Liberaal Personalisme
& Collectivistische Moraal
|
|
|
|
"Het post-totalitaire systeem leeft bij de gratie van de leugen. Mensen hoeven in de leugen niet te geloven, ze hoeven alleen maar te accepteren dat ze erin leven, want daarmee bevestigen ze het systeem, maken ze en zijn ze het systeem. De leugen kan het systeem alleen in stand houden als er geen confrontatie met de Waarheid geschiedt." Vaclaw Havel
|
HET HOLISTISCH PERSONALISME
VAN MAGISTER LOWIEKE JANSSENS
Alleen als we de mens integraal of holistisch benaderen kan deze tot zijn recht komen. De mens is niet alleen een vrij, denkend en willend subject in lichamelijkheid, met eigen uniciteit en historiciteit, maar ook een subject in relatie. Precies om te ontkomen aan het verwijt van subjectivisme en individualisme besteedt Louis Janssens van meetaf aan alle aandacht aan de wezenlijke betrokkenheid van de persoon op de anderen, zowel in de korte als in de lange relaties, dat wil zeggen zowel in de ik-jij-relaties als in de sociale, economische, juridische en politieke verbanden. Daarenboven krijgen via de lichamelijkheid ook de relaties met de natuur en de wereld een eigen plaats en waarde, waardoor het voor personalisten in zijn spoor mogelijk wordt het ecologisch denken in het personalisme te integreren. Met dit holistisch personalisme, dat alle dimensies van het persoon-zijn zowel in hun eigenheid als in hun wederkerige betrokkenheid probeert recht te doen, heeft Louis Janssens op verschillende vlakken van het maatschappelijk leven zijn stempel gedrukt. (Prof. Roger Burggraeve)
De Slechte Liberale Vreemdeling
& De Goede Aangepaste Moralist
Kernbegrip van de wijsbegeerte die men gnosis noemt (een gnosticus is een onafhankelijke eenling die in de eerste plaats wil weten hoe de wereld in elkaar zit - kennis wordt dus boven geluk geplaatst...) is het begrip vreemdeling.
Iedereen zal begrijpen dat een vreemdeling iemand is die er niet bij hoort. Zodra je er bij hoort ben je geen vreemdeling meer. Het beeld van 'het vreemde Leven', stelt Hans Jonas in zijn boek 'Het Gnosticisme', is het primaire symbool van het gnosticisme:
"De naam van 'Vreemdeling' verwijst naar twee zaken in betrekking tot zijn ontvangst hier beneden: de uitbundige verwelkoming door al degenen, die zichzelf hier ook vreemd en verbannen voelen enerzijds, en anderzijds de gechoqueerde verbazing van de machthebbers der kosmos, die helemaal niet begrijpen wat er in hun midden aan de hand is."
In de jaren zestig toonden de machthebbers zich gechoqueerd, maar desondanks peinsden zij er niet over het geweld dat binnen de universiteit op gang werd gezet op hardhandige wijze de kop in te drukken. Macht plaatste zich tegenover Macht, en Macht weigert Macht te vernietigen. Macht vernietigt niet. Macht neemt over. Daarom stelt de vernietiging van het nationaal-socialisme door de Verenigde Staten van Amerika ook zo bitter weinig voor. Men heeft de Macht in feite overgenomen van de Nazi's. Men heeft de Macht niet vernietigd. Amerika behoort tot de meest gewelddadige landen van de wereld... De oorlog wordt gecontinueerd. Alleen op andere niveaus, die de gemiddelde mens niet ziet - niet wil zien ook...
We willen geen vrede. We scheppen steeds nieuwe slagvelden. Maar zodra iemand ons wijst op al die donkere plekken op de wereldbol waar zinloos bloed vergoten wordt sluiten we de ogen en dan zeggen we: "Dat is onze verantwoordelijkheid niet..." (Wim Duzijn 1996)
Ronald Reagan: een gevangene
van de primitieve burgermansmoraal
Sommige mensen zijn niks maar worden tot iets gemaakt. Dat is een merkwaardig verschijnsel dat kenmerkend is voor een cultuur die het Grote Niets aanbidt. Als gnostisch buitenbeentje heb ik nooit veel bewondering gehad voor een lege, inhoudsloze democratie die weinig meer doet dan de machtige, geslaagde mensen tot 'goede morele voorbeelden' uitroepen. Want dat is wat er voortdurend gebeurt. Ronald Reagan (enige dagen geleden overleden) was een best wel sympathieke anti-intellektueel die voordat hij president werd nog nooit in zijn leven een enkele heldendaad had verricht. Maar het toeval wilde dat in de communistische Sovjet-Unie een man opstond, Michael Gorbatsjow, die streefde naar hervormingen ( perestroika ). De Amerikaan Reagan was het tegendeel van een hervormer. Reagan was gewoon een conservatieve man die maar een doel voor ogen stond: alles bij het oude laten - hetzelfde doel dat de conservatieve leiders in Amerika, Engeland en Holland nu nastreven, omdat Amerika, Engeland en Holland een merkwaardig soort economische eenheid vormen die macht en geld gekoppeld heeft aan burgermansmoraal. Dat is waarschijnlijk de reden waarom we ons in de jaren zestig en zeventig nooit echt hebben verzet tegen de marxisten met hun primitief-moralistische burgermansgeloofje en waarom het heel gewoon werd gevonden dat de vreemde amorele personalisten Van het Reve en W.F. Hermans in de ban werden gedaan. Want alles wat primitieve moralisten niet kunnen gebruiken is duistere, individualistische pottenkijkers die te kritisch en te onafhankelijk zijn, hetgeen voor mij de reden is - juist omdat die primitieve moralisten de ontkenners zijn van de Amerikaanse vrijheidsgedachte - te weigeren na het overlijden van Ronald Reagan een lovend versje op te gaan zitten dreunen hier - zoals bijvoorbeeld Volkskrantcolumnist Kader Abdollah, die je rustig de grootste draaikont van ons land mag noemen, dat bij herhaling doet. Kader Abdollah is er zo een die kijkt waar het geld uit de hemel valt. Komt de geldwolk uit het Oosten aangedreven dan is hij een Oosterling. Maar verschijnt de grote geldbui aan het Westerse hemelfront dan is hij de meest Westerse man die er op Gods aarbodem rondloopt. Heel erg moreel natuurlijk, precies de stroman die machtsdenkers nodig hebben, maar niet bijzonder passend allemaal, nadat we in Irak met veel geweld een man onttroond hebben die een persoonlijkheidscultus rondom zichzelf had opgebouwd.
Wie idolen omver gooit moet geen geld uit de hemel laten regenen, maar die moet manhaftig het feit accepteren dat nu ook zijn eigen idolen omver worden gekegeld. Dat is de taak die wij met z'n allen hebben, wanneer we er tenminste vanuit mogen gaan dat de oorlog in Irak een moreel voorbeeld was voor ons allemaal..
Irak was idolenvernietiging. We hebben een beeld omver getrokken. Welnu: dat betekent dat het vernietigen van idolen van nu af aan onze hoofdtaak dient te zijn...
The Reagan Legacy
By Gary Sudborough - The Iconoclast
"The world today is in a struggle between capitalism and fascism on one hand and democracy and socialism on the other hand."
President Ronald Reagan vastly increased military supplies to the CIA-trained moujahedeen in Afghanistan. The socialist government there had instituted land reform, given women equal rights and started many schools and medical clinics. The CIA found the most superstitious, reactionary and religious tribesmen to first fight the socialist government there and then the Soviet Union, when they invaded. Of course, the CIA told these religious fanatics that the communists were atheists and that a holy war was necessary to defeat them. One of the worst of these fanatics was a man named Gulbuddin Hekmatyar, and he received the most US aid. He and his followers were famous for throwing acid in the faces of women who wouldn't wear the veil. Now, the US is mired in a military occupation of Afghanistan, fighting the same people they trained and armed, including Gulbuddin Hekmatyar. Even more lives are being lost. (The Black Flag 7-6-2004)
De fout die wij met z'n allen maken is dat we na de val van het communisme een primitieve bugermansmoraal die van rijke machtige mensen 'goede mensen' maakt in stand proberen te houden. Kapitalisme is fascisme (macht=recht-denken) geworden. Liberalisme en socialisme worden doodverklaard en dat betekent het einde van wat wij ooit zo trots 'de verlichting' noemden. Wat momenteel in Irak gebeurt is in feite een nederlaag voor de democratie gezien als product van het geestelijke verlichtingsideaal. We versterken het radicalisme. We vernietigen de gematigde krachten en we dwingen alles wat dom en dierlijk is zijn agressie te richten op het kwaad dat we weigeren in onszelf te controleren.
1969 = 2004
"We dragen onze gevangenis, onze misdaden en de vernielende kracht der hartstochten in onszelf. Onze taak is, die last niet op de wereld lost te laten; we moeten die krachten blijven beheersen in onszelf en anderen."
Uit: 'De mens in opstand' van Albert Camus.
In het jaar 1969 rondde ik een kandidaatsstudie in de sociologie aan de Universiteit van Utrecht af met een literatuurscriptie die een antwoord wilde zijn op wat ik 'marxistisch geweld' noemde. De titel van het werkstuk (waaruit ik het bovenstaande citaat heb gelicht) luidde 'Sociale verandering, sociale beweging en marginaliteit'. Het werd gunstig ontvangen door een kleine groep medestudenten (een reactie: "ik had het gevoel een college marginaliteit te lopen, waarover ik weinig afwist"), werd door de wetenschappelijke staf gehonoreerd met het cijfer negen, maar werd overschaduwd door een werkstuk van een mager, fanatiek ogend marxistisch baasje, dat met de hulp van zijn vrienden erin slaagde grote stapels van zijn 'linkse pamflet' (dat - eerlijk is eerlijk - ook het cijfer '9' gekregen had) op het sociologische instituut te verspreiden - daarmee aantonend dat de macht inderdaad, zoals de Grote Voorman Mao Zedong het ooit in zijn Rode Boekje verkondigde, uit de loop van een grote moralistische stencilmachine komt...
|
Dijkstal: Huidige politiek zaait haat
De huidige politieke cultuur in Nederland zaait haat, stelt voormalig VVD-leider en -vice-premier Hans Dijkstal in een vraaggesprek met het AD. De schuld ligt mede bij VVD-fractieleider Van Aartsen, die Dijkstal denigrerend aanduidt als 'il capo'.
Door moslims te stigmatiseren en keer op keer aan te valllen 'kweek je heftige tegenreacties' en haat bij jonge moslims voor blanke Nederlanders, aldus de VVD'er.
Dijkstal haalt hard uit naar zijn partijgenoten en leiders van andere politieke partijen. Hij noemt PvdA'er Bos en CDA'er Verhagen 'incompetente fractieleiders'.
Van Aartsen krijgt stevige kritiek vanwege de ruimte die hij geeft aan de 'machopraat' van de VVD-hardliners Geert Wilders en Ayaan Hirsi Ali. De suggestie van partijgenoot en staatssecretaris Rita Verdonk (Vreemdelingzaken en Integratie) om vignetten in te voeren die aangeven in hoeverre allochtonen zijn ge ntegreerd, vindt de voormalige VVD-lijsttrekker eng... (Algemeen Dagblad 7-6-2004)
|
105 Teletekst ma 07 jun
***************************************
Verdonk eist dat Dijkstal inbindt
***************************************
Minister Verdonk eist dat Hans Dijkstal zijn woorden terugneemt over haar allochtonenbeleid, anders neemt ze maatregelen. Verdonk is ontstemd...
Ook het VVD-Kamerlid Wilders kreeg een veeg uit de pan van Dijkstal. Die vindt
dat Dijkstal uit de commissie-PaVEM, die de participatie van allochtone vrouwen
wil bevorderen, gezet moet worden.
Maatregelen & Er Uit Zetten
Het is me alle jaren door opgevallen dat de verkopers van staalharde praatjes (zoals Wildeman & Donk) zelf geen enkele vorm van kritiek verdragen, zelfs niet wanneer de harde woorden uit de mond komen van een tamelijk zachtaardige criticus... Wildeman & Donk zijn de geestelijke kinderen van Pim Fortuyn. Was Fortuyn niet op het toneel verschenen dan zou Hans Dijkstal nu hoogstwaarschijnlijk onze Minister-President zijn geweest. Pim werd groot met de stelling dat je moet zeggen wat je denkt. Dat doen Wildeman & Donk dan ook met grote gretigheid. Wildeman heeft speciaal voor zichzelf een tamelijk wild ogend haarstukje laten vervaardigen in een derde-wereld-land (daar zijn de mensen wilder dan hier en de pruiken zijn er goedkoper). Maar ondanks die mooie goedkope pruik die Pim nooit heeft durven aanschaffen verdraagt hij het niet dat een ander ook de mond open durft te doen. Die moet er dus maar uit worden gezet. Donk neemt maatregelen!
|
American Philosopher in Circle of Iranian Intellectuals
TEHRAN June 7 -- Prominent American philosopher Richard Rorty will be discussing philosophy and democracy with a circle of Iranian intellectuals on June 12 at the Iranian Artists Forum.
Sponsored by the International Center for Dialogue Among Civilizations and the Center for Cultural Research, the circle will be attended by Iranian cultural figures including Dariush Shayegan and Ramin Jahanbaglu.
Born in 1931 Rorty was trained in the analytic philosophy tradition. Unlike many of his contemporaries, he has been influenced as much by Sartre and Heidegger as by Wittgenstein. Rorty has been able to articulate the post-modern concerns of 'continental philosophy' in the language game of Anglo-American academia.
For Rorty the aim of philosophers should be, "To help their readers, or society as a whole, break free from outworn vocabularies and attitudes, rather than to provide 'grounding' for the intuitions and customs of the present." (Mehr News Agency )
Rorty is a self-proclaimed romantic bourgeois liberal, a believer in piecemeal reforms advancing economic justice and increasing the freedoms citizens are able to enjoy. The key imperative in Rorty's political agenda is the deepening and widening of solidarity. Rorty is sceptical toward radicalism; political thought purporting to uncover hidden, systematic causes for injustice and exploitation, and on that basis proposing sweeping changes to set things right.
The task of the intellectual, with respect to social justice, is not to provide refinements of social theory, but to sensitize us to the suffering of others, and refine, deepen and expand our ability to identify with others, to think of others as like ourselves in morally relevant ways. (Stanford Encyclopedia)
|
Irakese Middelmaat & de Kleine Satan
Hoewel de propagandamachine van Bush & Blair alles op alles zet om ons wijs te maken dat het gruwelijk middelmatige zootje derderangspolitici dat in Irak momenteel de dienst uitmaakt de vooruitgang, de moderniteit en de democratie representeert ben ik als anarchistisch denker (een vijand van valse autoriteit) zo vrij daar hele grote vraagtekens bij te zetten.
Ik ben er zo een die een blik werpt op smoelwerken. En mijn hemel, wanneer ik zo heel oppervlakkig een blik werp op de groepsfoto waarop 'het nieuwe leiderschap' staat afgebeeld, dan rijst bij mij het vage vermoeden op dat hier een poging gedaan is alles wat maar ook een klein vonkje modernisme en rebelse genialiteit in zich herbergt weg te werken - daarvoor is geen plaats in de Westerse zetbazenmachinerie, waarin de mens de slaaf van de economie behoort te zijn.
Saddam Hussein was een bijzondere man. Dat is de enige conclusie die ik kan trekken wanneer ik de grauwe middelmaat bekijk die wij aan de macht hebben gebracht. En hoe kan het ook anders? Hoe kan ooit van zijn leven een extreem-rechtse burgermansideologie (het neo-Zionisme) bijzondere mensen aan de macht brengen? Alles wat ook maar een vonkje geniale eigenzinnigheid in zich herbergt is de vijand van extreem-rechts gezwam over 'moreel leiderschap van volkeren'. En juist daarom, omdat wij niet de vijand van extreem-rechts durven te zijn - "Ik sta voor de volle honderd procent achter Ariel Sharon", stelde Pim Fortuyn, die Nederland 'het nieuwe politieke bestel' van Wildeman & Donk geschonken heeft - hebben wij gekozen voor de triomf van de grauwe middelmaat, die ons in Irak zijn ware gezicht laat zien: boers, stug, opportunistisch, gekleed in slecht zittende, aan het Sovjet-tijdperk herinnerende, burgermanspakken - de vijand kortom van ales wat 'onafhankelijk' en 'intellektueel' wil zijn.
Waar in Iran een centrum bestaat dat 'de dialoog tussen beschavingen' wil stimuleren, daar zit in Irak een dictator op de troon, Paul Bremer, de man die stelt dat alleen de knoet de Arabieren in bedwang kan houden, een opvatting die door opstandige Irakezen fel bestreden wordt, omdat zij de mening zijn toegedaan dat Arabieren - ondanks hun ogenschijnlijk wilde optreden - een uiterst fijn gevoel hebben voor wat wel of niet 'echt gezag' is. Arabieren wijzen autoritair leiderschap niet per definitie af. Wat dat betreft is het ook onzinnig om Saddam Hussein een fascist te noemen, omdat die term is afgeleid van een culturele mentaliteit die in elke vorm van autoritair optreden een afschaduwing ziet van Adolf Hitler, een politicus die dank zij zijn onredelijke, wraakzuchtige gedrag het begrip 'leider' een negatieve klank heeft meegegeven die het niet verdient te hebben.
Autoritair leiderschap is in wezen niks engs en niks bijzonders (hoort astrologisch gezien bij het niet aan wraakzucht gebonden teken Steenbok: de afstandelijke, eenzelvige autoriteit) en je kunt er als onafhankelijk mens uitstekend mee leven, misschien wel beter dan met zogenaamde democraten, die democratie alleen maar zien als een mogelijkheid het kletsende, opdringerige, bemoeizieke onbenul en de grauwe (eeuwig onafhankelijke anderen veroordelende) middelmaat aan de macht te brengen....; zoals de harde praktijk in Irak het ons laat zien...
Erg wrang is het om op Iraanse informatiepagina's nu te lezen dat de 'revolutionaire' Ayatollah's in Iran, die de felste vijanden van Saddam Hussein waren, de nieuwe regering in Irak afwijzen op grond van het feit dat zij 'marionetten zonder principes' zouden zijn. Tamelijk schijnheilig wanneer je je realiseert dat juist die felle Khomeini-aanhangers de principiele rebel Saddam Hussein tot 'kleine Satan' hebben uitgeroepen, omdat hij weigerde de slaaf te zijn van elke vorm van autoritair denken die de gelijkheid van mensen ontkende: Zionisme, Amerikaans imperialisme en ook (en daarom werd Saddam door Khomeini tot duivel uitgeroepen) de theocratie.
"So we stand unshaken, clear in our mind and vision as to truth against falsehood, the colour black, which represents darkness, wickedness and aberration, as opposed to the colour white which represents truth, justice, fairness, purity, virtue, adherence to principle and defending these principles against those who abandoned them..., blind in both heart and conscience. "
Saddam Hussein, 16-11-2002
"It is by causing us to rethink our judgments of particular people that (imaginative) literature does most to help us break with our own pasts. The resulting liberation may, of course, lead one to try to change the political or economic or religious or philosophical status quo. Such an attempt may begin a lifetime of effort to break through the received ideas that serve to justify present-day institutions. But it also may result merely in one s becoming a more sensitive, more knowledgeable, wiser person." (Richard Rorty: Redemption from egotism)
|
Libertarisme: Gelijke Vrijheid
Het libertarisme kent verschillende benaderingen maar het belangrijkste uitgangspunt is dat iedere persoon vrij moet zijn om te doen wat hij wil zonder hierbij de gelijke vrijheid van anderen te beperken. Menselijke samenwerking dient gebaseerd te zijn op vrijwilligheid en niet op dwang en geweld. Veel libertari rs noemen dit het zogenaamde non-agressie principe: niemand heeft het recht om geweld te initi ren tegen anderen. Dit lijkt niet echt een spectaculaire theorie. Immers, de meeste mensen zijn van mening dat bedrog, stelen en het plegen van geweld slechte zaken zijn. Een belangrijk kenmerk van het libertarisme is echter dat zij deze uitgangspunten tevens op het handelen van de overheid toepast. Met andere woorden, de overheid dient op basis van dezelfde normen te worden beoordeeld als mensen onderling. Als gevolg hiervan is het dan ook niet aan de overheid toegestaan om zich met het plegen van geweld, dwang en diefstal bezig te houden. De overheid heeft niet het recht om in te grijpen in vrijwillige transacties van burgers onderling. (www.libertarian.nl)
|
Het Feestje Van De Plutocraten
"The United Nations Security Council on Tuesday unanimously approved a new resolution on Iraq granting legitimacy to the caretaker government of Iyad Allawi. The resolution gives the new Iraqi government substantially more sovereignty than had been envisaged by the US in the initial draft, and the Bush administration essentially compromised in order to have an achievement for the election season." Juan Cole Website 9-6-2004
Ondanks alle mooie praatjes en briefjes blijven fundamentele problemen gewoon fundamentele problemen ("de werkelijkheid is meer dan een papiertje in New York", hoorde ik Wouter Bos op een welhaast filosofisch-realistische wijze beweren), ook al beweert de hele oppervlakkige gemeenschap (de morele meerderheid) dat problemen voor de zielenpoten en de dommen zijn.
Collectivistische moraal ('de moraal van de absoluut goede meerderheid') is altijd de vijand van de vrijdenker: de onafhankelijke eenling die door blijft denken waar de meerderheid graag een dutje wil doen.
De strijd tegen de ingedutte mens staat centraal binnen de leer van de gnosis, die ten grondslag ligt aan het evangelie dat door Bush & co op zo'n gruwelijke, welhaast monsterachtige wijze belachelijk wordt gemaakt in deze duistere tijden.
Bush is een geestelijke vluchteling, een man die van religie een opiaat maakt ( ik drink niet meer, ik ben religieus ), de man van de collectivistische moraal, een anti-Westers, tegen de geestelijke vrijheid gericht wanproduct dat niets met democratie te maken heeft, maar wel alles met het tegendeel daarvan: de plutocratie.
Democratie en geestelijke vrijheid horen bij elkaar. Democratie is diversiteit, pluralisme, erkenning van het recht een eigen mening te bezitten, terwijl binnen de plutocratie van mensen altijd wordt ge ist dat ze zich geestelijk onderwerpen aan de wil van de meerderheid.
Wanneer Bush de stelling uitspreekt dat 'diegene die niet voor ons is tegen ons is", dan spreekt hij niet als democraat, maar als plutocraat. En het is die plutocraat geweest die het besluit nam Irak binnen te vallen, daarbij gesteund door de plutocraten in ons eigen kleine morele landje: Balkenende, Zalm en Max van der Stoel!
Omdat principi le mensen binnen een plutocratie gehaat worden (letterlijk: want het begrip plutocratie verwijst naar Pluto, een planeet die binnen de astrologie geassocieerd wordt met haat, laster, dwang en collectivisme) daarom zullen de plutocraten alles op alles zetten om onafhankelijke vrijdenkers die de collectivistische eenheidsgedachte ("wij zijn het absoluut goede") met hun eenzelvige, niet aan goede wetten gehoorzamende, kritiek aan kunnen tasten buiten te sluiten ('er uit zetten' zou VVD'er Wilders zeggen)
Collectivistische moraal staat geen afwijkende meningen toe. Daarom wordt momenteel ook alles op alles gezet om de grote politieke partijen in Nederland te laten verklaren dat zij achter de absoluut goeden (de plutocraten) staan. Erg eng allemaal, maar wel doodgewone, simpele realiteit die aantoont dat met de inval in Irak wij met z'n allen inderdaad de VN kapotgeschoten hebben. Die VN kunnen we daarom maar beter (tijdelijk) opheffen, omdat een samenwerkingsinstituut dat de plutocratie dient de vernietiger van elke moderne vrijheidsgedachte is.
Vijanden van de plutocratie worden alleen daar aangetroffen waar de begrippen vrijheid en gelijkheid centraal worden gesteld, en dat is de reden waarom hierboven wordt verwezen naar een 'Libertaristische website' die in een beginselverklaring het begrip 'Gelijke Vrijheid' als axiomatisch uitgangspunt voor het eigen handelen aanwijst, een daad die van deze beweging een gnostische (of evangelische) beweging maakt, want - zoals gezegd - gnosis is weinig meer dan een poging de mens los te weken uit de wereld van de slapende mens, die de gevangene is van een collectivistische moraal die de onafhankelijke vrije geest wil vernietigen ( geestelijke bevrijding dus, of verlossing ).
Het is dan ook opmerkelijk dat een aanval op de plutocratie uitgerekend daar wordt gelanceerd waar je ze het minst zou verwachten,. op de website van de Teheran Times, die toch deel uitmaakt van een theocratische denkwereld, die sterke plutocratische trekjes bezit: de wil een religieuze wetgeving te ontwikkelen, die de geestelijke onafhankelijkheid van mensen aan banden probeert te leggen via het goddelijk verklaren van mensen die partijdig zijn.
Theocratie is alleen dan democratie wanneer een geestelijk leider zich boven de partijen zou verheffen, maar in Iran zie je het tegenovergestelde gebeuren. De onpartijdige intellectueel Khatami wordt gemarginaliseerd (mede dank zij het optreden van de Westerse plutocraten), terwijl de positie van de partijdige 'revolutionair' Khamenei, die van zichzelf een geestelijke tweelingbroer van Khomeini maakt (een antilibertaire collectivistendaad), wordt versterkt.
Vreemd is dat alles niet. Khatami is geen vechter, is de man van de dialoog, terwijl Khamenei de leider van de strijdbare revolutionaire garde was, die in een situatie waarin de plutocratie de democratie om zeep wil helpen (eisen dat we marionetten als goden gaan bewonderen is de meest gruwelijke antidemocratische daad die verricht kan worden) automatisch meer gezag krijgt - hetgeen waarschijnlijk ook de bedoeling is van de plutocraten, die niet de dialoog zoeken maar de duivel, die altijd geprojecteerd wordt in de strijdbare ander, omdat plutocraten op een dwangmatige wijze een eigen vorm van 'gelijkheid' zoeken. Ze zijn 'dieren' die het 'dier' (astrologisch: Pluto) zoeken in de ander, in een wereld waarin marionetten een schijnmoraal verdedigen.
Trots hoeven we dus niet te zijn op onszelf nu we het Handvest van de Verenigde Naties met z'n allen vernietigd hebben. We moeten ons schamen. We hebben gekozen voor de plutocratie en we zijn van nu af aan verplicht te kiezen voor geestelijk marionettendom (de rechtse meerderheidsmoraal van extreem rechts Amerika).
De vrijdenker klaagt ons aan. Hij kan niet anders. De vrijdenker is de vijand van de plutocratie (dwang & collectivisme). Hij verdedigt een democratie waarin vrijheid gelijkheid is. Hij is een sociaal-democraat. En zoals hij in de jaren zestig en zeventig alleen stond, toen blinde marxisten de sociaal-democratie vernietigden (dat was de reden waarom Gerard Reve zo fel tegen Nieuw-Links was), zo staat hij nu alleen.
Niks nieuws onder de zon dus. 1969 = 2004. De libertaire mens blijft een gemarginaliseerde eenling en de collectivisten vieren nog altijd hun bizarre slaapwandelaarsfeest...
Iran & Plutocratie
In the early 1980s, the Moral Majority arose. It was a loose coalition of right-wing charismatic fundamentalist so-called Christians with a strong power base in the Bible Belt of the Southern states. Ronald Reagan used the Moral Majority s support to win the U.S. presidential elections of 1980 and 1984, ushering in an era often referred to as the New Dark Age, typified by increased tolerance of racism, the dismantlement of social programs, rising homelessness, tax cuts for the wealthy, and a general return to backwards attitudes and imperialistic policies which many people thought had been relegated to the dustbin of history in the 1970s.
Members of the Moral Majority believed their day had come. They had the ear of the president. Yet their influence was not as great as it seemed and soon waned. They did succeed in getting a few pro-life judges appointed to the U.S. Supreme Court, but that was more of a concession.
The Moral Majority was being used by the plutocrats to promote their agenda. Many members of the loose coalition eventually realized this. Nowadays, the remnants of the Moral Majority are used by the Republicans as a voter bank in the Southern states, but they have no illusions about being the kingmakers they once thought they were.
The neocons are basically being used today in the same way as the Moral Majority was used in the 1980s.
Charley Reese: No Real Choice
Once more, Americans will be forced to vote for a man instead of a policy. It doesn't say much for self-government that the American people are almost never given a chance to vote on major policy issues.
The trouble is that Sen. John Kerry, as his campaign has developed, is saying essentially this: I support the same goals as President Bush, but I can pull them off better than he can.
What about those Americans who don't share President Bush's goals? What about those who don't think we should have a policy of pre-emptive war? What about those who think we should just pull out of Iraq now? What about those who think free trade is a fraud? What about those who think America's borders should be sealed? What about those who believe we should be fair-minded in dealing with the Israeli-Palestinian issue instead of giving Israel a blank check? What about those who believe that outsourcing American jobs should be brought to an abrupt halt?
Well, too bad. You can stay home. Once more, the Democratic Party is proving that it is not really a party of opposition, but rather a tweedledee to the Republican tweedledum. (Reese Website 9-6-2004)
Democratie & Dictatuur blijken elkaar te gaan overlappen wanneer je gaat bekijken in hoeverre personen en instellingen in staat worden gesteld fundamentele veranderingen binnen 'het systeem' aan te brengen. De jaren-zestig-generatie werd bewogen door het idealistische verlangen een als overleefd ervaren calvinistische burgermansmoraal overboord te zetten. Men wilde 'het systeem' open breken. "De tijden gaan veranderen", zong Bob Dylan, "jullie bloederige, oneerlijke burgermansmoraal verveelt ons al jaren en we willen ervan af..."
Toverwoord in de strijd tegen het moralistische kwaad ('de autoritaire regent') was de magische Sesam Open U-formule "Laat ons gaan democratiseren", een formule die nu wordt gebruikt om de inval in Irak te rechtvaardigen.
Dat het democratiseringsideaal helemaal niet zo bijzonder rechtvaardig was, omdat gekozen werd voor het autoritair-moralistische marxisme van Castro & Mao Zedong als onredelijk alternatief, dat zagen de revolutionairen niet in, zoals de democratiebrengers ook nu niet begrijpen dat hun democratiseringswoede gebouwd is op een werkelijkheid die (zoals Charley Reese het hierboven aangeeft) in feite helemaal niet zo bijzonder sociaal en democratisch is.
Democratie staat toe dat het volk fundamentele keuzes kan maken. Democratie die doodrustig stelt dat staatsbeleid 'heilig' is, zodat alleen maar gekozen kan worden voor een ander gezicht, een ander poppetje dat dezelfde dingen anders zegt, is geen democratie. Binnen een dergelijke schijndemocratie zijn de machthebbers ideologen die niet het liberalisme als geestelijke beweging maar een ideologisch machtssysteem verdedigen, precies zoals de communisten het socialisme ondergeschikt maakten aan het instandhouden van een dictatoriaal sovjetsysteem.
De enige manier om de impasse te doorbreken is de keuze voor een rechtvaardig bestaan - en daarmee het breken met het plutocratische machtsdenken, dat moraal gekoppeld heeft aan macht.
Tehran Welcomes UN Iraq Resolution
TEHRAN (MNA) Foreign ministry spokesman
Hamid-Reza Asefi said on Wednesday that Iran "welcomes favorably" the UN Security Council's endorsement of the new Iraqi government's sovereignty.
"The Islamic Republic of Iran welcomes favorably all action that leads to reinforcing the sovereignty of the Iraqi people," a statement released by the press department of foreign ministry quoted Asefi as saying.
"This resolution, which was adopted after many changes and corrections, contain positive elements," he said.
"Resolution 1546 is a step towards the total sovereignty of the Iraqi people over their future and their control over their natural resources, and it recognizes the Iraqi government's authority to end the mission of foreign forces and bring a total end to the occupation of the country," he added as carried by AFP.
Iranwas among the first countries to recognize the U.S.-appointed Iraqi Governing Council, now replaced by an interim government. (Tehran Times 10-6-2004)
Goed & Kwaad: een leuke act
Het blijft een merkwaardige zaak dat een land, Iran, dat door de president van de Verenigde Staten tot 'kwaad' is uitgeroepen blij is dat Amerika het buurland Irak heeft verlost van een man die volgens de vertegenwoordiger van dat kwaad, Ayatollah Khomeini, de kleine duivelse broer is van de Grote Satan Amerika (met name Ronald Reagan, die met pracht & praal wordt begraven, wordt aangewezen als de grote vriend van Satan Saddam). Wanneer je onze volksvertegenwoordigers hoort filosoferen in hun gebouw dat vol staat met grote blauwe reuzenstoelen die moeten bewijzen dat ons parlement niet uit geestelijke lilliputters bestaat, dan vechten onze jongens, samen met de zonen van de Grote Satan Amerika, voor 'het goede'. En dat is natuurlijk raar, omdat Iran het kwaad is en omdat de Ayatollah die in Irak de baas is, Sistani, geen Irakese burger is, maar een Iranese Aytollah. Met andere woorden: onze jongens vechten samen met de zonen van de Grote Satan voor het Iranese rijk van het kwaad. Heel merkwaardig dus, omdat Ronald Reagan zo een supergoede man is, maar omdat ik het gegooi met de termen 'goed' en 'kwaad' met een flinke schep zout neem - sinds ik de nihilistische opportunist Theo van Gogh, leuk uitgedost als 'kwade, maar toch goede ayatollah' aan de zijde van ons grote liberale denkhoofd Gerrit Zalm heb zien staan - daarom aanvaard ik het eenvoudige feit dat goed en kwaad in onze liberale kapitalistenwereld leuke onzindingetjes voor het domgehouden volk zijn, zodat ik maar snel op een volstrekt immorele wijze een lekker kopje koffie ga drinken...
|
Charley Reese: "The world is ruled by idiots"
Wars do not arise spontaneously, nor are they instigated by the soldiers who have to fight them. All wars begin in the minds of political leaders in times of peace. They decide they want something, and eventually they decide that the only way to get it is by the use of force. Their mental process is the same as that of the unruly child who, desiring a playmate's toy, bonks his playmate on the head and takes it. In peacetime, adults who do this are called criminals unless, of course, they are kings or presidents or prime ministers or dictators.
Every political system has the same flaw. The human race consists mostly of idiots, with a scattering of wise people. The problem with political systems is that most make it difficult to put the wise few in the positions of power. Thus, for the most part, in every generation the world is ruled by idiots, some of whom have criminal minds. (Reese Website 11-6-2004)
|
Wijsheid = Persoonlijkheidsontwikkeling
Wat Iran & Irak uit doet groeien tot moreel superieure naties is het simpele feit dat de bevolking er eerbied heeft voor wijze mannen. Dat die 'wijze mannen' niet allemaal even wijs zijn toont niet aan dat de bevolking niet deugt, eerbied voor wijsheid is een groot goed, maar toont aan dat de 'wijze mannen' die de baas zijn niet inzien dat het predikaat 'wijsheid' niet zonder meer toegekend mag worden aan een onwetende blaag (denk aan het wilde heethoofd Al-Sadr) die aan het domme feit dat hij een fanatiek gelovige is het recht meent te mogen ontlenen zichzelf 'wijs' te noemen.
Eerbied voor wijsheid is in het Westen, dankzij de jaren zestig revolutie, vernietigd. De jaren zestig waren de triomf van de infantiliteit. Infantilisering nam bezit van filosofie (de Beatles met hun anti-autoritaire nepgoeroe), politiek (de anti-intellectuelen Castro & Mao Zedong) en kerk (uittocht van mystici en progressieve hervormers) en het resultaat is dat de enige landen waar nog een wijsheidscultuur bestaat de tot 'vertegenwoordigers van het kwaad' uitgeroepen landen Iran & Irak zijn, waar die wijsheid momenteel alleen nog maar wordt vertegenwoordigd door de Ayatollah's (Saddam Hussein hebben we vernietigd), waarvan er helaas maar een paar echt wijs zijn (de links-liberale hervormers), terwijl de rest bestaat uit opportunisten en fanatieke gelovigen.
De mensen die wij tot bevrijder van Irak hebben uitgeroepen zijn het absolute tegendeel van wijze mannen. Ze staan wat geestelijk niveau betreft op de onderste tree van de ladder, waarboven wijze figuren zweven als Khomeini, Khamenei, Khatami - en ook Saddam Hussein, een man die we belasteren en beledigen (omdat hij anti-Israel is) maar die zeer zeker 'wijs' genoemd moet worden.
We hebben ze gedemoniseerd (gelijkgeschakeld), de wijze mannen van Iran en Irak, zoals we alles wat boven ons staat belachelijk maken en vernederen, maar dat verdienen ze niet. Wij maken deel uit van een ontvrouwelijkte anticultuur die juist vanwege het feit dat ze gebouwd is op de vernietiging van persoonlijkheidsdenken - volmaakt maling heeft aan wijsheid. Wij maken van vrouwelijke mannen 'slaven' die niet in staat worden gesteld hun sociale gezicht te tonen (vrouwelijkheid = zorg, empathie, compassie) en we geven al het geld dat we bezitten aan het onbenul en het opportunisme. Ikzelf ben daar de dupe van geworden in het jaar 1980 toen de uitgever die aanvankelijk positief tegenover me stond al zijn geld en tijd in de Amsterdamse disco MAZZO stopte en mij de vraag stelde of IK nog wel achter mijn werk stond , een tragisch gebeuren dat ertoe heeft geleid dat ik - hoe ongelooflijk het ook mag klinken - de uitgever van mijn boek nooit heb ontmoet ; een wapenfeit waar weinig schrijvers zich op zullen kunnen beroemen).
Wij noemen onszelf democratisch, maar we zouden de democratie als heilig principe onmiddellijk overboord zetten wanneer een wijze man ons zou vertellen dat democratie alleen daar kan bestaan waar de overheid waarde hecht aan het steunen en stimuleren van een persoonlijkheidscultuur.
Zo'n persoonlijkheidscultuur bestaat niet meer, omdat we met de religie (het badwater) ook de wijsheid (het kind) hebben weggesmeten. We hebben de persoonlijkheid weg gedemocratiseerd en dat is de reden waarom we nooit van Irak een democratische natie zullen kunnen maken, omdat Irak en Iran landen zijn waar van oudsher de persoonlijkheid, (met de komst van de Islam getransponeerd in de persoon van de rechtvaardige Mahdi), tot het allerhoogste principe is verheven.
Dat is de reden waarom Saddam Hussein op een enigszins kunstmatige wijze van zichzelf een 'wijze man' probeerde te maken. De persoonlijkheidscultus die hij rondom zichzelf organiseerde was een reactie op de persoonlijkheidscultus die Iran cre erde rondom Khomeini, en hoewel een persoonlijkheidscultus altijd een negatieve zaak is en volstrekt in strijd met het gebod van de profeet Mohammed alleen een niet aan personen en staten gebonden universele God te aanbidden, het feit blijft bestaan dat zowel Iran als Irak via het scheppen van autoritair leiderschap het persoonlijkheidsideaal boven het onbenullige collectivisme van onze Westerse, zogenaamde democratische massacultuur hebben geplaatst.
Het Zionisme heeft die massacultuur aangemoedigd en is daarom binnen de Arabische wijsheidscultuur weinig meer geweest dan een gigantische gifbom. Alleen het feit dat de Zionisten zichzelf op een valse wijze 'joden' noemen heeft verhinderd dat intelligente mensen het Zionistische gif 'gif'; noemen (ze durven niet intelligent te zijn!), en daar is dan ook alles mee gezegd. Zionisme heeft nooit de waarde van de persoonlijkheid duidelijk belicht, hoewel het werk van Jabotinski sterke anarchistische trekjes bevat die er op wijzen dat het vrije individu boven het belang van de sterke staat moet worden gesteld. De absurditeit van het rechtse Zionisme ligt daarin dat het vrije individu weliswaar belangrijk wordt gevonden maar dat de sterke militaristische staat, die de ontkenning is van het anarchistische ideaal, boven dat vrijheidsverlangen wordt geplaatst omdat het de opdracht van de joden zou zijn via versterking van de totalitaire staat de Arabieren te onderwerpen. Dat het onvermijdelijke gevolg van die fascistische verheerlijking van de sterke staat de demonisering van de Arabische wijsheidscultuur is weigeren we nog altijd in te zien. We willen de rechtvaardige mens (de persoonlijkheid) vernietigen en we proberen via het heilig verklaren van het onrechtvaardige onbenul de Arabieren (de Sjiieten in het bijzonder) een geestloze anticultuur op te dringen waarin het individu de slaaf is van een geestloze religie (idolatrie), een geestloze vorm van liberalisme (kapitalisme) en een geestloze vorm van democratie (massacultuur), die de gelijkgeschakelde bevolking wil dwingen de terreur van de rijk geworden afwentelaars te accepteren.
Wat wij democratie noemen is afwentelcultuur. Waar Jezus in het evangelie zegt dat we ons kruis op onze schouder moeten nemen wanneer we hem willen volgen, daar stelt religieus Amerika (Mel Gibson die Jezus misbruikt om zelf multimiljonair te kunnen worden) dat we het kruis op de schouder van de uitgestoten enkeling moeten leggen. Met andere woorden: waar de persoonlijkheid in Iran & Irak bewonderd wordt en verdedigd door de bevolking ( blijf van onze wijze mannen af ), daar scheppen wij een cultuur waarin het de taak van de persoonlijkheid is al het lijden en alle ellende van de opportunisten op zijn schouders te nemen. En dat is nu precies de reden waarom intelligente mensen altijd de collectivistische massacultuur hebben afgewezen. Omdat zij weten dat de massa van alles weet te scheppen, behalve die relativerende, afstandelijke wijsheid en rechtvaardigheid die kan voorkomen dat de massa zichzelf - gedreven door dierlijke massainstincten - te pletter loopt op de eigen onwetendheid.
Saddam Hussein & Khatami waren twee leiders die Iran en Irak bij elkaar hadden kunnen brengen. Saddam was de principi le, soms domme maar altijd eerlijke vechter die de theocraat Khomeini heeft verslagen en Khatami is de aarzelende, bij tijden opportunistische intellectueel die Khomeini niet durft aan te vallen. Samen vertegenwoordigden zij een Iraans-Irakese wijsheids- en persoonlijkheidscultuur, die wij met onze infantiele, door en door oneerlijke kapitalistisch-Zionistische ('heilige') nepdemocratie nu aan het vernietigen zijn.
Zie ook: De Wijzen uit het Oosten
en: Guru's, Good, Bad and Bogus
One of the hotbeds of personalism was the University of Lublin in Poland, in the very department where Karol Wojtyla, the future Pope John Paul II, taught in the 1950s. At the heart of personalism is a deep concern for the value of the human person, especially as it is threatened by the large structures (such as government and powerful corporations) though which modern life is organized. To be a personalist is to measure all things including changes in culture, technology and systems of production--by their contribution to the well-being of persons.
|
Ex-C.I.A. Aides Say Iraq Leader
Helped Agency in 90's Attacks
By JOEL BRINKLEY
WASHINGTON, June 8 Iyad Allawi, now the designated prime minister of Iraq, ran an exile organization intent on deposing Saddam Hussein that sent agents into Baghdad in the early 1990's to plant bombs and sabotage government facilities under the direction of the C.I.A., several former intelligence officials say.
Dr. Allawi's group, the Iraqi National Accord, used car bombs and other explosive devices smuggled into Baghdad from northern Iraq, the officials said. Evaluations of the effectiveness of the bombing campaign varied, although the former officials interviewed agreed that it never threatened Saddam Hussein's rule.
The Iraqi government at the time claimed that the bombs, including one it said exploded in a movie theater, resulted in many civilian casualties. But whether the bombings actually killed any civilians could not be confirmed because, as a former C.I.A. official said, the United States had no significant intelligence sources in Iraq then.
One former Central Intelligence Agency officer who was based in the region, Robert Baer, recalled that a bombing during that period "blew up a school bus; schoolchildren were killed." Mr. Baer, a critic of the Iraq war, said he did not recall which resistance group might have set off that bomb.
An American intelligence officer who worked with Dr. Allawi in the early 1990's noted that "no one had any problem with sabotage in Baghdad back then," adding, "I don't think anyone could have known how things would turn out today." (The New York Times 9-6-2004)
Hoewel de ideologische propagandamachine van Iran en Amerika zijn uiterste best doet ons duidelijk te maken dat de goeden de kwaden verdreven hebben toont het bovenstaande bericht aan dat de goeden net zo kwaad zijn als de kwaden. Bommen gooien en terreur bedrijven mag, mits de terreur in dienst staat van het goede. Zodra de goede mens (en Saddam was door de CIA voorzien van een goed Amerikaans 'he is our best man'-zegel) weigert het goede te dienen wordt hij tot monster en psychopaat uitgeroepen en wordt hem verweten dat hij een gewelddadige gek zou zijn. Daar kun je in geloven, en men gelooft er ook in, maar wie verstand in zijn hoofd heeft dient zich te realiseren dat de hele goed-slecht-machine die wij in het leven hebben geroepen niets anders is dan fictie, een ideologie die niet berust op feiten maar op het geloof van ideologen, die in staat zijn hun geloof aan de meerderheid op te dringen.
Saddam Hussein stond alleen in een wereld waarin hij geen mens kon vertrouwen en het is daarom logisch dat hij als zodanig handelde. Dat wantrouwende gedrag 'gek' noemen is weinig meer dan kinderachtig gestamel. De nieuwe leiding in Irak (die het gebruik maken van terreur en andere vormen van illegaal geweld om de eigen doeleinden te verwezenlijken doodgewoon vond en vindt) bevindt zich in dezelfde positie, wordt bedreigd door gekken, bommengooiers en leugenaars en loopt daarom het gevaar gedrag ten toon te gaan spreiden dat we nu op een schijnheilige manier 'psychopathisch' noemen: paranoia, angst om aangevallen en doodgeschoten te worden, extreem benadrukken als gevolg daarvan van het belang van veiligheid (denk aan Ariel Sharon: 'veiligheid maakt elk verdedigingsmiddel geoorloofd'), ontwikkeling van een geheime dienst die getraind wordt door Amerikaanse en Isra lische martelexperts, precies zoals dat gebeurde in het door de CIA gecontroleerde Iran van de Shah en het door de CIA gecontroleerde Irak van de pro-Amerikaanse 'psychopaat' Saddam, en het tot terrorist uitroepen van al diegenen die in strijd handelen met de belangen van een overheid die vanwege de voortdurende bedreigingen in een zodanig isolement terecht komt dat er geen werkelijke band meer bestaat met de bevolking. Dat gevaar is re el en het is daarom gewoonweg een beetje onnozel om te ontkennen dat dit re el bestaande gevaar niet bestond in het Irak van Saddam Hussein , een man die - zoals dat altijd het geval is in een kleinburgerlijk-dualistische wereld zowel dader als slachtoffer was. (12-6-2004)
Kiezers straffen Irak-beleid van Labour af
Tony Blair krijgt flink pak slaag
 Britse kiezers hebben de locale verkiezingen aangegrepen om de regerende Labourpartij van premier Blair af te straffen. Labour verloor de meerderheid in zeven gemeenteraden, waaronder die van Newcastle, Leeds en Oxford.
Vice-premier John Prescott gaf gistermiddag toe dat de Britten Labour 'een flinke trap' hebben gegeven voor het Irak-beleid van de partij. In de gemeenteraden zijn de sociaal-democraten nu de derde partij.
Voorlopige uitslagen laten zien dat 38 procent van de kiezers op de Conservatieven (Tories) stemden, 30 procent op de Liberaal Democraten en slecht 26 procent op Labour. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat een regeringspartij op de derde plaats eindigt in de gemeenteraadsverkiezingen. (Algemeen Dagblad 11-6-2004)
|
Prinses Amalia & Het Zwarte Water
DEN HAAG - Prinses Catherina-Amelia is zaterdag in de Grote of Sint Jacobskerk in Den Haag gedoopt. Dominee Carel ter Linden leidde de dienst. Het prinsesje hield zich stil toen het speciaal overgebrachte water uit de Jordaan over haar hoofd werd gesprenkeld. Zij droeg een 1.80 meter lange doopjurk die haar vader in 1967 ook bij zijn doop droeg.
Het Jordaan-water is recentelijk overgevlogen door een Israeli r, een Jordani r en een Palestijn, alledrie vrienden van prins Willem-Alexander, die hij kent uit zijn watermanagement-activiteiten. Het doopwater uit de Jordaan heeft een grote symbolische betekenis in de geheel protestantse kerkdienst. Volgens de bijbel werd Jezus Christus gedoopt in de Jordaan en predikte Johannes de Doper er langs de oever van de Jordaan. (De Volkskrant 12-6-2004)
Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem gedoopt te worden. Maar Johannes weigerde het Hem, zeggende: ik heb (veeleer) nodig van U gedoopt te worden, en komt Gij tot mij? Doch Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Laat het nu toe, want aldus betaamt ons al wat recht is te volbrengen. Toen liet hij Hem toe." (Bron)
Ik ben een christen die zichzelf 'Christus' noemt. En hoewel het kille calvinistische chagrijn dat in Holland de dienst uitmaakt zo'n mededeling niet serieus wenst te nemen intelligente, rebelse vrijdenkerij is hier uit den boze (letterlijk!) - heeft het toeval bepaalt dat ik als echte, vrije Hollandse Christusfiguur in een flat woon die niet uitkijkt over een rivier in het Midden-Oosten, want daar woon ik nu eenmaal niet, maar over een kanaal dat de waarlijk christelijke naam het Zwarte Water draagt.
Waar calvinisten zo graag schermen met het begrip symbool, daar zullen ze - wanneer ze werkelijk zo serieus zijn als ze beweren te zijn - inzien dat de naam Jordaan in geen enkel opzicht symbolisch te duiden valt, dit in tegenstelling tot de naam 'Zwart Water', die zowel de doopceremonie kan omvatten als de ernstige werkelijkheid waar die doopplechtigheid naar verwijst: zwart, de kleur van de vaderplaneet Saturnus, die volgens het evangelie alleen maar via Jezus benaderd kan worden.
Wat we goed moeten begrijpen is dat Jezus zelf niet doopte. Hij liet zich dopen om daarmee zijn wat verwilderde, anti-intellectuele tweelingbroer Johannes de Doper een plezier te doen. Johannes de Doper was een sober levende kluizenaar die afstand had gedaan van alle geneugten des levens, een man die je volgens moderne hedonistische maatstaven een saaie zuurpruim zou kunnen noemen, een soort Dominee van der Linden, maar dan ontdaan van alle symbolen van de schijnheiligheid waarmee deze door en door aangepaste anti-Jezus-figuur zichzelf omhangen heeft: de lange statige oordelaarsjas, de witte puriteinse bef (een woord dat in het bargoens zo n vieze, welhaast gore betekenis bezit dat ik de omschrijving ervan hier niet eens durf neer te schrijven ) en de grote zwarte herenschoenen die duidelijk moeten maken dat Gods woord niet uit de hemel komt, maar uit de stevige kleibodem van ons mooie Hollandse koopmansland.
Zwart is de kleur van de afstandelijke nuchterheid, van het Hollandse spreekwoord 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg', en dat is dus de reden waarom ik hier stilletjes, op mijn eigen Christussite, wijs op de symboliek van het Zwarte Water, waar ik als blijmoedige christusfiguur mijn vrome aardse leven slijt...
Ja, op mijn eigen eigenzinnige wijze ben ik een zeer vrome man, dat kan ik in alle eerlijkheid zeggen. Ik kijk (je zou het beter staren kunnen noemen) naar de witte bef van meneer de dominee en onderdruk alle slechte bijgedachten die mijn zondige geest mij probeert in te fluisteren...
Beffen , zuigt het treiterstemmetje in mijn hoofd, kijk wat dat betekent: 'beffen ..., maar ik ben vroom, in de goede zin van het woord: dapper, sterk en vastberaden, en ik duw derhalve manhaftig het zuigende treitergeluid weg.
'Beffen en water', klinkt het in mijn hoofd. 'Lekker veel beffen en veel wit water...' Maar ik ben sterk en vroom en daarom zeer goed in staat mijn eigen verhaal te vertellen, het verhaal van het Zwarte Water, waar ik vanuit mijn flatje (8 hoog) elke dag op neerblik.
Water is gevoel en Zwart is ernst. Erg simpel allemaal. Zwart water is dus weinig meer dan een symbolische verwijzing naar de gevoelige ernstige mens, en dat is precies wat ik ben en wat ik niet mag zijn in dit schijnheilige land, waarin mensen elkaar niet dopen met Zwart Water, maar met water uit een vreemd, ver land, dat geen enkele symbolische betekenis bezit, omdat het domweg geen evangelische (op bevrijding en verlossing gerichte) betekenis bezit en weinig meer is dan een daad die duidelijk moet maken dat Jezus een profeet was die met iedereen, ook met zonderlinge kluizenaars, om wilde gaan.
Zelfingenomen heiligen weigeren om te gaan met zonderlinge kluizenaars. Als een heilige opschepper iets eng vindt, dan is het wel een zonderling die zijn eigen weg gaat Hij doopt een mens niet om hem ernstig en gevoelig te maken, maar om hem 'fatsoenlijk' te maken. Wie gedoopt is wordt dan ook gedwongen de slechte mens te mijden en te veroordelen, een opdracht die volstrekt in strijd is met het evangelie dat de lezer voortdurend oproept niet te oordelen en te veroordelen, om te voorkomen dat men zelf weg geoordeeld wordt .
Onderweg zag Jezus Levi, een tolontvanger, voor zijn tolhuis zitten. Jezus zei tegen hem: "Kom, ga met Mij mee." Levi stond op, liet alles achter en ging met Hem mee. Enige tijd later organiseerde Levi een grote feestmaaltijd ter ere van Jezus. Onder de genodigden waren ook veel tolontvangers. De Farizee rs en godsdienstleraars zeiden tegen Jezus' discipelen: Onbegrijpelijk dat u met zulk soort mensen aan tafel gaat."
Zij hadden ook kritiek dat Jezus' discipelen gewoon aten en dronken in plaats van te vasten en te bidden. "Wat een verschil met de discipelen van Johannes de Doper en die van ons!" zeiden zij.
Saddam's Daughter: I Want to Go to Iraq
CAIRO, Egypt (AP) -- Saddam Hussein's eldest daughter (Raghad) told a weekly women's magazine (Sayidaty) that her life has been full of emotional suffering and that she would go back to Iraq if she had the chance.
It was Raghad's first print interview since she and her sister, Rana, and their children sought asylum in Jordan last July. The two daughters had lived private lives in Iraq and were seen by some as victims of Saddam, who ordered their husbands killed in 1996. They were estranged from their father for a time but were believed to have reconciled with Saddam in recent years.
Raghad told Sayidaty that the International Red Cross Committee had delivered a letter from her father, who has been held by U.S. forces since his December 13 capture. She said three lines of the six-line letter were erased. Letters from Saddam go through a U.S. censor. "In the name of the almighty and merciful God ... greetings to my small family, to my big family," she quoted the letter as saying, referring to his immediate family and the larger Iraqi population. "As for my spirit, it is glittering always with the support of creator."
She did not say when she received the letter. Raghad said she would like to send a message to her father: "I love you." Asked if she misses Iraq, Raghad answered, "Yes, if I have a chance I'll go back faster than you would imagine."
The Saudi-owned, London-based glossy magazine spread the interview over 14 pages, mostly filled with family photographs, old and new. Raghad, who covered her head with a white veil in last year's television interviews, showed off a new look in jeans and a black sweater, her head bare.
As in the previous interviews, she avoided talking about political issues. (Tehran Times 13-6-2004)
Ala Bashir over Saddam Hussein
Saddam considered the British superior to Americans - because of their history - but rated the "honest and humanistic" French higher still. He regarded France's Charles de Gaulle as the world's greatest statesman.
"I disagreed with him on many occasions. Often he had the right point of views but failed to act properly," Dr Bashir said.
"I always sensed that the end of such a stubborn leader would not be pleasant, even if he was clean on the inside."
He said Saddam regarded any contact with Israel or involvement in the peace process as a red line not to be crossed by Iraqis. Dr Bashir said he believed Saddam remained committed to the cause of liberating Palestine until the end, and because of that he was regarded as an obstacle that needed to be cleared away. (Al-Jazeera 13-6-2004) (Ala Bashir is a prominent Iraqi surgeon, painter and sculptor.)
Ala Bashir is jarenlang de lijfarts en (bewonderde) vertrouweling geweest van Saddam Hussein. Wanneer hij stelt dat Saddam Hussein de Engelse liberale democratie en de eerlijkheid en het humanisme van de Franse cultuur ver boven het in zijn ogen oppervlakkige en moraalloze Amerika plaatst, dan zegt dat iets over de mens Saddam Hussein, een man die stelselmatig wordt afgeschilderd als een 'monster', omdat hij als reactie op de terreur van Amerikaans-Engelse imperialisten, zionisten, conservatieve theocraten en rechtse nationalisten (het Koerdische 'Vlaamse Blok') een politiestaat zou hebben opgericht - een werkelijkheid waarvan nu door de nieuwe pro-Amerikaanse regering wordt gezegd dat ze broodnodig moet worden hersteld, omdat het verdwijnen van Saddams politiestaat een immense chaos in het leven heeft geroepen in een land waarin de bewoners uiterst fel en emotioneel blijken te reageren op daden van mensen die in hun ogen foutief bezig zijn.
In de Volkskrant werden de uitspraken van Ali Bashir op een zodanige wijze uitgelegd dat het leek alsof Bashir Saddam Hussein een grote waanzinnige gek en psychopaat vond die niks meer was dan de misdadige exponent van een gewelddadige cultuur.
De werkelijkheid blijkt, zoals de informatie die Al-Jazeera ons geeft aantoont, genuanceerder te zijn. Wanneer je de informatie van Al-Jazeera leest dan kun je alleen maar concluderen dat Saddam een positieve werkelijkheid bewonderde ('clean on the inside') die hij domweg niet kon en mocht verwezenlijken. Niet zijn veronderstelde 'gekheid' leidde tot zijn ondergang, maar eigenzinnigheid, trots en principieel anti-Zionistisch gedrag.
Aardig bericht voor ballingen
In zijn Volkskrantcolumn van 13 juni vertelt Kader Abdollah de lezers hoe hij als 'heldhaftige, opstandige balling' een bezoekje mocht brengen aan 'Het Paleis'.
Kader Abdollah is een ex-marxist die als anti-Amerikaanse rebel de Ayatollah Khomeini in Iran aan de macht heeft gebracht, en die vervolgens Iran verliet toen bleek dat Khoneini de vijand was van elke vorm van anti-spiritueel materialistisch en collectivistisch communisme. Communisme was voor Khomeini - samen met het Amerikaanse onrechtvaardige en pro-Israelische roofkapitalisme - het grote kwaad waar geen enkele moslim zijn steun aan mocht verlenen.
Wanneer marxisten het werk van Khomeini zouden hebben gelezen dan hadden ze kunnen weten dat de man de val van de Sjah niet zou gebruiken om er een marxistische, primitief-materialistische heilstaat van te maken. Marxisme staat trouwens ook haaks op de sterk persoonsgerichte spirituele cultuur van Iran en dat is de reden waarom ik het leuk zou vinden wanneer het personalisme, dat een onlosmakelijk deel vormt van de Perzische cultuur, wat sterker zou worden belicht in de Volskrantstukjes van deze 'heldhaftige, opstandige balling'. Vooral nu hij van 'de Grootmeester van de Koningin' een briefje heeft ontvangen waarin hem wordt medegedeeld dat 'Hare Majesteit de eer heeft u uit te nodigen voor het Koninginedagconcert op Paleis Noordeinde te 's Gravenhage'..., een oord dat ik als anarcholiberale anticalvinist hoogstwaarschijnlijk nimmer in mijn leven zal mogen betreden. Ik ben daarvoor als onbeduidende viezeverhaaltjesschrijver, die weinig opheeft met 's Gravenhaagse kak, waarschijnlijk niet rebels en opstandig genoeg!
|
