Je kunt je afvragen waarom schrijvers de moeite nemen om te schrijven.
Je kunt je daarna afvragen waarom uitgevers en andere personen die schrijfsels van anderen publiceren aandacht besteden aan de producten van schrijvers.
Als lezer van Nederlandse dagbladen ben ik tot de conclusie gekomen dat het zinloos is om die waaromvragen te stellen.
Er zijn bepaalde schrijvers waaraan men het predicaat 'belangrijk' heeft toegekend en die schrijvers publiceren er - om het frivool uit te drukken - zomaar een eind op los.
Met andere woorden: het gaat er niet om wat je zegt. Het gaat erom of men je belangrijk vindt, of, beter gezegd: of men jouw woorden en gedachten in dienst kan stellen van wat men zelf denkt.
Wie niet belangrijk wordt gevonden, die kan zeggen wat hij wil - op de meest intelligente, mogelijk zelfs geniale wijze - het maakt allemaal niets uit.
Het is een soort noodlot, dat door de zich 'links' noemende schrijver Joost Zwagerman heel treffend als volgt onder woorden werd gebracht: "Wie voor een dubbeltje is geboren wordt nooit een kwartje".

Sommige schrijvers zijn voor een kwartje geboren.
Filosoferen over hun schrijverschap is zinloos, omdat ze deel uitmaken van een systeem dat hen niet als een bedreiging beschouwt. Ze houden daarom ook niet van filosofie. Filosofie, gezien als drammerig doorvragen naar de zin en de betekenis van alles, is voor de dommen: de zwakzinnige lieden die voor een dubbeltje geboren zijn...
Een van de schrijvers die voor een kwartje is geboren - nou ja, een kwartje.., laten we zeggen, een Amerikaanse dollar - dat past meer bij zijn huidige status - hij is namelijk 'filmregisseur' en vereenzelvigt zich graag met 'kapitalistisch Amerika' - is Leon de Winter.
Leon de Winter is geen onafhankelijke schrijver. Hij verdedigt geen universele waarden, zoals een onafhankelijk schrijver dat gewend is te doen, nee, hij verdedigt 'de staat Israël', een staat die alleen maar 'joodse' en joods-Zionistische waarden kent.
Hij heeft zichzelf wijs gemaakt dat hij een bijzondere band met die staat heeft, mogelijk omdat hij afkomstig is uit een joods gezin....
Ik begrijp dat eerlijk gezegd niet zo goed. Ik ben afkomstig uit een katholiek gezin. Maar als men mij nu vraagt: "Ben jij bereid de Roomse staat Vaticaan te verdedigen, omdat je moeder katholiek was?", dan kan ik alleen maar bulderend van het lachen antwoorden: "Denk je dat ik mesjokke ben?"

Leon de Winter kan er niet om lachen. Geen gevoel voor humor. Nooit een zonnetje geweest in huis.
Dat schijnt - ik heb het al eerder gezegd - het noodlot van zich 'jood' noemende intellectuelen te zijn.
De Staat Israël is in feite een blok aan hun been, maar als masochistische sukkelaars laten ze zichzelf de grote loden ideologenbal aan de benen binden en zo sjokken ze zuchtend, steunend en kreunend voorwaarts...:
Een Middeleeuwse flagellantenoptocht...

Dan loopt er vooraan de stoet een priester met het een of andere religieuze symbool. Wat opgeschoten kwajongens met wierookvaten in de rebelse puberhandjes bestoken je met stank en daarachter sjokt het masochistenvolk. De ruggen ontbloot en kleine, enge bundeltjes twijgen in de hand waarmee zij hun lijf behoren te geselen.
En dat alles In dienst van een God die 'priester' of (erger nog) 'kerk' geworden is...

Zo een fanatieke masochist is Leon de Winter echter niet.
Nee, Leon is er niet een van principes. Hij is een principeloze flagellant, want hij aanbidt - ondanks het feit dat hij (naar eigen zeggen) dag en nacht aan de tweede oorlog denkt - de Amerikaanse cultuur.
Niet een met bloed doordrenkte veteranenjas, maar de 'swimmingpool' en de 'mooie Hollywoodmeiden' prijken bovenaan zijn verlanglijstje.
Werken als eenvoudige arbeider in een de Israëlische kibboets in het belang van de joodse staat is er niet bij. Forget It Man.., it's not the place where the joy and the money is...
De redactie van de Volkskrant - altijd bereid zijn of haar vrienden en vriendinnen te steunen - gunt hem het grote geld.
"O meneer de Winter, hebt u in uw tweede vaderland Amerika weer een interessant artikel geschreven? Over de oorlog en het joodse probleem? Hier hebt u duizend gulden. Wij publiceren het wel..."
Niet even controleren of de inhoud wel deugt. Maakt allemaal niks uit. Want niet meneer de Winter is een flagellant. Nee, de dames en heren redacteuren van de Volkskrant zijn de willoze masochisten die met een bosje twijgen zichzelf geselen. Omdat zij zo graag fatsoenlijk en politiek correct willen zijn.

Leon de Winter heeft een artikel geschreven dat als twee druppels water lijkt op het artikel dat hij op 11 november van het jaar 2000 schreef.
Opnieuw wordt geen aandacht besteedt aan de feiten, maar wordt geprobeerd de werkelijkheid ondergeschikt te maken aan een vooringenomen standpunt, het goed maken van zaken die niet deugen: manipulatie dus.
De redactie van de Volkskrant schijnt niet te begrijpen dat elk essayistisch getint artikel zinloos is, wanneer mensen gaan redeneren vanuit een onaantastbare geloofsvisie op de werkelijkheid.
Met gelovigen valt niet te praten. Gelovigen doen niets anders dan het kritiekloos herhalen van eenmaal ingenomen standpunten en ze zullen er niet over peinzen via een intelligente analyse van de werkelijkheid ruimte te scheppen voor nieuwe standpunten, standpunten die aarzelende mensen ertoe kunnen bewegen hun vooroordelen overboord te zetten.
Iedereen die in staat is twijfel te zaaien wordt gehaat. In het rijk der gelovigen hangt de ketter aan het kruis.

Laten we de argumenten die Leon de Winter in zijn nieuwste Volkskrantartikel naar voren brengt eens op een rijtje zetten:

1. "De Palestijnse autoriteiten zijn - net als alle andere Arabieren - door en door corrupt."
2. "Yasser Arafat is een dictator."
3. "Arabieren zien de de Israëlische joden als kolonisten die heilig Arabisch gebied bezet houden."
4. "De joden die Israel hebben gesticht waren voor alles Europeanen, hun dromen waren niet vervuld van religieuze absurditeiten maar van ideeën over gelijkheid, vrijheid, broederschap. Deze moderne ideeën waren bedreigend voor de Arabische - en Britse - status quo aan het begin van de twintigste eeuw, toen de eerste grote migratiebewegingen naar Palestina plaatsvonden."
5. "In 1948 werd de oprichting van de Joodse staat Israel door de Arabische wereld afgewezen. Daarom (vanwege die afwijzing) ontstond het vluchtelingenprobleem. Het verarmde, door de Arabieren verwaarloosde land werd door de joden tot bloei gebracht. Daarom willen de vluchtelingen terug, omdat ze het waanidee er op na houden dat de joodse weelde hen toebehoort."
6. "De staat Palestina kan economisch niet bestaan op de twee kleine stukjes grond die de Palestijnen zijn toegewezen." De staat Palestina is te klein om op eigen benen te staan, en als er een staat Palestina in het leven wordt geroepen dan wordt dat toch niks, omdat Arabieren domweg niet in staat zijn een moderne, welwarende democratische staat in het leven te roepen.

Met die opvattingen - die allemaal moeten aantonen dat Arabieren op grond van hun mindere kwaliteiten niet hun rechten mogen verdedigen - geeft Leon de Winter in feite aan waarom het jodendom, gezien als als ideologisch-politiek systeem, niet deugt en waarom intellectuelen alle eeuwen door dat ideologisch-Mesiaanse systeem - vanuit intellectuele gronden - hebben aangevallen.
Messianistische joden (mensen die niet een spirituele leraar, maar een machtige politieke leider aanbidden) willen vanuit de opvatting dat zij als groep (d.i. 'gods volk') superieure wezens zijn een omgeving scheppen waarin de anderen hun superioriteit moeten erkennen. Ook al ben je de grootste klootzak van de wereld, wanneer je deel uitmaakt van de uitverkoren groep dan mag je doen wat je wilt.
Dat is de reden waarom de rechtse Russische parlementariër Wladimir Zjirinovski ooit opmerkte dat ze de joden maar op een eiland in de Atlantische oceaan moeten neerzetten, een land zonder buren dus, waar ze alleen elkaar lastig kunnen vallen.

Je zou van een schrijver mogen verwachten dat hij bereid is de superioriteitsgedachte van kleinburgerlijke ideologen aan te vallen. Dat lijkt mij als onafhankelijk denker de eerste taak te zijn van een schrijver.
Wanneer rechtse extremisten de superioriteit van het blanke ras verkondigen, dan vinden we het gewoon om ze terecht te wijzen en te zeggen: Blank en zwart zijn gelijk en ze hebben gelijke rechten.
Dat verkondigen van het humanistische gelijkheidsbeginsel wordt echter stopgezet wanneer het om joden en Arabieren gaat. Dan geldt ineens niet meer het recht. Nee, dan wordt de rechts-extremistische ideologie op de eerste plaats gezet.

In een wereld die geregeerd wordt door manipulerende ideologen kun je alleen intelligent zijn wanneer je bereid bent je volledig te distantiëren van elke vorm van ideologische manipulatie.
Dan ga je niet zeggen. Mijn moeder is Rooms en daarom verdedig ik de Roomse Staat. Nee, dan zeg je. Ik ben een onafhankelijke schrijver en ik verkondig daarom een standpunt dat gebaseerd is op universele principes en beginselen, die op een eerlijke, objectieve en waarachtige wijze worden toegepast, zodat niemand door oneerlijke mensen kan worden buiten gesloten.

Leon de Winter heeft een artikel geschreven over de situatie in het Midden-Oosten waarin op geen enkele wijze aandacht wordt besteedt aan de actuele werkelijkheid. Arabieren zijn simpelweg leugenachtige niksnutten die jaloers zijn op de joodse rijkdom en daarmee is de kous af.
Hij gebruikt de naam Ariel Sharon, maar hij geeft niet aan welke rol Sharon heeft gespeeld in de ontwikkeling van de bizarre geweldspiraal die het Midden-Oosten in zijn greep houdt.
Alles wat hij zegt is dat de Palestijnen corrupte Arabieren zijn en alleen maar rotzooi kunnen trappen en dat het daarom juist is dat Sharon tegen de Palestijnse staat is en van de Palestijnen eist dat zij de rol van onderdanige ja-knikker spelen..: Mensen dus die eigenlijk niet mogen bestaan, en die juist daarom blij moeten zijn dat ze slaaf mogen zijn in een land dat hen geld en werk verschaft...
Want meer is een Palestijn niet in de ogen van rechtse joden. Hij is een lastige arbeider, die door rijke ondernemers met behulp van de knoet in het gareel moet worden gebracht. "Weet waar je plaats is, accepteer je lot..."

Ik begrijp niet waarom Leo de Winter die conclusie niet op een eerlijke wijze uitspreekt in zijn artikel. Hij spint een web van verdachtmakingen rond het begrip 'Palestijn', maar als je dan de conclusie uitspreekt: "Dus Palestijnen zijn waardeloze werkslaven, die geen rechten hebben?", dan heft hij de handen bezwerend in de lucht en dan roept hij: "Dat heb ik niet gezegd, jij bent een antisemiet, want jij maakt mij slecht.."

Rot op, denk ik dan. Wat is het verschil tussen iemand die op een niet-intelligente wijze joden (die vaak helemaal niet Semitisch zijn) slecht maakt en iemand die op een domme wijze Palestijnse Semieten slecht maakt?
Natuurlijk. De invloed van moslimfundamentalisten wordt steeds groter in het Midden-Oosten, maar die toenemende invloed is een direct gevolg van de radicalisering van de Israëlische samenleving waarin fanatieke ideologische 'hardliners' steeds meer te vertellen hebben.

Gematigde mensen kiezen voor gematigde mensen, maar in het Midden-Oosten worden gematigde, intelligente mensen systematisch verkracht, vermoord en weggejaagd. Dat is de ellende waarmee het Midden-Oosten wordt geconfronteerd.
De Bhagwan stelt in zijn boek 'Het Mosterdzaad' dat joden op een vreemde, noodlottige wijze moeilijkheden zoeken. Hij mocht dat niet zeggen, werd onmiddellijk ingedeeld in de categorie van gevaarlijke antisemieten, maar ik zie niet in waarom joodse ketterjagers alles mogen zeggen en hun tegenstanders niets, en daarom geef ik zijn standpunt hier weer, vooral ook omdat veel christenen zich momenteel 'Zionist' noemen:

"De joden" - zo stelt hij - "hebben nog altijd niet toegegeven dat ze kwaad deden. Jezus wordt nog steeds niet aanvaard, ze gaan door met zich te gedragen alsof Jezus niet heeft bestaan; nog altijd is Jezus geen deel van hen. En ik zeg je, dat ze moeilijkheden zullen houden totdat ze Jezus opeisen. En de moeilijkheden worden niet door anderen veroorzaakt - ze zoeken ze. Ze zijn schuldig, en hun schuld is heel groot..."

Het is een argument dat je best wel serieus mag nemen. Vooral ook omdat de feiten de mening van de Bhagwan niet weerspreken.
Wat zijn die feiten? Leon de Winter noemt ze niet en daarom heb ik op internet wat materiaal opgezocht dat aan kan tonen dat de Israëlische joden helemaal geen vrede willen, maar dat zij op een systematische wijze - via provocaties en manipulatiedaden - de stabiliteit in de regio proberen te ontregelen.

De moeilijkheden begonnen op 28 september van het jaar 2000.
In het Reformatorische Dagblad tref ik het volgende bericht aan: Rellen op Tempelberg bij bezoek Sharon:

Op 30 september staat het volgende bericht in het Reformatorisch Dagblad:

Israëlische militairen hebben gisteren zeker vijf Palestijnen gedood. Dat gebeurde tijdens rellen in de Oude Stad van Jeruzalem. De Israëlische premier Ehud Barak beschuldigde de Palestijnen ervan de rellen te hebben uitgelokt. De ongeregeldheden begonnen donderdag rond een bezoek van de zeer rechtse oppositieleider Ariel Sharon aan de Tempelberg. Er vielen tientallen gewonden.
Diens demonstratieve bezoek aan het heiligdom, waar momenteel de Rotskoepel en de Al Aqsa-moskee staan, kon de goedkeuring van de Palestijnen niet wegdragen. Sharon is medeverantwoordelijk voor de dood van tientallen Palestijnse burgers in Libanon bij de Israëlische inval van 1982.
Het gezelschap van de Likud-partij wilde de Israëlische soevereiniteitsaanspraken eens ferm onderstrepen.
Premier Barak legt geen verband tussen Sharons uitstapje en de onlusten. Volgens hem zijn die door de Palestijnen uitgelokt. Rechtse politici in Israël deden tijdens de rellen een oproep het vredesproces af te breken. Het bestuur in de Palestijnse gebieden riep gisteren op morgen een algemene staking te houden.
De Palestijnse leider Yasser Arafat heeft volgens een van zijn medewerkers gisteren de Amerikaanse president Clinton gebeld om erop aan te dringen dat die iets onderneemt tegen de "provocaties in Jeruzalem."
Het geweld komt terwijl de Israëlisch-Palestijnse onderhandelingen over een vredesverdrag uitermate stroef verlopen.
Een topconferentie van Arafat, Barak en Clinton in juli voor een vredesregeling liep voornamelijk stuk op de kwestie Jeruzalem. De Palestijnen, gesteund door de VN, willen de gebieden terug die voor de oorlog van 1967 Arabisch waren. Oost-Jeruzalem, met daarin de Oude Stad, lag toen in Jordanië.
De Israëlische weigering terug te keren naar de grenzen van 1967 maakt een vredesregeling uiterst onwaarschijnlijk.

Dat zijn (anno 2001) de feiten.
Waarom Leon de Winter aan simpele harde feiten geen aandacht besteedt is mij een raadsel. Want ze moeten toch echt serieus genomen worden nu er sprake is van een situatie waarin de provocateur - de dader dus - de man die haat en tweedracht wilde zaaiden - Minister-President van Israël is geworden.
Het is heel erg leuk om jezelf schrijver en filmregisseur te noemen en vanuit de veilige positie van 'absoluut goede jood' alle Arabieren tot luie niksnutten uit te roepen, maar wat is dan de zin van dat zogenaamde 'kunstenaarschap'. Wat wil je bereiken wanneer je weigert een provocateur die alleen maar blinde haat in het leven roept aan te vallen?
Ja, Arafat is een dictator en die wil een staat in het leven roepen die in economisch opzicht niet levensvatbaar is....
Maar wat wil Ariel Sharon dan? Wat biedt die goede man de Palestijnen, die volgens Leon de Winter helemaal niet het recht hebben om zich Palestijn te noemen?
Hij wil de Palestijnen niet opnemen in de joodse staat. Want dan krijgt Israël er een paar miljoen luie Arabieren bij en dan wordt de zuiverheid van de joodse staat aangetast. Hij wil ze ook geen eigen staat geven. Want een eigen staat heeft geen levensvatbaarheid. Wat blijft er dan over?

Als eerlijk mens kun je alleen maar concluderen. De Palestijnen zijn in de ogen van de Israëlische joden tweederangs burgers. Ze mogen geen Palestijn zijn, want een eigen staat is niet levensvatbaar. Ze mogen geen jood zijn, want ze zijn moslims en een moslim 'jood' noemen is heiligschennis. Dus alles wat overblijft is 'het kamp', een plek waar je een afgezonderd bestaan mag leiden, in een wereld waarin rechtse fanatici 'goden' zijn.

Waarom dat niet eerlijk zeggen. Gewoon een grote kop in de Volkskrant" "Leon de Winter wil van luie Arabische niksnutten concentratiekamp bewoners maken. Israel voor de joden. Israel Arabierenvij.
Dan hoef je ook niet zo'n groot, volmaakt zinloos artikel te schrijven, dat de indruk moet wekken bij de lezer dat je een intelligente, onafhankelijke denker bent.

Geen Morele Terreur
Westen moet Israel als normale staat gaan beschouwen
Leo Kwarten, arabist, in de Volkskrant van 8 juni 2001