|
God Verdoem Me
de wraak van de godbezitters
Ramsey Clark's indictment of George W. Bush
|
|
|
|
Alles ist vorausbestimmt
Durch die gro e G te Allahs,
Ach, was soll ich tun?
Ich bin l ngst vorausbestimmt
F r den Wein und f r die Schenke
Ach, was soll ich tun?
Wie die V gel ihre B sche,
Wie die Rehe ihre W lder
Lieben durch Vorausbestimmung,
Also liebe ich alleine
Wein und Schenke und die Schenkin, -
Alles ist vorausbestimmt
Durch die gro e G te Allahs,
Ach, was soll ich tun?
|
|
HAFIZ (1325 - 1389 ) was the poetic name of Shams ud-Din Mohammed which, in Arabic, means 'one who knows the Koran by heart'. He was born in Shiraz, Persia. As a theologian he preached tolerance, as a poet he produced over 700 poems collected in a work called 'divan'. Hafiz' poems are considered one of the highpoints of Persian poetry.
|
De Geestrijke Rijke & de Geestloze Arme
De Nieuwe Geldreligie Van Broeder Van Gogh
Op de website van Theo van Gogh kan de lezer columns aantreffen van 'volgelingen'. Theo zelf is opperpriester (de Grote Broer) en de broeders en zusters naast hem zou je derhalve onderpriesters kunnen noemen, lidmaten van een kerk waarin Pim Fortuyn (door broeder Van Gogh 'de goddelijke kale' genoemd) als God fungeert en waarin het grote geld de geestelijke motor is.
Pim was, heel simpel uitgedrukt, een man van geld. Hij had best wel idealen (foto's van John. F. Kennedy en Joop den Uyl sierden de wanden van zijn antiek ingerichte patricierswoning), maar hij was de mening toegedaan dat je als idealist alleen maar een zinvol bestaan kunt leiden wanneer je naast je idealen heel veel geld bezit. Wie arm is, zo luidt de onderliggende boodschap, wordt door niemand serieus genomen, zodat alles wat je zegt en doet, hoe belangrijk ook, weinig meer zal zijn dan een voetnoot in een geschiedenisboek dat door de rijken en de machtigen geschreven wordt.
Omdat er ongetwijfeld mensen zullen zijn die denken dat ik zo maar wat uit mijn nek zit te kletsen omdat ik volgens hen hoogstwaarschijnlijk een jaloerse, misantropische arme ben in een vriendelijke wereld vol menslievende rijken - wil ik graag verwijzen naar een artikeltje van Zuster Ebru Umar (volgeling van Theo), dat voorzien is van lezersreacties, die allemaal de grootheid van deze heilige mevrouw bezingen, zodat je jezelf af gaat zitten vragen wanneer Zuster Ebru zichzelf (zoals het een echte heilige betaamt) gaat voorzien van een heilig mutsje, want hoe je het ook wendt of keert: heiligheid is altijd jezelf een begrenzende muts opzetten; is het geen echte muts, dan wel een bij elkaar gedachte, virtuele of fictieve muts.
Uit de lezersreacties die op de site van Theo van Gogh zijn terug te vinden zie je inderdaad dat merkwaardige grenzenscheppende gebeuren plaatsvinden. In een reactie van een van haar supporters: een mevrouw van 68 jaar die in Zuster Ebru op een lesbisch aandoende wijze een soort dochter gevonden heeft want dat is altijd h t kenmerk van broeder en zustergemeenschappen en voor mij daarom een reden om nooit tot dergelijke organisaties toe te treden, gezien mijn wat afstandelijke, Saturnale afkeer van mensen die je lukraak gaan zitten omhelzen en zoenen, niet een keer, nee, twee, drie, ja, sommigen willen je zelfs tien keer een plakkaat speeksel op de wang smeren , erg walgelijk allemaal en in strijd met het goede fatsoen, dat altijd de ontkenning is van spuuguitwisseling!.
De betreffende mevrouw (nog niet echt een zuster, maar wel eentje die zich in Broeder Theo's aspirantenkamertje bevindt: spugen of wegwezen dus!) wijst Ebru Umar (zij is van Turkse afkomst en noemt zichzelf moslim) op het kapitalistische evangelie van Ayn Rand, een liberale Amerikaanse schrijfster en filosofe, die individualisme (kenmerkend voor anarchistisch denken, dus niks mis mee ) koppelt aan een vorm van kapitalisme die je rustig asociaal mag noemen; een ontkenning dus van wat socialisten ooit (in een ver verleden) de zorgzame samenleving of de verzorgingsmaatschappij noemden.
"In mijn leven", deelt de reagerende mevrouw zuster Ebru mee, "hebben mij de boeken van Ayn Rand altijd geholpen. Jij doet me denken aan de hoofdpersoon uit "Atlas shrugged" : een CEO van de US spoorwegen, jaren 30.
Wow, f je kent de boeken f je bent er verwant mee. Maar je strijd is ongeveer dezelfde als de hare. Een morele strijd dus. En zo razend knap verwoord in dit boek! Onge venaard. En dus........je raadt het al: doodgezwegen.. Doodgezwegen in Europa, maar in Amerika een constante stroom, onderstroom van Het Gezonde Verstand.
Ayn Rand is inderdaad een filosoof die denken kan, maar waar de mevrouw op Broeder Theo's website de term 'gezond verstand' gebruikt, daar zou ik liever het woord 'ijzeren verstand' willen gebruiken, want Ayn Rand schept een uiterst scherpe tegenstelling tussen verstandige mensen: mensen die rijk zijn omdat ze individualistisch zijn, en onverstandige mensen: filantropen, socialisten en andere 'loosers' die alleen maar de rijken een poot uit willen trekken omdat ze dom, lui en aangepast zouden zijn.
Non-conformisme wordt hier dus opgevat als een geestelijke toestand die rijk maakt en ook rijk moet maken, op zo'n manier dat rijkdom in feite gaat bepalen wie wel en wie niet non-conformistisch is, zodat een rijke aangepaste maffiabaas die in een grote villa van tien miljoen dollars woont op een hoger niveau moet worden geplaatst dan een arme non-conformistische idealist die met een plastic bordje in de hand in de rij voor een Amerikaanse gaarkeuken staat.
Van het web heb ik een passage uit Ayn Rands 'Atlas Shrugged' gelicht, waarin precies wordt aangegeven welke filosofie de gemeente Van Gogh momenteel uitdraagt. Niet de filosofie van John F. Kennedy en Joop den Uyl, maar de filosofie van het grote geld, het gouden kalf, of hoe je het verlangen rijkdom aan non-conformisme te koppelen ook wilt noemen...
Atlas Shrugged - Ayn Rand
The following is an excerpt from Atlas Shrugged, Copyright, 1957, by Ayn Rand.
"So you think that money is the root of all evil?" said Francisco d'Anconia.
"To trade by means of money is the code of the men of good will. Money rests on the axiom that every man is the owner of his mind and his effort. Money allows no power to prescribe the value of your effort except the voluntary choice of the man who is willing to trade you his effort in return. Money permits you to obtain for your goods and your labor that which they are worth to the men who buy them, but no more. Money permits no deals except those to mutual benefit by the unforced judgment of the traders. Money demands of you the recognition that men must work for their own benefit, not for their own injury, for their gain, not their loss the recognition that they are not beasts of burden, born to carry the weight of your misery that you must offer them values, not wounds that the common bond among men is not the exchange of suffering, but the exchange of goods. Money demands that you sell, not your weakness to men's stupidity, but your talent to their reason; it demands that you buy, not the shoddiest they offer, but the best that your money can find. And when men live by trade with reason, not force, as their final arbiter it is the best product that wins, the best performance, the man of best judgment and highest ability and the degree of a man's productiveness is the degree of his reward. This is the code of existence whose tool and symbol is money. Is this what you consider evil?
"To the glory of mankind, there was, for the first and only time in history, a country of money and I have no higher, more reverent tribute to pay to America, for this means: a country of reason, justice, freedom, production, achievement. For the first time, man's mind and money were set free, and there were no fortunes-by-conquest, but only fortunes-by-work, and instead of swordsmen and slaves, there appeared the real maker of wealth, the greatest worker, the highest type of human being the self-made man the American industrialist.
"If you ask me to name the proudest distinction of Americans, I would choose because it contains all the others the fact that they were the people who created the phrase 'to make money.' No other language or nation had ever used these words before; men had always thought of wealth as a static quantity to be seized, begged, inherited, shared, looted of obtained as a favor. Americans were the first to understand that wealth has to be created. The words 'to make money' hold the essence of human morality. (Atlas Shrugged)
Fortuyn: "Als je op je 54ste nog een leermeester nodig hebt, dan is het niet goed. Ik heb wel voorbeelden. Bill Clinton. Hij had een directe emotionele relatie met de Amerikanen. Daarom kon hij ook zo goed campagne voeren. En president John F. Kennedy. Die man had een fantastisch verhaal. Het waren de benauwde jaren vijftig, maar hij wist een soort sfeer te scheppen waardoor hij voor mijn generatie nooit kapot kon, ook niet na alle schandalen. Een derde is Joop den Uyl."
Joop den Uyl!?
Fortuyn: "Den Uyl heeft gedaan wat ik nu ook heb gedaan. Het is mij gelukt om de politiek op straat te brengen, in de caf s, in de huiskamers. Dat kon Den Uyl. Hij had natuurlijk zijn tegenpolen nodig, dus Van Agt en Wiegel. Maar hij was oprecht betrokken."
Meneer Melkert, daar annexeert de heer Fortuyn toch n van de leiders van uw beweging!
Fortuyn: "Ik ben vijftien jaar lid geweest van de PvdA!"
Melkert: "Dat geeft duidelijk aan hoe ver de heer Fortuyn van de goede weg is afgedwaald."
Fortuyn lacht: "Ik denk dat Joop zich bij jou in het graf omdraait. Hoewel. Hij is gecremeerd, h ? Dan kan dat niet."
Melkert: "Dat vind ik een beetje onsmakelijk, wat u daar zegt."
Op 6 mei 2002 stierf Pim Fortuyn
Hij werd niet begraven maar ingemetseld in
een duur ogend grafmonument
Theo van Gogh: de nihilist
Hoewel Theo een 'nihilist' is, eentje die aan niks waarde hecht, is hij bepaald niet vies van een dikke portemonnee met veel knapperige bankbiljetjes daarin. Dat is dan ook de reden waarom hij als 'nilihist' opgenomen is in de registers van 'De Internationale Denktank', een vereniging, stichting of bedrijf (noem het zoals je het wilt..) die prominente Nederlanders, die hebben bewezen te kunnen denken, voor geld aanbiedt aan het publiek dat graag de wijze woorden van deze denkers uit hun eigen monden wenst te vernemen. Wie wil weten wat een spreker kost dient een blik te werpen op de onder de bijgevoegde foto's geplaatste eurotekens. Is er sprake van een lange rij euro's, dan kun je aannemen dat er een superdenker voor je staat, is er maar een enkele euro geplaatst, dan hebben we te maken met een kneus, eentje die wel graag wil, maar helaas niet genoeg capaciteiten bezit. Tot de grote denkers (gezien de vele eurotekentjes die onder hun portret zijn aangebracht) behoren Roel Pieper (5 eurotekens) en Karel van de Graaf (4 eurotekens). Tot de kleine jongens behoren Arend Jan Boekestein (slechts 1 euro) en Volkskrantcolumnist Martin Bril (2 euro). Theo van Gogh behoort bij de middelmaat (3 eurotekens), hetgeen betekent dat je hem in kunt huren voor bedragen tussen de 2200 en 3500 euro. De website zegt het volgende over deze middelmatige denker:
Theo van Gogh ziet zichzelf als predikant van de nihilistische gemeente, dat wil zeggen, probeer anderen niet te serieus te nemen en zelf zoveel mogelijk politiek-incorrecte standpunten te verkondigen. Houdt u zich vooral bezig met de vraag; `Is er leven v r de dood? Hij dingt al jaren naar de hand van Maartje van Weegen. Theo is inzetbaar als spreker en dagvoorzitter. Speakers Academy Holland
|
New Jersey governor steps down
By John P. McAlpin - ASSOCIATED PRESS
TRENTON, N.J. Gov. James E. McGreevey stunned New Jersey and the nation by resigning his office suddenly yesterday, saying he had had an extramarital affair with another man.
"My truth is that I am a gay American," he said with his second wife, Dina, by his side at a nationally televised press conference amid reports of a sexual-harassment lawsuit. "Shamefully, I engaged in adult consensual affairs with another man, which violates my bonds of matrimony," the twice-married father of two said. "It was wrong, it was foolish, it was inexcusable."
Two sources close to Mr. McGreevey, both speaking on condition of anonymity, said the man involved in the affair was Golan Cipel... One source, a senior McGreevey political adviser, said Mr. Cipel threatened Mr. McGreevey several weeks ago that unless he was paid "millions of dollars," Mr. Cipel would file a lawsuit against the governor charging him with sexual harassment.
At the press conference, Mr. McGreevey referred to his lifelong struggles with homosexuality. "Throughout my life, I have grappled with my own identity, who I am," he said. "As a young child, I often felt ambivalent about myself, in fact, confused.
"At a point in every person's life, one has to look deeply into the mirror of one's soul and decide one's unique truth in the world, not as we may want to see it or hope to see it, but as it is," Mr. McGreevey added. (Washington Times 13-8-2004)
Commentaar: Dat verlangen naar geld meer losmaakt dan nobele, hoogstaande gevoelens, die van de Amerikaanse geldliefhebber de verlosser maken die Ayn Rand in hem ziet, blijkt uit het bovenstaande bericht, waarin twee zaken aan elkaar gekoppeld worden: de angst van fatsoenlijke mensen voor eerlijkheid en de wil van andere fatsoenlijken die oneerlijkheid te gebruiken om hun medemensen te chanteren. Want dat is in feite de drijvende kracht binnen elke overdreven fatsoenlijke samenleving: de een chanteert de ander en niemand heeft de moed een uniek individu te worden - door heel alleen weg te stappen uit die op angst en leugens gebaseerde chantagewereld, die niks anders is dan een doodgewone, liefdeloze gebruikscultuur.
|
|
Ware Religie = Atheisme
"Our goal is to defend and promote a nontheistic worldview which holds that
the natural world is all that there is, a closed system in no need of a supernatural
explanation and sufficient unto itself, We want to uphold the dignity of humanity
and to encourage the avid pursuit of philosophy and the scientific enterprise.
To disbelieve in the gods, as Emma Goldman wrote, is at the same time to affirm life,
purpose and beauty."
Weinig mensen realiseren zich dat de Islam een religie is, die juist vanwege de sterke nadruk die wordt gelegd op het bestrijden van afgodendienst (het goddelijk verklaren van zaken en personen die menselijk zijn), de beste vriend is van het athe sme.
Waar athe sten stellen dat God onzichtbaar is, omdat hij niet bestaat of onkenbaar is, daar neemt de Islam dat standpunt over: niet omdat God niet zou bestaan, maar omdat hij een geest is die zich niet op een directe wijze met de wereld bemoeit, maar op een indirecte wijze via profeten, die nooit gelijkgesteld mogen worden aan God, die een onkenbare geest is die aan zichzelf genoeg heeft.
Een God die niet bestaat en een God die aan zichzelf genoeg heeft - hetgeen heel concreet wil zeggen dat hij de aanbidding van mensen niet nodig heeft - zijn in feite synoniemen. Beide Godsbeelden impliceren dat de wereld het domein is van de mens, die op grond van de keuzevrijheid die hij heeft een positieve of een negatieve houding tegenover het leven aan kan nemen.
De anarchiste Emma Goldman, die een athe stische God aanbidt, stelt dat een keuze voor het athe sme betekent dat de weg wordt vrijgemaakt voor een positieve benadering van het bestaan, een opvatting die natuurlijk - objectief gezien - helemaal niet waar is (omdat een negatieve opstelling - ze koos aanvankelijk voor terroristische acties - ook mogelijk is), zodat gesproken moet worden over een religieuze grondhouding, die gebaseerd is op het verlangen de wereld op een positieve, constructieve wijze te benaderen.
Athe sme, met andere woorden, plaatst de mens voor dezelfde keuze, die mensen (moslims) moeten aannemen die geloven in een God die zich niet via goddelijke tussenpersonen bemoeit met de wereld. Net als de athe st zal de moslim op zoek moeten gaan naar mensen (profeten of wijze mensen) die zijn verlangen een positieve houding aan te nemen tegenover het leven (de universeel-religieuze grondhouding die je 'God' zou kunnen noemen) via hun werkzaamheden en hun gedachten concreet gestalte kunnen geven.
Zowel athe sten en moslims kiezen voor gewone mensen die in staat zijn het leven positief te benaderen. Hetgeen betekent dat het onzinnig is om als athe st de Islam aan te vallen.
De vijand van de athe st is niet een God die aan zichzelf genoeg heeft, maar een God die van de mens eist dat hij zijn persoonlijkheid uit dient te schakelen terwille van een dictatoriale groep leiders, die alleen maar kan bestaan wanneer hij mensen aan zich weet te binden binden: een God die het exclusieve bezit van tirannen is en op grond daarvan mensen gelijkschakelt, ze transformeert in delen van een collectief, dat via zelfvergoddelijking de vrije menselijke geest vernietigt.
De Islam in zijn pure vorm is het tegendeel van collectivisme. Allah is een God die aan zichzelf genoeg heeft en alles wat hij van de mens vraagt is zich op een positieve wijze met het leven te bemoeien. Niet IK heb jullie nodig, nee, de wereld, de mensen hebben jullie nodig. Jullie zijn er voor elkaar en het is daarom jullie taak de mensen de boodschap van broederschap en universele mensenliefde te brengen. Dat is de Islam in zijn meest simpele en pure (autoriteitsloze) vorm en geen enkele athe st kan - wanneer hij een constructief handelend mens wil zijn - tegen die boodschap bezwaar aantekenen.
En Allah is Zichzelf genoeg, Verdraagzaam
Koran - De Verdraagzame Koe (Al-Baqarah)
248. En hun profeet zeide tot hen: "Het teken van goede heerschappij is, dat u een hart zal worden gegeven, waarin de kalmte van uw Heer zal zijn, het beste van de nalatenschap der volgelingen van Mozes en der volgelingen van A ron, (een hart) door de engelen gebracht. Voorzeker, hierin is voor u een teken, als gij gelovigen zijt."
263. Een vriendelijk woord en vergiffenis schenken is beter, dan liefdadigheid, gevolgd door krenking. En Allah is Zichzelf genoeg, Verdraagzaam.
268. Satan dreigt u met armoede en gelast u hetgeen slecht is, terwijl Allah uit Zichzelf u vergiffenis en overvloed belooft; en Allah is Overvloedig-gevend, Alwetend.
276. Allah schaft (woeker)rente af en doet de weldadigheid toenemen
286. Allah belast geen ziel boven haar vermogen. "Onze Heer, straf ons niet als wij vergeten of een fout hebben begaan, Heer, en belast ons niet, zoals Gij degenen, die v r ons waren hebt belast; onze Heer belast ons niet met datgene, waarvoor wij de kracht niet hebben (het te dragen)..."
Commentaar: Wat opvalt in bovenstaande tekstfragmenten is de on-Amerikaanse nadruk die er wordt gelegd op 'het gevende principe', een principe dat de totale ontkenning is van het nemende denken dat momenteel gepropageerd wordt door Amerika en Engeland.
Het kapitalisme heeft zijn ziel verkocht aan 'de duivel' - die, zoals de Koran terecht stelt - niet geeft maar mensen terroriseert door ze met armoede te bedreigen.
"Wanneer je niet doet wat wij zeggen, dan brengen we jullie aan de bedelstaf..." Dat is de politiek die wij bedrijven in het Midden-Oosten. Iedereen die het neem-denken (God is bezit) aanvalt wordt bedreigd met economische sancties (lees: armoede). Geestelijke vrijheid interesseert ons geen bal!
Andr Rouvoet & de naam Jezus
'De overheid is altijd een zedenmeester; de vraag is slechts welke zeden zij meestert'.
Andr Rouvoet (Christen Unie)
Moedige mensen worden zelden beloond in een wereld die de geestelijke intimidatie predikt. Dat is de reden waarom in de Volkskrant van 16 augustus Remco Campert (een uitermate aardige schrijver, die zijn bijzondere aardigheid ontleent aan het feit dat hij met niemand ruzie maakt, zodat de mensen die wel ruzie maken in zijn zeer aardige wereld overkomen als verschrikkelijke, helse en gevaarlijke duivels, ook wanneer ze net als Remco in wezen uitermate en bijzonder aardig zijn ) de mooie rol van moedig mens kan spelen.
Remco Campert (geboren onder het vrolijke GAY-teken Leeuw) is een speler, hetgeen betekent dat hij nog nooit in zijn leven een enkele moedige daad heeft gesteld en dat hoeft natuurlijk ook niet, maar wat me wel tegenvalt is dat iemand die de moedige speelt zo weinig respect op kan brengen voor mensen die geen leuk rolletje spelen maar gewoon moedig zijn. En daarmee bedoel ik mezelf, want per slot van rekening zit ik hier ook mijn eigen winkel te verdedigen en een feit is dat de anarchist de enige mens is die moedig is in een wereld die wordt geterroriseerd door anti-anarchisten.
Juist vanwege mijn anarchistische levensinstelling ben ik de wereld van de Nederlandse literatuur uitgewerkt en dan ook nog op een heel erg valse manier, zoals blijkt uit het etiket 'meelijwekkende jaren zestig na viteit', waarmee mijn verhalen werden voorzien. En dan kun je natuurlijk wel stellen dat literatuur meer is dan wat lichtvoetig anekdotisch geneuzel (want ook dat verwijt werd mij naar het hoofd geslingerd), maar wanneer je de stukjes van Remco Campert leest, dan kun je je moeilijk aan de indruk onttrekken dat ook hier sprake is van een lichtvoetige anekdotische verteltrant, zodat je als nuchter mens blijft zitten met de vraag waarom de een er uit moet worden gelazerd en waarom de ander op een troon wordt gezet , een vraag die je eigenlijk alleen maar kunt beantwoorden wanneer je het verwijt van de critici serieus neemt: "Die man is een na eve jaren zestiger ", een merkwaardig argument in een door jaren zestigers beheerste wereld die volgens de jaren zestig generatie door hen is bevrijd...
Maar omdat gezeur en geklaag niet de zaken zijn waarmee ik de wereld in wil trekken ("Ze willen je inlijven in een burgermanswereld waarin alleen maar plaats is voor oppervlakkigheid, levensangst en oeverloos gezeur') staat er te lezen op de achterflap van de bundel Revolutie in het Gekkenhuis, wil ik me beperken tot het object van Remco Camperts moedige daad: de fractieleider van de Christen Unie in de Tweede Kamer, Andr Rouvoet, een vriendelijk ogende, uitermate aardige, welhaast vrolijk (=GAY) aandoende man, die net als de uitermate aardige, immer vrolijke (=GAY) premier van ons land, Jan-Peter Balkenende, vrolijk en blij de wereld inblikt, alsof er helemaal niet zoiets duisters bestaat als christelijk calvinisme met zijn nadruk op inherente menselijke slechtheid en de wat sombere, oud-Testamentische predestinatieleer.
Andr Rouvoet schijnt zich te hebben ge rgerd aan het onjuist gebruiken van de naam Jezus, een doodgewone persoonsnaam, die in sommige Latijns-Amerikaanse landen mensen zonder gezeur en gezanik meegeven aan kleine, donker ogende jongetjes, die poepend en piesend in hun wieg baby liggen te wezen, zonder dat zij ooit worden doodgeslagen door vrolijke (=GAY) zedenmeesters, die het feit niet willen accepteren dat baby s die Jezus heten op een hele ordinaire wijze poepen en piesen in hun kleine babywieg.
Andr heeft zich gestoord aan de uitdrukking 'tjezus' in een reclamespotje van de door de overheid gefinancierde instelling Postbus51. Er zou volgens hem sprake zijn van 'een expliciete vloek', hetgeen niks anders betekent dan dat hier de naam van God op een volgens christenen onjuiste wijze zou worden gebruikt.
Beetje rare opvatting, waar een mens zich niet druk zou hoeven te maken, ware het niet dat onze zogenaamd seculiere overheid de verontwaardiging van Andr serieus genomen heeft, daarmee de stelling uitsprekend dat Jezus inderdaad de naam is van God.
Joden, moslims en andere heidenen zullen het daar ongetwijfeld niet mee eens zijn, omdat zij allen God zien als degene die boven alles wat kenbaar en zichtbaar is staat. Zijn naam is onuitsprekelijk en juist omdat hij naamloos is kan zijn naam ook nooit misbruikt worden. Hetgeen heel concreet betekent dat vloeken - vanuit theologisch standpunt bezien eigenlijk niet bestaat.
Zodra je de vloek als vloek erkent eigen je jezelf het recht toe 'G-d' (een uitdrukking die religieuze joden heel treffend hanteren) een naam te geven en daarmee ben jij in feite de blasfemist die spot met de oneindige grootheid van God. Je verkleint hem, maakt hem tot bezit van jouw kleinmenselijke truttigheid, en met die tot God verheven truttigheid sla je vervolgens mensen om de oren die - volgens joden, moslims en heidenen - volstrekt onschuldig zijn.
Waaruit je de conclusie zou kunnen trekken dat we onze christelijke samenleving maar beter kunnen omzetten in een joods-islamitisch-heidense samenleving. Dan zijn we van het God bespottende christendom af en kunnen we op een volwassen wijze omgaan met een naamloze 'G-d'
Andr Rouvoet & Tolerantie
"In een pluriforme samenleving moet je tegen een stootje kunnen. Vaak is dat niet plezierig, maar het moet wel. Tolerantie is in onze pluriforme samenleving onmisbaar."
Andr Rouvoet, fractievoorzitter van de Christen Unie in de Tweede Kamer, is er vast van overtuigd dat tolerantie en geestelijke vrijheid, waaronder de godsdienstvrijheid, noodzakelijk zijn om de Nederlandse samenleving kwalitatief op peil te houden.
"Tolerantie is heel wat anders dan onverschilligheid. Je moet aanvaarden dat anderen een heel andere opvatting over waarheid en waarden hebben en zich overeenkomstig gedragen. Je bent het ermee oneens en toch aanvaard je het..."
Rouvoet concludeert "dat de pluriforme samenleving die tolerant wil zijn alleen dan toekomst heeft als de grondtoon er n is van wederzijds respect. Is dat respect er niet dan staan we bij elke onaangename opmerking bij de rechter." (Website Christen Unie 15 mei 2004)
Andr Rouvoet & Schijnheiligheid
Andr Rouvoet is geboren op 4 januari 1962 in Hilversum. Zon in het calvinistische teken Steenbok, Maan in het Rooms-Babylonische teken Boogschutter. De Zon vormt een negatief aspect met de planeet Jupiter en dat is opmerkelijk, omdat Jupiter de Jezus-planeet is, een planeet die in zijn positieve gedaante staat voor eerlijkheid, waarheid, geestelijke vrijheid en afkeer van betutteling. Het negatieve Zon-Jupiter-aspect (een farizee rsaspect dat predestineert tot de ontkenning van de positieve Jupiter = Jezus) wordt door astrologen als volgt omschreven:
De negatieve eigenschappen van Zon en Jupiter worden versterkt. Dat betekent: Arrogantie, huichelarij, de neiging anderen te overbluffen, de wil anderen voor het gerecht te dagen en slepende processen aan te gaan, zonder dat er redelijke argumenten voor te geven zijn, alleen maar om te bewijzen dat men een hoog, verheven wezen is. Overdreven optimisme, opschepperij, onrealistisch idealisme, onbescheidenheid en overspannen vrijheidsliefde zijn hier de grote gevaren. Vaak worden te grote risico's genomen, omdat men er zonder meer van uitgaat dat alles toch wel zal lukken. Kritiek van anderen wordt niet serieus genomen, omdat de eigen mening als veel beter en belangrijker wordt ervaren. (New Age Astrologie)
Echte Narren & Nepnarren
De grootste angst van de fundamentalist is dat hij door toedoen van de ketter zijn waarheid zou kunnen verliezen, en daarmee zijn catalogus pasklare antwoorden op elke levensvraag. Om eigen geestelijke desori ntatie te verhinderen is derhalve strenge bestraffing op zijn plaats. Fundamentalisme vloeit namelijk voort uit menselijke onzekerheid. Belijders worden door hun geloof automatisch van Boven aangestuurd. Valt dit geloof weg, dan valt ook die sturing weg. Ook daarin zijn de fundamentalisten van alle geloven in essentie n: zonder sturing verliest hun leven richting, en daarmee elke zin en zekerheid. Sturing is daarbij vooral geruststellend omdat dit hen van de inspanning om zelf na te denken ontslaat. Denken is namelijk moeilijk. Kritiekloos volgzaam blijven is veel makkelijker. Thomas von der Dunk, cultuurhistoricus
Thomas von der Dunk, een linkse denker die zich momenteel fel verzet tegen het Irakbeleid van onze overheid, behoort tot de bevoorrechten in onze maatschappij. Hij maakt deel uit van een kleine groep rijke mensen die dankzij hun rijkdom het zich kunnen permitteren de rol van wetenschappelijke hofnar te spelen.
Het dik betalen van wetenschappelijke hofnarren is een praktijk die behoort bij wat wij onze moderne tijd' noemen. In landen die niet zo 'modern' waren - of zijn - werd (wordt) er geen onderscheid gemaakt tussen een anarchistische (lees: gemarginaliseerde) hofnar en een wetenschappelijke, elitaire hofnar. Anarchisten en wetenschappers zagen elkaar derhalve ook als lot- en bondgenoten in de strijd tegen de machthebbers en dat simpele feit maakt of maakte van die niet-moderne landen gebieden waar geestelijke ontwikkeling en ontplooiing mogelijk was. Arm koppelt zich aan rijk, volks en elitair sluiten een geestelijk verbond en op die manier kan er zoiets ontstaan als volkswijsheid, een universalistisch begrip dat in onze zogenaamd moderne, Westerse maatschappij niet meer bestaat. Het volk is dom, wordt dom gehouden door de domme rijken en heeft geen interesse meer voor welke vorm van wijsheid ook.
Thomas von der Dunk, die als wetenschapper onze cultuur bestudeert, mag momenteel als wetenschappelijk hofnar binnen het anti-anarchistische wereldje van de Volkskrant de linkse rebel spelen - helaas zonder kap en bellen, symbolische zaken waar ik als anarchistisch schrijver grote waarde aan hecht, hetgeen voor mij een reden was de niet aan 'linkse wetenschap' gebonden rooms-katholieke hofnar Wim Sonneveld hoog neer te zetten op mijn anarchistische waarderingsladder, aangezien Sonneveld als moderne hofnar zichzelf allerlei trekjes en eigenschappen van de middeleeuwse hofnar toe-eigende, daarmee mijn stelling besvestigend dat een goede hofnar zowel elitair als volks is ('Ik ben alles', merkte Sonneveld regelmatig op), een anarchistische middenfiguur zou je kunnen stellen, een bruggenbouwer die de ontkenning is van het elitaire schijnlinks dat zichzelf verschanst heeft in grote landhuizen, kastelen, villas en de Amsterdamse grachtengordel, waar Joop van het Hek als nepnar triomfen viert!
Als ik iets haat als anarchist dan is het wel NEP - het doen alsof, het praten met twee monden, het kijken met een oog en het dicht slaan van de ogen van een ander die dankzij zijn twee ogen wat meer dan een ander ziet.
Narren die het besef verloren hebben dat je moet buitelen en dansen in een wereld waarin iedereen op een vals moralistische wijze de rechtlijnige mensenhater speelt deugen niet. Juist het vermogen de rechtlijnigheid te doorbreken bepaalt of een mens een nar is of niet. En daarbij maakt het volstrekt niet uit wie of wat je bent, zodat een buitelende wetenschapper de vriend kan zijn van een buitelende clown, twee bondgenoten in de strijd tegen het kennis hatende fundamentalisme dat altijd de buitelende, anarchistische mens ontkent.
Wetenschap die op een rechtlijnig-autoritaire wijze anarchisme buiten de deur houdt ( ik ben hoog want ik woon in een tot antiek verheven krot in Amsterdam, en alles wat in een modern flatje woont is laag ) is in feite al geen wetenschap meer, maar kleinburgerlijke rechtlijnigheid, fundamentalisme dat in dienst staat van het kleinburgerlijke verlangen een veilig en zeker (schijn)bestaan op te bouwen.
Niemand ontkomt aan het verlangen naar zekerheid. Fundamentalisme is niet het exclusieve bezit van de religieuze mens. Ook wetenschappers, journalisten en literatuurmakers worden de gevangenen van het fundamentalisme, namelijk daar waar zij de eigen werkzaamheden gaan ervaren als noodzakelijk (lees: heilig of goddelijk), Volkskrantcolumnist Jan Blokker spreekt waar het zijn literaire arbeid betreft - over 'een reddingsboei', een middel om het hoofd boven water te houden in een wereld die ondanks het etiket modern dat er op wordt geplakt (blijkbaar) een sadistisch slachthuis is.
Wanneer we werkelijk modern zouden zijn, zou het begrip 'reddingsboei' een onzinwoord zijn. Schrijven doe je voor je lol, zouden we dan zeggen, wie kan schrijven mag schrijven en niemand zal hem dat recht afnemen. Maar we leven niet in een moderne wereld en wie kan schrijven mag helemaal niet schrijven, tenzij hij de pet van de kleinburger opzet en de rol van rechtlijnige (gecastreerde) nar speelt: de gecastreerde wetenschappelijke hofnar die de slaaf van het geld geworden is, of de gecastreerde schijnlinkse hofnar, die de band met het volk verloren heeft.
Narren die je 'echt' of authentiek zou kunnen noemen kende ons land in de jaren vijftig. Toon Hermans, Wim Sonneveld en Wim Kan stonden bekend als 'de grote drie': Hermans Boogschutter, Sonneveld Kreeft en Wim Kan Steenbok.
Het astrologische begrip grote drie verwijst naar de eenheid 'gezag en volk', geen gezag dat ver boven anderen gaat staan en dat in feite alleen maar geestelijke terreur is in dienst van botte machtsdenkers (geld = macht = recht), maar gezag dat deel uitmaakt van volk, religie en macht, er als het ware een eenheid mee vormt en op die manier er zorg voor draagt dat de hofnar datgene kan doen wat hij moet doen: buitelen, dansen, relativeren, wetenschap mogelijk maken in een wereld die voortdurend wordt bedreigd door fundamentalistische (rechtlijnige) domheid.
De schrijver W.F. Hermans heeft de zin van de onzin nooit ingezien. Hermans was dan ook een fundamentalist. Een man die op een uiterst autoritaire wijze zijn lot verbond aan de heilig verklaarde vorm, het tegendeel dus van de hofnar, die altijd de inhoud, het denken, het zijn, boven de rechtlijnigheid van de door onzekerheid geplaagde rechtlijnige kleinburger plaatst.
"Kennis en geloof zijn twee van elkaar gescheiden zaken die parallel naast elkaar bestaan en die elkaar nooit ontmoeten, behalve in het kind." Godfried Bomans, in: 'Buitelingen'
Thomas von der Dunk is geboren in Soest, 2 juli 1961: Zon in het vrouwelijke gezagsteken Kreeft en Maan in het vrouwelijke fantasieteken Vis. Het feit dat die vrouwelijkheid niet terug te vinden is in de foto's die hij van zichzelf laat maken: gekleed als machoheld die schijt heeft aan alles, behalve aan het schijnlinkse, rechtlijnige machodom, bewijzen dat ons land nog heel ver afstaat van de ideale wereld waarin de wetenschapper een onafhankelijke nar probeert te zijn...
|
God Zij Met Ons
Dat het koppelen van God aan het eigen, beperkte groepsego de dood is van de vrije geest (lees: anarchisme) is een waarheid die jarenlang angstvallig door zich 'intellectueel' noemende mensen in een ontoegankelijk gemaakt hoekje van hun torenhoge boekenkast werd weggestopt. Daarom is het opmerkelijk dat - op een heel onopvallende wijze in een column die de wijsgerig-evangelische titel 'In het voorbijgaan' meegekregen heeft - literatuurkenner Kees Fens - naar aanleiding van een bezoek aan de Acropolis in Athene - de volgende verzuchting slaakt:
"Een enkele keer in deze dagen verlang ik naar de tolerantie van het polytheisme, naar die overal door goden bevolkte en bezielde wereld, die voor het absolutisme van het monotheisme heeft moeten wijken...' (VK 19-8-04).
Het is een stelling die immens belangrijk is en die daarom centraal staat in de beschouwingen die ik als anarchist (anarchisme = heidens monotheisme, d.w.z. eenheid in verscheidenheid) heb gewijd aan het Midden-Oosten-conflict, een conflict dat je een direct uitvloeisel van het absolutistisch religieuze denken zou kunnen noemen.
|
|
During the Nuremberg trials Julius Streicher was asked about his participation in the Nuremberg Race laws of 1935. He responded:
Yes, I believe I had a part in it insofar as for years I have written that any further mixture of German blood with Jewish blood must be avoided. I have written such articles again and again; and in my articles I have repeatedly emphasized the fact that the Jews should serve as an example to every race, for they created the racial law for themselves-- the law of Moses, which says, "If you come into a foreign land you shall not take unto yourself foreign women." And that, Gentlemen, is of tremendous importance in judging the Nuremberg Laws.. These laws of the Jews were taken as a model for these laws. When after centuries, the Jewish lawgiver Ezra demonstrated that notwithstanding many Jews had married non-Jewish women, these marriages were dissolved. That was the beginning of Jewry which, because it introduced these racial laws, has survived throughout the centuries, while all other races and civilizations have perished. (Trial of The Major War Criminals Before the International Military Tribunal, Nuremberg, 1945, Vol. 12)
NUREMBERG LAWS: Two laws issued in 1935, that became the basis for further legal exclusion of Jews from German life and ensuing anti-Jewish policies. Only Germans could be Reich citizens. German Jews lost their political rights through this law. Marriages between Jews and Germans were legally forbidden. (Simon Wiesenthal Center)
Ezra vernietigt de tien bastaardstammen
In 458 BC, Artaxerxes allowed Ezra the scribe and the Children of Israel to return to Zion with the priests and Levites (Ezra 7:7, 13; 8:35).
After return from captivity, "Jew" and "Israelite" became synonymous terms, referring to the physical descendants of Abraham through Jacob. Forgetting earlier national differences, purity of the bloodline was the critical issue. Ezra required that all Gentile wives be put away (10:2-11), and the mongrelized Samaritans were spurned (2 Kings 17:24; Neh. 4-6). (Zie bron)
Uit het Oude Testament blijkt duidelijk dat in de geschiedenis van de Israelieten een machtsdaad heeft plaatsgevonden die ertoe leidde dat er een scheiding werd aangebracht tussen Israelieten en Joden. De Joden beschouwden zichzelf vanaf dat moment als de echte Israelieten, ze kozen voor de zuivere bloedlijn, joegen alle buitenlandse vrouwen en hun kinderen Judea uit en distantieerden zich van de 'afvallige' Israelieten die de keuze voor de zuivere bloedlijn afwezen.
"..en zij zonden vervolgens vrouwen met zonen heen..."
Ezra 10:44
God is een God voor Allen
30. En de Joden zeggen: "Ezra is de zoon van Allah" en de Christenen zeggen: "De Messias is de zoon van Allah." Dit is, hetgeen zij met hun mond zeggen. Zij spreken de woorden na van degenen die v r hen ongelovig waren; Allah's vloek zij over hen, hoe zijn zij afgekeerd!
31. Zij hebben naast Allah hun geleerde mannen en hun monniken tot Heren genomen. En ook de Messias, de zoon van Maria, hoewel hun was bevolen slechts de ene God te aanbidden. Er is geen God naast Hem. Hij is verheven boven hetgeen zij met Hem vereenzelvigen. Koran 9, Berouw (At-Taubah)
Hoewel het taalgebruik van de Koran het tegendeel is van wat een nuchtere Steenbok 'zakelijk en pragmatisch' noemt, typisch Arabisch dus, bij tijden grootsprakerig en blufferig (Leeuw), maar toch telkens weer bereid genade en vergeving (Kreeft) te schenken wanneer de boze bui voorbij is, kan uit het onzakelijke betoog toch de christelijke stelling gedestilleerd worden dat het de plicht van een religieus mens is een God te aanbidden die er voor alle mensen is.
De profeet Mohammed geeft duidelijk aan dat joden en christenen met het tot God uitroepen van de profeten Ezra en Jezus de zaak van de ware, universele, op broederschap gerichte religie schade hebben berokkend. Het tot God uitroepen van priesters, rabbijnen en imams is in strijd met de ware religie die stelt dat er maar een God is die door alle mensen aanbeden dient te worden. Het is dat broederschapsidee dat de zionistische staat Israel wil vernietigen in het Midden-Oosten en het is daarom een volstrekt terechte daad dat de moslims zich daartegen verzetten, omdat het broederschapsidee het fundament is waarop het Handvest van de Verenigde Naties is opgebouwd.
|
|

There s so many different worlds
So many different suns
And we have just one world
But we live in different ones
Now the sun s gone to hell and
The moon s riding high
Let me bid you farewell
Every man has to die
But it s written in the starlight
In every line in your palm
We re fools to make war an our brothers in arms
GREGORIAN 'MASTERS OF CHANT' is the latest worldwide phenomenon from the dynamic production team behind ENIGMA, the band responsible for bringing the new age fascination with Greogorian chants and all things old worldly out onto the dancefloors.
A unique, spiritual & irresistible album, MASTERS OF CHANT re-invents the massive pop rock classics from the likes of U2, METALLICA, SIMON & GARFUNKEL, R.E.M, ERIC CLAPTON, DURAN DURAN and PETER GABRIEL into a breathtaking new realm using the powerful and inspirational vocal sounds of the Gregorian chant. SHOCK Records
|
De Hogepriester = Saturnus-Pluto
& De Moeder en het Kind = Maan-Jupiter
Klein berichtje in de Volkskrant:
Amsterdamse club Mazzo moet weg van Rozengracht... Het pand waar de club nu is gevestigd krijgt een andere bestemming... In 1980 opende de club zijn deuren en ontving in een kwart eeuw miljoenen bezoekers. Mazzo is daarmee een van de oudste clubs van Amsterdam en zelfs van Nederland. Mazzo sluit op zondag 26 september definitief zijn deuren... VK 20-8-2004
Een van de oprichters van de club Mazzo was Victor Tiebosch, die in het jaar 1980 samen met zijn vader de directie vormde van de kleine Amsterdamse uitgeverij Tiebosch, een bedrijf dat in maart 1980 het besluit nam mijn verhalenbundel 'Revolutie in het Gekkenhuis' uit te geven, een daad die mij - heel merkwaardig was dat - in conflict bracht met mijn uitgever, omdat de positieve daad 'ik geef je werk uit' gevolgd werd door een periode waarin elk normaal contact onmogelijk werd gemaakt vanwege de totale inzet van 'mijn' uitgever voor de club Mazzo, die alle tijd en energie opslorpte (zoals Ben ten Holter, in die periode werkzaam bij de uitgeverij) het uitdrukte.
Bijzonder prettig was het allemaal niet. Ik was ziek in die tijd. Nawee n van een ernstige psychotische inzinking die - ook weer heel merkwaardig - optrad op het moment waarop Uitgeverij Elsevier (waar mevrouw Angele Manteau de scepter zwaaide) het besluit nam mijn complete werk uit te geven. Het positieve bericht bereikte me in het ziekenhuis. Veel reden om feest te vieren was er niet. Na maanden van afwijzingen - die me alle woede en frustratiegevoelens bezorgden die bij dergelijke gebeurtenissen horen - was ik nu in een situatie terechtgekomen waarin vreugde en plezier verboden waren, niet omdat ik zo'n zure saaie negatieve nihilist ben (want dat ben ik niet en dat wil ik niet zijn ook), maar omdat ik getroffen werd door een psychische ziekte, die betonnen klazen in het neoliberale tijdperk van Zalm, De Graaf en Balkenende doodrustig 'aanstellerij' noemen.
Dat een dergelijke ziekte het tegendeel van aanstellerij is heb ik via jarenlange helse ervaringen mogen vaststellen. Je kunt nog beter dood zijn dan getroffen worden door de wereld van haat die een psychose over je uit stort, want meer is het niet. Iemand die getroffen wordt door een psychische ziekte verliest het defensiemechanisme, dat alle anderen om hem heen als een betonnen schild rondom zich hebben opgebouwd, zodat alles wat negatief is terecht komt op het bordje van de weerloze, de sufferd die zijn betonnen schild is kwijtgeraakt.
Dat je in een dergelijke situatie prikkelbaar bent en overgevoelig ligt voor de hand. En ik kan daarom rustig stellen dat ik me dood ergerde aan de aandacht en de tijd die 'mijn' uitgever besteedde aan (zoals ik het noemde) een ordinaire discoclub , die ik, als ziek buitenbeentje, dat keihard werd afgewezen door de sterken en de gezonden (de disco is de plek waar alle bleke, softe zwakke mietjes worden doodgeschoten, omdat het dier er de anderen uitsluitende koning is) waarschijnlijk nooit zou kunnen en mogen bezoeken...
Wie de foto bekijkt van 'mijn' uitgever ziet een stevige, forse knul, die in alles het tegendeel was van de zwakke, ziekelijke pati nt die ik in die tijd was. Astrologisch gezien valt dat best te verklaren, omdat het dierlijke teken Schorpioen in sterke mate het karakterbeeld kleurde (ascendant Schorpioen, Pluto in huis 10), zo overdreven sterk dat de zachte, gevoelige, zorgzame elementen (Kreeft en Booschutter), die ik in mijn verhalenbundel Revolutie in het Gekkenhuis sterk benadruk (met name in het verhaal De Teddybeer van Chrisje , waarin de nadruk wordt gelegd op het Maan-begrip 'kinderlijke tederheid') er door in de verdrukking raakten.
Het was dan ook geen wonder dat 'mijn' uitgever mij na acceptatie vroeg of ik nog wel achter mijn werk stond. Het was een vraag die in feite een bekentenis was. Hij verdedigde de Plutonische werkelijkheid van de disco, een plaats waar de geest ondergeschikt wordt gemaakt aan het dier: een hogepriesterlijke eredienst zou je kunnen stellen, want in de tempel van de Saturnus-Pluto-mens (Ezra) stond een Plutonische offerdienst centraal. De priester als vormaanbidder (Saturnus) gebruikte het dier (Pluto) om God aan zich te onderwerpen
"Dit is een mars, het is een pad van rozen. Weet je wat het pad van rozen is? Het is hetzelfde pad dat Christus bewandelde."
Yasser Arafat in een gesprek met Isabel Pisano (1991)
|
President Khatami opens Intl. Conference on Avicenna
TEHRAN, Aug. 22 (MNA) -- President Mohammad Khatami opened the First International Conference on Avicenna on August 22 at the mausoleum of Avicenna in Hamedan.
The International Conference on Avicenna is being held to commemorate the great Persian mathematician, philosopher, and physician Avicenna, who wove classical dicta into the rational and consistent system that dominated European medical thought from the late 12th to 17th centuries.
He was also one of the interpreters of Aristotelian principles in his time and penned about 200 books in different fields such as science, religion, and philosophy. Avicenna died in 1037 and was buried in Hamedan. (Mehr News 22-8-2004)
|
ACIVENNA
The salik (Spiritual Traveller) must learn 'ilm al-khawass, the science of the lite, the right interpretations of things. He will have to pass through the realms of pure matter, the material body, the four mental kingdoms, which include the imagination, the world of the intelligibles, and finally the angelic world. He may get caught and deluded at any point along the way. He will pass through the four elements and the nine heavenly spheres. He must become like a bird through dispassion, so that he can fly above each region and see it for what it is. He will fly beyond the cosmos only when he has integrated it within his own being. When he has done so, he soars from the "roof of the cosmos" out of the crypt into the Divine Presence.
The traveller's journey is the ultimate sojourn of Everyman. The salik's journey ends in a spiritual death which is the return of the soul to its Divine Source and the indrawing of the cosmos to its Origin. Ibn Sina's thought showed the majesty and luminosity of this supreme pilgrimage. In the West he influenced a host of thinkers, from Albertus Magnus and Thomas Aquinas to Robert Grosseteste and Roger Bacon, all of whom were concerned with light. (Klik voor bron)
Ibn Sina (Avicenna) (980-1037) is one of the foremost philosophers of the golden age of Islamic tradition that also includes al-Farabi and Ibn Rushd. He is also known as al-Sheikh al-Rais (Leader among the wise men) a title that was given to him by his students. His philosophical works were one of the main targets of al-Ghazali s attack on philosophical influences in Islam. In the west he is also known as the "Prince of Physicians" for his famous medical text al-Qanun "Canon". In Latin translations, his works influenced many Christian philosophers, most notably Thomas Aquinas. (Bron)
Hoewel de inval in Irak alle aandacht heeft gevestigd op de dierlijk-irrationele kant van het bestaan ('kijk die gekken weer eens tekeer gaan!'), zijn er ook moslims die proberen het dierlijke principe in de mens te bedwingen via de koppeling ervan aan 'de ratio', niet een steriele, geestdodende vorm van intellect, maar de rationele rijkdom van de spirituele mens, die binnen een spiritueel geori nteerde samenleving (die het tegendeel is van het ideologische kapitalisme van het Westen) het recht verkrijgt zichzelf geestelijk te ontwikkelen.
|
Afschuw & Arrogantie
Getroffen door een - helaas zelden voorkomende - po tische bui citeert Remco Campert in de Volkskrant van 23 augustus een gedicht van Hans Lodeizen, een dichter die je rustig het tegendeel van een aangepast mens kunt noemen, zodat ik (vanuit een welhaast vaderlijk verlangen hem te beschermen) hieronder een eigen keuze plaats, waaruit blijkt dat Lodeizen de wereld niet als deel van een collectief benaderde, zoals het aan de vorm gebonden regentendom (lees: fundamentalisme) dat van je verwacht, maar als een kwetsbare eenling, die juist vanwege die kwetsbaarheid de realistische kunst van het relativeren ontdekt. (Lodeizen is geboren op 20 juli 1924: Zon in het gevoelsteken Kreeft en Maan in het gevoelsteken Vis)
|
hij kon zich niet aanpassen
aan de afschuwelijke realiteiten van deze wereld
hij zuchtte hij was kwetsbaar
hij draaide rond als een heel grote zee
de vieze en ellendige mensen
glimlachten van verhevenheid toen ze hem
in de soeppot van het leven
zagen onderdompelen als een balletje.
Dat gevoelige mensen, die vanwege hun gevoeligheid zich niet aan kunnen passen aan een harde wereld, weinig eerbied hebben voor 'vieze en ellendige mensen' die toevallig erg rijk en machtig en daardoor onkwetsbaar geworden zijn en op grond van dat toevallige 'geluk' zich het recht toe-eigenen anderen die wat minder geluk hebben op een minzaam-arrogante wijze te behandelen, bewijst het hierboven weergegeven gedicht van Hans Lodeizen, een van de weinige dichters die na de oorlog een gedichtenbundel heeft gepubliceerd die je 'Forumsiaans' zou kunnen noemen, een realistische benadering dus van een wereld die als onzegbaar wordt beschouwd, op een zodanige wijze dat de werkelijkheid verkinderlijkt wordt, vereenvoudigd, teruggebracht tot simpele vormen die ondanks de eenvoud ervan diepe emoties uit kunnen drukken, precies zoals een kind de werkelijkheid benadert, want het kenmerk van kinderen is dat ze heel diep en intens voelen en tegelijkertijd die gevoelens op een uiterst simpele, realistische wijze, met een minimum aan woorden proberen uit te drukken.
Dat is de reden waarom binnen spirituele denksystemen (zoals Zen, maar ook het christendom) 'het kind' als ideaalbeeld naar voren wordt gehaald, hetgeen (heel paradoxaal) verklaart waarom de meeste spirituele systemen de totale ontkenning zijn van zichzelf - omdat geen enkele aangepaste godbezitter 'het kind' als ideaalbeeld wenst te hanteren.
Volwassen gelovigen gunnen een ander het kind zijn ook niet. Ze bouwen een wereld op waarin iedereen 'volwassen' moet worden, een merkwaardige werkelijkheid die in feite niets anders is dan kindermoord: het vernietigen van de kinderlijke eigenheid in een mens, zodat de weinige enkelingen die kind gebleven zijn weinig meer mogen zijn dan dingen waarmee door gelijkschakelende anderen blindelings wordt gedaan...
|
Kinderlijke eigenzinnigheid in Iran
  
Deze foto's zijn afkomstig van een website die vijandig staat tegenover de theocratie in Iran en daar ook op een uitgesproken wijze blijk van geeft.
Photo essay: Dressing in Teheran
Flamenco guitar virtuoso Juan Martin to perform in Iran
TEHRAN, Aug. 25 (MNA) - Flamenco guitar virtuoso Juan Martin is to begin three consecutive days of solo performances on August 26 at the Hafeziyeh Hall of Shiraz, Fars province...
Martin, who was voted one of the top three guitarists in the world by the U.S. magazine Guitar Player , is a native of Andalucia, Spain, where he still has a home in Malaga. However, he spends much time on tour and in London, where he has formed an international company, Flamencovision, for the promotion of high quality flamenco which he rehearses and brings direct from Andalucia.
He has recorded 14 albums, mostly as a composer and currently has 4 videos distributed by Warner Brothers which, despite their purity, are always amongst their best sellers.
He has performed at the Montreux Jazz Festival and at other international festivals in Edinburgh, Istanbul, and Hong Kong. He has also performed with Herbie Hancock. (Mehr news 25-8-2004)
|
Germany breaks the Hitler taboo
By Kate Connolly in Berlin
A decades-long taboo was broken in Germany yesterday with the launch of a feature film in which Adolf Hitler appears for the first time in a central role, not as a ranting demagogue but as a soft-spoken dreamer.
It tells the story of the last 12 days of Hitler's life in his 25ft-deep bunker in Berlin - including his suicide alongside his new wife Eva Braun on April 30, 1945 - while advancing Soviet troops pulverise the city with shellfire.
Hitler is convincingly played by Germany's star actor Bruno Ganz, who once acted the part of an angel in the award-winning German film Wings of Desire.
Until he starts having hysterical fits, Ganz's Hitler talks in a soft, melodic Austrian accent, far different from the barking tone he adopted for his mass rallies. The director said the voice was copied from the single recording which exists of Hitler talking in normal tones.
Writing in the Frankfurter Allgemeine Zeitung, the critic Frank Schirrmacher praised The Downfall for bringing Germany's evaluation of its history into "a new phase". Until now Germans had been afraid to portray on screen "the man who still dominates the German imagination more than any other figure in history", he wrote.
But the tabloid Bild yesterday posed the question that an increasing number of critics will no doubt ask: "Should a monster be portrayed as a human being?" (Telegraph.co.uk 24-8-2004)
De vraag of historische figuren op een objectief-wetenschappelijke wijze of op een moralistisch-veroordelende wijze moeten worden bekeken heb ik altijd gezien als een schijnprobleem, omdat wetenschap en moraal zinloze zaken zijn in een wereld waarin de mens niet in staat is onafhankelijk te zijn. Juist vanwege mijn verlangen onafhankelijk te zijn heb ik er voor gekozen mijzelf 'anarchistisch schrijver' te noemen en als zodanig heb ik in het verleden in de verhalenbundel 'Revolutie in het Gekkenhuis' (die de strijd van de enkeling tegen de collectieve terreur = gedachtenpolitie centraal stelt) een geromantiseerd-objectivistisch verslag opgenomen waarin de laatste dagen van Adolf Hitler in de Berlijnse F hrerbunker worden beschreven.
|
Marcel van Dam & de Ideologie
Dat denken persoonsgebonden is en dat aan een enkele persoon gebonden denken via een proces van geestelijke onderwerping (massificatie) kan uitgroeien tot een geheel van idee n dat via heiligverklaring onveranderlijk wordt gemaakt (ideologie) is een waarheid die door weinig mensen wordt geaccepteerd, maar die heel nadrukkelijk voortvloeit uit het aan de astrologie ten grondslag liggende axioma dat de mens 'de maat aller dingen' is.
Marcel van Dam behoort tot het soort mensen dat zich onderwerpt. Hij is een van de oprichters geweest van Nieuw Links en het belangrijkste kenmerk van die beweging was de ontkenning van de persoonlijkheid (personalisme) en de onderwerping van het individu aan de tot norm verheven eigenschappen van een paar tot 'heilige' verheven personen.
Dat is de reden waarom mensen met een sterke persoonlijkheid nooit 'socialist' zullen worden, omdat socialisme altijd geestelijke onderwerping is en daarom op zoek naar mensen die op een voetstuk kunnen worden geplaatst. Vadertje Drees zou je het grote voorbeeld kunnen noemen van hoe het gaat en hoe het eigenlijk niet zou moeten, maar daar heeft Marcel van Dam geen boodschap aan, omdat hij alles heilig wil verklaren, behalve die vormen van geestelijke onafhankelijkheid die heilig verklaarde beelden omver willen werpen.
In een onbegrijpelijk (en daarom onbespreekbaar) artikel dat de duistere titel 'Van God los' draagt (VK 26/8) probeert deze vadergebonden figuur (na vadertje Drees werden we opgescheept met Vadertje Den Uyl en Vadertje Kok...) de lezers van de Volkskrant duidelijk te maken wat ideologisch denken is en hoe gevaarlijk het is dat mensen weigeren de wereld vanuit een ideologisch gezichtpunt te bekijken, een kleinburgerlijke boodschap zou je kunnen zeggen, omdat ideologisch denken in wezen religieus denken is, wanneer je tenminste uitgaat van de korte, heldere definitie die ik hierboven gegeven heb.
Marcel van Dam is - plat uitgedrukt, en socialisme stond ooit voor volks en plat - een lullaar, een man die oeverloos kan zeiken en lullen, zonder dat je er als nuchter, naar helderheid en eenvoud verlangend mens iets van begrijpt.
Dat kun je doen in de kerk en in een talkshow van de VARA (vereniging van arbeiders radio amateurs) maar wanneer je de boel een beetje zakelijk en professioneel aan wilt pakken (astrologen hanteren het fraaie woord 'Saturnaal' - een woord dat behoort bij het teken Steenbok, waarvan ik krachtens mijn geboorte op 25 december de drager ben...) dan zul je kletsers met hun oeverloze gezwam aan de kant moeten schuiven ( In gelul kun je niet wonen , merkte Jan Schaefer ooit op), zodat plaats in kan worden geruimd voor die mensen die zichzelf gezuiverd hebben van het tot God verheven gezwam.
Allerlei definities hebben mensen al verzonnen bij hun wanhopige pogingen het begrip 'God' binnen een intellectueel betoog te vangen, maar nooit is iemand op de gedachte gekomen God te omschrijven als 'oppervlakkigheid, levensangst en oeverloos gezeur . De enige kunstenaar die de moed opbracht de God van Van Dam, Zalm en Ballkenende als zodanig te typeren was Gerard van het Reve, die op het ideologische gezeur het etiket 'de God van je tante' plakte, een simpele, heldere definitie, die door niemand werd overgenomen, omdat alle zogenaamde intellectuelen in dit land weinig meer zijn dan kleine, koekjesetende jongetjes en meisjes in het grote oer-Hollandse tanteland.
Ooit verzetten kunstenaars zich tegen de terreur van de dameskransjesethiek. Ooit wilden schrijvers hun stem verheffen en de wauwelende dames met hun tasjes vol ouderwets gezeik de schrijverskring uitwerpen.., en een van die opstandige kunstenaars was - weinig Volkskrantlezers zullen het geloven - de inmiddels al aardig op jaren geraakte schrijver en stukjesschrijver Remco Campert, een revolutionaire vernieuwer die een van de oprichters van de jaren vijftig beweging was, een voorloper dus van Marcel van Dam, die de leidsman van de socialistische zestigers was.
Op de website van de Koninklijke Bibliotheek valt het volgende te lezen over de Vijftigers, een beweging die eigenlijk nooit een beweging geworden is:
De opkomst van de Vijftigers
De oprichting van het tijdschrift Forum in 1932 bracht in Nederland een traditie met zich mee die afkeurend stond tegenover avant-gardistische impulsen. Het ernstige intellectualistische modernisme brak door in Nederland, en deze traditie bleef gedurende een periode van twintig jaar de boventoon voeren in de Nederlandse letteren. Met de komst van Lucebert en de beweging van Vijftig leek er verandering te zijn komen in het Nederlandse literaire klimaat.
De Vijftigers verzetten zich tegen 'het kleine en benauwde van de toen in zwang zijnde Criterium-po zie, met zijn geniepige eerbied voor de kleine dingen, met zijn angst voor het grote en meeslepende' zoals Elburg de afkeer omschreef...
In het gedicht 'Te hard geschreeuwd', waarmee Remco Campert debuteerde in 1950, was dezelfde kritiek terug te vinden:
...[het] wordt tijd dat wij iets laten horen,
een stem dwars door puinstof heen,
die glipt door de spijlen van het bedskelet,
die nooit de baard in de keel wil hebben,
die wil bevechten een groot geluk of ongeluk
(een klein geluk is geen geluk),
die door schade en schande
nooit wijzer wil worden.
Een stem, die door alle huizen zingt
het water doet overkoken en
de stoppen der berusting doet doorslaan...
Zo'n stem; eerder rusten wij niet.
(Uit: Libertinage, 3 (1950), p. 181)
De dichter moest zich niet langer bezig houden met kleine dingen; po zie moest maatschappelijk ge ngageerd zijn en midden in het leven staan... (Koninklijke Bibliotheek)
De Leeuw & De Kleine Dingen
Remco Campert is net als Mulisch, Van Mierlo, Theo van Gogh en andere personen die de 'grote stem' boven het klein makende verstand plaatsen geboren onder de grootmakende invloed van het teken LEEUW!
Waar ik (Zon in het teken Steenbok) op de achterflap van mijn debuutbundel 'Revolutie in het Gekkenhuis' de lof der helderheid en simpelheid bezing ("zo helder en simpel dat gesproken kan worden van een breuk met de heersende literatuuropvattingen") daar wil de jonge Remco Campert in zijn debuutgedicht op een nogal grootsprakerige wijze een stem laten klinken die 'het water doet overkoken en de stoppen der berusting neer doet slaan...".
Het is een tamelijk grote tegenstelling, de brullende, aan 'het grote geluk' verslaafde leeuw en de in het hooggebergte ronddolende steenbok die met kleine gelukjes al dik tevreden is, en wanneer je derhalve wilt voorkomen dat een op berusting gerichte samenleving het overbruggen van die kloof onmogelijk maakt, zodat het kleine geluk van de een nooit een groot geluk kan worden in de opschepperswereld van de ander, dan zul je er niet aan kunnen ontkomen diegenen naar voren te schuiven die in staat zijn de schreeuw en de stilte bij elkaar te brengen - een verzoeningspoging dus en dat is nu precies de eigenschap die niet aanwezig is in de schreeuwerige gedichten van die vijftigers die zichzelf 'experimenteel' noemen, maar die wel aangetroffen wordt in de gedichten van Hans Lodeizen, die je, aangezien hij in 1950 gestorven is, een veertiger zou kunnen noemen...
Het feit dat Remco Campert - ondanks het feit dat hij nog altijd elke morgen op een fanatieke wijze een aantal rebelse stemoefeningen verricht: "Zo'n stem; eerder rusten wij niet...." - zich sterk aangetrokken voelt tot Hans Lodeizen bewijst dat hij niet echt die vijftiger is die hij blijkens het wilde en puberale gedicht uit het jaar 1950 (hierboven weergegeven..) wilde zijn. Hans Lodeizen is, ondanks zijn gevoeligheid en het soms wat bombastische taalgebruik, stevig geworteld in de Forumtraditie (Forum bewonderde de zogenoemde parlando- of praatpo zie), en je kunt hem daarom onmogelijk naast de anti-vorm-denkers onder de vijftigers plaatsen, mensen met 'grote geluksgevoelens' en 'grote stemmen', die niet rusten voordat zij de stoppen der berusting in de huizen der gezapigen door hebben doen slaan...
Wat Hans Lodeizen laat zien is dat Forumintellectualisme (Ter Braak als vormende vormoverwinner) en kinderlijke jaren-vijftig-rebellie (het grote, opstandige gevoel) heel goed samen kunnen gaan.
Een schrijver die het Forum ideaal (grote persoonlijkheden met kleine vormen of stemmen) zou kunnen benaderen is Martin Bril, een schrijver die op een nogal volks aandoende wijze het kleine leven probeert te vangen in een wat groter makend literair kader, een beetje een Simon Carmiggelt figuur zou je kunnen stellen, hoewel Carmiggelt wat minder aangepast was en niet steeds aan kwam zetten met lulverhalen over knikkerende kinderen, tweede huizen in het deftige Frankrijk (een intellectueel is iemand die een tweede huis in Frankrijk heeft) en andere kleinburgerlijke prietpraat, waar ik als nuchtere, alle vormen van ijdelheid afwijzende (Forumsiaanse) steenbok, die in het hooggebergte op moeizame wijze wat gras probeert weg te halen uit kieren en gaten (want het leven van een steenbok is volgens de astrologen die het kunnen weten geen lolletje ) alleen maar op een wat hooghartige wijze neer kan blikken (26-8-2004)
|