joden zelfs die niet-joodse joden die alleen maar op een masochistische wijze zichzelf willen identificeren met 'erge dingen' - toe moeten geven.
Straks zal ik ook een jood zijn, dan krijg ik de zegen van de rabbijn en dan mag ik mijzelf Daniel of Salomon noemen, want dat zijn duurklinkende namen die me wel bevallen en die me bovendien het recht geven - hoewel ik natuurlijk geen echte jood ben - een boterham zonder gist te eten wanneer de feestkalender dat zo voorschrijft, en dat is een toekomstbeeld dat me in een zeer montere stemming brengt, want als katholiek kreeg ik vroeger alleen maar af en toe van die kleine dunne stukjes ouwel te eten: vliesdunne aan je gehemelte vastplakkende stukjes eetbaar papier, die noch brood, noch vis waren, maar die je wel de illusie dienden te verschaffen dat je het lichaam van Christus aan het opeten was.
Jessica Durlacher zal ik op zo'n bijzonder dag mogelijk ook ontmoeten, hoewel ik vermoed dat mijn nieuwe identiteit niet in staat zal zijn mijn gevoelens van afkeer te overwinnen, omdat ik Jessica eerlijk gezegd een tamelijk oneerlijke meid vind. Wanneer zij namelijk over zoiets vaags als geschiedenis praat, dan duidt zij daar alleen maar de jaren veertig mee aan en dan vergeet zij dat het jodendom duizenden jaren oud is, en dat het in de loop der tijden is opgegaan in een groot aantal religieuze stromingen, waarvan sommige islamitisch zijn en sommige christelijk en weer andere gnostisch en een paar joods, zodat het ronduit bizar is jezelf als ' niet-echte jood die de geschiedenis wil eren op te sluiten in een aan een enkel tijdsfragment gebonden fantasiewereld waarin joden tamelijk zinloze, met Max & Bram of Esther & Mirjam -etiketten beplakte, dingen zijn.
Maar omdat ik geen negatieve nihilist wil zijn blijf ik luisteren naar de adviezen van de rabbi die mij laat kiezen tussen de namen Daniel of Salomon, een keus die niet zo moeilijk is, omdat ik als niet-jood alleen maar wil doen alsof ik joods ben en dan ligt de naam Salomon voor de hand, omdat Salomon een koning was die eigenlijk niet deugde, een wijze man die aan afgodendienst deed, zodat je hem moeilijk af kunt beelden als een strenge monothe st met een keppeltje op het hoofd, hetgeen ik dan ook niet van plan ben te doen, omdat wijsheid nu eenmaal de ontkenning is van de begrenzende pet, die alleen daar aanbeden wordt, waar mensen de wijsheid bij het grof vuil hebben neergezet
Weinig joden dragen de naam Salomon, mompelt de rabbi, want wijs zijn is een eigenschap die veel joden als een belasting ervaren en hoewel ik het niet graag toegeef, is het een feit dat wij joden liever een gemakkelijk bestaan leiden met veel pretenties dan een wijs bestaan zonder enige pretentie Dat is een soort noodlot van ons volk zou je kunnen stellen, maar misschien kun jij, als herboren jood die de naam Salomon draagt daar iets aan veranderen
Ik knik beamend en geef de rabbi een hand. De vrede zij met u hoor, zeg ik, want ik ben er zo een die een ander wat gunt: weg met alle vodden en todden en andere zinloze handelswaar en terug naar de bronnen van de wijsheid...
En de rabbi op zijn beurt wenst mij het beste toe en terwijl hij me vriendelijk toelacht mompelt hij: Jij zal het met je nieuwe joodse naam ongetwijfeld ver in het leven brengen
Maar of de geschiedenisverkleinende niet-joodse joden Jessica Durlacher en Leon de Winter met hun Sam & Moos complex het daar mee eens zullen zijn , dat waag ik te betwijfelen (18-9-2004)
Uri Avnery & The Temple Mount Bombers
During the last few centuries, European-American Judaism became more and more a religion imbued with a universal moral message. Jewish thinkers believed that it was the mission of the Jews to bring universal ethics to the nations of the world, seeing that as the real substance of Judaism.
Zionism came into being as a part of the nationalist revolution in Europe and as a reaction to its generally anti-Semitic character. It originated the theory that the Jews are a nation like other European nations, and that this nation must set up its own state in the country now called Palestine. Not by accident did the teachings of Herzl arouse the violent and vocal opposition of almost all the great rabbis of his time, whether Hassidim or their opponents the Mitnagdim, whether orthodox or reformist.
But when the Zionist community in Palestine established a state, something happened to Judaism there. The connection with the territory, the soil, changed the face of the religion, as it did to all other parts of national life. It is no exaggeration to claim that the Jewish religion in Israel underwent a mutation, which has become more and more extreme in recent years.
Middeleeuwse prent toont verwoesting van de tempel. De prent laat zien dat de tempel zich op een lager gelegen gedeelte achter het plateau van de Antoniaburcht bevond, zodat de klaagmuur (westerse muur) nooit deel kan hebben uitgemaakt van de tempel van Herodes.
|
A religion with a universal message became a tribal cult. A religion of ethics became a religion of holy places. Yeshayahu Leibowitz, a Jew of the old kind, defined the religion of the settlers as a pagan, idolatory cult.
The new cult of the temple is the climax of this process. The practical preparations for the destruction of the mosques and the restoration of the temple, together with animal sacrifices and other temple cults, constitute a break with the last two thousand years of Jewish religion. It is a religious revolution of historic dimensions.
If this tendency becomes dominant in the State of Israel, it will not, I believe, lead to the building of the Third Temple but to the destruction of the Third House . The Second Temple, together with the Jewish people in this country, came to a violent end because a small minority of fanatical Zealots, who were very similar to today s extremist settlers, came to power in the Jewish community and dragged it into a mad, hopeless war. That can happen again.
On the eve of Yom Kippur, something to think about... (Gush Shalom website, 18-9-2004)
Avnery was born as Helmut Ostermann on September 10, 1923, in Beckum, Westphalia...
In 1938, just before turning 15, he joined the Irgun underground (Irgun Tzwai Leumi - National Military Organization), in order to take part in the fight against the British colonial regime. He served for three years, but left the Irgun in protest against its anti-Arab and reactionary social attitudes and terrorist methods. Later he explained his attitude in a booklet entitled "Terrorism, the infantile disease of the Hebrew revolution" (1945).
In September 1947, on the eve of the Israeli-Palestinian war, Avnery published a booklet entitled "War or Peace in the Semitic Region", which called for a radically new approach: An alliance of the Hebrew and Arab national movements in order to liberate the common "Semitic Region" from imperialism and colonialism, and create a Semitic community and common market, as a part of the emerging third world.
New Poll Shows Americans Suspicious of AIPAC Status
A new Council for the National Interest/Zogby poll commissioned after the publication of reports that AIPAC was being investigated for espionage shows that Americans of all backgrounds and ages strongly believe it acts as a foreign agent for the Israeli government and should be registered as a foreign agent and lose its tax exempt status.
The poll found 61% "strongly or somewhat agree" that AIPAC should be asked to register as a foreign agent and lose its tax exempt status, while only 12% strongly or somewhat disagree that it should. 27% were unsure on the issue.
A majority of people within almost every subgroup agrees. This includes 77% of 18-29-year-olds, 72% of Hispanics, and approximately two-thirds of independent voters, 50-64-year-olds, residents of the West region, Catholics, single adults, parents of children under 17, and men.
15% of Jewish Americans "strongly agreed" and 15% "strongly disagreed" with the statement that AIPAC should register as an agent of a foreign government and thereby lose its tax exempt status. However, 60% were unsure.
On August 30, it was reported that the FBI interviewed members of the American Israel Public Affairs Committee in connection with the passing of classified material to the government of Israel by a Pentagon analyst working in the office of the Undersecretary of Defense Douglas Feith. (Axis of logic, 15-9-2004)
Innerlijk & Uiterlijk
De vraag 'hoe is antisemitisme mogelijk?' kan niet los worden gezien van de vraag: 'waarom zijn joden niet in staat het eigen land te dienen?'. Want dat is het probleem waar de uitslag van bovenstaande enquete naar verwijst. Mensen hebben niks tegen joden, totdat ze ontdekken dat de joden activiteiten ontplooien die - omdat ze berusten op het nastreven van primitief eigenbelang - de meerderheid van de bevolking schade toebrengen. Antisemitisme is dus niet primair een irrationele reactie op onschuldig gedrag, maar een logische reactie op het irrationele (in wezen niet legitieme) handelen van mensen die niet in staat zijn zichzelf te verplaatsen in de gevoelens van anderen, waarmee ze zich op grond van het gemeenschappelijke staatsburgerschap verbonden zouden moeten voelen. Joodse gemeenschappen die klagen over antisemitisme moeten zich dan ook de vraag stellen of het juist is dat zij hun religieus-spirituele handelen gekoppeld hebben aan het vergoddelijken van een buitenlandse staat, op zo'n irrationele wijze dat mensen niet meer in staat zijn spiritualiteit (elke vorm van handelen die het geestelijke leven van de mens boven platvloers materialisme plaatst) te beschouwen als een gedragswijze die mensen uit dient te tillen boven het oppervlakkige machtsdenken van de niet-spirituele mens. Simpel gesteld: een jood die zichzelf zionist noemt is (spiritueel gezien) al geen jood meer, omdat het joodzijn een innerlijke kwaliteit dient te zijn die zich vertaalt in humanitair handelen en niet in bekrompen groepsgedrag.
Goed doen zonder uiterlijk vertoon
En Hij zeide in zijn onderwijs: Wacht u voor de schriftgeleerden, die gesteld zijn op het wandelen in lange gewaden en op begroetingen op de markten, 39 en op erezetels in de synagogen en eerste plaatsen bij de maaltijden, 40 die de huizen der weduwen opeten en voor de schijn lange gebeden uitspreken: dezen zullen een zwaarder oordeel ontvangen. (Markus 12:38-44 38)
"Hoed u ervoor dat u uw goede werken niet doet voor de mensen, om door hen gezien te worden, anders ontvangt u er geen loon voor bij uw Vader, die in de Hemel is. Wanneer u dan een aalmoes geeft, laat dan niet voor u uit trompetten, zoals de hypocrieten doen in de synagogen en op de straten, opdat zij door de mensen ge erd mogen worden. Ik zeg u zij hebben hun loon ontvangen. Maar als u een aalmoes geeft, laat dan uw linkerhand niet weten wat uw rechter doet, opdat uw aalmoes verborgen blijft en uw Vader, die in het verborgene ziet, het u in het openbaar vergelden zal." (Jezus, in: Mattheus, VI, v. 1 t/m 4.)
Daniel in de Leeuwenkooi
Inleiding: Omdat astrologische symboliek in sterke mate het intellectuele (lees: religieuze) leven in Babylon beheerste kan het verhaal over 'Daniel in de Leeuwenkooi' gezien worden als een (allegorische) aanklacht van de ware gelovige (Daniel) tegen de aanbidders van het uiterlijk vertoon: Leeuwmensen, die met behulp van holle bolle bluf altijd zullen proberen serieuze mensen te kleineren. Daniel toonde aan dat een ernstig mens kan overleven in een wereld die beheerst wordt door Leeuwen. Hij geloofde in de kracht van de wijsheid (de ware God van Israel) en overleefde. Een les die in onze moderne tijd maar door weinig joden serieus wordt genomen.
The story: Daniel was an important man in Babylon. King Darius was planning on setting Daniel over the whole kingdom because of his exceptional qualities. There were some high officials that were very jealous of Daniel, they wanted to be the person with the most power. They tried to catch Daniel doing something wrong. But Daniel did nothing wrong. They tried to find fault with the ways he served the King. But Daniel was loyal and trustworthy, and they could find no corruption in him.
Finally these men said: "We will never find any basis for charges against this man Daniel unless it has something to do with the law of his God" So they came up with a tricky idea. These officials went to the King to request that he make it a "Law forbidding anyone to pray to any god or man except the king for thirty days." If anyone was found not obeying the law they would be thrown in the lion's den. The king thought this was a good idea, and signed the decree which could not be altered. King Darius did not realize that these officials were tricking the king against Daniel.
The new law was written and proclaimed throughout the land. Daniel was not even troubled when he heard of the new law. He didn't do anything different. He went to his room at his window facing Jerusalem, and got down on his knees to pray to his God as he always did three times a day.
The jealous officials went to the King. They reminded him of his law and they told him that they saw Daniel praying at his window. King Darius realized that he had been tricked. He remembered that Daniel had always confessed that he loved his God and would always honor his God first. Whenever anyone told Daniel that he was very wise, he would give God the glory and credit for his wisdom.
All day long the King tried to find a way Daniel could be saved, but he couldn't change the law. So with great sadness he gave the order and sent his guards to get Daniel and bring him to the lions den.
The King met him there. "May Your God save you" said the King. Then a stone was placed over the mouth of the den, and the king marked the seal with his own signet ring, so that Daniel could not get out.
All that night the king couldn't sleep or eat. He felt sad and angry that he had been tricked. In the early morning, before the sun had even come up, he hurried to the lion's den, hoping that Daniel was still alive in the midst of those vicious lions. He called out to Daniel in an anguished voice, "Has God been able to save you?" Daniel answered..."O King, live forever. My God has sent his angel and shut the lion's mouths. They have not hurt me, because I was found innocent in His sight. Nor have I ever done any wrong before you, O king."
King Darius was overjoyed, and he gave orders to lift Daniel out of the den. No wound was found on him, because he had trusted his God.
The king ordered the jealous officials who had plotted to trap Daniel to be thrown into the den, along with their wives and children. Before they reached the floor of the den, the savage lions overpowered them and crushed all their bones, and ate them up.
Then King Darius wrote to all the peoples, nations and men of every language throughout the land:
"For He is the living God and He endures forever;
His kingdom will not be destroyed,
His dominion will never end.
He rescues and He saves;
He preforms signs and wonders in the heavens
and on the earth.
He has rescued Daniel from the power of the lions."
(bron: Just for kids magazine)
|
|
|
U.S. behind rising wave
of global terrorism: Boutros-Ghali
CAIRO (IslamOnline.net) - Former UN secretary general Boutros Boutros-Ghali held the U.S. administration accountable for rising wave of terrorism, saying Washington s unilateral approach has fuelled civil wars across the world.
Boutros-Ghali also asked American President George W. Bush to order his forces out of Iraq and to allow Arab countries mediate a peaceful settlement to the crisis gripping the war-scarred country...
The former Egyptian diplomat was elected to the top post of the UN in 1992 - but the U.S. vetoed an extension of his term to 2001 despite approval of many other member states of the world organization.
The 82-year-old Boutros-Ghali called on the Bush administration to withhold its staunch support for the ruling Israeli Likud party in order to help establish peace in the region.
The ex-UN secretary general expected the deteriorating situation in the region to continue as long as the U.S. kept siding with Israel.
The former UN chief said the Arab countries are the one and only party having capacity to settle the Iraq crisis.
The Arabs have the clue about resolving the crisis in Iraq. The Iraqi crisis would not be solved by foreign parties. The task must be left for an Arab mediator approved by all Iraqi parties for helping draw up a better and democratic future for Iraq as was the case with the Lebanese civil war, Ghali said.
Boutros-Ghali was the sixth secretary general of the United Nations on 1 January 1992 and served for a five-year term. At the time of his appointment by the UN General Assembly on 3 December 1991, Ghali was Egypt's deputy prime minister for foreign affairs. He further had a role in negotiating the Camp David accords between Egypt and Israel, signed in 1979. (Tehran Times 21-9-2004)
De bezetting van Irak versterkt de positie van de conservatieven in Iran. De gematigde Khatami (die intellect boven blind geloof wilde plaatsen) wordt gedwongen oorlogstaal te spreken (wijzen op de kracht van het leger) en dat betekent dat de oorlogszuchtige regering van Israel datgene heeft bereikt wat het wilde bereiken: de gematigden hun gematigde gezicht afnemen en dat gematigde gezicht vervangen door het in bloed gedrenkte oorlogsmasker dat het ware gezicht van rechts Israel is.
Het is hypocriete machtspolitiek in optima forma, zodat het als objectieve buitenstaander bijzonder moeilijk is een eerlijk standpunt in te nemen...
Het zionisme deugt niet (maakt van doodgewone beroerlingen heiligen). Het machtsdenken van Amerika deugt niet (ziet andere naties als bezit en eigendom). Het moslimfundamentalisme deugt niet (verwerpt vrijheid). En de theocratie deugt ook niet (tenzij intellect boven geloof wordt geplaatst). Kortom: alle partijen in het conflict deugen niet. Zodat je jezelf blijft afvragen waarom we in godsnaam Saddam Hussein verwijderd hebben...
The despot thinks he is, just as God, capable of ordering everything to be as he wants it to be.
The despot, as represented in this age, in our day, imagines he can enslave the people, confiscate their decision, and legitimate freedom and choices given that they were born free. They were indeed freed by God s will through prophets and messengers, to be slaves only to Him and not to anyone of the people." Saddam Hussein, Iraq Daily 4-3-2003
"Zeer Wereldvreemd"
NEW YORK 22/09 (BELGA) "Ik hoop dat hij in werkelijkheid iets anders denkt dan hij zegt". Zo reageerde minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht dinsdagavond in New York op de toespraak die de Amerikaanse president George W. Bush daar eerder op de dag heeft gegeven. Volgens De Gucht strookt het positieve verhaal van Bush over Irak niet met de feiten op het terrein. In zijn speech voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties beschreef president Bush het huidige Irak als een land waar het terrorisme een zware klappen worden toegebracht en waar gestaag de democratie wordt ingeplant, als een lichtend baken voor de overige landen in het Midden-Oosten. "Ik hoop", aldus de Gucht, "dat hij in werkelijkheid iets anders denkt dan wat hij zegt. Zoniet hebben we een echt probleem. Voor Europeanen komt dit zeer wereldvreemd over. Zelfs de gemiddelde Engelse politicus denkt al lang niet meer op die manier over Irak". De minister beklemtoonde niettemin dat de heropbouw van het land
belangrijk blijft en dat de VN in dit proces een rol moeten spelen. (De Morgen 22-9-2004)
Slapen & Wakker worden
Dat George W. Bush en Ariel Sharon wereldvreemde ideologen zijn is een keihard feit dat door zich 'intellectueel' noemende rechtse Nederlanders (rechts = geld & macht koppelen aan 'god') niet als een probleem wordt ervaren, een merkwaardig fenomeen, omdat met name rechtse intellectuelen bij voortduring het begrip 'gezond verstand' gebruiken, een slagwoord dat vooral daar wordt gehanteerd waar men wordt geconfronteerd met mensen die - heel eufemistisch uitgedrukt - een niet fatsoenlijk leven leiden.
Juist omdat rechts altijd een strijd wil voeren tegen 'het onfatsoen' presenteer ik mijzelf als nuchtere enkeling op deze website als anarchistisch schrijver, want anarchisten zijn altijd en eeuwig de onfatsoenlijken in een schijnheilige maatschappij waarin fatsoen gelijkgesteld wordt aan macht.
In een dergelijke machtsmaatschappij het woordje 'moraal' gebruiken is tamelijk zinloos. Fatsoenlijken vallen niet op te delen in keurigen en netten, of goeden en slechten, omdat fatsoen in feite de ontkenning is van de moraal.
Wie in een fatsoenlijke wereld 'moraal' zoekt zal niets vinden. De moraal die fatsoenlijke mensen uitdragen is namelijk (met name de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche wijst daar in zijn filosofische werk op) antimoraal. Waar in een gevangenis zware criminelen hun wereld opdelen in goede misdadigers (de criminelen die fatsoenlijke misdaden hebben begaan) en slechte misdadigers (de onfatsoenlijke criminelen die vieze pornoplaatjes bezitten, of die pedofiel of homoseksueel zijn), daar delen de fatsoenlijken in de nette burgermaatschappij de wereld in precies dezelfde categorie n op: fatsoenlijke burgers dus - zij die geen vieze woordjes gebruiken, geen vieze plaatjes bekijken en nooit vieze boekjes schrijven , helemaal al niet wanneer zij 'volwassen' zijn - en onfatsoenlijke burgers: zij die niet volwassen geworden zijn en die dus immuun zijn voor de als 'weldadig' beschouwde be nvloeding van de wereldvreemde ideologen die de macht in handen hebben, fatsoenlijke burgers die nooit vieze woorden gebruiken (tenminste: niet in het openbaar..) en die daarom alles wat vies is willen vernietigen, in dienst van een wereld die rein en zuiver dient te zijn.
Juist omdat de gemiddelde mens, wie of wat hij ook is, een primitieve fatsoensmoraal verdedigt, stelt Friedrich Nietzsche zich in zijn geschriften op als de vijand van die politici die het domme volk boven de wijs geworden enkeling plaatsen. Concreet gesteld: Nietzsche wijst volkscultuur, volkskunst en volkspolitiek af en kiest voor een politiek ideaal dat heel dicht het ideaal van de Khatamische theocratische staat benadert: een regering van wijs geworden oude mannen ( pas na je veertigste begin je een beetje rijp te worden.. , stelt Nietzsche), die het domme volk tegen zijn eigen, niet morele, dierlijke driften dient te beschermen.
Het spreekt vanzelf dat socialisten (die de dictatuur van het proletariaat predikten) in Nietzsche een 'slechte man' zagen, want het geeft natuurlijk geen pas om als elitaire enkeling jezelf af te zetten tegen 'de massa', die in de ogen van de enkeling, ondanks zijn massaliteit, dom, moraalloos en daarom een bedreiging voor de cultuur zou zijn...
Nietzsche werd door de marxisten (mensen die arbeider met de arbeiders wilden zijn) in de jaren zeventig afgeschilderd als fascist, vijand van de revolutie, die door de linkse generatie in gang zou worden gezet.
Wijs willen worden was geen ideaal in de jaren zeventig, hetgeen betekent dat de revolutionairen van toen nu onwijze oude mannen en vrouwen zijn, onontwikkelde geesten, die - wanneer je ze langs een wijsheidsbepalende meetlat legt - infantiel en onvolwassen moeten worden genoemd, mensen dus die veel oppervlakkige kennis hebben opgedaan in het leven en die met behulp van die oppervlakkige kennis zichzelf verrijkt hebben, maar die als persoonlijkheid niets voorstellen, zodat ze op geen enkele wijze in staat zijn de infantiele anderen om hen heen op een positieve wijze te be nvloeden.
En dat is nu precies de reden waarom een door en door infantiele man als George W. Bush, een antipersoonlijkheid die zijn gebrek aan geestelijk niveau verbergt achter de fa ade van het bijgeloof (geloven in een mens en een volk die 'God' zouden zijn), op handen wordt gedragen door mensen die krachtens de positie die ze in het verleden innamen (de ouderwetse moraal vernietigen) zijn grootste vijand zouden moeten zijn.
Dat George W. Bush, een utopist die de illusie tot werkelijkheid heeft uitgeroepen, niet wordt aangevallen door het intellectuelendom in ons land bewijst dat men in dit land in Bush een gelijke ziet: een vijand dus van de vervelende zwaarwichtige realisten. Bush noemt ze revisionisten , een term die daarom een negatieve klank heeft gekregen omdat ze door fanatieke joodse ideologen wordt gebruikt om kritische historici monddood te maken, mensen die gewoon hun werk willen doen, te weten: op een wetenschappelijk verantwoorde wijze antwoorden geven op vragen die binnen een intelligente, niet ideologische wereld vragen behoren te zijn.
Juist de vervelende gewoonte van kleinburgers de wereld als een toneelstukje te ervaren, waarin zijzelf altijd de dapperen en de goeden zijn (zelfs wanneer alle feiten de rechtsgeldigheid van die claim weerspreken), heeft alle eeuwen door tot de tragische dood geleid van ketterse realisten, die het als hun taak zagen de ingeslapen kudde wakker te schudden.
Socrates dus, en Jezus, maar ook al die eigenzinnige buitenbeentjes die tegenover de cultuur van de massa een elitaire persoonlijkheidscultus plaatsten, waarin de naar geestelijke ontwaking verlangende enkeling centraal staat: de mens die weigert de wereld te zien als een zinloze droom waarin niemand ooit de ander als een realiteit van vlees en bloed mag ontmoeten.
Realisten zijn altijd de vijand van de utopisten die mensen om willen toveren in clich figuren.
Daarom werden Socrates en Jezus met hun als bedreigend ervaren realisme verwijderd uit de wereld van het utopisme. En daarom wordt George W. Bush in ideologenland vereerd als 'de grote held - terwijl hij een doodgewone utopistische slaapwandelaar is (Zwolle 22-9-2004)
|
Offici le Website Van
Rafa l Van Der Vaart
 
"Zoals ik vorige week al zei had ik veel zin in de wedstrijd met Oranje, de eerste keer met de nieuwe bondscoachen. Ik merkte dat er een verschil zit in de aanpak van de nieuwe trainers, alleen maar goed voor mijn ontwikkeling. Van alle trainers kun je wat leren en door te leren word je alleen maar beter..." (23-8-2004)
|
