Prins Bernhard: 1911-2004
grootgemaakte man in een verkleinende wereld
Juliana

1 december 2004: Prins Bernhard overleden

Bernhard heeft nooit iets betekent voor mij. Dat kan ook niet, omdat ik anarchist, astroloog en new age filosooof ben, een wereld die Bernhard in de jaren vijftig in de ban heeft gedaan.
De man heeft, zoals in veel reacties te lezen valt, 'volop genoten van het leven', en hoewel er niks tegen genieten is, ga je toch vraagtekens bij dat hedonisme plaatsen, wanneer het genot in dienst staat van blind opererende macht, de macht die het 'verdeel en heers principe' verdedigt en die alleen diegenen beloont die bereid is zo nu en dan 'een oogje dicht te knijpen'....
New Age, in zijn eerlijke, gnostische vorm, is een verlichtingsleer ('mensen ziende maken'), een anarchistische vorm van spiritueel denken, die elke poging van mensen via machtsmisbruik zichzelf (of de eigen groep of eigen natie) boven anderen te plaatsen afwijst.
Daarom is er binnen het New Age denken geen plaats voor uitverkoren landen, uitverkoren mensen, uitverkoren schrijvers, uitverkoren managers en andere egoistische ijdeltuiten, die zichzelf vergroten ten koste van klein en onbelangrijk gemaakte anderen.
Bernhard is nooit een sociale held geweest die zich interesseerde voor machtelozen en buitenbeentjes. De man is groot geworden met een stichting die zich bekommerde om het lot van dieren en de natuur, een respectabele onderneming natuurlijk, want dieren zijn ook levende wezens, maar wel een beetje absurd wanneer je bedenkt dat aan het lot van een dom en onnozel aapje meer aandacht wordt besteed dan aan spirituele rebellen die wegkwijnen in de marge van een vereconomiseerde wereld, die buiten het beschermingsveld van de een of andere hooggeplaatste persoonlijkheid valt.
Vrijheid is een tamelijk holle frase wanneer die wordt gekocht met de ellende van anderen en dat is nu precies de waarheid waar anarchistische (New Age) spiritualiteit met zijn holistische wereldvisie op wijst: dat elke vorm van (anti-holistisch, dualistisch) koude oorlogsdenken leidt tot uitstoting van mensen die via een demoniseringsproces gedwongen worden het tegendeel te zijn van wat de machtige mens wil zijn of pretendeert te zijn.
Het kwaad bestaat en moet veroordeeld worden, maar het kwaad is in veel gevallen een gevolg van het eigen kwaad, en die waarheid heeft Bernhard nooit onder ogen willen zien. Hij leefde in een roes: 'Ik ben goed, mijn reputatie van goed mens beschermt me tegen alles en iedereen', en het is dat illusoire denken geweest dat in de jaren zeventig bijna tot zijn val leidde. Hij bleek een financiële sjoemelaar te zijn geweest en werd daarvoor gestraft door het kabinet van Joop den Uyl, een symbolische straf, die heel goed laat zien wie Bernhard was: hem werd namelijk verboden nog langer uniformen te dragen.., een straf die vanuit anarchistisch oogpunt gezien helemaal geen straf is. Immers: anarchisme is pacifisme, niet het pacifisme dat elke vorm van geweld veroordeelt, maar pacifisme dat van gezag eist dat het boven blind oordelende en veroordelende macht gaat staan.

Prins Bernhard In de Volkskrant maakt Jan Tromp op een valse en volstrekt onredelijke wijze gebruik van de dood van Bernhard om het pacifistisch-mystieke denken van Juliana belachelijk te maken. Een vloed van scheldwoorden wordt uitgestort over Greet Hofmans, die verantwoordelijk wordt gesteld voor Juliana's pacifisme, zodat je je als anarchist gaat afvragen waarom de hoofdredactie zich in godsnaam nog 'links' noemt.
De kapitalist en militarist Bernhard (het rechtse machobeeld dat de hypocriet Tromp in hem idealiseert) wordt op deze site, die zeer zeker niet rechts wil zijn, daarom genegeerd. Op deze pagina wordt de mystica Greet Hofmans centraal gesteld. Niet om het zweverige karakter van haar uitspraken te benadrukken, maar om te wijzen op de harde, wijsgerige, bloedserieuze en diep-menselijke kern ervan, een kern die de softe Bernhard - een man die als verwend moederskindje (hij noemde Juliana 'mammie') oneindig sympathieker is dan als 'grote oorlogsheld' - nooit serieus heeft durven nemen.


Bernhard & Greet Hofmans
René Zwaap - De Groene Amsterdammer

Juliana's persoonlijke religieuze universum kan wellicht het best worden geplaatst in het veelkoppige pandemonium van de zogenaamde New Age. De biografie van Juliana staat strak van de mystiek, geheime genootschappen, gebedsgenezers, Indiase goeroes, kabbalistiek, spiritisme, lsd-profeten, sterrenwichelaars, contacten met buitenaardse wezens, extraterritoriaal fluïdum en meer van dat fraais. Hoewel ze formeel Nederlands-Hervormd heet, heeft Juliana zich nooit veel gelegen laten liggen aan de protestantse orthodoxie.

Pas na de oorlog kreeg Juliana de kans om zichzelf te ontwikkelen. Dat gebeurde vooral onder invloed van haar persoonlijke raadgeefster, de in 1947 ten paleize geïntroduceerde Amsterdamse 'helderhorende' Greet Hofmans. Greets moeder was een van de eerste Nederlandse leden van de Theosofische Vereniging. Greet was een vurig bewonderaarster van madame Blavatsky, de Russische clairvoyante die indertijd de Theosofische Vereniging had opgericht. In 1908 - ze was toen vijftien - werd Greet lid van de Lotuskinderen, de jongerenafdeling van de Theosofische Vereniging. Voor de oorlog was ze een trouw bezoekster van de Sterrenkampen in Ommen, waar ze opviel door zeer dicht tegen Krishnamurti aan te kruipen.
Tussen 1948 en 1956 - het jaar van de Hofmans-affaire - was Hofmans de belangrijkste vrouw naast de troon. Bernhards aanvankelijke enthousiasme begon danig te slinken, zeker toen zijn vrouw onder invloed van haar nieuwe consulente aankondigde van hem te willen scheiden. Bernhard zorgde ervoor dat Hofmans uit paleis Soestdijk vertrok en haar intrek nam in een tuinhuis van de buren van Soestdijk, de familie Mijnsen, die zich al eerder over de straatarme mystica had ontfermd.
Prins Bernhard Het mag ronduit diabolisch worden genoemd dat het dezelfde Bernhard was die medio jaren vijftig de band tussen Juliana en haar occulte raadgeefster gebruikte om zijn echtgenote in diskrediet te brengen. Zoals de redactie van Der Spiegel drie jaar geleden onthulde, was het niemand minder dan Bernhard zelf die als bron fungeerde van het verhaal over de relatie Hofmans-Juliana dat het Duitse weekblad op 16 juni 1956 op de voorpagina bracht.
'Zwischen Königin und Rasputin', zo luidde de titel van het verhaal, dat als strekking had dat koningin Juliana volledig in de ban was van een geheimzinnige gebedsgenezeres. Het blad sprak van 'een affaire, uit een obscuur bijgeloof ontsprongen, die in het atoomtijdperk de binnenlandse politieke stabiliteit van een Navo-staat bedreigt'. Het kabinet-Drees greep onmiddellijk naar een importverbod van het betreffende nummer van Der Spiegel.
Er volgde een onderzoek van een commissie van wijze mannen. Deze commissie van wijze mannen, zeer op de hand van Bernhard (Juliana had om een ander onderzoeksteam gevraagd), volstond met een schoonmaak van de hele hofhouding van de koningin.
Alle sympathisanten van Greet Hofmans en haar 'pacifistische kliek' werden ontslagen, waarbij de persoonlijke secretaris van de koningin baron W.J. Heeckeren van Molecaten, alsmede zijn echtgenote en zijn moeder, drie intimi van de koningin, voorop gingen. In de plaats van de baron kwam nu J. van der Hoeven, een man met een NSB-verleden. (De Groene, juni 1998)


Oranje: Vijand van Calvinistisch Vormdenken
René Zwaap - De Groene Amsterdammer

Controle-fetisjiste Beatrix heeft er in het verleden alles aan gedaan om de spirituele ijver van haar moeder in de vergetelheid te brengen: alles wat riekte naar de postume invloed van Greet Hofmans diende voor eens en voor altijd uitgebannen te worden. Zo greep de koningin hoogstpersoonlijk in toen bleek dat Juliana net als haar ouders Wilhelmina en Hendrik opteerde voor een zogenaamde 'witte begrafenis', een antroposofisch geïnspireerd uitvaartritueel. Beatrix nam zelf de pen ter hand om een geheel nieuw begrafenisritueel te vervaardigen, waarbinnen haar favoriete kleur - paars - in alles overheerste.
Het succès fou van Irenes onbevangen New Age-queeste toont echter aan dat alle zorgen van haar zus in de ijle sfeer van de jaren negentig volkomen misplaatst zijn. Een goede pr-medewerker zou de koningin dan ook duidelijk maken dat de voortgang van de monarchie in Nederland juist gebaat zou zijn bij iets meer occult spektakel, ter vergroting van het mystieke aura dat een vorstenhuis nu eenmaal behoort te hebben.
Wellicht is er al iets van deze notie doorgedrongen tot de adviseurs van het vorstenhuis. Zo zette de Rijksvoorlichtingsdienst de toetreding van prins Willem Alexander tot het illustere genootschap van de Zwanenbroeders in 's-Hertogenbosch onlangs publicitair tamelijk vet aan. Het uiterst besloten gezelschap der Zwanenbroeders - ook wel de 'Bossche illumaten' genoemd, met ooit de grote schilderende mysticus Jeroen Bosch als lid - zwelgt openlijk in allerlei hoogst occulte leerstukken...
< Kortom, het taboe op de verhouding tussen Oranje en het occulte lijkt zijn beste tijd te hebben gehad. En dat is natuurlijk niet meer dan gepast voor een dynastie waarvan de stamvader, de negende-eeuwse Zuidfranse graaf Guillaume d'Orange, in allerlei oude Franse en Duitse sagen voortleeft als de schatbewaarder van de geheimen van de heilige graal... (De Groene Amsterdammer, december 1995)


God Is In Alles

Juliana is haar tijd altijd ver vooruit geweest. Ze had respect voor andere kerken. Haar opvattingen zouden nu als new-age worden bestempeld. Met name Bo Yin Rang's gedachte dat God in alles is (dat iedereen zijn eigen goddelijkheid in zichzelf kan zoeken en vinden) sprak Juliana zeer tot de verbeelding. Het ontwikkelen van je eigen 'ik' stond en staat hoog bij haar in het vaandel. (Uit: Paranormalisme)


Offers brengen om eerlijkheid stand te doen houden

Juliana kon het onmiddellijk goed met Greet Hofmans vinden. Sociaal en ethisch bevlogen als zij was, kreeg de Koningin groot respect voor deze bijzondere vrouw, die een rotsvast vertrouwen in een betere wereld uitstraalde. Als de mensen maar de kans zou worden gegeven om in harmonie en vrede met elkaar om te kunnen gaan. In Hofmans' optreden – onbaatzuchtig, eenvoudig en dienstbaar aan de mensheid – herkende Juliana veel van haar eigen idealen. Beide vrouwen hadden een warme, moederlijke uitstraling, beiden lieten zich leiden door oprechte, eerlijke gevoelens en natuurlijke krachten, beiden waren fysiek en mentaal sterke vrouwen en bereid offers te brengen om eerlijkheid stand te doen houden. (www.koningkeizerrijken)


Invloed Greet Hofmans overdreven

De politieke invloed van gebedsgenezeres Greet Hofmans, die een halve eeuw geleden op Paleis Soestdijk rondwaarde en innige contacten onderhield met de religieus aangelegde koningin Juliana, is waarschijnlijk overdreven. Hofmans aanwezigheid was veeleer het gevolg dan de oorzaak van de opvattingen van de koningin.
Die veronderstelling staat in 'Het kabinet Drees IV en het kabinet Beel II' van Jan Willem Brouwer en Peter van der Heiden. De affaire Hofmans (1948-1956) veroorzaakte in de jaren vijftig grote commotie.
Hofmans ging uiteindelijk de geschiedenis in als een soort Raspoetin die de koningin aanzette tot pacifistische meningen die de regering ten tijde van de Koude Oorlog bepaald niet uitkwamen. Die meningen hing de vorstin in 1952 in Amerika aan de grote klok. Maar uit het boek lijkt op te maken dat de koningin moeilijk te beïnvloeden was en idealistisch van nature. (www.ikonrtv.nl)


Greet Hofmans & 'De Derde Weg'

Juliana kon het onmiddellijk goed met Greet Hofmans vinden. Sociaal en ethisch bevlogen als zij was, kreeg de Koningin groot respect voor de in haar ogen bijzondere vrouw, die een rotsvast vertrouwen in een betere wereld uitstraalde, mits de mensen maar in harmonie en vrede met elkaar zouden omgaan. In Hofmans' optreden - onbaatzuchtig, eenvoudig en dienstbaar aan de mensheid - meende zij veel van haar eigen idealen te herkennen. Het contrast met de nogal losse levensstijl van Bernhard was scherp, en alleen daarom al belastte haar aanwezigheid in Juliana's directe omgeving de verhoudingen aan het hof.
Naarmate vorderingen in de genezing van zijn dochter uitbleven, verontrustte het Bernhard meer dat zijn echtgenote zich aan het hof bleef omgeven met personen die heilig in Hofmans geloofden. Na anderhalf jaar wilde hij dat Juliana het contact met de gebedsgenezeres zou verbreken. Ofschoon zij weigerde, wist de Prins wel te bereiken dat Hofmans geen onderdak meer op Soestdijk kreeg. Op den duur zou haar invloed op de Koningin in de beleving van Bernhard demonische vormen aannemen. Hofmans wees dan ook de Prins aan als degene die de harmonie op Soestdijk verstoorde en droeg op haar manier bij tot verwijdering tussen de echtelieden.
Toen het in 1951 minder goed ging met haar gezondheid, verhuisde Greet Hofmans van Hattem naar Baarn, dichtbij Soestdijk dus. Zij nam haar intrek bij het met Juliana bevriende echtpaar Mijnssen-s'Jacob te Baarn, in een speciaal voor haar bij hun huis geplaatste salonwagen. Zo bleef zij tot groeiend ongenoegen van Bernhard een prominente verschijning in Juliana's omgeving. In deze jaren van oplopende spanning tussen Oost en West zag de Prins - een overtuigde NAVO-aanhanger - met lede ogen aan hoe gemakkelijk daar allerhande pacifistische gedachten, zoals van de 'Derde Weg', ingang vonden... (www.inghist.nl)


MARGARETHA (GREET) HOFMANS
(23 juni 1894 - 16 november 1968)

Tussen 1948 en 1956 was Greet Hofmans zeer goed bevriend met koningin Juliana. Midden in het tijdperk van dreigende confrontatie tussen Oost en West ging Juliana zich actief inspannen voor een vreedzame wereld! Dat kwam echtgenoot Berhard vanwege reeds ontvangen smeergelden uit de Amerikaanse oorlogsindustrie niet goed uit. Dus werkte de prins werkte nauw samen met de Amerikaanse geheime dienst aan het scenario voor de eliminatie van Juliana.
De koningin werd eerst internationaal belachelijk gemaakt met het door Berhard zelf verzonnen verhaal over Rasputin-achtige taferelen met mejuffrouw Hofland op Paleis Soestdijk. Trix was al in de startblokken gezet om op de door haar zo felbegeerde troon te springen. Buitenlandse bladen stonden bol over mejuffrouw Hofmans en de op hande zijnde machtsgreep van Benno en Trix. In Nederland werd de import van deze bladen verboden en elk gerucht glashard door de regering ontkent. Toch waren de plannen al in een dusdanig stadium dat er een isoleercel voor Juliana was gereserveerd in de Ursula-kliniek te Wassenaar. Want Juliana zou plat worden gespoten en in een psychiatrische inrichting verdwijnen.

De Nederlandse Rasputin

info: het watermantijdperk Het kwam Berhard goed uit om van Greet Hofmans de Nederlandse Rasputin te maken. In werkelijkheid propagandeerde de verlichte Mokumse vrouw niets meer of minder dan dat de sleutel tot alle geluk in de aanvaarding van je eigen lot lag. Haar boodschap was niet anders dan die der grote soefi's als bijvoorbeeld de mysticus Mevlana Rumi, stichter van de orde van de Draaiende Derwishen. (Mokum TV)

Derwish Info

De Dansende, Draaiende Derwish is de ontkenning van al die vormen van religieus denken die zichzelf onlosmakelijk gekoppeld hebben aan het theocratische machtsbegrip 'tempel'. De Derwish is een vertegenwoordiger van het Soefisme, een liberale, bij tijdens zelfs anarchistische beweging binnen de Islam die leert dat de mens zelf als 'tempel van God' kan fungeren, zodat het zijn eerste taak is zichzelf op een zodanige wijze te ontwikkelen dat 'de Goddelijke geest' kan neerdalen in zijn ziel. Voor een Derwish is dit niet de weg van de zich eeuwig herhalende schriftgeleerde, maar de weg van de mens die via het combineren van fysieke kracht, sterke emotionaliteit en religieus schoonheidsverlangen een 'religieuze piekervaring' weet te bereiken, een realisatie van 'het goddelijke' in het heden dus, die voor elk mens, ook de niet-intellectueel gevormde, bereikbaar is.

Het spreekt vanzelf dat een theocratie, die zijn bestaansrecht ontleent aan de macht van 'depresieve, het lichaam ontkennende schriftgeleerden' die bepalen wie en wat 'God' is, de ontkenning is van deze christelijk-evangelische Islamvariant. Soefisme gedijt alleen daar waar mensen de ruimte wordt geboden als enkeling positief-religieuze daden te stellen. Dat recht wordt mensen in een samenleving die het gelijkheidsprincipe ontkent - en die als gevolg daarvan een stringente scheiding aanbrengt tussen naar ruimte verlangende lichamelijkheid en beperkende, zinloze leuzen uitkramende, intelligentie - niet geboden.

"Er kan geen sprake zijn van vrijheid
wanneer alleen diegenen die het eens zijn
met de machthebbers vrij zijn."
Mohammed Khatami, President van Iran

Bernhard & de boerendansers

Geheimen Blijven Bestaan

Prins Bernhard is volgens de registers van de Burgerlijke Stand van Jena geboren op 28 juni 1911 rond 2u 45m 's morgens. Merkwaardig is dat in Holland iedereen zijn verjaardag op 29 juni vierde - een van de vele staaltjes werkelijkheidsvervalsing waar Bernhard een meester in was...

Wikipedia Biografische Info


"In 1956 vertelde Greet Hofmans aan mijn vrouw dat ik haar geld had misbruikt en dat ik andere dingen had gedaan die als crimineel konden worden beschouwd. Dus mijn vrouw verzocht me het huis te verlaten en verbrak het contact met mijn moeder. Haar moeder, prinses Wilhelmina, deed hetzelfde. Nu was er een openlijke oorlogstoestand. Ik zei dat ik het huis alleen zou verlaten als ik de pijp was uitgegaan. De pers kreeg er lucht van. Uiteindelijk kwam het zover dat het parlement tegen mijn vrouw zei dat ze een keuze moest maken..."

"In 1976 viel de bewonderde prins van zijn voetstuk, toen uit een Amerikaans parlementair onderzoek naar smeergelden bleek dat een hoge Nederlandse functionaris geld had gekregen van de vliegtuigfabriek Lockheed. Die hoge functionaris was Bernhard. Bij nader onderzoek door Nederlandse wijze mannen bleek dat de prins de indruk had gewekt dat hij invloed had op de aankoop van vliegtuigen. Als commissie zou hij in 1960 een miljoen dollar hebben gekregen via zijn stiefvader Pantchoulidzev. Bernhard ontkende dat hij het geld ooit had ontvangen, maar de wijze mannen lieten blijken daar weinig van te geloven...
Deze corruptiezaak had tot een strafrechtelijke vervolging kunnen leiden, maar het kabinet Den Uyl zag ervan af. En dat had Bernhard vooral te danken aan Juliana, de vrouw die hij in de jaren vijftig mores had geleerd en die hij met regelmaat had bedrogen.

Uit Dagblad Trouw: Bernhard, een held met streken


Genealogische Info:

Bernhard & Armgard (zijn moeder) Geboren 28 juni 1911 (KREEFT) in Jena als eerste kind.
Overleden 1 december 2004 in Utrecht (U.M.C.) 93 jaar oud.
Vader:
Bernhard Kasimir Lippe Biesterfeld von Geboren in 1872. Overleden in 1934.
Moeder:
Armgard Cunegonde Alharda Agnes Oda Cramm von barones Geboren 13 december 1883 (BOOGSCHUTTER) in Driburg. Overleden in 1980.
Gehuwd 7 januari 1937 te 's Gravenhage met:
Juliana Louise Emma Wilhelmina Oranje Nassau van Geboren 30 april 1909 in 's Gravenhage. Overleden 20 maart 2004 94 jaar oud.


e e n - w i t t e - a n j e r - o p - d e - k i s t
kist met witte anjer op driekleur
de anjer staat voor grilligheid, maar ook toewijding aan het gezin

De tekens Kreeft en Boogschutter symboliseren het chaldeese Maan- en Jupiterdenken dat via de figuren Maria & Jezus een centrale plaats heeft gekregen in het christendom. Maandenken is broederschapsdenken, alle mensen zijn kinderen van God de Moeder, terwijl Jupiter(Marduk)denken niets anders is dan het stimuleren van rechtsgevoel in mensen en de poging mensen wat wijsheid bij te brengen.

De geboortehoroscoop van Prins Bernhard


Wanneer 28 juni de juiste geboortedag is gelden de volgende astrologische kwalificaties: Zon in het vrouwelijke moederteken Kreeft, Maan eveneens in Kreeft, ascendant in het erotische teken Stier (erotische drang wordt versterkt door Schorpioen in het tegenoverliggende huis), Saturnus (planeet van de eenzelvige, democratiehatende autoriteit in het eerste huis) en de grillige planeet Uranus dominant aanwezig in het autoriteitshuis (huis 10 dat wordt beheerst door het teken Waterman), hetgeen heel concreet betekent dat individuele vrijheid en onafhankelijkheid als hoogste deugden worden verkondigd.


Gedeelte uit preek Dominee C. ter Linden

Eind vorig jaar, na een aantal gesprekken met de prins, zocht ik in overleg met hem een aantal mensen op uit zijn naaste vriendenkring, zodat ik mij een breder beeld van hem kon vormen. Toen ik achter die afspraken enige vaart zette, zei een van hen: 'Haast u zich niet, hoor, die man overleeft ons allemaal!' Een paar jaar daarvoor had de prins een zware operatie ondergaan, waarvan de arts achteraf zei dat het geen dag langer had moeten duren. "Dan had ik", zei de prins, "het niet overleefd. Mijn moeder zei altijd: Jij hebt een engeltje op je hoofd".

Dat engeltje heeft zijn werk dan wel heel goed gedaan. Het heeft hem in de jaren dertig bij een ernstig auto-ongeluk voor de dood behoed, het is met hem meegevlogen op talrijke vluchten in de oorlog en daarna. Het moet naast hem hebben gezeten in zijn Ford of zijn Ferrari en af en toe stiekem op de rem hebben getrapt. Het heeft hem door talrijke operaties heen geholpen en over hem gewaakt. En nu wacht het in de nok van deze kerk om hem samen met ons vaarwel te zeggen. Het engeltje heeft het zwaar gehad, vanaf die keer dat de prins als tweejarig kind in hevige ademnood raakte. En de kleine Bernhard had het toen ook niet gered zonder die andere engel, die engel van een vrouw die zijn moeder was, en die hem vol toewijding maandenlang dag en nacht heeft verpleegd. Zij en zijn vader vormden zolang hij leefde misschien wel zijn belangrijkste oriëntatiepunt... (Nederlands Dagblad 13-12-2004)

Bernhard: de ‘pooier’ die niet wist wat een pooier was

Wie in een paar woorden een portret van Prins Bernhard wil schetsen kan volstaan met de mededeling: "eigenzinnig, wereldvreemd, een beetje chaotisch, naïef en eeuwig op zoek naar comfort en gemak". De enige mensen waar hij ooit van gehouden heeft waren zijn vader en zijn moeder. Juliana was (zoals we het tegenwoordig uitdrukken) ‘een aardig ding’ dat handig was als het zich liet gebruiken, maar dat met haat werd overgoten wanneer het een eigen wil vertoonde, en zoals hij met Juliana omging zo behandelde hij in feite alle andere dingen om en rond hem heen: ze waren er en ze werden ook best wel goed behandeld, maar ze waren er allereerst om gebruikt te worden, want alleen via het instandhouden van een gebruikscultuur kan een in wezen aardige en zachte man zichzelf handhaven in een wereld waarvan ieder nuchter en intelligent mens weet dat hij keihard is.
Wanneer je naar Bernhard kijkt dan zie je het portret van de Amerikaanse popster Michael Jackson voor je geestesoog opdoemen: ook zo'n aardige, wereldvreemde figuur, die kinderlijk wil zijn in een wereld die kinderlijkheid haat, zodat hij de gevangene wordt van kille geldwolven, laster verspreidende haaien en andere kapitalistische 'idealisten', die uiteindelijk maar een ding bereiken: dat de kinderlijke persoonlijkheid belachelijk wordt gemaakt en alleen de meest imbeciele uitingen van het bekrompen aan geld en macht verslaafde burgermansdom overeind blijven: de kapitalistische onderneming en de kleinburgerlijk-religieuze antimystiek, want hoe vreemd het ook mag klinken: het van pedofilie beschuldigde volwassen kind Michael Jackson is geen New Age aanhanger, een verdediger dus van de tegen het op vrouwenhaat gebaseerde patriarchale denken gerichte gnostische bevrijdingscultuur, maar een nihilistische zwever, een man die door te kiezen voor de droom de hardheid van een vrouwelijkheid en kinderlijkheid hatende wereld buiten de deur probeert te houden.
Het zal duidelijk zijn dat een egoïstische droom niet gekocht kan worden met armoede. Kapitalisme haat arme mensen en zal een arm mens nooit gratis en voor niks een mooie kinderlijke droom schenken, hoewel de jaren vijftig cultuur met zijn sterke benadrukking van vrouwelijke zaken als gezelligheid, spel en romantiek, bewijst dat het heel goed mogelijk is mensen een kinderlijke droom te geven zonder dat daar geld voor betaald hoeft te worden, immers: de jaren vijftig waren relatief gezien arme jaren, jaren waarin een rechtse elite het niet als zijn taak zag het gewone volk 'de droom' af te pakken.
Michael Jackson is bij uitstek een figuur die in die kinderlijke (mogelijk kinderachtige) jaren vijftig cultuur thuis hoort: "All over the walls of my room are pictures of Peter Pan. I've read everything that Barrie wrote. I totally identify with Peter Pan, the lost boy from Never Neverland" heeft hij ons ooit toevertrouwd.
Op religieus gebied is de grote popster weinig meer dan een groot kind. Daar heeft hij nooit echt over nagedacht en daar wil hij ook niet over nadenken, omdat hij - zoals hij het zelf uitdrukt - geen vechter is maar iemand die op een ongebonden wijze lief wil hebben.

Klik voor bron

I find in animals the same thing I find so wonderful in children. That purity, that honesty, where they don't judge you, they just want to be your friend. I think that is so sweet. (1993)
God created animals and they are loving, they are beautiful. I feel the way anthropologist Jane Goodall does, or any of those naturalists. I don't find my interest in animal weird or strange at all. (1999)
Paleis Soestdijk zou je Bernhards 'Never Neverland' kunnen noemen, een droom waar elk mens diep in zijn hart naar verlangt, maar die voor gewone stervelingen onbereikbaar is, omdat in gewone mensenland meteen de deurwaarder op de stoet staat met een dwangbevel van Hare Majesteit, wanneer is gebleken dat een dromer niet op tijd de huur heeft betaald.
Dat dergelijke rijkeluisdromen tot nare, nihilistische toestanden kunnen leiden (nihilisme gedefinieerd als keuze voor een eendimensionaal bestaan, dat de nadruk legt op materialistische waarden) blijkt uit een tekstfragment dat afkomstig is uit een reeks gesprekken die Pieter Broertjes en Jan Tromp voerden met de prins. Tromp is een soort omgekeerde Michael Jackson. Waar Michael een en al onschuld en naïviteit uitstraalt, daar kun je in Tromp alleen maar schuld en gehaaid raffinement ontdekken. Zonder dat hij iets hoeft te zeggen weet je dat de man onbetrouwbaar is. Wat hij ook zegt: je zult er als eerlijk en onschuldig mens altijd armer van worden.
Dat blijkt heel duidelijk uit de gesprekken die werden gevoerd met de prins. Bernhard denkt dat hij vrienden in de twee gevonden heeft, maar hij heeft niet in de gaten dat hij alleen maar als een rare, kale, afgebladderde ledenpop uit het interview naar voren komt, een draaitol, die de ene dag iets zegt wat de andere dag weer wordt ontkend, chaotisch dus, zonder dat een welwillende gesprekspartner probeert orde aan te brengen in de denkwereld van een man die ondanks zijn liefde voor geld en macht nooit echt volwassen geworden is.
Dat kapitalisme infantiel gedrag bevordert is een feit. De markt steekt geen geld in mensen die op een ernstige, volwassen en gewetensvolle wijze het marktdenken aanvallen. Dat is een simpel mechanisme. Wie geld wil hebben gooit alles wat arm kan maken weg.
Intellectuelen in ons klein landje denken nooit zo diep. Zij denken dat diepzinnigheid het ontkennen van simpele levenswijsheden is, volkomen ontrecht natuurlijk, omdat de zakenwereld niet wordt beheerst door diepzinnige denkers, maar door infantiele reuzen met een beperkt denkraam, dat alleen daarom geld in het laatje brengt omdat het zijn beperkte capaciteiten kan focussen op simplistische zaken: geld en macht.
Dat is de reden waarom een zo onvolwassen denker als Bernhard voorzitter kan woorden van een kapitalistengezelschap (Bilderberg) dat bestaat uit rijke mannen, die onder het genot van een hapje en en drankje de economische en militaire toekomst van de wereld bespreken.
Greet Hofmans, een straatarme mystica, hoort in een dergelijke machtswereld natuurlijk niet thuis. Leden van de hofhouding van Koningin Juliana wezen in de jaren vijftig het egoïstische spel van de prins af. Bernhard stelt in het interview dat Greet Hofmans hen die duivelse gedachten influisterde. De 'heilige dame' wordt daarom afgeschilderd als een heks. Die moet de brandstapel op, de plek waar heksen alle eeuwen door naar toe verwezen werden…, door vertegenwoordigers van de clerus, de monarchie en het kapitaal...
In het interview vertelt Bernhard dat hij door een vriend van Juliana een 'pooier' werd genoemd. "Ik wist niet eens wat het was, een pooier", merkt hij op. Pas later werd hem uitgelegd wat het is en die uitleg sterkte hem in de overtuiging dat Greet Hofmans een ziek wezen was.
Ik denk daar anders over. Een pooier is iemand die anderen gebruikt. Hij is in diepste wezen een luie uitvreter die een gemakkelijk bestaan wil leiden en die daarom op zoek gaat naar vrouwtjes die hem geld en plezier kunnen verschaffen: een simpele oplossing voor de problemen des levens dus en daarom de ontkenning van elke vorm van spiritueel denken, omdat spiritueel denken altijd - wie of wat de beoefenaar ook is - de ontkenning is van het simpelweg zoeken naar geld en genot.
Het gebeurt natuurlijk, overal zijn huichelaars in het geniep bezig zich met de bijbel in de hand te verrijken, maar het simpele feit ligt hier dat Greet Hofmans niet tot die huichelaars behoorde: ze was op een merkwaardige wijze integer en had volstrekt geen interesse in valse glitter en zinloos materieel succes. Alles wat ze wilde was ‘dienstbaar zijn’.
Greet Hofmans - met andere woorden – was geen hoer. Ze liet zich niet gebruiken (dienen is een sociale, altruïstische daad) en daarom kon er voor haar geen plaats zijn in een materialistische gebruikscultuur, een cultuur waarin niet de nadruk wordt gelegd op het recht en de wet, maar op geld en macht.
Lees het fragment dat aangeeft waar de kinderlijke paleisbewoner Bernhard op geestelijk gebied voor stond:

    We (Tromp & Broertjes) vragen hem of hij zich ooit heeft verdiept in de Nederlandse grondwet.
    De prins: "Nee, het spijt me, voor constitutionele zaken ben ik niet geboren. Ik heb in '36 of '37 les gehad. Nou ja, ik ben een paar keer bij de Raad van State geweest. Dat vond ik dermate vervelend en voor mij zo totaal oninteressant dat ik later nog angstdromen heb gehad. Dit was mijn angstdroom: mijn vrouw zou iets overkomen, Trix was nog geen 18, dan moest ik voor regent spelen. Daar had ik grote angst voor. Politiek interesseerde me heel weinig. Wat mij interesseerde waren economische en militaire kwesties..." (de Volkskrant 14-12-2004)

Economie en militarisme waren voor Bernhard - zoals blijkt - levensgebieden waarop mensen volmaakt gewetenloos van het leven een spel kunnen maken.
Moraal, verantwoordelijkheid, oorzaak-gevolg beleid, sociale problemen en meer van dergelijke zwaarwichtige zaken werden als vervelend terzijde geschoven. Als voorzitter van een club van rijke mannen ontmoet je nooit lui met een vervelend geweten. Dat weten we allemaal. Want het geweten schuilt altijd bij de rare groep religieuze moralisten, waar we vaak op zo een hautaine wijze op neerblikken, maar die we toch echt nodig hebben wanneer we als gevoelig mens niet terecht willen komen in een wereld waaruit alles wat altruïstisch is verwijderd wordt.
Zulke moralisten verzamelden zich rondom Juliana en Greet Hofmans, een vrouwenpaar dat een band onderhield waarop je (gezien de reeks avontuurtjes van Bernhard) zonder enig gewetensbezwaar het begrip 'platonisch lesbische liefdesrelatie' mag plakken, omdat de twee vrouwen op een oprechte wijze van elkaar hielden - niet op een platvloers-dierlijke wijze, zoals Bernhard dat wel deed, want hij filosofeerde niet met zijn vriendinnen maar ging er mee naar bed, maar op een wijze die religieuze mensen ‘een hogere vorm van liefde’ zouden moeten noemen (wanneer het zo is dat ze werkelijk religieus zijn…).
Vanuit religieus standpunt bezien moet je dan ook stellen dat het geen pas geeft als schuinsmarcheerder een mystica met 'een hogere vorm van liefde' het Paleis uit te trappen, terwijl je voor jezelf het recht opeist er een reeks sexvriendinnen op na te houden, vriendinnen waarvan Juliana op een vergeeflijke wijze dan weer zegt dat zij ze best wel aardig vindt...
Een vreemde man dus, dat grote kind Bernhard. Een kapitalistisch kind dat ons kan leren hoe desastreus het kapitalisme uit kan werken wanneer het op verwerkelijking van kinderlijke dromen aankomt.
Het blijft daarom een opmerkelijke zaak dat in de jaren vijftig niet Bernhard tot de orde werd geroepen – “pas je aan en probeer als serieuze man de religieuze dweepzucht aan banden te leggen” – maar Juliana, een vrouw die als Koningin het recht bezat zich op een holistische wijze boven de partijen te plaatsen: de enige wandaad waarvan ze in feite beschuldigd kan worden in een dualistische wereld waarin haar man militair en zakenman wilde zijn.


Zie ook: Bernhard & Tibor - door Peter Edel, 1999


Willem Drees als goede god & Beyen als kwade duivel
en de egoistische wildeman Bernhard daar tussen in...

DEN HAAG - Tijdens de Greet Hofmans-affaire in de jaren vijftig heeft het weinig gescheeld of koningin Juliana was afgetreden. Niet alleen enkele ministers, maar ook prins Bernhard stuurden daar op aan.
Dit staat in de gisteren openbaar geworden archiefstukken van mr. C. W. L. Fock, die in de jaren vijftig secretaris-generaal op het ministerie van Algemene Zaken was.
Fock was destijds als hoogste ambtenaar op Algemene Zaken betrokken bij het werk van de Commissie van Drie (Gerbrandy was een van de leden), die namens Juliana en Bernhard de kwestie rond gebedsgenezeres Hofmans onderzocht.
In 1982 tekende Fock op dat prins Bernhard en toenmalig minister van buitenlandse zaken Beyen uit waren geweest op het afzetten van Juliana. 'De troonsafstand is zeer nabij geweest. De hoofdrolspelers in de manipulaties om het daarheen te leiden waren de Prins en Beyen. Alleen het 'onverstoorbare optreden' van toenmalig minister-president Willem Drees heeft volgens Fock het aftreden van de Koningin voorkomen. Was ze wel afgetreden, dan sloot hij het einde van de Oranjedynastie niet uit.
Vier jaar eerder, in 1978, zag hij vooral Beyen als de kwade genius. 'Zoals in punt 8 vermeld, was Beyens doel abdicatie, gevolgd door troonsbestijging (eventueel met een kort regentschap van (o.a.?) de Prins) van Beatrix, waarbij de Prins meende grote invloed op zijn dochter te zullen kunnen uitoefenen.'

In de gesprekken die hij met twee Volkskrantjournalisten voerde ontkent Bernhard dat hij Juliana krankzinnig wilde laten verklaren en op haar aftreden aanstuurde. "Het verhaal is totale kolder. Het is nooit bij me opgekomen dat mijn vrouw niet goed bij haar hoofd zou zijn. Ze geloofde heel sterk in het gezelschap rond mevrouw Hofmans, dat was wat er aan de hand was. Mijn moeilijkheden met Hofmans waren persoonlijk van aard, ze waren intern, van de familie. Ze probeerden mij eruit te werken, de mensen rond mijn vrouw."

PvdA Volgens Fock was Juliana Drees uiteindelijk zo dankbaar dat het enige portret dat haar bureau tooide een foto van Drees was. Tussen Juliana en Beyen (die zijn ministerschap overigens deelde met Luns) is het nooit meer goed gekomen. Toen Beyen eind jaren vijftig door het kabinet werd voorgedragen als ambassadeur in Parijs weigerde Juliana volgens Fock geruime tijd haar handtekening onder die benoeming te zetten. (Nederlands Dagblad)

"Ze probeerden mij eruit te werken"

Claus & Alexander Wat duidelijk blijkt uit de nieuwste stukken is dat Bernhard bewogen werd door slechts een verlangen: "IK laat me er niet uitwerken". Die tamelijk egoistische opzet is gelukt en was positief voor Bernhard, maar of het land er mee gediend was, dat is natuurlijk de grote vraag. Als simpel, anarchistisch georienteerd inwoner van dit land vraag ik mezelf af: "Wat koop ik met mijn anarchistische verlangens voor een op moreel gebied tamelijk onontwikkelde militair en zakenman, die in het geniep een volstrekt nihilistisch anarchistenbestaantje leidt binnen een paar hoge paleismuren?"
Ik voel me als volwassen idealist meer aangetrokken tot de serieuze Claus ('de linkse prins'), die op een serieuze wijze anarchistisch wilde zijn en die daarom (juist ook omdat hij als veel te serieuze man geen militair en zakenman wilde zijn) op die plaats terecht kwam waar onaangepaste personen in kleinburgerlijk leugenland meestal terechtkomen: de grote muurloze kliniek voor zenuwlijders, een ongezellig oord waaruit elke vorm van naieve kinderlijkheid verwijderd wordt, zodat in vroeger tijden een dergelijk oord 'het dolhuis' werd genoemd (om dol van te worden dus...).


Het werkzame leven van Wim Beijen

November 1918 was voor Beyen het begin van een nieuw tijdperk: zijn werkzame leven. Twee dagen na zijn promotie (op stellingen tot doctor in de rechtsgeleerdheid) trad hij als tijdelijk adjunct-commies in dienst bij het ministerie van Financiën. Hij was toen nog meer 21 jaar. In een paar jaar tijd klom hij op tot plaatsvervangend thesaurier-generaal.
In 1924 stapte Beyen over naar het bedrijfsleven. Na een korte periode als directiesecretaris bij Philips in Eindhoven werd hij in 1925 gedelegeerde van de Javasche Bank in Amsterdam en in 1927, nog voor zijn dertigste jaar, directeur van de Rotterdamsche Bank. Hij was commissaris van onder andere Philips en de KLM. In 1935 werd hij vice-president en in 1937 president van de Bank voor Internationale Betalingen in Bazel. Begin 1940 werd hij directeur van Unilever.
Bij het begin van de Tweede Wereldoorlog was Beyen in het buitenland. Hij keerde niet terug naar Nederland, maar vestigde zich in Londen. Hij was daar naast zijn functie bij Unilever financieel adviseur van de Nederlandse regering in ballingschap. In 1944 speelde hij een belangrijke rol tijdens de conferentie van Bretton Woods waar de basis werd gelegd voor de Wereldbank en het Internationale Monetaire Fonds. Vanaf 1946 was hij directeur van de Wereldbank, vanaf 1948 ook van het IMF. (www.beyen.net)

Greet Hofmans Commentaar: Je kunt van alles beweren over Greet Hofmans, maar dat zij directrice was van het Internationale Monetaire Fonds dat door alles wat links is gezien wordt als een steunpilaar van het meest rechtse kapitalisme dat denkbaar is, dat zal toch echt niemand willen geloven. Greet Hofmans was als oprechte 'zendelinge van God' ("je kunt niet zowel God als de mammon dienen") de vijand van het ongebreidelde kapitalisme dat de wereld in stukken scheurt. Daarom vind ik het merkwaardig dat zich 'links' noemende mensen haar met drek bekogelen...

"Greet Hofmans (1894-1968) werd geboren als dochter van een Amsterdamse sportleraar. In 1946, op 51-jarige leeftijd, kreeg zij visioenen. Naar eigen zeggen had 'de Almachtige' haar uitverkoren om zieken te genezen. Haar bijeenkomsten kregen al snel grote bekendheid. Rijk werd ze er niet van, ze liet zich niet voor haar diensten betalen." (NOS biografie)


Het Gouden Kalf

Wim Beijen is geboren in Urecht op 2 mei 1897. Bijzonder opmerkelijk is dat zowel de Zon als de Maan zich bevinden in het dierenriemteken STIER, een zeer aards en zeer materialistisch teken dat mensen er naar toe doet neigen de filosofie van 'het hebben' boven de filosofie van 'het zijn' te plaatsen.
In het Oude Testament wordt het teken Stier aangewend om joodse gelovigen erop te wijzen dat de filosofie van het hebben ('het gouden kalf') nooit boven de Wet (Mozes & zijn 'Ik ben'-God) mag worden geplaatst.

Zie ook: Het Jetsetmeisje & het Gouden Kalf
Kapitalisme & Moraal

Stier: "Ik Heb"

"Taurus, astrologically, is the first sign of the Earth Element. It is feminine or Yin in nature. Its resonance or vibration connects us to Gaia or Mother Earth because we have been created from Her body and, as such, we are Her "earth children". The natural expression of Taurus is earthy, practical, tangible, tactile, sensory, sensual and fruitful. Taurus is Mother Nature as She, through form, represents the physical world of manifestation. She expresses Herself through Her material creations. The resources of the earth are under the rulership of Taurus as are what we own, possess, acquire or use as an exchange principle such as money or currency. Trading systems, barter and the exchange of one resource for another are also under the rulership of Taurus.
The "quality" of life is also a Taurus issue. "I Have" declares Taurus. Taurus is associated with the desire and ability to work for, own and accumulate physical acquisitions and monetary wealth. Poverty or abundance are states of consciousness that emanate from this sign. (Klik voor bron)