2 + 2 = 5
"Freedom is the freedom to say that two plus two make four. If that is granted, all else follows." (Orwell 1984, Winston Smith writing in his diary)
|
Deze 'christenheid' is een samenzwering tegen het Nieuwe Testament. Ja, ik weet het wel: zij beelden zich in dat zij aardige christenen zijn en dat vrijdenkers daarentegen en sektari rs etc. het christendom ondermijnen. Maar dat is de oude truc van de dief die bij vervolging wegrent en dan zelf schreeuwt 'Houd de dief!', om de aandacht van zichzelf af te leiden. Wat is er nu te doen tegen deze massale samenzwering? Ja, het pubhek zal kwaad worden als het het antwoord hoort: 'de enkeling' is nodig, Een enkeling maar. Want de samenzwering schuilt wezenlijk in het numerieke. Onder de schijn van ijver voor het christendom drukt het numerieke het christendom plat, net als een slapende moeder met schijnbare zorg voor het kind het met heel haar gewicht verstikt. (S ren Kierkegaard, in: Denken en Zijn)
Orwell's 1984
The most dreadful aspect of oceania was not scores of rocket bomb falling or the continuous war or the poverty or the mutability of past, What scared me most was impossibility of calling, what Orwell called, 2 + 2 = 4.
The final surrender of Winston in believing 2 + 2 = 5 is what made me dread the Oceania & then dawned upon me the realization that in various walks of life almost all of us chose to believe in 2 + 2 = 5 rather than confronting our private "Room 101".
So for me 1984 represents the inner fears & private guilt of betraying our beloveds, our ideals , our principles & our beliefs in the face of adversity. (www.online-literature)
|
alledaagse spiritualiteit in zwolle
het christelijke recht uniek te mogen zijn
|
  
mijn geboortehuis - midden: OLV-kerk - gebouw 'de Atlas'
|
UIt: Ik en Zwolle:
Op de foto linksboven zie je het huis waarin ik geboren ben op Eerste Kerstdag van het jaar 1945. De straat waarin ik heb gewoond heet 'Ossenmarkt'. Ik ben niet geboren in een groot paleis, maar in een klein, bescheiden huisje, op nummer 11.
In een van de grote huizen op de rechtse foto, ook op de Ossenmarkt, nummer 9, in een gebouw dat 'De Atlas' werd genoemd, werd in het jaar 1894 de Sociaal Democratische Arbeiders Partij opgericht, door een aantal mensen die zich de 'Twaalf Apostelen' noemden. Deze apostelen zetten zich af tegen het anarchisme van hun grote leermeester, Domela Nieuwenhuis, en ze werden daarom dan ook beschuldigd van verraad. Anarchisten hechten grote waarde aan individuele vrijheid. De twaalf apostelen vonden kliekvorming belangrijker!
|
US 'will back Sharon plan to annex land'
By Toby Harnden in Jerusalem
The United States is to back Israeli demands for parts of the occupied West Bank to be annexed by the Jewish state in any final peace settlement with the Palestinians, according to diplomatic sources in Israel.
A leaked draft of a letter from President George W Bush says the White House will state that a final status deal will recognise "demographic realities" on the ground - code for allowing Israel to keep some Palestinian land settled by Jews in the occupied territories.
Mr Bush's letter will also recognise Israel's "right to self-defence" and endorse anti-terrorist operations in parts of the territories from which Israel has withdrawn.
It will also declare that Palestinian refugees from the 1948 war at the founding of Israel, and their descendants, should be absorbed into a new Palestinian state.
Israeli officials are delighted with the results of the delicate diplomatic dance between Mr Bush and Mr Sharon. (www.telegraph.co 12-4-2004)
Vrij denken in een geestloze maatschappij
What is to become of the Palestinians? Oh, Sharon said, we ll make a pastrami sandwich of
them. I said, What? He said, Yes, we ll insert a strip of Jewish settlement, in between the Palestinians, and then another strip of Jewish settlement, right across the West Bank, so that in twenty-five years time, neither the United Nations, nor the United States, nobody, will be able to tear it apart . (Winston S. Churchill III)
Dat je maar beter niet intelligent kunt zijn in deze wereld bewijst het voornemen van de regering Bush de staatsterreur van de staat Isra l te belonen. Tegen de dommen en de onnozelen zeggen we dat we nooit mogen buigen voor terreur, maar de gehaaiden en de uitgekookten krijgen doodleuk hun zin. Zij zijn de uitverkorenen die boven de wet mogen gaan staan.
Hoe er binnen zo'n waanzinnig, rechteloos denksysteem ooit een normale relatie met de slachtoffers van de terreur kan worden opgebouwd is voor een intelligent mens een raadsel, maar voor een gehaaide uitgekookte ideoloog natuurlijk een uiterst simpel gegeven, namelijk: keiharde, domme en botte machtspolitiek. Zo hard op mensen gaan inslaan dat ze gaan geloven dat 2 + 2 gelijk is aan 5.
Intelligentie wordt altijd bestraft in een naar geestelijke verdomming strevende collectivistische wereld. En daarom kan ik alleen maar een beetje medelijdend glimlachen wanneer ik in de Volkskrant een groot vraaggesprek afgedrukt zie staan waarin Volkskrantmedewerker Martin Sommer 'intelligente antwoorden' probeert te ontlokken aan een in Isra l geboren filosoof, Avishai Margalit, die - zo wordt in een bijgevoegd CV-tabelletje vermeld - 'summa cum laude' is afgestudeerd...
Summa cum laude afstuderen in een geesteswetenschap. Wat betekent dat in een wereld waarin de oneerlijke, geestloze strijder tot God verheven is?
In Isra l stellen filosofen zulke vragen niet, omdat Isra l geen individualistische filosofen kent, maar alleen collectivistische filosofen ( joden ).
Filosofie is van oorsprong een anti-academische bezigheid. Zodra een filosoof een academicus wordt is hij geestelijk dood. Hij filosofeert niet meer vanuit het verlangen de waarheid te ontdekken, maar hij filosofeert met de bedoeling zijn aangepaste academische status te rechtvaardigen.
Wie als academicus met handen en voeten gebonden is aan het establishment dat hem voorziet van bijzondere voorrechten, die zal niet snel een filosofie ontwikkelen die hem al die mooie voordeeltjes afneemt. Dat is een simpele psychologische wet waarvan de waarde door iedereen kan worden ingezien. Summa cum laude afstuderen in de filosofie is echt niet noodzakelijk om wijs en verstandig te kunnen zijn...
Als anarchistisch buitenbeentje, dat elke vorm van collectivisering afwijst (dus ook het joodse collectivisme), vind ik het een bedroevende zaak dat Isra l zo weinig anti-joodse intellectuelen kent.
Want in een land waarin de staat het begrip jood gecollectiviseerd heeft, ontdaan van de mogelijkheid je er als zelfstandig denkende enkeling mee te vereenzelvigen (zoals dat wel mogelijk is met abstracte begrippen als 'Palestijn' of 'Isra li r'), is er maar een echt antwoord mogelijk op de geestelijke terreur die er noodzakelijkerwijze het gevolg van is: geestelijke rebellie, weigeren jezelf 'jood' te noemen, breken met een krankzinnig verleden dat altijd heeft ge ist dat jij, als denkende en voelende enkeling, deel moet zijn van een heilig collectief.
Dat Isra lische denkers de noodzaak van ontcollectivisering niet inzien blijft een vreemd gegeven, vooral ook omdat het collectivisme binnen de Islamwereld (Islamisme = dolgedraaid collectivisme) fel wordt afgewezen, ook door Avishai Margalit, die in het vraaggesprek met Martin Sommer ons het advies geeft de riskante Islam te bestrijden met de goede Islam.
Wie consequent is (wie filosoof wil zijn dus - want echt filosoferen is doordenken tot aan de wortels van een probleem) zal onmiddellijk stellen dat het onverdraagzame joodse collectivisme, dat de spil vormt van het neozionisme van Ariel Sharon, vanuit een vorm van analogisch logisch denken dus ook bestreden zal moeten worden met die denkwijzen binnen het juda sme, die het onafhankelijke individu tot hoogste waarde uitroepen (denkwijzen dus die zichzelf baseren op het vrijheidsdenken van Jezus van Nazareth, de jood die het geestelijke koninkrijk boven het aardse koninkrijk plaatste).
Wie een persoonlijkheid wil zijn of wil worden zal zichzelf nooit onderwerpen aan welke vorm van staatsterreur dan ook.
Wie enkeling is zal van de staat eisen dat zijn geestelijke vrijheid en/of integriteit wordt gewaarborgd, hetgeen dus heel wat anders is dan het waarborgen van de 'joodse vrijheid' en de 'kapitalistische vrijheid', twee collectivistisch gegevenheden die momenteel worden samengesmeed door neocalvinisten, neozionisten en neoliberalen, ook in het land waarin Avsihai Margalit summa cum laude is afgestudeerd in de filosofie (welke filosofie???).
Ik vind het als anarchist schandalig dat een filosoof weigert het collectivisme te veroordelen en dat hij niet fel protesteert tegen de pogingen van antifilosofen de bevolking in een toestand van geestelijke slavernij te manoeuvreren: de collectivistische staat, waarin je geen vrij mens bent, maar een vrije collectivist, een positie die natuurlijk heel goed is voor jou als 'aangepaste burger' (deel van het heilige collectief), maar die heel slecht is voor iemand die toevallig geen deel uitmaakt van dat heilige collectief - dat in Isra l zichzelf joods noemt.
De onafhankelijke denker die een anticollectivist is zal nooit een fatsoenlijk bestaan kunnen opbouwen in een staat die zichzelf 'joods' noemt. Elke poging het jodendom te veroordelen zal worden gezien als een staatsgevaarlijke daad (omdat de staat jodendom geworden is) en hoogstwaarschijnlijk ook een antisemitische daad , omdat een collectivistische staat altijd de naar vrijheid verlangende enkeling tot zondebok uitroept.
Toch heeft Avishai Margalit een boek geschreven dat de titel 'Fatsoenlijke samenleving' draagt. Een vreemde zaak natuurlijk en een reden voor mij dat boek nooit en te nimmer in handen te nemen, domweg vanwege het feit dat Isra l in zijn hoedanigheid van 'joodse staat' een onfatsoenlijke staat is en alleen maar fatsoenlijk kan worden wanneer de denkers in die staat voor het fatsoenlijke denken durven te kiezen.
En wat fatsoenlijk is in de filosofie bepaalt niet de keiharde collectivistische machtsdenker (de strijder die zich beroept op God), maar wordt bepaald door onafhankelijke, anticollectivistische vrijdenkers, die de pijlers zijn waarop een fatsoenlijke staat - een staat die er is voor al zijn als gelijkwaardig beschouwde burgers - kan worden gebouwd. (12-4-2004)
US tactics condemned by British officers
By Sean Rayment, Defence Correspondent
Senior British commanders have condemned American military tactics in Iraq as heavy-handed and disproportionate.
One senior Army officer told The Telegraph that America's aggressive methods were causing friction among allied commanders and that there was a growing sense of "unease and frustration" among the British high command. The officer, who agreed to the interview on the condition of anonymity, said that part of the problem was that American troops viewed Iraqis as Untermenschen - the Nazi expression for "sub-humans".
Speaking from his base in southern Iraq, the officer said: "My view and the view of the British chain of command is that the Americans' use of violence is not proportionate and is over-responsive to the threat they are facing. They don't see the Iraqi people the way we see them. They view them as Untermenschen. They are not concerned about the Iraqi loss of life in the way the British are. Their attitude towards the Iraqis is tragic, it's awful.
"The US troops view things in very simplistic terms. It seems hard for them to reconcile subtleties between who supports what and who doesn't in Iraq. It's easier for their soldiers to group all Iraqis as the bad guys. As far as they are concerned Iraq is bandit country and everybody is out to kill them."
The phrase Untermenschen - literally "under-people" - was brought to prominence by Adolf Hitler in his book Mein Kampf, published in 1925. He used the term to describe those he regarded as racially inferior: Jews, Slaves and gipsies. (www.telegraph.co 11-4-2004)
Wanneer je merkt dat binnen een probleemsituatie jijzelf het grootste probleem vormt, dan is het logisch een oplossing te zoeken die het probleem dat jijzelf bent elimineert. De hardnekkige weigering Irak te verlaten en over te dragen aan een vredesmacht toont alleen maar aan dat alle zogenaamd eerlijke motieven Irak binnen te vallen 'oneerlijk' waren - en nog steeds zijn...
Charley Reese: Learning-Disabled
The Bush administration, I fear, is severely learning-disabled.
Normally, when an individual disregards feedback from reality and keeps repeating the same actions that produce bad outcomes, he's pronounced insane. In the case of the Bush administration, its behavior just tells us that it is driven by ideology rather than by reality.
An ideologue shares a lot of traits with the insane. His ideology provides him with all the answers to all the questions. When reality throws up facts that don't jibe with the ideology, he ignores reality and sticks with his ideology.
That's the basic problem with the Bush administration. Its members have all the answers, and reality be damned.
Ideologues are dangerous, whether their ideology is the neoconservative variety, Zionism, communism or Islamic extremism. Their minds all work the same way: We know the answers; don't try to confuse us with facts. I am deeply grieved about every young American who is killed or maimed in Iraq. Their sacrifice is for a lunatic idea and nothing else. (12-4-2004)
'An outstanding, free and progressive Iraq'
TEHRAN (MNA) - Member of the Iraqi Governing Council Ebrahim Ja fari met and held talks with Iranian President Mohammad Khatami. During the talks, Khatami called for an outstanding, free and progressive Iraq, expressing hope that security and complete stability would be established in the country with the ruling of the Iraqi nation.
Referring to Iran s opposition to foreign occupation of Iraq, he added that the significance of establishing security and stability in Iraq caused Iran to recognize the Iraqi Governing Council as a legitimate power from the start.
If the U.S. had at first handed over power to the Iraqi people, today we would not have observed all the massacres and calamities that the Iraqi nation endure, Khatami said.
Khatami went on to say that the Shia believe in a moderate and logical method to resolve Iraq s affair, adding that they stress the necessity to free the Iraqi nation and transfer power to its people.
Khatami strongly condemned the recent brutal acts in Iraq, adding that the occupying forces should accept the opinions of Ayatollah Ali Sistani and avoid further violence.
Saying that there is no other choice for the U.S. but to hand over the fate of Iraq to its nation, he expressed hope the U.S.-led collation forces would act in a logical manner. (Tehran Times 12-4-2004)
Commentaar: Met het afzetten van Saddam Hussein en het vernietigen van de socialistische Baath-partij is er gekozen voor de ayatollahs. Daar kinderachtig over gaan zitten zeuren is zinloos. Saddam was anti-ayatollah. Saddam is verwijderd. Dus nu hebben de ayatollahs de macht. Heel simpel en gewoon, en dat betekent dat je als democraat die mensen naar voren moet schuiven die in staat zijn de meest intelligente en progressieve krachten in de sji-itische wereld naar boven te brengen. Khatami en Sistani zijn (relatief gezien) gematigd en progressief. Khatami is de gevangene van de conservatieven, maar Sistani is betrekkelijk onafhankelijk, tenzij de neoconservatieven in Amerika zijn positie ondermijnen via het versterken van het sji-itische fundamentalisme - een handelswijze die te verwachten valt, gezien het feit dat de adviseurs van George W. Bush uitgesproken pro-zionistisch zijn: voorstanders van het scheppen van onoverbrugbare tegenstellingen dus...
|
"There is a need to have a deep meeting of minds.
This is my hope. But maybe I'm not capable of carrying it out."
Mohammad Khatami
"Let me declare my belief clearly. The destiny of the religion's social prestige today and tomorrow will depend on our interpretation of the religion in a manner which would not contradict freedom, whenever in history a religion has faced freedom, it has been the religion which has sustained damage ... when we speak of freedom we mean the freedom of the opposition. It is no freedom if only the people who agree with those in power and with their ways and means are free." (Bron)
|
Today marks the birth anniversary of Attar. Attar, Farid-ud-Din Mohammad ibn Ebrahim was born in Neyshabur and lived about 1119-1220. He lived for nearly 100 years and was killed by the Mongol invaders. His tomb is in Neyshabur, a historical city in Khorasan Province, northeastern Iran.
Attar is one of the most ancient poets of Persia. His work has been a source of inspiration for Rumi and many other mystical Persian poets. Rumi considered Attar the spirit and Sana i the eyesight, both of whom his poetic masters. Attar met Rumi at the end of his life when Rumi was only a boy and gave his book Asrarnameh (Book of Secrets) as a present to him.
Attar took his name from his occupation. He was an herbalist, a doctor and a poet. Attar saw as many as 500 patients a day in his shop where he prescribed herbal extractions/medicine which he made himself. In his shop, he also wrote while seeing patients.
Attar wrote 114 pieces. About thirty of his works survived. To name a few of his works are love stories, biographies of saints, Asrarnameh ("The Book of Secrets"), a collection of quatrains, Illahinameh ("The Book of God") and the last not the least, his most well known masterpiece of Mantiq al-Tayr ("The Conference of the Birds") known as "The Conference of the Birds."
In The Book of God, he describes six human capacities and abilities: ego, imagination, intellect, thirst for knowledge, thirst for detachment, and thirst for unity. In The book of Secrets, he uses a collection of small stories to elevate the spiritual state of the reader.
In "The Conference of the Birds," Attar explains seven valleys (veils) which the "Bird of the Sky" goes through and passes to meet Simorgh, the Iranian mythical bird. This is a process that each of us goes through. What we make of ourselves and what we become, good or bad, happy or unhappy, satisfied or dissatisfied, we do ourselves.
Nikolai Berdyaev: een personalistisch denker
The entire world is nothing in comparison with human personality, with the unique person of a man, with his unique fate.
Personality is like nothing else in the world, there is nothing with which it can be compared, nothing which can be placed on a level with it.
The personal in man is just that in him which he does not have in common with others, but in that which is not shared with others is included the potentiality of the universal.
(Berdjajew website)
Mystiek = Persoonlijkheidsvorming
In een collectivistisch wereld zal aan het mystieke begrip 'persoonlijkheidsvorming' nooit enige betekenis worden toegekend. Collectivisten ontlenen hun zelfrespect aan uiterlijke zaken, bezitten geen eigen ik en bouwen een wereld op waarin het Schijn-ik op de troon zit.
Het Schijn-ik kent kiest altijd voor collectivistische staatssystemen. Het is of keihard kapitalisme, of keihard socialisme. Nooit wordt gekozen voor een tussenweg, een systeem waarin de overheid zich niet ten doel stelt de mens zijn eigenheid af te pakken, maar waarin een gedifferentieerd geheel van economische en geestelijke instellingen wordt opgebouwd dat elk mens in staat stelt zichzelf op zijn eigen wijze te ontplooien - ook spiritueel, omdat niet elk individu geboren wordt als vrek en geldwolf.
De jaren vijftig waren daarom een wonder van volmaaktheid omdat ze in dienst stonden van de differentiatie. Het waren de jaren waarin het personalisme boven het collectivisme werd geplaatst. Dat er in Holland sprake was van verzuiling en vertrutting is een feit, maar een feit dat niet gezien kan worden als een reden om alles wat personalistisch is kapot te trappen - zoals de collectivistische jaren zestig generatie dat heeft gedaan, een generatie die nog altijd geen afstand wil doen van het ideologisch (lees: collectivistische) denken.
Wat George W. Bush tot zo'n middelmatige president maakt (met de opportunist Clinton een van de meest middelmatige presidenten die Amerika ooit heeft gekend) is dat hij zijn eigen persoonlijkheid heeft weggeworpen en zichzelf heeft uitgeleverd aan het mystiekloze collectivisme.
Wat we momenteel in Irak zien gebeuren is een collectivistische terreurdaad, juist omdat er niet gevochten wordt voor personalistische idealen, maar voor collectivistische schijnwaarden: kapitalisme (= ontpersoonlijking), zionisme (= ontpersoonlijking), kolonialisme (= ontpersoonlijking) en wreed, collectivistisch christendom (= ontpersoonlijking).
Het moet dan ook een bijzonder verschijnsel worden genoemd dat uitgerekend in een Iraans blad de geboortedag wordt herdacht van een personalistische denker: Attar, die niet de geestloze invoeging van de enkeling in een geestloos collectivistisch systeem verkondigt, maar het geestelijke ontwikkelingsproces dat mystieke denkers moeten ondergaan om 'zichzelf' te kunnen worden, een daad die daarom anti-collectivistisch is omdat eenwording met God de enkeling buiten de algemeenheid plaatst.
Voor kunstenaars zou dit een reden moeten zijn Iran te bejubelen, te loven en te prijzen. Immers: wij hebben het mystieke (lees: personalistische) denken afgeschaft. Wij haten de mysticus die op een moedige wijze het eenlingschap verdedigt. Wie zich hier 'mysticus' noemt wordt weggehoond door inhalige bazige gekken, die ons het eenzijdige roofkapitalisme willen aansmeren, een vorm van ideologisch denken die elke differentiatie uitsluit en ons op een welhaast 19e eeuwse wijze tot verlengstukken van de machines maakt.
The beginning of the eighth century sees the rise of Islamic mysticism. Known as Sufism, this tradition is marked by the individual's effort to establish an intimate relationship with Allah. One of the most critical passages of the Koran for Sufis is verse 7:172 which describes the covenant between God and the individual's soul before the creation of the universe. Renunciation is more than a rejection of the material realm; its objective is a level of freedom that promotes harmony with one's physical life, resulting in mystical union. (Exploring Early Islam)
De Russische Filosofie Van Het Hart
Binnen het New Age denken, dat daarom zo belangrijk is omdat het 'holistisch denken' is, de ontkenning dus van mensvijandige systemen als neozionisme, neocalvinisme en neoliberalisme, staat de Russische Leer van het Hart centraal. Dat 'hart' heeft binnen de Rooms-Katholieke eredienst jarenlang centraal gestaan, maar werd dankzij de jaren zestig revolutie (die uit naam van de verbeelding ons de verbeeldingloosheid bracht) aan de kant gezet. Wat zich nu 'priester' noemt is harteloos, fundamentalistisch, conservatief, of domweg infantiel, niet meer in staat het gevoel omhoog te tillen naar een volwassen spiritueel niveau. Dat is de reden waarom hier verwezen wordt naar een artikel van T. Spidlik dat de actualiteit van de Russische (personalistische) spiritualiteit benadrukt.
Als men de menselijke persoon op de eerste plaats stelt, dan stelt zich onmiddellijk een kenprobleem: de dingen kennen wij met zintuigen en rede. Hoe kan men een persoon kennen? Het antwoord van de Russen is duidelijk: door het hart. Want wat een mens is, is hij door zijn hart.
De term hart aanwezig in Bijbel en mystieke literatuur, komt goed overeen met de culturele mentaliteit van de Russen die alleen iets doen als het po serdtsu, uit het hart, kan. In geestelijke instructies neemt het gebed van het hart een unieke plaats in. Zelfs in dogmatische en apologetische geschriften kan men lezen dat het geloof ontluikt in het gevoel en dat het een zaak van het hart is.
Het hart is het verborgen deel van de mens dat alleen God kent. Wil men weten hoe de mens de staat van zijn hart kan kennen, dan antwoorden de auteurs: naar de mate van zijn zuiverheid heeft hij een direct inzicht omtrent zichzelf, een emotioneel besef van het eigen hart en ook van dat van anderen. De kardiognosia van de startsi, van de geestelijke vaders, bestaat precies daarin. Zij lezen in het hart van anderen als in een open boek en beschouwen dat niet als een wonder, maar als een normale gesteldheid van een ziel die door liefde gezuiverd is. Om met anderen verbonden te zijn, schrijft Vycheslavtsev, is de solidariteit van een Rousseau of Robespierre niet voldoende. We moeten vaststellen dat deze mannen geen hart hebben en dat ze, dientengevolge, elke mystieke relatie met de naaste en met God hebben verloren.
Vandaar het belang van gevoelens voor het geestelijk leven. Alle gevoelens kunnen, dat is duidelijk, evenveel waard zijn, geestelijke gevoelens die intu ties en inspiratie opleveren moet men cultiveren en ontwikkelen. Hun bron is de Heilige Geest die woont in het gezuiverde hart. Daarnaar kunnen luisteren noemt men nu precies het gebed van het hart .
Dank zij de vertalingen van de Filokalia en van De Russische pelgrim heeft het Westen juist weer een grote belangstelling voor dit gebed gekregen. De moderne mens wordt bedolven onder indrukken die van buiten komen. Hij heeft afgeleerd te luisteren naar inspiratie die van binnen uit komt, vanuit het hart. (T. Spidlik)
Soefisme & De Leer Van Het Hart
Het Soefisme is het ander gelaat van de Islam. Voor de Soefi heeft de mens de mogelijkheid God te ontmoeten door de zuivering van het hart en de herinnering aan God. Deze ontmoeting vindt plaats in het menselijke hart, zetel van het spirituele hart.
Voor de Soefi is het menselijke hart de tempel van God waar in een nis van het hart de lamp van God brandt, zijn Licht.
Noch mijn aarde, noch mijn hemel behoren mij toe maar Ik ben voortdurend in het hart van mijn dienaar zegt God aan de profeet.
De stichter van de orde van de Draaiende Derwisjen Djal l - ud D n Rumi (1207-1273 zegt: Het boek van de Soefi is niet samengesteld met inkt en letters maar is samengesteld met een zuiver hart, wit als sneeuw .
Een beroemd verhaal vertelt het volgende over een Soefi die ons zijn streven duidelijk maakt.
Waar komt u vandaan?
Van de Geliefde .
Waar gaat u heen?
Naar de Geliefde .
Wat wenst gij?
De Geliefde te ontmoeten .
Wat is uw voedsel?
De herinnering aan de Geliefde .
Wat is uw drank?
Het verlangen naar de Geliefde.
Wat draagt u?
De sluier van de Geliefde.
Waarom is uw gezicht zo bleek?
Wegens de scheiding van de Geliefde.
Hoe lang gaat u er mee door te zeggen "de Geliefde-de Geliefde?
Totdat ik het Gelaat van de Geliefde aanschouw.
|
|
Theo van Gogh & The Extra Terrestrial
|
|
Dat Theo van Gogh (de man die moslims 'geitenneukers' noemt en die ooit de joodse gemeenschap shockeerde door het tot idool uitgeroepen schoolmeisje Anne Frank te typeren als een sletje in handen van een stel manipulerende pooiers) ook maar een gewoon mens is bewijst de volgende uitspraak, die aangetroffen kan worden op zijn eigen theovangogh-website:
"Trek U niets aan van de politiekcorrecte versie die nu op de markt is, waarin de oorspronkelijke pistolen zijn vervangen door walkie-talkie's; "E.T." doet je huilen om het wezentje uit de ruimte dat "Phone-Home" mompelt. Spielberg moet wel heel veel verdriet hebben gehad van de scheiding van z'n ouders om de verlatenheid van "E.T." zo aangrijpend in beeld te krijgen. Ik ben altijd weer blij dat de film goed afloopt en bidt dat er geen "E.T.2" komt. 't Zal wel klef klinken, maar toen ik "E.T." voor 't eerst zag, moest ik huilen...
De typering 'klef' die Theo verbindt aan het feit dat een film gevoelens van ontroering en tederheid in hem wist op te roepen toont aan dat hij in een wereld leeft waarin een man moet bewijzen dat hij sterk is. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom moslims 'geitenneukers' worden genoemd, omdat een dergelijke term het summum van mannelijkheid is, de ander laat zien dat je - zoals George W. Bush het na de 11 september aanval uitdrukte - geen watje bent.
Begrijpelijk natuurlijk, wanneer je een kwetsbaar mens bent die moet leven in een wereld waarin gevoelige mensen voortdurend bedreigd worden, maar erg gevaarlijk wanneer die houding ertoe gaat leiden dat je een belangrijk deel in jezelf als negatief gaat ervaren, zodat je niet meer in staat bent het gevoel in gevoelige anderen te beschermen.
Ikzelf heb het conflict tussen mijn overgevoeligheid en de harde wereld die een gevoelig mens kapot wil maken vertaald in een geschrift dat je een literaire vergroting van het begrip 'geitenneuker' zou kunnen noemen. Het draagt de titel 'Vrouwenmoordenaar' en is weinig meer dan een monoloog van een extreem rechtse misdadiger die op een rauwe realistische wijze al zijn vooroordelen loslaat op een vaag gehouden intellectuele ander, die zowel vreemde als gelijke is.
Uitgevers kon ik niet vinden en zelfs pogingen het geschrift in eigen beheer uit te geven falen omdat drukkers zichzelf gaan manifesteren als moralist en domweg weigeren 'zoiets vreselijks' in handen te nemen. Een beetje kinderachtig natuurlijk, omdat het boek simpele, doodeenvoudige realiteit is, dezelfde realiteit die we dagelijks op de tv te zien krijgen, maar dan in gefilterde vorm, zonder dat we gedwongen worden onszelf te identificeren met de gewelddadigheid, een proces dat wel degelijk zinvol is, omdat het excessief uitvergroten van geweld in dienst kan staan van zelfbescherming, een poging dus het gevoelige wezen dat jezelf bent wat minder weerloos te maken via een proces dat gevoel en geweld als gelijken naast en tegenover elkaar plaatst.
Theo van Gogh doet in feite het omgekeerde. Hij vergroot het gewelddadige deel in hemzelf en plaatst daar op een heel geremde, dodelijk verlegen wijze een klein, gevoelig 'ikje' tegenover, dat - zoals hij het wat denigrerend uitdrukt - eigenlijk een beetje vies en klef is..., daarmee het vooroordeel bevestigend van de geitenneukers waar hij zich op zo'n gewelddadig-verbale wijze tegen keert. Want het kenmerk van een fundamentalist is altijd dat hij niet huilt. Huilen is klef, dat is de boodschap van de extreem volwassen geworden ideologische mens, de mens die van zichzelf een stalen vorm gemaakt heeft en als gevolg daarvan niet meer in staat is zichzelf aan anderen te laten zien als 'een gewoon mens' (Nietzsche spreekt over de supermens ).
Op de pagina waarop Theo van Gogh zijn oordeel over de film ET geeft worden 25 top-DVD's besproken. ET neemt de zevende plaats in op de ranglijst. De eerste plaats wordt toegekend aan Raging Bull, waarover het volgende wordt opgemerkt: "Nooit werd de pijn van het boksen meer navoelbaar gemaakt dan in dit meesterwerk uit het begin van de jaren '80... 'Raging Bull' behaagt niet maar ontregelt, is on-Amerikaans somber en toch entertainment op z'n best... 'Raging Bull' is het meest aangrijpende dat Hollywood te bieden heeft, als was 't gemaakt door een cynische Europeaan. Ik kan m'n ogen er nog steeds niet vanaf houden..."
Opvallend is dat het gevoel hier niet in de categorie klef wordt geplaatst. Raging Bull is het meest aangrijpende dat Hollywood te bieden heeft raakt dus, roept gevoelens op, die echter niet op een lijn kunnen worden geplaatst met de als klef ervaren gevoelens die ET oproept, zodat je jezelf gaat afvragen of het niet eens tijd wordt dat de geitenneukers schreeuwende saaie stukjesschrijver Theo van Gogh ons in gaat wijden in de chaotische, maar wel erg boeiende wereld van zijn gevoel'...
He's just ET - no surname, no real history or explanation. And while he's evidently endowed with unearthly powers (you can call them supranatural or just supernatural), his theoretically massive intelligence never daunts the child Elliott who wants a friend.
Not that Elliott has a surname either, come to that. He is the ideal childish imagination, living with a sister and two brothers in the placid skin called suburbia stretched over southern California like plastic wrapping, with just a mother, the kind of vague, pretty, harassed yet un-adult figure that Steven Spielberg worships. The father has gone away. He's off in Mexico, with some girlfriend, and so ET arrives as a miracle of providence.
The creature doesn't stay to heal the whole world (we had evil empires then). But he does stay long enough to win Elliott's heart, and those of a generation of filmgoers. To this day, whether you like it or not, whether you let yourself weep or resent the manipulation sucking up your tears, ET is an emotional ride.
Of course, the central face is that of ET - though the key shots, I think, are Elliott looking at ET.
There are embraces between Elliott and this wise reptile, as well as a kiss between Gertie and ET, that are seminal shots in the marriage of humans and artificials in the movies. They are still the core of ET's emotional thrust, the embodiment of the sentiment that has one of the grown-ups ask, "Elliott thinks his thoughts?", to which the older brother replies, "No, Elliott feels his feelings."
Feeling is directly related to life. When ET perishes, or lapses, Elliott says: "He must be dead, because I don't know how he feels." And when Elliott declares his love for the creature, why, the flatliner bounces back from the dead in a way that leaves you wondering whether ET was just acting and "dying" for pity's sake.
ET is the film where, with one winning gesture, Spielberg turned the movie audience into children and at the same time posited the prospect that we might all of us one day be aliens. And, very simply, that is why AI is so provocative a concept and so wretched a film. (David Thomson - Guardian 15-3-02)
Novelist Martin Amis wrote of the film: "Towards the end of ET, barely able to support my own grief and bewilderment, I turned and looked down the aisle at my fellow sufferers; executive, black dude, Japanese businessman, punk, hippie, mother, teenager, child. Each face was a mask of tears. And we weren t crying for the little extraterrestrial, nor for little Elliott, nor for little Gertie. We were crying for our lost selves."
This powerful image points to the realization we all come to that despite all the riches of this world, even the riches of human relationships, we are all incredibly lonely. Spielberg s films 'Close Encounters of the Third Kind' and 'ET' support the idea that we often look to the skies as a comfort and hope to fulfill this loneliness in our lives. (www.hollywood.jesus)
Wat beide recensenten - de wat afstandelijk ingestelde van 'The Guardian' en de Jezus-freak van de site 'Hollywood-Jesus' stellen - is dat de mens, ondanks zijn pogingen zichzelf als onafhankelijk volwassen wezen aan anderen te presenteren, in diepste wezen een eenzaam kind is, dat in feite niets anders wil dan zijn verloren kinderlijkheid en de daarbij behorende liefdesgevoelens terugvinden - een verlangen dat alle eeuwen door onder woorden is gebracht door diegenen onder ons die zichzelf 'mystici' noemen...
|
Jude Wanniski
December 15, 1998 - The Mind of a Terrorist
Dat er in het door rechtse fatsoensdenkers beheerste Amerika nog rechtvaardige mensen rondlopen die niet bereid zijn het 2 + 2 = 5 (macht=recht) denken te verdedigen bewijst het hieronder weergeven tekstgedeelte uit de website van Jude Wanniski, een onafhankelijke denker die je de absolute tegenpool van Jozias van Aartsen kunt noemen.
Van Aartsen verdedigt in het Nederlandse parlement het MACHT = RECHT denken: 'Elke poging terroristen te begrijpen is misdadig', zo luidt zijn filosofie, die volgens de Israelische filosoof Margalit 'fatsoenlijk' kan worden genoemd, omdat het fatsoensdenken 'rechtvaardigheid' beschouwt als een utopie of een illusie, maar die volgens het Christelijke Evangelie, waarin het recht en de waarheid als hoogste principes worden aangegeven, afgewezen dient te worden, omdat uit het Evangelie alleen maar een liberale filosofie kan worden afgeleid die gebaseerd is op de wil de ander - wie dan ook - te begrijpen (wat niet hetzelfde is als goedkeuren).
[This is a memo on the margin that ran in this space January 13, 1998. Given news accounts that Osama Bin Laden now is thinking about doing something in a major U.S. city -- New York or Washington, D.C., we again should be thinking about the workings of the mind of a terrorist.]
Ramzi Ahmed Yousef, the man who planned the terrorist bombing of the World Trade Center, was sentenced to life imprisonment last week in Federal District Court in Manhattan. A fragment of his statement to the court was published in The New York Times on January 9, Page B4. I doubt that a handful of Americans read it, but it occurs to me that you should read it carefully, given the enormous burden you have in helping shape U.S. foreign policy. It may help you understand the mind of a terrorist, which is the kind of thinking that poses the greatest threat to the security of American citizens now that the threat of communism has been dissolved. I m afraid Judge Kevin Thomas Duffy, in response to Yousef, failed to grasp the political essence of the defendant s remarks and incorrectly drew the conclusion that Yousef has developed a taste for death in the Afghanistan war. In reading Yousef s statement, Senator, put aside your anger for what he did, and listen to his message, if only to learn the mind of a terrorist in order to develop defenses against it.
"You keep talking also about collective punishment and killing innocent people to force governments to change their policies; you call this terrorism when someone would kill innocent people or civilians in order to force the government to change its policies. Well, when you were the first one who invented this terrorism.
You were the first one who killed innocent people, and you are the first one who introduced this type of terrorism to the history of mankind when you dropped an atomic bomb which killed tens of thousands of women and children in Japan and when you killed over a hundred thousand people, most of them civilians, in Tokyo with fire bombings. You killed them by burning them to death. And you killed civilians in Vietnam with chemicals as with the so-called Orange agent. You killed civilians and innocent people, not soldiers, innocent people every single war you went. You went to wars more than any other country in this century, and then you have the nerve to talk about killing innocent people.
And now you have invented new ways to kill innocent people. You have so-called economic embargo which kills nobody other than children and elderly people, and which other than Iraq you have been placing the economic embargo on Cuba and other countries for over 35 years...
The government in its summations and opening said that I was a terrorist. Yes, I am a terrorist and I am proud of it. And I support terrorism so long as it was against the United States Government and against Israel, because you are more than terrorists; you are the one who invented terrorism and using it every day. You are butchers, liars and hypocrites.
In fact, Senator, everything Yousef says here has some truth to it. Of course I still believe his life sentence is justified and I would not have any problem with a death penalty. Still, I believe his motivation in his terrorist act is exactly as he says it was, that it was a political act which he justified in his own mind on the grounds that something had to be done and no government was willing to act on the cause in which he believes.
Terrorism is a political act. It is a criminal political act, but it is important that those in a position to defend us against it understand its origins.
If there are many causes of political terrorism, the refusal of a stronger power to communicate with a weaker power is the most important. In a family, which is the smallest political unit, a father s refusal to hear the petition of his son, slamming the door in his face, is one that may have positive effects if the son knows he deserves nothing but punishment, and finally begs forgiveness without conditions. But even a righteous and wrathful father should not expect positive results if he attempted to starve his son and his son s family into submission. Only outrage will result, and from outrage springs political terrorism... (Wanniski Website)
The Sharon-Bush Axis of Occupation
by Rabbi Michael Lerner
For decades US policy has aimed at convincing Israel that it must live by the same principle that has governed international law since the end of World War II: that countries must not be allowed to increase their territory through armed conquest. It was that very principle that was used to justify US support for the autocratic government of Kuwait when it was attacked by Saddam Hussein's Iraq in 1990, and it is the cornerstone of the hopes of the international community to prevent endless wars in the twenty-first century. If he abrogates that principle, Bush not only opens the way for Israel to permanently annex major sections of the West Bank and permanently end the hopes of the Palestinian people for an economically and politically viable state of their own; he also sets a precedent for national expansion through war as dangerous as his pre-emptive war strategy for Iraq. (The Nation, 13-4-2004)
Michael Lerner spreekt in zijn artikel de hoop uit dat de Amerikaanse regering niet het pad van de rechteloosheid kiest. Zijn hoop is ijdel gebleken. Amerika heeft opnieuw de VN geschoffeerd en heeft op eigen houtje besloten het Internationale Recht nietig te verklaren.
World leaders condemn Bush-Sharon agreement
International leaders have condemned President Bush and Ariel Sharon today for excluding the Palestinians from an agreement which would see Israel retain large swaths of the West Bank as part of any Middle East peace accord.
Mr Bush endorsed the Israeli Prime Minister's plan yesterday for a unilateral withdrawal from the Gaza Strip, but the closure of only four of the 140 Jewish settlements in the West Bank.
The President also implicitly rejected the "right of return" to Israel of Palestinians.
Kofi Annan, the UN Secretary-General, said that final status issues should be resolved between Israel and the Palestinians, based on relevant UN Security Council resolutions.
"He strongly believes that they [the US and Israel] should refrain from taking any steps that would pre-empt the outcome of such talks," Mr Annan's spokesman said. (Times Online 15-4-2004)
Saddam, Bush & Muqtada al-Sadr
The Iranian delegation to Najaf is continuing its attempts to calm the situation, despite the assassination in Baghdad of the Iranian cultural attache, Khalil Na`imi. The Iranian delegation left for Najaf on Thursday to meet with Grand Ayatollah Ali Sistani. It has decided not to meet with Muqtada al-Sadr after all, in the wake of the killing of Na`imi. The delegation said its role was that of a "fact-finder." Some result of the negotiations is expected within a day or two. The Iranian delegation again denied that they would permit Muqtada al-Sadr to go into exile in Iran.
Gen. Rick Sanchez would not rule out the use of force against the supporters of Muqtada. Air Force Gen. Richard Myers, chairman of the Joint Chiefs of Staff, held talks at Baghdad airport with Gen. John Abizaid. Myers came away with the impression that Muqtada al-Sadr did not have much support in the Shiite community, and concluded: "It may well be that if he is captured, violence could increase for a bit," Myers said. "But I think it would be very temporary. But in the end you can't have an Iraq of the type that the Iraqi people say they want, when somebody like Sadr is there, working his own priorities." (Juan Cole, 16-4-2004)
Wie de ontwikkelingen in Irak bekijkt, gewoon met droge ogen en zonder de krokodillentranen die rechtse typen als oorlogsminister Henk Kamp momenteel aan het plengen zijn, die gaat met heel andere ogen de tot 'fascist' uitgeroepen Saddam Hussein bekijken. Saddam Hussein was de vriend van de gematigde sjiieten (zijn belangrijkste adviseur, dat vergeten we, was een sjiiet). De Ayatollah Ali Sistani, die nu door vriend en vijand als een wonder van progressiviteit wordt beschouwd (hoewel hij bepaald geen vriend is van de tamelijk liberale grondwet die Paul Bremer Irak wilde geven), werd geen strobreed in de weg gelegd. Khomeini-achtige typen echter, zoals de Al-Sadr familie die (aangemoedigd door Amerika, Engeland en de pdvda-er Max van der Stoel) de socialistische dictatuur wilden vervangen door de Islamitische dictatuur werden door hem gezien als aartsvijanden en hij draaide zijn hand er niet voor om dergelijke fundamentalisten (door hem 'haatzaaiers' genoemd) gevangen te zetten of te elimineren, een gerechtvaardigde daad volgens hem, omdat de Khomeini-aanhangers de wensen van het Irakese volk negeerden, waar hij 'de spreekbuis van het volk' wilde zijn..
Juist vanwege het meedogenloze optreden tegen al diegenen die gezien werden als 'vijanden van het Irakese volk' noemen wij Saddam Hussein een fascist, terwijl nu blijkt dat wij - ondanks het feit dat we liters krokodillenranen aan het plengen zijn - precies hetzelfde doen.
"We kunnen en mogen het arme volk van Irak niet in de steek laten", huilt oorlogsminister Henk Kamp, terwijl de leden van ons parlement met behulp van grote oud-Hollandse zakdoeken zich de tranen van het bedroefde gelaat vegen en werkelijk elke VVD-er in deze barre oorlogsdagen gedreven wordt door intense sociale bewogenheid, want ja, zeg nu zelf: wat moet er met het arme volk van Irak gebeuren zonder de sociale inspanningen van de VVD...?
Ik kijk er naar alsof ik naar een Amerikaanse science fiction film kijk. De 'aliens' zijn geland. Ze hebben grote tassen met peulen bij zich. In die peulen zitten vreemde embryo's die zich gaan nestelen in de lichamen van onschuldige mensen. Die mensen worden dus in bezit genomen en alleen diegenen die niet tot de wereld van het 'bezeten ons' behoren zien in dat er iets niet klopt.
Je moet als buitenbeentje in een wereld vol vreemde, in bezit genomen mensen natuurlijk erg goed oppassen. Want als de 'aliens' merken dat jij zonder peul door het leven gaat, dan drommen ze om je heen en dan gaan ze heel hard schreeuwen en sissen, terwijl ze heel pinnig en venijnig naar je gaan zitten wijzen, waarna in de film al snel een wezen met een peul aan komt dragen om je tot de orde te roepen.
Zo iemand is Henk Kamp in feite ook. Een man die buitenaardse peulen verkoopt en die heel hard gaat sissen en schreeuwen wanneer je hem met peulen en al je huis uitzet.
Ik begrijp als peulloos type niet dat mensen zo zeer in hun eigen leugens gaan geloven dat ze in staat zijn tranen te plengen, die - puur objectief gezien - niks anders zijn dan straaltjes gif die geproduceerd worden door tranenbuisjes die in feite gifzakjes zijn.
Twaalf jaren van collectieve bestraffing heeft dat 'arme volk' van Irak voor zijn kiezen gekregen en op de vraag of het wel moreel juist was onschuldige mensen te laten lijden alleen maar omdat je een man van het toneel wil verdrijven die ongehoorzaam is gaf de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Madeleine Albright, zonder ook maar een traan te plengen (zelfs geen giftige Kamp-traan), het eenvoudige, maar uiterst meedogenloze antwoord: "Ja, dat vind ik gerechtvaardigd". Met andere woorden: Honderdduizenden mensen mogen rustig sterven wanneer het er om gaat in een land een leider neer te zetten die wel gehoorzaam is... Niet het volk telt dus, maar de vraag of dat volk gehoorzaam is. Zodra je ongehoorzaam bent word je bestraft...
De meerderheid van het Nederlandse volk is voor terugtrekking van de troepen uit Irak, vergeefs natuurlijk, want ongehoorzaamheid wordt niet geduld. Alleen de zeer gehoorzame Theo van Gogh schijnt voor de Irakezen te zijn. Als we niet tienduizenden mensen hadden vermoord en kreupel geschoten, dan zou Saddam er nu nog zitten en tekeer gaan tegen al die arme zielige fundamentalisten, die het Amerikaanse leger nu (op een nog fellere wijze dan Saddam het deed) de mond wil snoeren..., snikt hij. Henk Kamp van de VVD staat huilend naast hem!
Al met al een situatie waarin een nuchter mens niet gaat zitten janken. Eerder lachen zou ik zeggen, zo'n akelige cynische grimlach, zoals die wordt beschreven in de bundel Snikken en grimlachjes van Piet Paaltjens, een van de weinige Nederlandse dichters die door mij (vijand van alles wat de VVD 'Hollandse literatuur' noemt) serieus genomen wordt.
Socialistisch Commentaar 1999: "De VS zijn perfect op de hoogte van de toestand in Irak. Minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright erkent dat haar optreden al heeft bijgedragen tot de dood van 500.000 kinderen, maar ze vindt dat een 'aanvaardbare prijs' om Irak op de knie n te krijgen.
Amnesty International zit blijkens een recent verschenen rapportop n lijn met Washington en met Max van der Stoel. Zoals van deze Koude Oorlogspoliticus, die ook nu nog de verdediging van de westerse belangen als zijn eerste plicht ziet, kon worden verwacht, leverde hij elk jaar een rapport af, waarin het bewind van president Saddam Hoessein aan de schandpaal werd gespijkerd. Uiteraard gaf hij telkens ook toe dat er voedsel- en gezondheidsproblemen waren, maar hij vermeed telkens zorgvuldig die met mensenrechtenschendingen in verband te brengen. Laat staan daar verantwoordelijken voor aan te wijzen..." (De Uitpers - links magazine)
|
Bush Blows It Again
By Charley Reese, 17-04-2004
President George W. Bush continues to mislead the American people as to the cause of terrorism directed against the United States. This week he guaranteed that more Americans will die from terrorist attacks due to his stabbing the Palestinians in the back...
When did God give George Bush the power to abolish the human rights of other people?
One hates to say it, but Osama bin Laden makes more sense than Bush. If you doubt the role of our support for Israel's brutalizing Palestine in causing terrorism, listen to what bin Laden says:
"The greatest rule of safety is justice, and stopping injustice and aggression. It was said: Oppression kills the oppressors, and the hotbed of injustice is evil. The situation in occupied Palestine is an example. What happened on 11 September and 11 March (the Madrid bombings) is your commodity returned to you."
He goes on to say that rational people would not sacrifice their security, their money and their children "to please the liar of the White House. Had he been truthful about his claim for peace, he would not describe [Sharon] as a man of peace."
Bin Laden says further: "He also would not have lied to people and said that we hate freedom and kill for the sake of killing. The killing of Russians was after their invasion of Afghanistan and Chechnya; the killing of Europeans was after their invasion of Iraq and Afghanistan; and the killing of Americans on the day of New York was after their support of the Jews in Palestine and their invasion of the Arabian Peninsula."
As much as you might hate bin Laden, he is telling the truth about the cause of the conflict, and Bush is lying.
Bush is following the Israeli example. Rather than address the cause of the problem, he just tries to kill his way out of it. That policy has failed the Israelis, and it will fail us. (www.rense.com)
Wie de moeite neemt het volop aanwezige historische materiaal te bestuderen zal ontdekken dat Osama bin Laden al in 1998 de Irak-politiek van Amerika en Engeland veroordeelde, niet omdat die politiek gericht was tegen Saddam Hussein, want Bin Laden heeft in Saddam Hussein nooit een 'echte moslim' gezien, maar omdat die politiek in zijn ogen onrechtvaardig was.
Het begrip rechtvaardigheid staat in alle betogen van Arabische en Islamitische critici van het Westerse Midden-Oosten-beleid centraal. Wij zijn onrechtvaardig en wij laten ons leiden door mensen die stellen dat rechtvaardigheid een utopie is, een illusie die uit de hoofden van mensen weggeslagen moet worden.
Het afwijzen van rechtvaardigheid is een opvatting die past binnen de op feitenmanipulatie gerichte denkwereld van die zionisten die van Israel 'een heilig land' willen maken (en zulke blinde utopisten zijn er - ze maken zelfs deel uit van de regering Bush), maar die volstrekt haaks staat op het pragmatische en realistische (lees: onheilige) rechtvaardigheidsstreven binnen de internationale gemeenschap, dat in het jaar 1945 in gang werd gezet met de oprichting van de VN, een rationeel verlichtingsinstrument dat momenteel, dankzij het vergoddelijken van de onrechtvaardigheid, ernstig beschadigd wordt.
Terugblik: Marjane Satrapi
& het verlangen naar rechtvaardigheid
De Iraanse Marjane Satrapi vluchtte op haar veertiende naar Europa en woont nu in Frankrijk. In "Persepolis" vertelt zij aan de hand van haar eigen leven over de situatie in Iran. Het stripboek is het eerste deel in een reeks van vier. In dit deel is Satrapi een jong meisje en breekt de revolutie van 1979 uit. Op een grappige maar ook indringende manier vertelt zij over de omverwerping van het regime van de sjah en de daaropvolgende fundamentalistische machtsgreep door Ayatollah Khomeiny.
Satrapi tekende de strip vanwege de onwetendheid over Iran. "Toen ik in Europa kwam, merkte ik dat niemand - zelfs de intelligentsia niet - iets wist van Iran. Gehersenspoeld door de media had iedereen een verkeerd beeld van mijn land: dat het alleen bevolkt wordt door mannen met lange baarden en vrouwen in zwarte sluiers die fundamentalistische leuzen roepen. Maar wat niemand beseft, is dat een regering nooit de afspiegeling is van een bevolking. Zelfs in een democratie is dat niet zo en voelen veel mensen zich niet vertegenwoordigd door hun regering." (Fabel van de illegaal)
"Ik ben enig kind, en die hebben meestal een imaginaire vriend. Bij mij was dat God, een oude man met een lange baard. Ik kom uit een mystieke familie, we hadden cultuur zat en als er ergens een ceremonie werd gehouden, dan was het wel bij ons. Mijn familie vond dat ik heel intelligent was en daardoor kreeg ik het gevoel dat ik niet enkel 'ik' kon zijn , Op z'n minst was ik een profeet, dacht ik, als ik al niet God zelf was. Ik moet toen tussen de vijf en acht jaar geweest zijn. In mijn gesprekken met God streefde ik naar rechtvaardigheid, iets wat me met de paplepel was bijgebracht door mijn grootmoeder, die rechtvaardigheid deed gelden boven de moraal en daardoor soms heel immoreel was.
Ik geloof nu niet meer in religie, want ik zie niet in waarom de ene mens dichter bij God zou staan dan de andere. Ik hou ook niet van geestelijken. Wat mij betreft zijn dat luie mensen. Ze zitten in hun kerk, doen niks, maar worden wel onder het geld bedolven. Ik stel me daar vragen bij. Ik geloof in andere zaken. Rechtvaardigheid is er n van." (DePoort.com, Interview )
SOCIAL JUSTICE
MORAL AND PRINCIPLED DUTY
The basis of the social justice that we call for is to achieve interdependence and equality in opportunities on an objective basis. And the more capable element in achieving the essence of social justice, in economy and wealth, is the public wealth. In order to be able to achieve justice in the state of unity, the role of public wealth should be the role of an oar that maintains the balance of its splendid ship,in a manner that pleases the poor and the needy and to make them creative and able to influence according to their numbers.
So, the social justice, in its socialist frame, is a moral and principled duty and practical and constitutional necessity as well. Its practical part protects Unity and kindles the feeling of unified responsibility towards it and towards the society as we mentioned before.
According to our concept, socialism, basically, is not based on taking the increase in the ownership of other people, it is not merely a distribution of the existing wealth, but it basically rests on justice and wealth creation and development. Therefore its basic duty is to stop any condition that may infringe upon the principle of equality among the sons of one nation.
Justice among the sons of one nation in its semi-absolute meaning, that is to say equality, can be achieved only by ensuring that all stand on one horizontal starting point and in one equal array when they proceed forward seeking opportunities. Saddam Hussein, 10-9-1997
Zie ook: Principes & Opportunisme
en: De aanbidding van de aarde
When one takes what is rightfully others, injustice is done to all. While the deprived suffers the loss of what was unjustly taken, the unjust is bound to suffer from the bad fruits of his transgression.
The story of the human race proves time and time again that humans do to themselves what they do to others. For that, injustice is self-destructive, and the unjust are indeed unjust to themselves before being as such to others.
Terugblik: Is God Brute Macht?
"Legend teaches that Moses demanded Pharaoh: "Let my people go!" But as we read the Bible more carefully, we notice that every time Moses makes this demand, the demand actually is: "Let my people go that they may worship G-d!" (Living Judaism)
Het kenmerk van blind, hersenloos geloof is de onwil de ontmenselijkende, misvormende werking van menselijke Macht onder ogen te zien.
Gelovigen weigeren in te zien dat God de ontkenning is van primitief machtsdenken en het is uitermate triest te moeten constateren dat de meest hardnekkige gelovigen - mensen waarop zelfs het woord 'blind' niet van toepassing kan worden verklaard, omdat ze domweg geen ogen bezitten - de inwoners van de joodse staat Isra l zijn.
In plaats van het Exodusverhaal in het oude testament (de joodse Torah) een symbolische uitleg te geven - zoals de moderne tijd dat eist (de wetenschap heeft immers aangetoond dat er nooit sprake is geweest van een werkelijke joodse uittocht uit Egypte) - werken liberale en sociaal-democratische partijen in Isra l er aan mee dat de meest irrationele, op chaos en vernietiging gerichte krachten in de Isra lische samenleving gestimuleerd en bevestigd worden.
In een land waarin de Bijbel door godsdienstwaanzinnigen heilig wordt verklaard is het de taak van een liberale, sociaal-democratische overheid dat heilig verklaarde boek in het relativerende licht van een door wetenschappers en filosofen bepaald bewustzijn te plaatsen.
Ouderwetse Oost-Europese zionisten als Sharon en Peres peinzen er echter niet over de onzinnige, op waanzin gebouwde tekstinterpretaties te weerleggen. Daarom verdienen zij de namen 'liberaal' en 'sociaal-democraat' niet. De enige redding voor Isra l is de opkomst van jonge liberalen en jonge sociaal-democraten die de moed durven op te brengen helder en duidelijk 'nee' te zeggen tegen de godsdienstwaanzin die Isra l in haar duistere greep houdt.
Tegelijkertijd is het te hopen dat Arabische moslims in gaan zien waar godsdienstwaanzin en blind fanatisme toe leiden. Ze hebben kunnen zien hoe hardnekkig Isra lische ideologen weigeren het verlangen van onderdrukte mensen naar recht te honoreren. Die weigering zou er toe moeten leiden dat binnen de Arabische wereld een nieuw rechtsverlangen ontstaat. Niet de kille ideologische, op godsdienstwaanzin gebaseerde tenuitvoerlegging van wetten die geen wetten mogen zijn, omdat een profeet geen wetgever is maar een verkondiger van Gods woord, een woord dat geen kille, harde, antigoddelijke vorm verdraagt, nee, een op menselijke rede en gevoel gebaseerde regelgeving, die van Arabische landen moderne rechtstaten maken, waarin de in de Koran benadrukte begrippen rechtvaardigheid, genade en barmhartigheid centrale waarden zijn.
Binnen zo'n rechtstaat zullen nooit andere mensen op een blinde wijze worden geoordeeld en veroordeeld. Niet de wil naar macht staat binnen een rechtstaat centraal, maar het verlangen recht te doen.
Het Exodus-verhaal in het Oude Testament vertelt ons hoe mensen, die in een positie van slavernij zijn gebracht, weigeren zich neer te leggen bij de onwaardige positie die hen wordt opgedrongen.
Dat verhaal kan alleen maar 'goddelijk' worden genoemd, wanneer het een universeel verhaal is, met andere woorden, wanneer alle mensen in de wereld zich erin kunnen herkennen. Wie weigert de moraal van toepassing te verklaren op alle mensen is - puur logisch voortredenerend - een vijand van God.
Het is absurd om de bestrijding van onrecht te beperken tot het onrecht dat een kleine groep mensen wordt aangedaan. Alleen die kleine groep is belangrijk - het onrecht dat andere mensen wordt aangedaan is onbelangrijk, ja, mag zelfs bevorderd en aangemoedigd worden - uit naam van een God die verkleind wordt - gereduceerd tot de afmetingen van een blind mens zonder gevoel en verstand.
Is dat de bedoeling van het verhaal Exodus? Moet een onderdrukt volk God reduceren tot een eencellig dierlijk wezen dat niet denken kan? Of mag er gedacht en gevoeld worden in een wereld waarin onderdrukte mensen vechten voor hun vrijheid?
Binnen het verhaal Exodus symboliseert de Egyptische Farao het primitieve machtsverlangen van een dictator die andere volkeren aan zich onderwerpt en hen behandelt als slaven.
Daar gaat het om. Ieder zinnig mens die zijn verstand gebruikt ziet in dat het niet de bedoeling is de wandaden van de Farao over te planten in het onderdrukte volk (het slachtoffer dat een nog gruwelijker misdadiger wordt dan de dader), maar om het benadrukken van het recht op vrijheid van mensen in een wereld die door dictators wordt geleid.
'Laat Mijn Volk Gaan', zou joden er op moeten wijzen dat ze nooit mee mogen werken aan het opbouwen van een samenleving waarin de mens zichzelf als een dictatoriale Farao boven het Goddelijke verlangen naar rechtvaardigheid plaatst.
'Laat Mijn Volk Gaan', betekent: Geef het volk recht. Niet een enkel volk, want waar de een rechten heeft en de ander niet, daar bestaat geen recht. Nee: alle volkeren van de gehele wereld. Want alleen waar iedereen rechten bezit kan er sprake zijn van een God die de moraal boven de chaos van de moraalloze machtsaanbidder plaatst.
|
