Hans Feddeman (Groen Links) &
De chaos van nationalistisch extremisme
"Er is zelfs anno 2001 moed voor nodig om je af te vragen of het zionisme, dat in Europa eind negentiende eeuw opkwam tegelijk met het nationalisme ( elk volk een eigen staat ), achteraf wel zo n goede gedachte was. Te meer omdat we weten tot welke onheil nationalisme al spoedig zou leiden."
"Theodor Herzl, geestelijke vader van het zionisme, doorzag niet dat het jodendom twee kanten heeft, niet slechts die van te willen dienen, in de woorden van Lerner als een licht voor de naties, die zich bekommert om het lot van de wereld en niet slechts om dat van de eigen stam, maar ook een van eng-nationalisme. Een kant die in de harde realiteit van het terugdraaien van 2000 jaar geschiedenis al gauw de boventoon zou gaan voeren."
Jaap Kruithof: Wat is het onderscheid
tussen links en rechts nationalisme?
Het verschil tussen beide typologieën van nationalisme is dat een rechts nationalisme vertrekt van de idee dat een volk een superioriteitsrelatie t.o.v. de andere volkeren heeft.
Dat is duidelijk rechts want het schept een ongelijkheid tussen de naties. Als voorbeeld moet u er maar eens de literatuur van het Vlaams Blok op naslaan.
Een links nationalisme vertrekt van de idee dat alle volkeren en naties gelijk zijn. Er is geen enkele vorm van superioriteitsgevoel aanwezig.
Persoonlijk kies ik voor het linkse nationalisme. Ieder volk dat naar een eigen natie streeft en geen enkele vorm van superioriteitsgevoel koestert, eist terecht een onafhankelijke staat. (Uit een interview met Professor Emeritus Jaap Kruithof)
Antisemitisme is gebaseerd op een mythe.
Er zou een joods ras bestaan en dat ras zou alle kwalen van de wereld in zich dragen.
Dit antisemitisme ging een rol spelen in Centraal- en Oost-Europa op het einde van de negentiende eeuw.
Volgens de aanhangers van deze theorie dragen de joden het kwaad in zich en zijn ze verantwoordelijk voor alle onheil dat over Europa komt.
Alleen deze beweging, ontstaan in Oost-Europa op het einde van de negentiende eeuw en gebaseerd op de notie van ras , kan als antisemitisme in de echte zin van het woord worden bestempeld.
We moeten het op racisme gebaseerde antisemitisme zien als een sociaal fenomeen dat bestreden moet worden. Maar we moeten dit wel los zien van het zionisme, dat een vals antwoord is op het antisemitisme. We moeten het zionisme durven zien voor wat het is: een vorm van kolonialisme, gebaseerd op apartheid en op de gewelddadige verdrijving van de Palestijnen.
De strijd tegen het antisemitisme moeten we voeren binnen het kader van de strijd tegen het zionisme, en in de algemene context van strijd tegen alle vormen van racisme, xenofobie (vreemdelingenhaat) en discriminatie.
Nationalisme als conservatieve tegenbeweging
Rabbijn David Lilienthal
Het nationalisme ontstond in een periode waarin binnen de wereld van kunst en literatuur zich een anarchistische, op individuele vrijheid gerichte beweging manifesteerde (Fin de Si cle).
Conservatieven, die in individualistische bewegingen altijd een manifestatie van het kwaad zien, zagen in het cultiveren van degelijke, op fatsoen en orde gerichte nationalistische gevoelens een medicijn tegen wat zij noemden 'de decadentie van de intellectuelen'.
Vandaar dan ook dat het nationalisme in belangrijke mate gekenmerkt wordt door uiterst sterke haatgevoelens jegens alles wat anders is.
Dat anders zijn is niet gebonden aan een enkele bevolkingsgroep. Het is niet zo dat het nationalisme in de eerste plaats een anti-joodse beweging was. Joden werden gezien als een bedreiging omdat zij op duidelijke wijze de gevaren van het anders zijn manifesteerden...
Centraal in de haatcampagne van extreme nationalisten staat dus niet de jood of het jodendom als objectief waarneembare realiteit, maar de jood als symbool van alles wat in de ogen van fatsoenlijke mensen 'slecht' is: de perverse, duivelse wereld van het anders zijn...
Nederlandse liberale joden en het zionisme
Rabbijn David Lilienthal
Het liberale Jodendom in Nederland is vanaf zijn begin zionistisch ingesteld. Sinds de stichting van de staat Israel in 1948 staan praktisch alle liberale Joden pal achter de Joodse staat.
Er is betrokkenheid bij algemene Joodse organisaties die de staat politiek en financieel ondersteunen. De beweging is sterk betrokken bij de geestelijke en culturele ontwikkelingen binnen het land. Het tweede zionistische doel: om in Israel een geestelijk centrum te cre ren voor het wereldjodendom, is immers nog niet bereikt.
In vele landen stond het liberale Jodendom tot in de jaren dertig van de twintigste eeuw in beginsel afwijzend of neutraal tegenover het zionisme, omdat men bang was de net verworven burgerrechten in gevaar te brengen.
Dit was een geheel andere overweging dan die van het orthodoxe Jodendom. Dit verwierp het zionisme omdat alleen de Masjiach de verlossing zou mogen brengen en het volk zou mogen terugvoeren naar het land. In Nederland was het liberale Jodendom al vanaf zijn begin zionistisch ingesteld.
De opdracht van het Joodse volk
Wim Duzijn - Anarcho-Liberaal Commentaar
"Het Joodse volk, als erfgenaam van de Tora, heeft een speciale verantwoordelijkheid: het vervullen van een leidende rol in de voltooiing van Gods bedoeling met de schepping en de mensheid. Het moet een koninkrijk van priesters en een heilig volk (Sjemot [Exodus] 19:6) zijn. (Rabbijn David Lilienthal)
Wat is de betekenis van de stelling dat het Joodse volk een koninkrijk van priesters en een heilig volk moet zijn?
Wie anarchistisch geori nteerd is is zal weinig moeite hebben met het beantwoorden van die vraag. Anarchisme is ontheiliging, met andere woorden: de doelstelling van het anarchisme, mensen losweken uit de benauwende denkkaders van fatsoensgeesten, staat lijnrecht tegenover de doelstelling van het jodendom, dat eist dat joden 'heilig' en 'priester' zijn.
Dat het Liberale Jodendom in Nederland een dergelijke absurde opdracht meegeeft aan religieuze joden is een betreurenswaardige zaak. Hoe kun je als doodgewoon gebrekkig mens in de praktijk die absurde opdracht waar maken?
Sharon een heilige priester? Shimon Peres een heilige priester? Frans Weisglas van de VVD een heilige priester? Is er echt iemand die werkelijk gelooft dat die mensen 'heilig' zijn?
En als dat zo is, wanneer gewone ordinaire zondige en gebrekkige mensen als 'heilig' worden afgebeeld, wat stelt dat begrip 'heilig' dan nog voor?
De katholieke kerk bezit honderden heiligen, maar binnen die religieuze geloofsgemeenschap wordt in ieder geval nog een intelligente, bewuste keuze gemaakt. Niet iedereen kan zo maar heilig worden, daar moet je wel iets voor gedaan hebben.
Liberale joden daarentegen verklaren een mens echter zomaar heilig, alleen maar omdat hij/zij toevallig lid is van de joodse gemeenschap. Dat is een streven dat niemand iets zou hoeven te interesseren, ware het niet, dat de hele westerse gemeenschap verplicht wordt die absurde droom te ondersteunen.
Als anarchistisch schrijver, die resoluut ontkent dat een mens - welk mens dan ook - heilig is, weiger ik aan die onzin mee te werken. De staat Isra l is geen koninkrijk van priesters en de joden (een begrip dat het 'anders zijn' van de enkeling geen recht aandoet) zijn geen heilig volk.
Wie het tegendeel beweert is in mijn ogen rijp voor opname in een tehuis voor geestelijk gestoorden. (Zwolle, 14-1-2002)
"Naar haar aard en doel is ideologie een surrogaat voor het denken.
Denken is, helaas, datgene wat is vereist als we ons willen aanpassen aan een veranderende werkelijkheid"
John Galbraith
Salomon Bouman - Oproep in Isra l:
geen oorlogsmisdaden meer
"Oorlogsmisdaden worden uit onze naam [Isra lische burgers] begaan. De verantwoordelijken zullen niet vrijuit gaan".
Deze tekst van Gush-Shalom, het kleine doch actieve linkse Isra lische vredesblok, staat vandaag in een grote advertentie in de krant Ha'aretz.
Nooit eerder werd een dergelijke tekst als advertentie in een Isra lische krant geplaatst. Dat dit vandaag wel gebeurt, bewijst dat voor Gush-Shalom de regering van Ariel Sharon de grenzen van redelijkheid en menselijkheid overschrijdt.
De ook in Isra l zeer omstreden vernietiging van tientallen Palestijnse huizen in de nacht van donderdag op vrijdag door het Isra lische leger in het vluchtelingenkamp in Rafah in de Gazastrook is de directe aanleiding voor de protestadvertentie. De regering besloot vanochtend wegens de slechte publiciteit geen Palestijnse woningen meer te verwoesten.
Woensdagavond, een dag voor dat de Isra lische bulldozers, begeleid door tanks, het vluchtelingenkamp binnendrongen, belegde Gush-Shalom een bijeenkomst in Tel Aviv met als thema 'oorlogsmisdaden en de veiligheid van Isra l'. Sprekers waren onder anderen de militante ex-minister van Onderwijs Shulamit Aloni, een jurist van de universiteit van Tel Aviv en een ex-gevechtspiloot van de Isra lische luchtmacht. Zij kwamen eensgezind tot de conclusie dat het zaak is om ter bescherming van de waarden van de belaagde Isra lische democratie dossiers op te stellen van politici en militairen die naar hun oordeel oorlogsmisdaden begaan.
"We moeten zeggen dat onze regering oorlogsmisdaden bedrijft", zei Aloni op de bijeenkomst en gisteren nogmaals in het journaal van radio Isra l. Zover gaat de pers niet. De kritiek op de regering-Sharon is echter wel scherp.
TIM PALMER: What do you see as the consequence of Sharon as prime minister?
SHLUAMIT ALONI: I must admit that I am afraid to utter it because there are so many fascist elements in their whole attitude and so many racist elements in this attitude.
And again I am not speaking of Sharon. But Sharon is not by himself. I am speaking about Sharon and all his supporters. So you will have right-wing fundamentalism zealots and racism.
TIM PALMER: Further to the right of the Netanyahu government was, do you think?
SHULAMIT ALONI: Oh yes, far further to the right.
Vraaggesprek met Shulamit Aloni, 3 februari 2001
Hanan Ashrawi: The Real Israeli Heroes
The real heroes are those who rarely get mentioned in the Israeli, let alone international media. They are individuals of conscience who dare defy the overwhelming discourse of hate, racism, and violence that seems to have taken hold within and beyond the Israeli public.
Rather than succumb to the ultra-nationalist, xenophobic version of popular politics that attempts to rationalize the worst of Israeli measures against the Palestinians while blaming the victims for the horrors being inflicted upon them, this distinctive minority has dared to challenge the lies and distortions and to take a stand despite the high price to be paid.
Among the journalists, Amira Haas and Gideon Levy stand out as examples of courage and honesty.
Among the activists, the Women s Peace Coalition (including many organizations) has taken the forefront in defying the dangerous politics of Sharon and his gang, taking to the streets in growing numbers.
Women like Neta Golan and Dafna Golan have maintained a steady commitment to those principles of justice, peace, and human rights that seem to have been swept away by the rising tide of hatred and destruction.
Among the most persevering are long-time activists Leah Tsemel, Judy Blanc, and Shulamit Aloni who have not wavered in their commitments and courageous struggle not just for Palestinian rights but also for the soul of Israel.
Organizations like Rabbis for Human Rights, the Israeli Committee Against House Demolitions, Gush Shalom, and many others have also steered a steady course despite the turbulent waves.
Een van de meest moeilijke kwesties die Isra l en Palestina in de toekomst moeten regelen is het vluchtelingenprobleem.
De wereldgemeenschap heeft bepaald dat Palestijnen die door Isra l tijdens een periode van bloedige extreem-rechtse terreuractiviteiten het land uit werden gedreven het recht hebben terug te keren.
Gezien vanuit een principieel, democratisch standpunt is dat een normale zaak. Lastig, maar niet lastiger dan de opname van buitenlandse joden in Isra l, hoewel het natuurlijk wel zo is dat joden financieel gesteund worden door joodse (zionistische) organisaties, terwijl terugkerende Palestijnen maar af moeten wachten in hoeverre Israelische en Arabische organisaties bereid zijn financi le steun te bieden. Israel eist 'Wiedergutmachung', maar maakt zelf niks goed. En ondanks alle schreeuwende betogen van Arabische landen dat Isra l een kwade, 'zionistische entiteit' is, verdommen rijke Arabische landen het om de Palestijnen financieel te steunen. Alleen de politieke leiding van Irak - door het niet bijzonder Palestijnen-vriendelijke Westen een 'schurkenstaat' genoemd ' - steunt Palestina, niet via het stimuleren van economische activiteiten, maar via het steunen van verzetsbewegingen en de families van verzetsstrijders die hun leven voor Palestina hebben gegeven.
Waarom Irak met alle geweld een schurkenstaat genoemd moet worden is mij een raadsel. Zelfs Volkskrantmedewerker Maarten van Rossem, die soms erg kritisch kan zijn, gebruikt die zionistische terminologie, hoewel hij als wetenschapper zou moeten weten dat zionistische propaganda (die alleen maar kan gedijen in een oneerlijke wereld, waarin het uitspreken van op weten gerichte morele oordelen zinloos is) het tegendeel is van wetenschappelijke waarheid. Irak is binnen het wereldbeeld van het zionisme een schurkenstaat, omdat de politieke leiding op een felle, principi le wijze het zionisme veroordeelt.
Daarom moeten we voorzichtig zijn met het uitspreken van beschuldigingen in een wereld waarin ideologen alles op alles zetten een objectieve kijk op de wereld onmogelijk te maken.
Ik heb als objectieve, onafhankelijke student de linkse jaren zestig en zeventig meegemaakt, en ik heb ontdekt dat je in dit land zonder meer aan de kant wordt gezet wanneer je op een principi le wijze de vrijheid en de democratie verdedigt. Men haat hier principes. Je bent in dit opportunistenland alleen maar een verdediger van de vrijheid en de democratie wanneer je een principeloze meeloper bent.
De marxisten noemden zichzelf in de jaren zeventig 'grote vrijheidsstrijders'. Nu noemen we ze onderdrukkers, gekken die de communistische heilstaat propageerden, maar toen ze de macht in handen hadden deden we de mond niet open. We lieten ze rustig hun op indoctrinatie gerichte gang gaan (een krankzinnige gang van zaken, die in de geschiedenis van de Nederlandse universiteiten nooit eerder is voorgekomen!). We aten er geen boterham minder om, we dronken en we vierden feest, en we vonden het doodgewoon dat principi le eenlingen aan de kant werden gezet.
Die mentaliteit hebben we natuurlijk niet veranderd. Nog altijd haten we principi le enkelingen en zetten we de principeloze meelopers, die op een volstrekt principeloze wijze kakelen over vrijheid en democratie op de troon.
Als morgen Adolf Hitler hier op demopcratische wijze aan de macht komt, kijken we schouderophalend toe. Alles wat we van Adolf Hitler eisen is dat hij ons in staat stelt onze mooie woorden te blijven gebruiken. In dat geval kakelen we in ons nieuwe democratische fascistenrijk rustig verder over vrijheid en democratie en laten we de principi le enkelingen die vinden dat het een schande is dat we op een blind-collectieve wijze het fascisme steunen op een lafhartige wijze in de steek.
Bij het beoordelen van de meningen die mensen uitspreken moeten we ons van die laffe passieve mentaliteit bewust zijn. We moeten niet zomaar wat zeggen, we moeten eerst leren onszelf principes eigen te maken. Alleen dan heeft het zin een discussie aan te gaan met anderen. Principes hebben is een vorm van fundamentalisme die soms hard nodig is. Fundamentalisme is alleen dan gevaarlijk, wanneer mensen op een halsstarrige wijze zinloze gebruiken in stand willen houden. Fundamentalisme dat verwijst naar de wil op een moedige wijze principes te verdedigen is natuurlijk nooit fout.
Zo een belangrijk principe dat wij dienen te verdedigen is het principe van de sociaal-democratie.
Een democratie is alleen maar democratie wanneer we bereid zijn sociaal te zijn. Dat is een vanzelfsprekendheid die in rechtse kringen nog altijd niet wordt geaccepteerd. We willen wel democratie, maar alleen wanneer asocialen er ten koste van sociaal ingestelde anderen van mogen profiteren. Asociaal is iedereen die de rechten van andere mensen ontkent, mensen die zeggen: "Ik ben vrij, en daarom mag jij niet vrij zijn".
Anarchisme is kiezen voor sociaal zijn. De anarchist eist voor iedereen vrijheid en juist omdat hij voor iedereen kiest weet hij dat hij niet een maximale vrijheid voor zichzelf kan opeisen.
Daarom zijn anti-anarchisten (socialisten noemen ze kapitalisten) per definitie asociaal. Zij eisen altijd een maximale vrijheid voor zichzelf, zodat andere mensen worden buitengesloten.
Dat is een houding die voortvloeit uit de in de menselijke ziel ingebakken houding van dualisme - een filosofische opvatting die in alle religieuze systemen terug te vinden is en die volgens sommige, mystiek gerichte, bewegingen overwonnen dient te worden. Asocialen willen nooit het dualisme overwinnen. Ze eisen het recht op anderen buiten te sluiten en ze weigeren na te denken over de onrechtvaardigheid van hun botte uitsluitingspolitiek.
Wanneer we het Palestijnse vluchtelingenprobleem bekijken moeten we ons van dat eigenaardige dualisme bewust zijn.
Zoals gezegd, in principe is de terugkeer van Palestijnen heel goed mogelijk, vooral wanneer Arabische landen zich wat ruimhartiger en guller tegenover de Palestijnen zouden opstellen. Het grote probleem is echter dat Isra l die terugkeer afwijst vanuit onzuivere motieven, die daarom onzuiver zijn, omdat ze voortvloeien uit een ideologie die eist dat de joden als superieure bevolkingsgroep zich richt op de goddelijke, Messiaanse of zionistische taak die men te vervullen heeft: de leidende natie van de wereld te zijn, ook in geestelijk opzicht - een opvatting die levensgevaarlijk is, omdat het logische gevolg daarvan is dat al die intellectuelen die tegen het zionisme zijn dienen te worden uitgeschakeld.
Het zionisme (dat binnen een normale seculiere wereld gewoon een politieke ideilogie is) eist dat de staat Isra l een exclusief joodse staat is en moet blijven, omdat Isra l een geestelijk centrum moet zijn dat niet stimuleert en ontwikkelt, maar 'leidt'. In simpele woorden uitgedrukt: Zionisten zijn de baas! Onafhankelijke denkers die het zionisme fascisme noemen worden genegeerd....
Wanneer niet-joodse mensen (Arabieren, Palestijen) de macht in handen krijgen dan zijn niet de joden verdwenen of de joodse rabbijnen en synagogen en andere joodse organisaties. Welnee, die blijven rustig bestaan. Alles wat dan verdwijnt is de zionistische machtsdroom, die er vanuit gaat dat Isra l de geestelijke leider van de mensheid dient te zijn.
Het zionisme ontkent het bestaan van de Messias als persoon, als onafhankelijk individu. Het zionisme legt als politieke massabeweging het Messiasschap neer bij het collectief, het joodse, zionistische collectief.
Daarom weigert men op zo'n hardnekkige wijze Palestijnen toe te laten in het land.
In een democratie maakt het niet uit welke bevolkingsgroep de meerderheid heeft. Niet het ras is bepalend in een democratie, maar de politieke overtuiging. Palestijnen zijn alleen dan gevaarlijk wanneer ze antidemocratisch zijn.
In dat opzicht is de steun die Saddam Hoessein geeft niet bemoedigend. Hij geeft de Palestijnse verzetstrijders weliswaar geld, maar een cursus democratisch denken kan er niet vanaf. Bijzonder hypocriet natuurlijk - zoals het merendeel van de Arabische reacties gruwelijk schijnheilig is. Zelfs Egypte kan nauwelijks serieus genomen worden, omdat het zich zichzelf in financieel opzicht afhankelijk heeft gemaakt van Amerikaanse geldschieters (Mohammed Atta, aanvoerder van de vliegtuigkapers die op 11 september 2001 New York hebben aangevallen, noemde die Amerikaanse kapitalistische overheersing - volgens hem 'Coca-Cola-terreur' - als een van de belangrijkste redenen voor zijn tegen Amerika gerichte agressie).
Als anarcho-liberale democraat en onafhankelijke denker heb ik geen zionistische geestelijke leider nodig. Daarom is in mijn wereldbeeld het ontstaan van een Arabische meerderheid in Isra l geen enkel probleem, tenzij die Arabische meerderheid tegenover een theocratische joodse staat een theocratische moslimstaat wil plaatsen, want in dat geval zijn Arabieren tweelingbroertjes van het Zionisme, die de ene vorm van geestelijke terreur vervangen door een andere vorm van geestelijke terreur.
Het ontstaan van een Arabische meerderheid wordt door zionisten 'de vernietiging van de staat Isra l genoemd'.
Onzin natuurlijk. Alleen de aan 'de joodse staat' gekoppelde zionistische machtsdroom wordt vernietigd en vervangen door een doodgewone democratische droom, een droom die wij - schijnheilige principeloze meelopers die we zijn - met alle middelen die we bezitten zeggen te verdedigen.
Wim Duzijn, 15-1-2002
Palestijnse vluchtelingen
In 1948 en 1967 vluchtten veel Palestijnen naar Jordani , Syri en Libanon. Met name het lot van de Palestijnse vluchtelingen in Libanon, die in dat land als ongewenste vreemdelingen worden behandeld, is onderwerp van de vredesonderhandelingen. De Palestijnen wonen daar onder vaak erbarmelijke omstandigheden in vluchtelingenkampen.
De Isra lische invasie in 1982 van Libanon zorgde met veel bloedvergieten voor een einde aan de PLO-aanwezigheid in het land. De 'kampoorlogen' veroorzaakten ook voor angst: De Libanees-sji'itische militie Amal belegerde maandenlang de kampen om delen ervan te veroveren voor eigen vluchtelingen uit Zuid-Libanon. De aanwezige vluchtelingen werden weggejaagd of gedood. Ook vond er in 1982 het bloedbad plaats in de vluchtelingenkampen Sabra en Shatila. De Libanees-christelijke falangistenmilitie slachtte toen met assistentie van het Isra lische leger tweeduizend Palestijnse mannen, vrouwen en kinderen af.
Met de terugtrekking van Isra l uit de 'veiligheidszone' in Zuid-Libanon van afgelopen zomer is de ellende nog niet voorbij. De Palestijnse jongeren uit het kamp zijn werkloos omdat ze slecht zijn opgeleid, de Libanese economie in het slop zit en omdat ze ernstig worden gediscrimineerd op de arbeidsmarkt. Isra l weigert echter iedere terugkeer, terwijl in Gaza en de Westelijke Jordaanoever plaats noch water voor de vluchtelingen is. Ook is Isra l tegen vestiging van de vluchtelingen in die gebieden.
Volkskrant - Midden-Oosten-dossier
Inalienable Rights
There has never been more universal and sustained consensus of the international community than that accorded to the rights of the Palestinian Refugees. These rights are enshrined in the fundamental UN Resolutions 194 of 1948 and 3236 of 1974 confirming the Inalienable Rights of the Palestinian people to return home.
Recently in April 1999, this principle has been reaffirmed once more by the UN Human Rights Commission. The lonely exception to this universal agreement is Israel.
"Tegenover een harde, steeds minder democratische en steeds meer a-sociale samenleving zetten socialisten het perspectief van een samenleving die de menselijke waardigheid van lk individu respecteert, de gelijkwaardigheid van alle mensen garandeert en de solidariteit organiseert (omdat we nu eenmaal niet allemaal gelijk zijn).
Dat perspectief was en blijft de moeite waard. De mens, en niet de economie, behoort zowel uitgangspunt als doel te zijn voor het politieke handelen.
Die opvatting verdraagt zich niet met de neo-liberale wens de wolven de totale vrijheid te geven, want dat kan alleen maar leiden tot de dood voor de lammeren."
Ontwaakt, verworpenen der aarde
Ontwaakt, verdoemd' in hongersfeer
Reedlijk willen stroomt nu over d'aarde
En die stroom rijst al meer en meer.
Sterft gij oude vormen en gedachten
Slaaf-geborenen ontwaakt, ontwaakt!
De wereld steunt op nieuwe krachten;
Begeerte heeft ons aangeraakt.
Makkers, ten laatsten male
Tot den strijd ons geschaard
En de internationale
Zal morgen heerschen op aard'!
The red and black flag is the symbol of the Anarcho-Syndicalist and revolutionary union movement.
Like any other symbol it holds certain meanings which represent the purposes and goals of the Anarcho-Syndicalist and revolutionary union movement. The red and black colours symbolise equality and freedom - the red symbolises material equality and the abolition of private property, while the black represents the triumph of individual freedom. (People's Libertarian Index)
Wie naar bovenstaande vlag kijkt ziet dat de socialistenkleur 'rood' hier samengaat met de anarchistenkleur 'zwart'.
Het socialisme, dat zich vertaald heeft in de zogenaamde sociaal-democratie (zogenaamd omdat alles wat ontstaan is uit het socialisme in geestelijk opzicht vervormd en geperverteerd is), heeft onder invloed van collectivisten alles gedaan om anarchistische invloeden te weren.
In de begintijd van het Nederlandse socialisme werd na een kortstondige richtingenstrijd de anarchist Domela Nieuwenhuis als oud vuil uit de partij gezet en wie de ontwikkelingsgang van het Nederlandse socialisme bekijkt zal ontdekken dat die verbanning in feite een zich continuerend proces is geweest, omdat alle jaren door anarchisten (en anarcho-liberalen) werden geweerd of onschadelijk gemaakt.
Het meest tragische voorbeeld van het onschadelijk maken van een beweging die een vonkje anarchisme in zich droeg is de ondergang geweest van de liberale partij D'66, die is uitgegroeid tot een burgermanspartij, die tot weinig meer in staat is dan het dragen van de slippen van haar grote broers: de liberale VVD en de socialistische PvdA.
Als anarcho-liberaal schrijver, die het als zijn taak beschouwt het vuur van de geestelijke vrijheid uit te dragen, distantieer ik me van alle politieke partijen die de anarchistische enkeling in de marge van de samenleving willen plaatsen. Daar hoort hij niet thuis. Daar heeft hij ook nooit thuisgehoord.
Anarchisme is liberalisme in de ware zin van het woord en als zodanig de geestelijke tweelingbroer van het socialisme.
De burgerlijk-politieke beweging die zich momenteel 'liberaal' noemt (in Nederland aangeduid met de letters VVD) is niet liberaal, maar kapitalistisch. Dat is niet hetzelfde. Liberalisme hoort primair een geestelijke bevrijdingsbeweging te zijn. Kapitalisme daarentegen is een materialistisch-economische bevrijdingsbeweging, die thuishoort bij het platvloerse socialisme, een beweging die vanaf het begin de mens heeft gezien als een economisch object dat maakbaar is.
Liberalisme - als intellectuele, ordenende beweging - plaatst nooit het geld boven de mens. Burgerlijk liberalisme echter maakt de mens ondergeschikt aan het kapitaal. Daarom kan er beter niet voor kapitalistische vormen van liberalisme gekozen worden. Tenzij dat liberalisme bereid is de bevrijdingsfilosofie van het liberalisme, het anarchisme, serieus te nemen.
In onze westerse wereld is het anarchisme, de filosofische tweelingbroer van het op actie en materiele bevrijding gerichte socialisme, dood verklaard.
Nieuwe Symbolen
Bij anarchisme hoort de kleur 'zwart'. Zwart is de kleur van de ernst, het pragmatisme, de redelijkheid. Wanneer socialisten zingen dat er 'redelijk willen' over de aarde uitstroomt, dan bedoelen zij daarmee dat er een anarchistische (geestelijke) bevrijdingsbeweging is ontstaan, die tesamen met socialistische (primair op materiele bevrijding gerichte) bewegingen de strijd wil aanbinden met de leugen en het bedrog van een wereld die de vrijheid alleen maar met de mond aanbidt.
Astrologen verbinden de kleur zwart met het teken Steenbok en de daaraan gekoppelde planeet Saturnus.
Astrologen vertellen je ook dat de kleur 'rood' hoort bij de tekens Ram en Schorpioen, tekens die chaotisch uitwerken, tenzij ze ingedamd worden door de remmende, begrenzende planeet Saturnus.
Anarchistisch liberalisme en socialistisch materialisme hebben elkaar dus nodig. Liberalisme moet zich kunnen verwezenlijken, materialiseren, terwijl socialistisch materialisme een geestelijke basis nodig heeft, die duidelijke grenzen stelt en voorkomt dat actie uitgroeit tot een blind, onbeheersbaar proces van acties en reacties, een wilde, kolkende stroom waarin alles wat intelligent en onafhankelijk is (of wil zijn) tenonder gaat.
is ontstaan uit onvrede over de wijze waarop debat en meningsvorming over Isra l in joodse kring plaatsvinden. Kritiek op Isra l wordt vertaald als: tegen Isra l. Elke vorm van begrip voor de Palestijnen betekent per definitie: tegen Isra l. Velen binnen de joodse gemeenschap houden hun mond of staan onvoorwaardelijk en ongenuanceerd achter nagenoeg alle offici le Isra lische (regerings-)standpunten. Een Ander Joods Geluid is een actiegroep, die zich het publieke debat en de kritische meningsvorming over Isra l en de bezette gebieden ten doel stelt. Dit zonder dat er wordt getornd aan het bestaansrecht van de staat Israel. Een Ander Joods Geluid wil het taboe doorbreken dat joden vinden dat zij geen kritiek op Isra l mogen uiten en dat ook van anderen niet accepteren. Het wil bereiken dat zowel binnen joodse kring als naar buiten toe kritische geluiden over Isra l mogelijk zijn zonder het etiket tegen Isra l opgeplakt te krijgen.. Een Ander Joods Geluid is bezorgd over het uitblijven van vrede in het Midden-Oosten, over onderdrukking en discriminatie van Palestijnen en over de gevolgen daarvan ook voor de Isra lische samenleving. Juist uit verbondenheid met het lot en het voortbestaan van Isra l wil Een Ander Joods Geluid het debat aanzwengelen en vredesinitiatieven steunen met als uitgangspunt de algemeen aanvaarde beginselen van gelijkheid, verdraagzaamheid en menselijkheid, zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
Een Ander Joods Geluid staat voor:
dialoog en wederzijds respect in plaats van geweld en machtsmisbruik;
gelijke kansen en rechten voor alle bevolkingsgroepen;
volledige terugtrekking van kolonisten en militairen uit de bezette gebieden in ruil voor vrede en veiligheid;
het realiseren van een Palestijnse staat naast Isra l;
Jeruzalem als hoofdstad van twee staten;
een evenwichtige oplossing van het probleem van de Palestijnse vluchtelingen. Een voorwaarde is dat Isra l zijn medeverantwoordelijkheid voor het ontstaan van dit probleem erkent.
COMIT VAN AANBEVELING:
Hedy d' Ancona; publiciste, voormalig minister WVC - Max Arian; journalist - Mevr. H.J. Bakker; alg. secr. Raad van Kerken - Lily van den Bergh; cineaste - Henk Biersteker; journalist - Benny Brunner; cineast - prof. Mr. L. Flinterman; hoogleraar staats- en internationaal recht - Hannah Friedman; directeur "Public Committee Against Torture in Israel" - Evelien Gans; historica - ds. B. Grandia; IKON-pastor - Anja Meulenbelt; schrijfster - Chaja Polak; schrijfster - Marianne Sax; oprichtster "Mama Cash" - Rob Simons; journalist - Johan Snoek; emeritus-predikant te Rotterdam -
Ed van Thijn; ex-burgemeester Amsterdam - Philip Veerman; directeur "Defence for Children International", afd. Israel - Harry de Winter; IDTV International
Het andere joodse geluid is te vinden op internet, adres: www.eajg.nl
Peace is the Basic Spirit in Islam
by Giasuddin Ahmed
Purpose of Islam
The purpose of Islam is to save humankind from the anguish of this world and the world to come. Therefore the Prophet's mission was to establish justice and peace on earth and to offer guidance for salvation in the Hereafter. For all of this his method was nonviolence, because he was created rahmatan lil-`alamin as a Mercy to the Worlds.
Mankind is one single nation
The Prophet taught the people to love Allah and to love human beings. According to Islam all human beings from his time to the last day of the world are the Ummah of Hadrat Muhammad.salli Allahu `alayhi wa sallam.
The Qur'an declares (2:213): "Mankind is one single nation."
Zoals binnen het jodendom interpretaties van rabbijnen (de Talmoed) het Oude Testament volledig in de schaduw plaatsen, om aan te geven dat de Rabbijn groter en belangrijker is dan God, zo worden binnen traditionele moslimgroeperingen de tekstverklaringen die tezamen de Hadith vormen als belangrijker beschouwd dan de Koran - het boek van de profeet - zelf. De hoofdfiguur van het Nieuwe Testament - Jezus van Nazareth - keerde zich tweeduizend jaar geleden fel tegen de pogingen van autoritaire priesters zichzelf belangrijker te verklaren dan God.
Autoritaire rabbijnen en imams gaan er van uit dat de gelovige niet in staat is zelfstandig te denken. Het bestuderen van de Koran wordt dan ook afgeraden, want het gaat er om dat de gelovigen zich onderwerpen aan de regels en voorschriften die door autoritaire priesters zijn opgesteld. Daarom zie je het vreemde verschijnsel optreden dat allerlei volstrekt onbelangrijke gedragsregels, die in geen enkel opzicht de spirituele kern van het geloof uitdrukken, belangrijker worden verklaard dan de spirituele boodschap.
Zoals uit het bovenstaande citaat blijkt plaatst de profeet Mohammed de Moeder - als mens, maar natuurlijk ook als spiritueel symbool op de eerste plaats. De Moeder is belangrijker dan de Vader (de god die in protestants Nederland nog altijd 'de Here' wordt genoemd - nooit 'de dame' of 'the lady')
Wat dat betreft is de Islam met zijn moedergod die genade en compassie als hoogste waarden beschouwt (vanuit theoretisch standpunt bezien) het tegendeel van het Jodendom en het rechtse (door George Bush beleden) christendom, waarin de wrede, straffende Vadergod op de eerste plaats wordt gezet.
Veel conservatieve moslims denken dat ze vrome mensen zijn wanneer ze vrouwen op een vernederende wijze behandelen. Dat is onjuist: het vernederen van vrouwen hoort thuis in die religies, waar God niet vrouwelijk mag zijn. Binnen de Islam echter staat volgens de profeet Mohammed de Moeder centraal, en dat klopt ook met het beeld van compassie en barmhartigheid dat in de Koran wordt toegekend aan Allah.
Een moeder verzorgt, een Moeder toont medelijden en begrip, een Moeder laat genade boven recht gelden, een Moeder vergeeft, omdat een Moeder een hart bezit.
Wim Duzijn 2002
Isra li's verwoesten Palestijnse omroep
Isra lische militairen hebben met explosieven het kantoor van de Palestijnse zender De Stem van Palestina in brand gestoken. Het gebouw van zeven verdiepingen stond ten zuidwesten van Ramallah op de bezette Westelijke Jordaanoever.
De Isra li's bliezen eind vorig jaar al de zendmast op van de Stem van Palestina. Desondanks wist het station nog af en toe lokale uitzendingen te verzorgen via alternatieve zendinstallaties.
In Ramallah wordt sinds 3 december de Palestijnse leider Yasser Arafat door Isra lische troepen ge soleerd in een plaatselijk kantoor. De bezettingsmacht versterkte zaterdag opnieuw de omsingeling van dat pand. (METRO, 19-1-2002)
Een Ander Joods Geluid is bezorgd over het uitblijven van vrede in het Midden-Oosten, over onderdrukking en discriminatie van Palestijnen en over de gevolgen daarvan ook voor de Isra lische samenleving. Juist uit verbondenheid met het lot en het voortbestaan van Isra l wil Een Ander Joods Geluid het debat aanzwengelen en vredesinitiatieven steunen met als uitgangspunt de algemeen aanvaarde beginselen van gelijkheid, verdraagzaamheid en menselijkheid, zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. 
"From the strategic point of view, I think that it's possible that in another 10 or 15 years the Arab world will have less ability to strike at Israel than it has today. That is because Israel will be a country with a flourishing economy, whereas the Arab world may be on the decline. True, there is no guarantee of this, but it is definitely possible that because of technological and environmental developments, the price of oil will fall and the Arab states will find themselves in a crisis situation, while Israel will be strengthened.
Nationaal socialisme: een door Adolf Hitler opgestelde politieke ideologie, die gebaseerd was op de superioriteit van het Germaanse ras, het leidersprincipe en een fel nationalisme. 
Woensdagavond, een dag voor dat de Isra lische bulldozers, begeleid door tanks, het vluchtelingenkamp binnendrongen, belegde Gush-Shalom een bijeenkomst in Tel Aviv met als thema 'oorlogsmisdaden en de veiligheid van Isra l'. Sprekers waren onder anderen de militante ex-minister van Onderwijs Shulamit Aloni, een jurist van de universiteit van Tel Aviv en een ex-gevechtspiloot van de Isra lische luchtmacht. Zij kwamen eensgezind tot de conclusie dat het zaak is om ter bescherming van de waarden van de belaagde Isra lische democratie dossiers op te stellen van politici en militairen die naar hun oordeel oorlogsmisdaden begaan.
TIM PALMER: What do you see as the consequence of Sharon as prime minister?
There has never been more universal and sustained consensus of the international community than that accorded to the rights of the Palestinian Refugees. 
The red and black flag is the symbol of the Anarcho-Syndicalist and revolutionary union movement. 
Zoals uit het bovenstaande citaat blijkt plaatst de profeet Mohammed de Moeder - als mens, maar natuurlijk ook als spiritueel symbool op de eerste plaats. De Moeder is belangrijker dan de Vader (de god die in protestants Nederland nog altijd 'de Here' wordt genoemd - nooit 'de dame' of 'the lady')
De Isra li's bliezen eind vorig jaar al de zendmast op van de Stem van Palestina. Desondanks wist het station nog af en toe lokale uitzendingen te verzorgen via alternatieve zendinstallaties. 
Een van de hoofddoelsttellingen van het zionisme is van Israel een 'Geestelijk Centrum' te maken, dat een lichtend baken kan zijn voor alle joden in de hele wereld.