eventjes

Toen jij mij in jouw armen hield,
stond eventjes de wereld stil.

Ik voelde hoe je van me hield
en alles was zo kalm en stil.

naast je

ik leg mijn hand
op je warme voorhoofd
doe je ogen dicht
ik zit naast je
en denk aan je
we schuilden samen
voor de regen
in het portiek
van een flatgebouw
je hoestte
je was doornat
slaap nu
het leven klopt
zacht onder je huid

alleen maar

alleen maar af en toe
in je nabijheid zijn
je stem horen
zien hoe je
door de kamer loopt

je mogen aanraken
en voelen dat
je om me geeft

nader

Een avond en een halve nacht
praten we over lust en liefde,
verlangen, wanhoop, pijn.
De flessen raken leeg.
Tweepersoons komen we nader.

Ik kus je kalend grijze hoofd,
geef met mijn lichaam troost.
Uit je kinderogen rollen tranen,
als ik je lief jochie noem.