Macht
& Lijden
|
een mens is niet onkwetsbaar
|
"Alles vaart onder valse vlag, geen enkel woord beantwoordt meer aan de waarheid. Ik - bijvoorbeeld - ga nu naar huis. Maar dat lijkt maar zo. In werkelijkheid ga ik een speciaal voor mij ingerichte kerker in, die nog des te afschuwelijker is omdat hij op een heel gewoon burgerhuis lijkt en door niemand - behalve door mij - als een gevangenis wordt beschouwd..."
Franz Kafka in gesprek met Gustav Janouch
|
|
Frederick Sweet:
'tis maar hoe je het bekijkt...
Comparing the war in Iraq with that in Vietnam, the total number of combat troops in Vietnam was 550,000. As many as 155,000 of them were wounded while 10.7% were killed during 10 years. In Iraq, so far, the total number of combat troops total 150,000 and between 11,000 and 22,000 of them have been wounded during nine months. Thus 28.2% of combat troops were wounded in Vietnam while in Iraq "only" 0.3% died in combat, so far, and as many as 14.7% had been wounded in combat.
At first glance, Bush's war in Iraq seems to be much more "successful" than the war in Vietnam -- especially when the number of wounded are eliminated from the equation. The proportion of combat troops killed in Vietnam appears to be 35-times more than in Iraq. By contrast, the proportion of Vietnam wounded is only two-times that sustained in Iraq. That's getting pretty close.
A fairer comparison of casualties in the Vietnam war, lasting ten long years, and Iraq, now less than one year old, should include how long each of the two wars has lasted. While the war in Vietnam has been over for more than three decades, American soldiers in Iraq are still being killed and wounded on a daily basis. The casualty figures in Iraq are still rising -- and there's no end in sight.
Clearly, if Bush's war continues for another two to five years, according to most estimates, the casualty figures from the Vietnam debacle could make it look even more "successful" than Bush's war!
With the specter of the Vietnam quagmire hanging over them, Bush and Rumsfeld can only talk about a "successful" war by emphasizing the relatively low number of Americans killed in Iraq, and hiding the extraordinarily high number of wounded. But for those who had sacrificed their lives and limbs to preemptively protect the U.S. against Saddam Hussein s nonexistent weapons of mass destruction, Bush s war has been a complete failure. (Intervention Magazine, 18-2-2004)
Frederick Sweet is Professor of Reproductive Biology in Obstetrics and Gynecology at Washington University School of Medicine in St. Louis.
"The Cause of Israel is the Cause of America"
By SEN. JOHN KERRY
Note: We offer this unfettered pledge of fealty to Israel by John Kerry as yet more evidence that there's scarcely a dime's worth of difference between the major political candidates of both parties on the life-and-death issues of our time. CounterPunch Editors 18-2-2004
My first trip to Israel made real for me all I'd believed about Israel.
I was allowed to fly an air force jet from the Ovda Airbase. It was then that Israeli insecurity about narrow borders became very real to me. In a matter of minutes, I came close to violating the airspace of Egypt, Jordan, and Syria. From that moment on, I felt as Israelis do: The promise of peace must be secure before the Promised Land is secure on a thin margin of land.
Back on the ground on that first trip, I toured the country from Kibbutz Mizgav Am to Masada to the Golan. I stood in the very shelter in a kibbutz in the north where children were attacked and I looked at launching sites and impact zones for Katousha rockets. I was enthralled by Tel Aviv, moved by Jerusalem and inspired by by standing above Capernaum, looking out over the Sea of Galilee, where I read aloud the Sermon on The Mount. I met people of stunning commitment, who honestly and vigorously debated the issues as I watched and listened intently. I went as a friend by conviction; I returned a friend at the deepest personal level.
Herzl's famous words--"If you will it, it is no dream"--signify the promise and the greatest power of Israel--and the hope that a fair and secure peace can be achieved. We must be committed to support Israel in the exacting, essential search for that dream.
In this difficult time we must again reaffirm we are enlisted for the duration--and reaffirm our belief that the cause of Israel must be the cause of America--and the cause of people of conscience everywhere.
John Kerry is a Massachusetts Senator and a Democratic Candidate for the Presidency of the United States. Article is originally appeared in the Brown Students for Israel publication "Perspectives: An Israel Review" - Weekend Edition Features for February 14 / 15, 2004
Mattheus 5: 1- 20
De Bergrede
1 En [Jezus], de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.
2 En Zijn mond geopend hebbende leerde Hij hen, zeggende:
3 Zalig [zijn] de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.
4 Zalig [zijn] die treuren; want zij zullen getroost worden.
5 Zalig [zijn] de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beerven.
6 Zalig [zijn] die hongeren en dorsten [naar] de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.
7 Zalig [zijn] de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.
8 Zalig [zijn] de reinen van hart; want zij zullen God zien.
9 Zalig [zijn] de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.
10 Zalig [zijn] die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.
11 Zalig zijt gij, als u [de mensen] smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.
12 Verblijdt en verheugt [u;] want uw loon [is] groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u [geweest zijn].
13 Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal [het] gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.
14 Gij zijt het licht der wereld; een stad boven op een berg liggende, kan niet verborgen zijn.
15 Noch steekt men een kaars aan, en zet die onder een koornmaat, maar op een kandelaar, en zij schijnt allen, die in het huis [zijn];
16 Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uwen vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.
17 Meent niet, dat Ik gekomen ben, om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen, om [die] te ontbinden, maar te vervullen.
18 Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied.
19 Zo wie dan een van deze minste geboden zal ontbonden, en de mensen alzo zal geleerd hebben, [die] zal de minste genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen; maar zo wie [dezelve] zal gedaan en geleerd hebben, die zal groot genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen.
20 Want Ik zeg u: Tenzij uw gerechtigheid overvloediger zij, dan der Schriftgeleerden en der Farizeen, dat gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins zult ingaan.
Bergrede: verwerping van het aardse koninkrijk
Onze Heer was in de bergrede bezig het volk van God los te maken uit zijn natuurlijke godsdienstigheid. Hij zag zijn toehoorders als vertegenwoordigers van een geslacht dat eeuwen lang door stenen poorten de heilige stad was binnengegaan om daar religieuze belevenissen te hebben. Men zong dan: 'Gaat tot zijn poort er in met lof en juichte: 'Onze voeten staan binnen uw poorten'. Men ging door een stads- en tempelpoort van steen om de Here God te dienen en dacht zo gemeenschap met God te krijgen. Jezus was evenwel bezig het volk los te maken van deze aan de aarde gebonden denkwereld.
Het aardse Jeruzalem was van geen belang, want de ure was gekomen, dat de waarachtige aanbidders de Vader zouden aanbidden in geest en waarheid (Joh.4:23). In zijn bergrede sprak Hij over het binnengaan van het Koninkrijk der hemelen. Het is jammer dat vele serieuze christenen in onze tijd niet verder zijn gekomen, want ook zij verbinden het Koninkrijk Gods met een natuurlijk volk en een natuurlijke stad. Zij leren dat het koningschap van Jezus over een aards Isra l slechts een uitgestelde zaak zou zijn. Johannes de Doper had evenwel reeds gepredikt, dat het Koninkrijk der hemelen nabij was, maar hij sprak niet over een uitgesteld aards koninkrijk van Jezus (Matth. 3:2).
Jezus spreekt over een binnengaan in het Koninkrijk der hemelen dat 'nu' moet geschieden. In het nieuwe tijdperk kan ieder binnengaan door geloof in zijn vergoten bloed, dat ons van zondeschuld reinigt en ons tot rechtvaardigen maakt. Jezus wees een geestelijke weg aan. (J.E. van den Brink)
|
Justin Raimondo:
Is the tide turning?
Americans are supposed to believe that implanting the seeds of "democracy" in the inhospitable soil of Iraq is rationale enough for the invasion and occupation. But if Iraq is truly democratic and allows the majority to rule, then the results are far more likely to resemble, at best, neighboring Iran: at worst, a three-or-four-way civil war. In either case, we have to ask: is it worth the number of casualties, including thousands of horribly maimed wounded?
The untenable nature of our position is constantly balancing on the thin edge between tragedy and comedy. For example, Bremer maintains that he will veto the imposition of Islamic law, but this is a) impossible, and b) a lie. Will he do this even after the much-heralded "handover" of sovereignty to the Iraqis? We know it's a lie because he didn't veto the recent law on marriage passed by the Iraqi Governing Council which handed the regulation of marriage over to Islamic religious authorities. (antiwar.com 18-2-2004)
|
|
Macht & Vrolijk Zijn
"Is democratie een intelligent gebeuren, wanneer de democratie geen moeite doet domme, onvolwassen mensen hun domheid af te nemen?", vraagt Willem Oltmans zich af op zijn geheel eigen, door de GAY-krant in het leven geroepen website, en dat is natuurlijk een vraag die een beetje merkwaardig aandoet, wanneer je hem plaatst in het kader van een leef- en denkwereld - de GAY-world - die een broertje dood heeft aan ernst en intelligentie.
GAY betekent 'vrolijk' zijn. Je trekt een vrolijke broek aan, en een vrolijk hemdje, ook een paar vrolijke schoentjes natuurlijk en als je er tenslotte zo verschrikkelijk vrolijk uitziet dat het leven een en al glinsterende zonnigheid geworden is, dan loop je welgemoed de straat op, op weg naar een bijeenkomst van de club der eeuwig vrolijke mensen: de Willem-Oltmans-GAYkrantclub.
Willem Oltmans staat bekend om zijn vrolijke humeur. Overal waar hij binnenkomt staan de mensen knippend en buigend op en zij knielen in aanbidding neder voor zijn voeten en roepen: "O Grote Intelligente Leider, val alles en iedereen aan, ga tegen God en alleman tekeer, maar alstublieft, neem ons niet onze vrolijkheid af..."
En zo kan het geschieden dat deze voorman der eeuwig vrolijken de democraten in ons land met het verwijt bekogelt dat zij te weinig aandacht besteden aan ernst en intelligentie, zodat de oppervlakkige onwetendheid het meest onbeduidende plebejerdom aan de macht brengt.
Een heuse cultuurpessimist dus, Willem Oltmans, en als zodanig in zeker opzicht een kind van de serieuze Roomse zanger Jules de Corte die in de jaren zestig de 'wilde generatie' die de macht over wilde nemen belachelijk probeerde te maken met het cultuurpessimistische lied 'Koning Onbenul', een aanklacht die niet begrepen werd, zodat het 'onbenul' van een protestlied dat de feilen van een oppervlakkige massacultuur diende aan te tonen een 'hit' maakte, een leuke meezinger die het goed doet op bruiloften, feesten en partijen...
Ernst - met andere woorden - is een gevaarlijk goed, dat net als alle andere zaken in een doodgewone mensenwereld soms 'in' en soms 'uit' is.
In de jaren vijftig en zestig was ernst in en het gevolg daarvan was dat de kunst- en muziek- en ook de religieus-spirituele wereld gedomineerd werd door ernstige mensen. Jazz & existentialisme zijn serieuze begrippen die we nu niet meer kennen, terwijl ze in de jaren vijftig en zestig algemeen cultuurbezit waren, zelfs een dominante rol speelden in Hollywoodproducties die bestemd waren voor een groot publiek.
Binnen de wereld van het existentialisme was het ondenkbaar dat een volwassen man via het tonen van zijn geslachtsdelen zichzelf 'kenbaar' maakt aan een ander en toch is dat wat momenteel gebeurt binnen het wereldje van de vrolijke homoseksuelen, waar niet het intellect en het gevoel bepalen wie belangrijk is, maar de grootte en de vitaliteit van het geslachtsdeel.
Heb je geen grote lul, zit er te weinig sperma in je ballen? Pech gehad. Weg is de vrolijkheid en met een hoofd vol triestheid mag de verstotene met zijn kleine pik en zijn drooggevallen ballen wegkniezen in het sombere wereldje van 'de normalen': al die treurige lieden die niet dankzij hun grote potente lul 'vrolijk' kunnen en mogen zijn...
Waarmee ik maar wil zeggen dat het leven van een ernstig mens een lijdensweg kan zijn, wanneer hij moet leven in een wereld waarin de dierlijke macht bepaalt dat je altijd vrolijk (GAY) moet zijn!
Zie ook: De Gouden Fallus
een kinderlijke aanval op de dierlijkheid
Scientists Accuse US
Of Manipulating Research
Terwijl in Nederland schertsrecht wordt bedreven (een heksenjacht ontketenen die gericht is tegen niet bijzonder machtige 'alternatieve geesten' die de wetenschap zouden minachten) wijst in Amerika een groep wetenschappers op het merkwaardige feit dat de boven hen geplaatste overheid - een overheid die over zeer veel macht beschikt - zich schuldig maakt aan het stelselmatig kleineren van mensen die op grond van hun wetenschappelijke kennis en inzichten in staat zijn de onredelijkheid van het door blinde ideologen bepaalde beleid aan te tonen.
The Bush administration is guilty of misrepresenting scientific knowledge and misleading the public, a group of America's most senior scientists claimed yesterday.
They said the government had manipulated information to fit its policies on everything from climate change to whether Iraq had been trying to make nuclear weapons.
The open letter from the independent Union of Concerned Scientists (UCS) said: "When scientific knowledge has been found to be in conflict with its political goals, the administration has often manipulated the process through which science enters into its decisions."
"This has been done by placing people who are professionally unqualified or who have clear conflicts of interest in official posts and on scientific advisory committees; by disbanding existing advisory committees; by censoring and suppressing reports by the government's own scientists; and by simply not seeking independent scientific advice."
The letter was signed by 60 senior US scientists, including 20 Nobel prize winners, such as the physicists Steven Weinberg and James Cronin and the biologists Eric Kandel and Harold Varmus. (The Guardian 19-2-2004)
Baghdad Burning
een linkse vrouw in Irak
Dumb and Dumber...
Ok, I just read this article in the New York Times and I had to share...
The article basically states that a substantial sum of the money supporting Bush's presidential campaign is coming from affluent Arab-Americans who support the war on Iraq. The fun part about the article is that it goes on and on about "Arab"-Americans- not Muslim-Americans or even Asian-Americans but specifies Arab-Americans giving you the impression that the article is going to be about people who were originally from Iraq, Saudi Arabia, Syria, Egypt, Libya, Yemen, the United Arab Emirates, Bahrain, Oman, Qatar, Tunisia, Morocco, Palestine, Lebanon you know- an Arab country where the national language is Arabic and the people are generally known as Arabs.
The article is dumb, but apparently the author thinks that the readers are even dumber. Of the 5 prominent "Arabs" the author gives as examples in the article (supporters of Bush), two are Iranian and the third is a Pakistani! Now this is highly amusing to an Arab because Pakistanis aren't Arabs and while Iran is our neighbor, Iranians are, generally speaking, not Arabs and I'm sure you can confirm that with Iranian bloggers
One of the Iranian contributors is a Mr. Mori Hosseini who claims to know all about the region because he was born in Iran and lived there before moving to the US at the tender, prepubescent age of 13. He must be Iran's Chalabi - keep an eye on him. I predict he'll either be given contracts to build homes in Iraq or suddenly have important information on Iranian WMD he has been hiding since the age of 13.
I just wish all those prominent Arabs who supported the war - you know, the ones living in Washington and London who attend State dinners and parties at the White House holding silk handkerchiefs in one hand (to wipe away the tears for the 'homeland') and cocktails in the other hand - would pack their Louis Vuitton bags, and bring all that money they are contributing to that war-hungry imbecile in the White House to Iraq or Iran or wherever they wish the spread of democracy and help 'reconstruct' and 'develop' their own countries. One wonders with that $200,000 how many homes Mr.Hosseini could have rebuilt in Bam, for example but then again, if they don't bomb Iran into the pre-industrial era, how will Mr.Hosseini get all those huge contracts in the future? (Bagdad 20-2-2004)
George W. Bush
& het negatieve Saturnus-Pluto-aspect
Het kenmerk van linkse mensen is dat ze in staat zijn de wereld op een cynisch-relativerende wijze te bekijken. Dat cynisme valt - astrologisch bezien - onder de gevoelsplaneet Pluto, hetgeen betekent dat de cynicus altijd een gevoelsmatige band onderhoudt met diegene of datgene waar hij de confrontatie mee aangaat.
In Nederland weten de meeste mensen niet waar het begrip plutonisch voor staat. Wat dat betreft zijn de mensen nu oneindig dommer dan de gemiddelde beschaafde burger van duizenden jaren geleden, die via een intelligent geheel van goden- en heldenverhalen in kontakt werd gebracht met fundamentele pyschologische waarheden, die de mens in staat stellen het bestaan te duiden - en via die duiding te relativeren, niet op een cynische wijze, omdat cynisme (zoals gezegd) gebonden is aan emoties, maar op een wetenschappelijke wijze, waarbij het begrip 'wetenschap' niet verwijst naar een geheel van door beperkte geesten geformuleerde regels (negatief Saturnaal: 'Wie volgens mijn regels handelt is een wetenschapper, wie mijn regels verwerpt niet'), maar naar de wil om zoveel mogelijk kennis te vergaren, ook wanneer die kennis in strijd is met de regels van formalisten, die altijd een oneindige wereld terug wilen brengen tot de beperkte wereld van het eigen, mensenhatende (lees: antiliberale of antiwetenschappelijke) 'ik'.
Cynisme kan wetenschap worden wanneer de cynicus een verbond aangaat met de flegmaticus, de ernstige, afstandelijke mens die in oude mythen en sagen altijd wordt afgebeeld als 'de kluizenaar', astrologisch gezien: de positief-Saturnale mens, de man die afgezonderd van de wereld kennis zoekt en elk oordeel dat hij uitspreekt als een niet aan de emoties gebonden uitspraak aan de mensheid voor wil leggen. In dat geval wordt het gebrek aan emotionele betrokkenheid van de formalistisch ingestelde Steenbok opgeheven, terwijl de onwil van de Plutonische mens oordeel en gevoel van elkaar te scheiden wordt getemperd door de Saturnale afstandelijkheidsdrang.
Daar waar ernst (Saturnus) en cynisme (Pluto) uit elkaar worden gedreven, of tegen elkaar worden opgezet (de astroloog zegt: Saturnus maakt een negatief contact met Pluto) ontstaat een wereld waarin de formalist (of egoist) geworden Saturnus op een cynisch-egoistische wijze zijn eigen regels op een volstrekt irrationele wijze gaat opdringen aan anderen (Pluto is gevoel en eist dat het eigen gevoel gedeeld wordt door anderen).
Het is die tegenstelling die op deze website steeds ter sprake werd gebracht via de verwijzing naar negatieve Saturnus-Pluto-aspecten in de horoscopen van politici die een hoofdrol spelen in het Midden-Oosten-conflict.
Mensen die wetenschap zien als een formalistisch geheel van regels die ten doel hebben de waarheidslievende mens buiten te sluiten - waarheid zou niet bestaan, omdat de mens een aan natuurkundige wetten gebonden machine is - weigeren de kennis van onze hoogbegaafde voorouders serieus te nemen. Zij verwerpen het pragmatisch-Saturnale praktijkbeginsel (onderzoek alles en behoudt het goede) en kiezen voor de irrationeel-dwingende Plutoaanpak, die op een cynische wijze alles wat als 'slecht' wordt ervaren buiten wil sluiten.
Ze kiezen - met andere woorden - voor een op mensenhaat gebouwde (volstrekt irrationele) Saturnaal-Plutonische gevoelsmoraal.
De planeet Pluto bevindt zich in de horoscoop van George Bush in het zogenoemde 'alter-ego-huis' en zal dus veel invloed hebben. Dat er zoiets bestaat als een dualistische persoonlijkheid (ego versus alter-ego) wordt aangetoond door verhalen als Dr. Jekyll & Mister Hyde, waarin schrijvers vertellen hoe de remmende, beschavende persoonlijkheid en de dierlijke ongeremdheid in de mens uit elkaar groeien en zelfs een zelfstandig leven gaan leiden. Het spreekt vanzelf dat in een antipsychologische plutocratenwereld dergelijke schrijvers gehaat en vernietigd worden!
Terugblik: 17-5-2003
Sharon A, Sharon B and the dictator
This week, the prime minister offered a simple reply to a nagging question. The question: When all is said and done, are you serious about those "painful concessions" for peace? The reply: No.
There was a total contradiction, almost an insult to the intelligence, between what he said to Haaretz last month about the need to say good-bye to "some of those places - Bethlehem, Shiloh, Beit El," and his remarks this week to interviewers from The Jerusalem Post ("I'm asking you: Do any of you see such a possibility?").
This is not just Sharon the politician playing another of his little tricks. A week before he meets with the American president, it clarifies the most critical issue on which we are liable to be misled.
Denying any wrongdoing, Sharon says he was misunderstood the first time around. He doesn't have to try too hard when it comes to explaining. Disrespect for the truth has become an orgiastic pleasure in Israeli politics.
This week, Sharon had another attack of the Dr. Jekyll and Mr. Hyde syndrome. It's something he's suffered from for years... (By Gideon Samet, Ha'aretz 17-5-2003)
Paul Bremer en de door hem ontketende
Islamitische Revolutie in Irak
U.S. administrator of Iraq Paul Bremer recently threatened to veto the draft constitution of Iraq which declares that Islamic law (Shariah) should be the basis of the country s future government.
The Supreme Assembly of the Islamic Revolution in Iraq (SAIRI) immediately condemned Bremer s illogical and audacious remarks.
SAIRI announced that the Iraqi nation, under no circumstances would accept statutes principles imposed by other countries, adding that the people of Iraq will not obey others or allow them to determine their fate.
Iraq, once governed by one of the most important men in the history of Islam, Imam Ali (AS), and the country which saw the epic struggle of Imam Hussein (AS), is the cradle of Islamic civilization.
During the past millennium the people of Iraq, especially the Shias, have resisted unjust and cruel rulers, never abandoning their Islamic belief and identity.
After living under the rule of the corrupt and un-Islamic Baath regime for 35 years, the Iraqis now have the opportunity to openly display their genuine Islamic identity once again. As a result, no power can prevent them from returning to their true identity. (By Hassan Hanizadeh, Teheran Times 20-2-2004)
|
Schwarzenegger Seeks Stop to Gay Unions
By BETH FOUHY, Associated Press Writer
After a judge Friday declined to put an immediate end to same-sex marriages in San Francisco, Gov. Arnold Schwarzenegger ordered California's attorney general Friday to "take immediate steps" to get a court ruling to make the city stop.
Schwarzenegger's directive to Attorney General Bill Lockyer was prompted in part by the judge's decision not to impose a temporary restraining order that would have halted San Francisco's weeklong parade of 3,175 same-sex weddings, said Rob Stutzman, Schwarzenegger's communications director.
"Our civilized society and legal system is based upon a respect for and adherence to the rule of law," Schwarzenegger wrote in a letter to Lockyer. "The City and County of San Francisco's unfortunate choice to disregard state law and grant marriage certificates to gay couples directly undermines this fundamental guarantee."
The Republican governor "feels that we've come to a point where we're starting down a dangerous path and it leads to anarchy at some point," Stutzman said. "It's time for this to end." (AP 21-2-2004)
De eeuwige spanning tussen wet & recht
Astrologie - door velen afgewezen (met name door fel-irrationele, aan idiote vormen van ideologisch denken gebonden fantasten) - kan ons duidelijk maken wat het verschil is tussen 'wet' en 'recht'. We denken dat we in een rechtvaardige samenleving leven wanneer we 'de wet' eerbiedigen, maar dat is een fictie die tweeduizend jaar geleden al hardhandig aan stukken werd gebroken door de naar recht verlangende wijsheidsleraar Jezus van Nazareth, een rechtvaardig mens die door katholieke prelaten werd ontdaan van zijn rechtvaardigheidsverlangen, via een irrationeel proces van goddelijkverklaring, dat maar een bedoeling had: de strenge, onrechtvaardige wet, waartegen Jezus ten strijde trok, in ere te herstellen.
Jezus symboliseert de rechtvaardige, uiterst liberale planeet Jupiter, terwijl de onverdraagzame wetsdenkers de negatieve planeet Saturnus vertegenwoordigen.
Wat de katholieke kerk verdedigt is niet de rechtvaardigheid van de liberale planeet Jupiter, maar het Ezra-istisch-patriarchale wetsdenken van de vaderplaneet Saturnus, hetzelfde denken dat verdedigd wordt door de Ayatollahs die Bush & Blair in het Midden-Oosten op de troon hebben gezet.
Want - nogmaals we denken dat we rechtvaardig zijn, maar dat is een illusie, die we alleen in stand kunnen houden door eerlijke mensen weg te jagen en te vernietigen.
Het verhaal van Jezus (het gevecht van de eerlijke Jupitermens met de Saturnale huichelaars) is en blijft actueel, omdat altijd wet en recht op gespannen voet met elkaar zullen blijven staan. Oneerlijke mensen zullen altijd blijven proberen de wet in dienst te stellen van hun eigen beperkingen, hun eigen tekortkomingen, hun eigen ego stische groepsbelangen, en altijd zullen er eerlijke enkelingen zijn die dat negatieve groepsdenken, dat de wet boven het recht plaatst, aanvallen.
Conservatieve wetsdenkers zien in rechtvaardige mensen - zoals Arnold Schwarzenegger het uitdrukt - anarchisten: gevaarlijke wettelozen, die de orde van de conservatieve mens ondermijnen. Een anarchist weigert een wet te verdedigen die onrechtvaardig is, terwijl de conservatief domweg stelt dat alles wat de wet ons voorschrijft goed is en daarom kritiekloos geaccepteerd zal moeten worden.
Tweeduizend jaar geleden weigerde Jezus van Nazareth het als onrechtvaardig beschouwde wetsdenken van een groep theocraten te accepteren. De joodse theocratie waar hij tegen ageerde valt te vergelijken met de Islamitische theocratie waar nu zich modern noemende 'joden' tegen tekeer gaan, niet vanuit het liberale verlangen onzinnig, onrechtvaardig wetsdenken te veroordelen, maar omdat de theocratie van de ander gezien wordt als een bedreiging voor de eigen theocratie.
Zo werkt ideologisch wetsdenken. Ideologie koppelt alles (wet, recht, gevoel, wetenschap en ga zo maar door) aan een vooroordeel - dat vooroordeel,wordt heilig verklaard - en wie dat vooroordeel aanvalt wordt gezien als een vijand van de zaken die op een volkomen onterechte wijze gekoppeld zijn aan een werkelijkheid die puur objectief gezien niets anders is dan een negatieve hoeveelheid irrationele waanwijsheden.
Schwarzenegger is filmacteur. De man weet echt helemaal niks, maar is wel bestuurder. George Bush - machtigste man van de wereld - is er een van hetzelfde kaliber. Jezus is zijn grootste voorbeeld, maar wanneer je hem vraagt wat het verschil is tussen wet en recht dan kun je er zeker van zijn dat de grote navolger van Jezus het antwoord niet zal kunnen geven.
Je moet dom zijn om de machtigste man van de wereld te kunnen worden. Zodra je intelligent bent komt de hele vrije wereld in opstand en roept je toe: Jij mag geen president worden. Jij bent te intelligent. Dood aan het intellect.
En zo leven we vrij en blij in een wereld waarin de domheid alle macht bezit. En zodra een intelligente enkeling ons wijst op de absurditeit van een wereld waarin de dommen alle macht in handen hebben kijken we kwaad de andere kant op, omdat we weten dat we alleen maar schijnvrijheid bezitten, een vrijheid die gebouwd is op een fundament van domheid de domheid die Amerikaanse militairen momenteel gedwongen zijn te verdedigen . (Zwolle 21-2-2004)
Leon de Winter & de Pretenties
'Ik doe in leesplezier, ik ben een producent van lekker leesbare boeken. Middelbare scholieren die mij lezen, zijn waarschijnlijk net zo ziek van de pretentie als ik.' (HP/De Tijd, 6-11-1992)
Vandaag is het "leon de winter-dag". Je hebt van die dagen. Die worden bijzonder gemaakt, omdat de commercie er geld in ziet. Daarom heeft de volkskrant, die langzaam maar zeker wordt omgetoverd in 'de linkse telegraaf' die de krant van de directie behoort te zijn (veel economie dus en een agressieve strepenopmaak, omdat rechts op een schreeuwerige wijze alles pleegt te onderstrepen!) de weekendbijlage voorzien van een foto van een schrijver die van zichzelf een groepsdenker heeft gemaakt - een absolute voorwaarde om mee te mogen tellen in dit antiliberale land.
De pest van groepsdenkers is dat je altijd de hele groep op je nek krijgt wanneer je kritiek op hem of haar uitoefent. Wanneer je tegen een groepsdenker zegt dat hij zijn haar moet knippen, dan komt onmiddellijk de hele groep op je afgestapt, schreeuwend en roepend: "Wat heb je tegen onze haardracht...?"
Helemaal niks natuurlijk, want wat kan het mij schelen of in Staphorst de vrouwen baaien rokken dragen en de mannen pofbroeken , maar wanneer ik een enkeling ontmoet, dan heb ik zo de gewoonte een persoonlijk gesprek met zo iemand aan te gaan en dan beoordeel je de ander als gewone sterveling en niet als lid van een eeuwig levende groep.
Ooit was ik bevriend met een individu dat afkomstig was uit een moslimland. Door en door ge ndoctrineerd dus. Varkensvlees is smerig want varkens leven in de stront, homo's zijn smerig want die neuken stront en vrouwen deugen ook niet, hoewel ze geen directe binding met stront schijnen te hebben...
Vreemd die afkeer van stront die moslims er op na houden. Sigmund Freud zou ongetwijfeld spreken over anale fixatie', een begrip dat astrologisch gezien thuishoort bij het teken Schorpioen, dat op zijn beurt wordt beheerst door de planeet Pluto, een planeet die zulke schandalige geheime wensen bezit, dat hij altijd een schaduwleven moet leiden, weggestopt in een onderwereld (Hades of hel), die verborgen dient te blijven.
Freud was in zoverre een eerlijk mens dat hij zijn eigen gerichtheid op Plutonische zaken (anus, penis, vagina en de daarbij behorende afscheidingsproducten) niet verstopte, maar op een redelijk intelligente en fantasierijke wijze verwerkte in een geheel aan theorie n die alleen maar daarom onzinnig zijn omdat er wetenschappelijke universaliteitwaarde aan werd toegekend.
Wanneer hij zichzelf had bekeken door de bril van een astroloog, dan zou hij die fout niet hebben gemaakt, maar de astrologie heeft hij, in tegenstelling tot zijn collega Jung nooit echt serieus genomen, hoewel zijn theorie n teruggrijpen op begrippen die stammen uit een tijd waarin elk intelligent mens op de hoogte was van het astrologische begrippenapparaat.
Waarheidlievende mensen waarderen daarom de astrologie omdat er sprake is van een wetenschap die laat zien dat het goede en het slechte in elk mens aanwezig zijn. Het pretentievolle begrip 'uitverkoren' bestaat niet in de nuchtere pretentieloze wereld van de astroloog.
Wie een horoscoop van een misdadiger naast de horoscoop van de koningin legt ziet geen verschil. Vaak is het zo dat heel nuchter bekeken een horoscoop van een belangrijk genoemde persoonlijkheid negatiever in elkaar steekt dan de horoscoop van een misdadiger.
Zich 'wetenschappelijk' noemende geesten trekken daaruit de conclusie dat een horoscoop onzin is, hetgeen natuurlijk doodgewone flauwekul is, omdat een horoscoop primair iets vertelt over het karakter van een mens, waaruit dan weer afgeleid kan worden dat er sprake is van bepaalde, onbestemde 'invloeden' die het gedrag van een mens direct of indirect sturen.
Dat mensen gestuurd kunnen worden laten psychiatrische pati nten ons zien, vooral aan schizofrenie lijdende mensen die stemmen horen die op een dwingende wijze opdrachten geven die altijd van negatieve, destructieve aard zijn.
Het zal duidelijk zijn dat een mens die tot robot wordt getransformeerd geen slecht mens hoeft te zijn wanneer hij slechte dingen doet. Kijk naar een militair die gedwongen wordt mensen kapot te maken. Hij kan dat doen omdat hem wordt afgeleerd de wereld op een eigen wijze te bekijken. Maar ondanks de op gelijkschakeling gerichte training zijn er altijd enkelingen die geestelijk in elkaar storten, psychisch in de war raken of zelfs zelfmoord plegen, omdat op de een of andere manier het gelijkschakelingsproces faalt en de eigen gewetensvolle, gevoelige persoonlijkheid het wint van het van boven af opgelegde groepsdenken.
Misdaden, zo kun je stellen, worden altijd gepleegd door mensen die de slaaf zijn van agressie, waarbij je jezelf af dient te vragen of die agressie van binnen uit komt of dat er sprake is van wezensvreemde agressie van anderen, die via robotisering (onderdrukking van de eigen persoonlijkheid) tot uitdrukking kan worden gebracht.
Groepsdenkers zullen zelden zichzelf afvragen in hoeverre hun gedrag 'eigen gedrag' is en in hoeverre er sprake is van 'gestuurd gedrag'. En toch is die vraag uitermate belangrijk, wanneer je wilt proberen jezelf te ontwikkelen tot een onafhankelijk individu dat in staat is mee te draaien in een wereld die naar individuele verantwoordelijkheid streeft.
De moeilijkheid is echter dat veel groepsdenkers gekozen hebben voor de groep omdat ze een zwakke eigen persoonlijkheid bezitten, met andere woorden: de groep wordt gezien als een beschermingsmiddel, hetgeen ertoe leidt dat iedereen die het groepsdenken aanvalt wordt gezien als een duivel, omdat hij via zijn aanval op de groep de zwakke enkeling zijn beschermende pantser afneemt.
Leon de Winter behoort astrologisch gezien tot de groep van gevoelige - dus zwakke - enkelingen: Zon in het gevoelige, labiele teken Vis en Maan in het emotionele teken Schorpioen, een teken dat al eeuwenlang 'het collectivistenteken' wordt genoemd, hetgeen je zou kunnen zien als een soort van bewijs voor de stelling dat er een direct verband bestaat tussen groepsdenken en emotionaliteit.
Ikzelf ben een Steenbok en heb altijd de bij dat teken behorende afstandelijkheid en eenzelvigheid als een groot goed gezien. Deel zijn van een groep stoot me af en op alle foto s die er ooit van me zijn gemaakt laat ik mezelf zien als een eenling die eigenlijk nergens bij hoort - hetgeen me grote voldoening geeft.
Leon de Winter is gevoelig en juist omdat hij die gevoeligheid niet wil accepteren (in het interview stelt hij dat hij het onverdraaglijk vindt bij zichzelf sentimentaliteit waar te nemen) kiest hij voor een groep die van agressie een moralistische mode heeft gemaakt. Wie namelijk kritiek heeft op 'een jood' (iedereen dus die een etiket op zichzelf plakt) is automatisch een misdadiger en moet vernietigd worden.
Waarom een gevoelig mens het als zijn taak ziet kritische anderen te vernietigen is een vraag die in het primitieve rijk der moralisten nooit aan de orde wordt gesteld. Er zijn nu eenmaal mensen nodig die vernietigd moeten worden om de groepssamenhang in stand te kunnen houden en daarom word je domweg tot vijand uitgeroepen, ook wanneer je helemaal geen vijand bent.
Ik ben geen groepsdenker en zal daarom nooit een enkeling als deel van een collectief beschouwen. Daarom kreeg ik grote ruzie met de moslimjongen die niet als onafhankelijk individu aangesproken wenste te worden en mij daarom beschouwde als een agressieve rotzak , die weigerde de strontvooroordelen van de Islam serieus te nemen.
"Daar praat je domweg niet over", zei hij maar steeds, en wanneer ik dat moralistische antwoord pareerde met een tegenvraag zoals: "jouw vooroordeel is in feite niets anders dan een gemaskeerde verhandeling over stront", dan werd hij nog kwader en dan riep hij: Zeg toch niet steeds stront tegen me..."
En toch is het zo dat moslims geen varkensvlees willen eten omdat ze een varken zien als een vies wezen, een wezen dat bij stront hoort. Maar je mag het niet zeggen - stront - want als je stront zegt toon je aan dat je een infantiel wezen bent, dat volgens Freud is blijven steken in een kinderlijk-anale levensfase.
Belachelijk natuurlijk, omdat objectief gezien er geen verschil bestaat tussen het bordje pap dat je eet en de bruine derrie die er vervolgens uit je achterwerk stroomt, want zo zit een mens nu eenmaal in elkaar. Hij geeft een ingang en een uitgang en elke arts zal je er op wijzen dat de uitgang net zo belangrijk is als de ingang, want als er iets mankeert aan je uitgang dan ga je mooi hartstikke dood!
Maar we zijn groepsdenkers. Dus we stoppen de duistere Plutonische onderwereld van de anale fixaties weg en we verdoen onze tijd met oppervlakkige onzinpraatjes, zonder ons te realiseren dat die onderwereld er is en dankzij het feit dat zij er is invloed uitoefent. Anders gezegd: wat bestaat blijft bestaan, ook wanneer we hebben afgesproken dat het bestaande niet bestaat.
Dat is de reden waarom ik een ogenschijnlijk onzinnig boekje als 'De Gouden Fallus' heb geproduceerd, een pretentieloos boekje waarin de Plutonische onderwereld van schuttingwoorden (kut, lul en kont) in contact wordt gebracht met de 'hogere' wereld van de liefde en het gevoel.
De esoterische dichter William Blake spreekt over het huwelijk van hemel en hel, en dat is nu precies wat dit ogenschijnlijk zo ordinaire boekje doet. Het heft in al zijn pretentieloosheid de schizofrenie op, plaatst een duistere onderwereld in het licht van een bevrijdend bewustzijn en maakt de duisternis onschadelijk via de toevoeging van aan gevoel en intelligentie gebonden licht.
Moralisten kijken daar op neer. Zij maken de duisternis niet onschadelijk door zichzelf omhoog te laten tillen door intelligente en gevoelige mensen. Nee, ze maken de duisternis dieper door van gevoelige intelligente mensen slaven te maken die kritiekloos en met uitschakeling van de eigen gevoelige persoonlijkheid andere mensen gaan verketteren en demoniseren, hetgeen nu juist niet de bedoeling is van zulke belangrijke zaken als intelligentie en gevoel.
Intelligentie en gevoel scheppen altijd een pretentieloze wereld, een wereld waarin mensen niet doen alsof ze beter en groter en hoger zijn dan anderen, een wereld waarin een koningin dezelfde drol produceert als haar werkster, omdat een mens nu eenmaal een mens is en omdat niemand - ook een koningin niet - kan leven zonder dat er elke dag pies en poep wordt geproduceerd.
Eigenlijk zou Leon de Winter als verdediger van pretentieloze literatuur mijn beste vriend moeten zijn, maar toch is hij dat niet, omdat hij lid is van een groep, en niet zomaar een groep, maar een groep met pretenties.
Hem vertellen dat verlangen naar pretentieloosheid niet samengaat met het lid willen zijn van een groep met pretenties heeft geen zin. Zijn gevoeligheid verbied hem om te gaan met mensen die hem het groepspantser afpakken - hetgeen uiteindelijk alleen maar aantoont dat de wereld waarin veel mensen moeten leven een sadistische wereld is, waarin gevoelige mensen niet in staat zijn op hun eigen gevoelige, pretentieloze wijze vrij te zijn... (Zwolle 21-2-04)
Gewoon een wonder...
Reunion wint Nederlands songfestival
met 'klein, ingetogen liedje'
"In tegenstelling tot andere deelnames hebben we dit jaar gekozen voor gewoon een mooi liedje! Klein, ingetogen maar wel heel intens! Uiteindelijk gaat het om de emotie in de muziek en alle poespas eromheen moet dan toch niet nodig te hoeven zijn. Wij zingen gewoon zoals we zijn!"
Without you
I spent my life in search for you
Not knowing what to find
Still wonder how did I pull through
Without you on my mind
I ve been waiting for someone like you
Now you ve come my way
Sometimes I can t believe it s true
I hope you re here to stay
Reunion = Fabrizio Pennisi, geb. 28-09-79 (Weegschaal) in Itali
(Sicili ), en Paul de Corte, geb. 28-02-1979 (Vis)
Weegschaal-Vis-combinatie
Libra is ruled by the planet Venus. It's symbol is represented by the Scale.
Libra is an Air sign, and is balanced and charming.
Pisces is ruled by the planet Neptune. It's symbol is represented by the two Fish.
Pisces is a Water sign, and is emotional and compassionate.
A very soothing relationship. Libra's smile and Pisces' dreamy eyes are quite a combination. You will not understand one another since motives, character traits and personalities are so different. Pisces is service oriented so will in some way serve Libra but both should be on guard against too much of a good thing. Libra cannot take Pisces for granted for Pisces will eventually slip silently away. There is a magnetic pull between these two signs. Both like soft, muted colors and music, both need peace and quiet and both are willing to compromise. (Bron)
Mensen zijn verschillend. Op dat principe berust de gedachte van de rechtstaat. Zodra mensen geen eigen persoonlijkheid meer wordt gegund gaat het collectivisme overheersen en ontstaat de dictatuur, een systeem dat altijd via brutaal 'macht = recht denken' de persoonlijkheidsstructuur van de dictatoriale mens tot norm verheft.
Binnen zo'n primitieve machtswereld kan alleen diegene overleven die in staat is zichzelf te vereenzelvigen met 'de algemene norm'. Moet je een keiharde boerenlul zijn, oke, niks aan de hand, je zet je verstand op nul, verklaart het persoonlijke geweten dood, en je bent een keiharde boerenlul. Niemand die daar over zal vallen, omdat de boerenlul via 'macht = recht - denken' de norm bepaalt..
Dat een dergelijke vorm van machtsdenken de dood is van het recht, de democratie, het geweten en de beschaving realiseren we ons niet. We worden dag in dag uit ge ndoctrineerd. We leren dat alleen de visie van de machtigen belangrijk is. We leren dat mensen die niet in staat zijn zichzelf te vereenzelvigen met het masker van de morele dictator slecht zijn en we zullen daarom ook nooit meer in staat zijn zulke elementair-menselijke zaken als liefde (Venus) en gevoel (Neptunus) te waarderen.
Wie niet gelijkgeschakeld is en nog in contact staat met de volledige persoonlijkheid die hij als kind was weet dat macht = recht denken sadistisch denken is. Wie nooit voor de kleinburgerlijke schizofrenie gekozen heeft, wie kan denken en voelen, die ontdekt dat hij als gevoelig mens langzaam maar zeker wordt doodgetreiterd in de wereld van de machtigen. Je mag niet denken en voelen op een persoonlijke wijze. Je wordt bekogeld met de meest vreselijke beschuldigingen en aantijgingen. En het gevolg is dat de niet gelijkgeschakelde mens een veel moeilijker leven moet leiden dan de aangepaste nul die niet denkt en voelt, maar die doet alsof hij denkt en voelt, want dat is de essentie van het macht = recht denken: de mens die doet alsof hij iets is, is sterk en de eerlijke mens is zwak.
De winnaar van het songfestival, Paul de Corte, is gevoelig. Terwijl de andere deelnemers keuvelden en dansten en wiebelden en wabbelden stond hij naast een presentator die vol verbazing opmerkte: "Tjonge, je staat te trillen van de zenuwen..."
Geen mens heeft die opmerking opgevangen, omdat niemand gevoeligheid als een probleem ervaart, maar als gevoelig buitenbeetje (ascendant in het teken Weegschaal en de planeet Neptunus - heerser van het teken Vis - in het ascendanthuis) dat juist vanwege zijn gevoeligheid de hel in werd gejaagd heb ik die opmerking wel gehoord en ik vestig er daarom de nadruk op, omdat ik het als mijn taak zie de gevoelige mens te verdedigen (mag ik...?).
"Daar stond een gevoelige jongen", wil ik dus even zeggen hier, "en die jongen trilde van de zenuwen. Zou het niet goed zijn daar eens een conclusie aan te verbinden?" En ik zeg dat omdat er in het rijk der machtigen veel gevoelige mensen rondlopen die weliswaar trillen van de zenuwen, maar die desondanks in een keiharde machtswereld niet de moed kunnen opbrengen hun gevoelsgenoten te verdedigen, eerlijke mensen die niet doen alsof ze gevoelig zijn, maar die hun gevoeligheid duidelijk aan anderen laten zien.
|
No End to War - The Frum-Perle prescription
would ensnare America in endless conflict
By Patrick J. Buchanan
On the dust jacket of his book, Richard Perle appends a Washington Post depiction of himself as the intellectual guru of the hard-line neoconservative movement in foreign policy.
The guru s reputation, however, does not survive a reading. Indeed, on putting down Perle s new book the thought recurs: the neoconservative moment may be over. For they are not only losing their hold on power, they are losing their grip on reality.
An End to Evil: How to Win the War on Terror opens on a note of hysteria. In the War on Terror, writes Perle, There is no middle way for Americans: It is victory or holocaust. What is new since 9/11 is the chilling realization that the terrorist threat we thought we had contained now menaces our survival as a nation.
Fear is what Perle and his co-author David Frum are peddling to stampede America into serial wars. Just such fear-mongering got us into Iraq, though, we have since discovered, Iraq had no hand in 9/11, no ties to al-Qaeda, no weapons of mass destruction, no nuclear program, and no plans to attack us. Iraq was never the clear and present danger the authors insist she was.
Calling their book a manual for victory, they declaim:
For us, terrorism remains the great evil of our time, and the war against this evil, our generation s great cause. We do not believe that Americans are fighting this evil to minimize it or to manage it. We believe they are fighting to win to end this evil before it kills again and on a genocidal scale. There is no middle way for Americans: It is victory or holocaust.
From every page of this book there oozes a sense of urgency that borders on the desperate for action this day: We can feel the will to win ebbing in Washington, we sense the reversion to the bad old habits of complacency and denial ...
But how would any of these wars make us more secure from terrorism here at home?
Indeed, it is because Americans cannot see the correlation between the wars the authors demand and security at home that Frum and Perle must resort to fear-mongering about holocausts, the end of civilization, and our demise as a nation.
Neocons believe the Palestinian Authority must be crushed, Arafat eliminated, and the Golan Heights, West Bank, and East Jerusalem held by Israel forever. They want Hezbollah eradicated, Syria denatured, the Saudi monarchy brought down. Let them so believe. But their agenda is not America s agenda, and their fight is not America s fight.
With the end of the Cold War, an alliance with Israel has ceased to be central to U.S. interests. Indeed, our reputation as armorers and allies of Israel only damages us as Sharon rampages through the West Bank and Gaza walling off Arab land and denying to Palestinians that very right of self-determination we Americans espouse. Sharon is making hypocrites of us, and we are cowards for permitting it. (The American Conservative, 1-3-2004 issue)
Wat Pat Buchanan op een uiterst duidelijke en eerlijke wijze aangeeft is dat Zionisten ons wijs proberen te maken dat het voortbestaan van de Zionistische staat Israel van vitaal belang is voor ons allemaal. Einde van het Zionisme zou het einde betekenen van de beschaving en het einde van 'de Westerse natie'. Allemaal onzin natuurlijk, omdat einde van het Zionisme niets anders is dan het verdwijnen van de ideologische staat Israel, een idool waaraan fantasten hun geestelijke lot verbonden hebben. Einde van het Zionisme maakt van Israel een gewone normale staat waarin alle inwoners gewone mensen zijn, die in het reine moeten zien te komen met een werkelijkheid waarin de overheid (en natuurlijk ook 'God') er is voor iedereen, zodat niemand via het verdedigen van bot machtsdenken en het scheppen van onredelijke angstillusies speciale voorrechten kan claimen.
Recht & Macht
Recht verdedigen in een wereld die beheerst
wordt door destructieve macht=recht-denkers
Dat een eenvoudige schets van een beelddenker duidelijker kan zijn dan een ellenlang betoog van een hooggeleerde woordenkramer (die zijn onvermogen beelden te maken vaak vertaalt in chaotisch gezwam) toont de hierboven afgebeelde cartoon van Jos Collignon (VK 24-2-04) aan.
Een cartoon is een uitdrukkingsmiddel dat astrologisch gezien deel uitmaakt van de beeldenwereld die wordt toegekend aan de watertekens Kreeft, Vis en Schorpioen. Het begrip 'water' verwijst naar emotie, afkeer van abstractie - het verlangen emotionele intelligentie te ontwikkelen. Dat is de reden waarom mensen die sterk onder de invloed staan van de planeten Maan, Neptunus en Pluto ertoe neigen het beeld boven het woord te plaatsen. Denk - als voorbeeld - aan het katholicisme dat in zijn tradtionele vorm een Maanreligie was (beeldendienst) dat lijnrecht staat tegenover het kale, abstracte gefilosofeer van calvinistische woordaanbidders...
Omdat de watertekens verschillend van aard zijn kan er onderscheid worden gemaakt tussen verschillende soorten beelden.
Het Pluto-beeld toont agressie, harde realiteitszin, maar is vaak wat chaotisch en probeert in te spelen op dierlijke instincten via het beklemtonen van plutonische kwaliteiten als bloed, dood, pijn en angst...
Een Neptunusbeeld is fantasierijk, kleurrijk en in het algemeen positief - sommigen noemen het 'heilig' - van aard. Katholieke heiligenprentjes moeten - juist vanwege hun zoetelijke zweverigheid - Neptuniaans genoemd worden.
Het Maanbeeld tenslotte is (vanwege de verbinding met het moralistische vaderteken Steenbok) belerend of opvoedend van aard. De Maan is het moederteken en dat betekent dat een Maanbeeld vooral gevonden kan worden in de wereld van het socialisme. Het Maanbeeld wil een sociaal verhaal vertellen en daarbij wordt (vanwege de band met het sobere teken Steenbok) gezocht naar een beknopte samenvatting.
Tot welk soort cartoons het bovenstaande verhaal van Jos Colligon behoort mag de lezer zelf uitzoeken. Zoetelijke heiligheid toont het plaatje niet. Sociaal realisme is duidelijk aanwezig, terwijl het sterk benadrukken van het bestraffingsbeleid van de staat Israel aantoont dat Collignon niet vies is van een Plutonische benadering...: heel duidelijk en soms zelfs op een wat verlekkerde wijze de wreedheid van het menselijke gedrag beschrijven.
Omdat ik geen geboortegegevens van Colligon bezit kan ik geen link leggen tussen werk en astrologische persoonlijkheid en om dat gemis goed te maken richt ik me op een collegacartoonist, Harry Lammertink, die jarenlang - onder het pseudoniem Yrrah - het kritisch-beeldende gezicht van Vrij Nederland is geweest.
Lammertink is geboren in Apeldoorn op 7 november 1932: Zon in Schorpioen, Maan in Vis, Ascendant Schorpioen en Neptunus dominant geplaatst in huis 10. Een uitgesproken Watermens dus, een vent die beeldend denkt en droomt en daarom (gelukkig maar, kunnen we stellen) kiest voor een beroep waarin hij de werkelijkheid op een (in zijn geval: cynisch) beeldende wijze kan beschrijven.
Op het net trof ik een omschrijving aan van het werk van Lammertink, die de juistheid van het astrologische karakterbeeld aantoont: Plutonische zaken als dood, religie, ziekte en verval, drang naar overheersing en vernedering - maar ook het Neptuniaanse begrip hulpeloosheid - staan centraal:
"Harry Lammertink (Yrrah) liet bij zijn dood in 1996 ruim 7.000 tekeningen na. Hij bouwde een oeuvre op dat een duidelijke voorkeur laat zien voor de schaduwzijde van de mens (Pluto = onderwereld, schaduw - WD). Voor een belangrijk deel wordt het geregeerd door thema's als dood, religie, militarisme, man-vrouw verhouding, ziekte en verval. Bovenal was Yrrah geobsedeerd door vrouwen en had hij een intense afkeer van kerk en fascisme.
Lammertink had een virtuoze tekenhand en was in staat de machtsverhouding tussen mensen, de drang tot overheersing en vernedering, hypocriet gedrag en hulpeloosheid op onverbloemde wijze aan de kaak te stellen. In de loop van de tijd verlaagde Yrrah het perspectief in zijn werk, waardoor hij zijn personages monumentaal kon neerzetten. Gaandeweg namen zijn figuren vervaarlijke proporties aan." (Bron)
De Saturnale monumentaliteit die aanwezig is in de cartoons van Lammertink valt astrologisch gezien niet te rijmen met het teken Schorpioen, zodat aangenomen moet worden dat de wijze waarop een mens zich uit door aanvullende factoren in de horoscoop worden aangegeven. In het geval van Lammertink is dit mogelijkerwijze het derde huis dat wordt beheerst door het teken Steenbok, terwijl de planeet Saturnus (heerser van Steenbok) in dat derde huis is geplaatst. Het derde huis wordt door astrologen het Tweelingenhuis of 'het huis van de communicatie' genoemd.(Zie ook: Astrology houses)
"E n van mijn beste vrienden was Harry Lammertink, de karikaturist Yrrah. Die las weinig, spotte ook een beetje met de literatuur, plaagde mij daarmee. Hij was heel ontwapenend..." Adriaan Morri n
Mel Gibson & De Zondebok
Mel Gibson (acteur/regisseur) is geboren op 3 januari 1956, waarschijnlijk 16u 45m, in Peekskill. Zon in Steenbok, Maan in Maagd. Bij de tijd 16u 45m hoort het ascendantteken Tweeling.
The Capricornian is generally a serious character possessing a wry sense of humor. Independent, steady as a rock, Capricorn reflects earthy qualities that range from clever to vacuous. Mostly cautious, confident, strong willed, reasonable and hard working, Capricorns are a rock upon which to build. They are often aloof, shrewd, practical, responsible and persevering. They are capable of great endurance Reliable in any profession they undertake, but lacking in originality, they usually excel in following up on what someone else has started. (Bron)
In Amerika is de film The Passion' van Mel Gibson in premi re gegaan. In de Volkskrant wordt dat feit aangekondigd met behulp van de uiterst vet en walgelijk groot afgedrukte kop: "Passion is walgelijke geweldsorgie".
Het woordje 'walgelijk' is een moralistische mededeling, heeft ten doel de maker van de film te veroordelen (een walgelijke vent) terwijl de term 'geweldsorgie' een nuchtere, feitelijke mededeling is, die precies aangeeft waar het de maker van de film om te doen is geweest: laten zien dat een gebeurtenis die we allemaal als iets doodgewoons zijn gaan beschouwen - "Jezus? O, die vent die altijd aan het kruis moet bengelen in zijn blote kont Grappige gekke figuur heh ?" - helemaal niet zo gewoon is en bepaald geen reden om er op een onverschillige wijze mee om te gaan.
We worden momenteel op een zodanige wijze ge ndoctrineerd dat we geweld gewoon zijn gaan vinden. We zijn niet meer verontwaardigd omdat we geweld walgelijk vinden, maar omdat we het geweld in dienst willen stellen van onze goddelijk verklaarde moraal ( wij zijn de absoluut goeden ). Gibson probeert via de benadrukking van het belang van het lijden van een enkele man (een buitenbeentje dat niet tot de wereld van de goeden behoort) het moralistische geweld zijn 'goedheid' en 'gewoonheid' af te nemen en dat is de reden waarom hij door moralisten op een gewelddadige wijze wordt veroordeeld: "walgelijk" dus, een kwalificatie die onzinnig dient te worden genoemd, omdat Gibson weinig meer doet dan een feitelijke gebeurtenis (geseling & kruisdood) op een zodanig realistische wijze te beschrijven dat er geen ruimte meer overblijft voor morele eufemismen.
Het geweld op zichzelf kun je moeilijk 'walgelijk' noemen in een wereld waarin MACHT recht geworden is. Recht kan alleen verkracht worden en ondergeschikt worden gemaakt aan de MACHT wanneer je kiest voor 'walgelijk geweld' geweld dat niet meer aan banden wordt gelegd door mensen die een gevoelsmatige begrenzing verdedigen. Dat walgelijke geweld (geweld dat geen meegevoel kent) wordt gezien als een noodzakelijke daad, omdat via het collectief beleven en goedkeuren van bruut geweld elke vorm van morele onzekerheid uitgebannen kan worden.
Gibson zelf schijnt met de film in de eerste plaats de sadistische christelijke gedachte te willen beklemtonen dat Christus gestorven is voor onze zonden. Dankzij het feit dat enkelingen zichzelf vrijwillig kapot laten slaan kunnen gelovigen feestvieren in de kerk - dat is (heel simpel en cynisch uitgedrukt) zijn 'blijde' boodschap een boodschap die plezierig is voor de morele meerderheid, maar die minder leuk is voor al die buitenbeentjes die weggestopt worden in de onderwereld waarin recht een zinloos woord geworden is.
Heel het moralistische denken van christelijk Amerika is op dat dualistische zondebokdenken gebaseerd. Daarom ziet Amerika in het Zionistische macht = recht denken ook geen probleem. Want macht = recht -denken is altijd gebaseerd op het vernietigen van de rechtvaardige uitzondering, opdat de collectivistische huichelaar, de mens die doet alsof hij rechtvaardig is, machtig kan zijn.
Die waarheid inzien is een morele daad die de nuchtere drang naar willen weten vooronderstelt. Dat nuchtere, illusieloze weten hoort bij het pessimistisch-realistische teken Steenbok (de planeet van de strenge, in steen gebeitelde wet) en dat betekent dus dat al die mensen die in dat strenge vaderlijke teken Steenbok 'goddelijkheid' menen te ontdekken (joden, moslims en christelijke calvinisten) de film van Gibson zouden moeten aangrijpen om het vals-moralistische geweld van huichelaars te lijf te gaan, in dienst van het strenge Saturnale verlangen de harde naaktheid van het werkelijke bestaan te ontdekken... (Zwolle 26-2-04)
|
Ernst voor kneuzen, invaliden en ouden van dagen
Aardig bericht in de Volkskrant: "Hernia betekent einde van Mini & Maxi". Het komisch duo Mini (Karel de Rooij) en Maxi (Peter de Jong) gaat in Den Haag als 'serieus acteurspaar' figureren in de voorstelling 'Wachten op Godot' van Samuel Beckett (in de regie van Jos Thie). Ze spelen de hoofdfiguren Vladimir en Estragon in dit bekendste werk uit het absurde toneel.
Wachten op Godot - zo lees ik in de krant - 'gaat over twee zwervers die jarenlang bij elkaar zitten, die van elkaar houden en die wachten op het einde. De Jong en de Rooij herkennen zich in het stuk...', een mededeling die bij mij de vraag oproept waarom ze pas nu zichzelf in dat stuk herkennen en niet een paar jaartjes eerder, toen ze nog niet oud, gekneusd en invalide waren...
Nu wordt (met name bij jongeren) de indruk gewekt dat ernst een zaak is waar je als jongere jezelf niet mee moet bemoeien. Eerst een beroerte, een been eraf of een ernstige brandwond op je hoofd, en pas daarna mag je een concert, een balletvoorstelling en een serieus toneelstukje bezoeken. Wie gezond is weet natuurlijk wel beter. Die gaat rare fratsen zitten maken op een podium, als 'komisch duo', een koppel dus dat overal naar toe wil, behalve naar 'het einde'...
Het is vreemd gesteld met komische mensen in ons land. Ik denk wel eens: je moet eerst als de God uit de bijbel de club achtervolgen met plagen en pestilenties, voordat ze eens gaan kijken naar een wereld die niet alleen maar bestaat uit frutsels en fratsels die alleen uitgevoerd kunnen worden door mensen die niet tot de kneuzen, de invaliden en de ouden van dagen behoren.
Nu ontstaat er toch echt een erg raar beeld van de oudere mens . Dat is een saaie zuurpruim die, geplaagd door enge ziekten!, treurige, absurde (brrrr) toneelstukjes op gaat zitten voeren, waarin halve lijken in vuilnisemmers je een uur lang aan zitten te staren, met geen andere boodschap dan dat alleen 'het einde' (brrrrr) verlossing zal kunnen brengen...
Geef die lui een zelfmoordtabletje, ben ik, als ouwe vent die als zestienjarige jongen al stok- en stokoud was - in dat geval geneigd te zeggen. Ernstig zijn heeft altijd bij mij gehoord en ik begrijp nog altijd niet hoe het mogelijk is dat een gehele generatie domweg de ernst overboord zette, alleen maar omdat het leven een komisch, vals moralistisch toneelstukje diende te zijn.
Ik ben een Steenbok. Die worden - volgens de astrologie - als oud mannetje geboren en die worden met het klimmen der jarern steeds jeugdiger, hetgeen betekent dat ik de daad van het invalide geworden 'komische duo' niet bijzonder op prijs stel. Als jeugdige oudere wil ik niet naar een paar invaliden kijken die alleen maar voor ernst kiezen omdat ze pijn in de rug krijgen wanneer ze komische dingen doen.
Verzin iets komisch dat geen rugpijn veroorzaakt, denk ik bij mezelf, ga in een rolstoel zitten en verzin rolstoelhumor. Dat kan toch ook? Nu wordt de ernst beklad en met modder overgoten, en nu denkt iedereen dat ernstige mensen invaliden, halve lijken en kneuzen zijn die met een been in het graf staan.
Wanneer ik Volkskrantredacteur zou zijn geweest, dan zou ik dit gedrag vast en zeker walgelijk hebben genoemd (26--2-2004)
|
Het einde van de romantiek
Dat er in de jaren zestig sprake is geweest van een cultuuromslag, waarbij de romantische mens aan de kant werd gezet door moralistische lawaaimakers, toont het levensverhaal van de Amerikaanse folkgroep 'The Brothers Four' aan. Als puber was ik dol op hun zoetgevooisde muziek, vooral ook omdat die muziek ten gehore werd gebracht door aardige jongens met aardige gezichten die zichzelf begeleidden op aardige instrumenten die door geen enkele electronische schakeling versterkt werden. De groep was uiterst succesrijk, tot in het midden van de jaren zestig oppervlakkig electronisch geweld en politiek schijnmoralisme een bondgenootgschap aangingen, zodat de apolitieke, maar wel zeer serieuze, romantische boodschap van de Brothers Four naar het tweede plan gedrongen werd.
Bob Flick (upright bass, baritone, bass), John Paine (guitar, baritone), Mike Kirkland (guitar, banjo, tenor), and Dick Foley (guitar, baritone) had met as undergraduates at the University of Washington in 1956 and began singing together in 1957, more than a year before the Kingston Trio made their first record. Folk music was booming at most liberal arts colleges in those days, and every campus seemed to have its share of trios and quartets, mostly drawn from the ranks of their fraternities. Flick, Paine, Kirkland, and Foley were all members of Phi Gamma Delta and aspired to careers in medicine, engineering, and diplomacy -- as amateur performers, however, they were good on their instruments and delighted campus audiences with their ability to harmonize on traditional tunes, novelty songs, and romantic ballads...
The Brothers Four reached their peak of recognition in 1963... There might've been room for two approaches, but for the arrival of the Beatles early in 1964. Suddenly, this huge electric sound from England was dominating the airwaves and the attention of record company executives. Worse still, a lot of teenagers were hearing what could be done with electric instruments, and it gave them something to enthuse about that was wholly different from acoustic guitars, banjos, and bongos. Soon, high school and college audiences wanted to hear those same amplified sounds, not folk songs. Or, if they did listen to folk music, they wanted what was perceived as a more authentic brand of singing, preferably with some serious political involvement somewhere in the mix. By the end of 1964, The Brothers Four and most of their colleagues were losing the youngest portion of their pop listeners, and also access to the radio stations that catered to them, and were being shunted aside in folk circles by the more highly motivated, louder, angrier listeners... (Brothers Four Biography)
|