Flarden Van Gevoel En Gedachten
over liefde en de noodzaak van verdriet
Op een avond zomaar begonnen, omdat de emoties de overhand kregen, mijn tranen niet meer te stoppen waren. Op een avond zonder aanleiding woorden neergelegd op papier. En er ontstond een traan van inkt op het vel die verbleekte, omdat alle tranen een plaats kregen...
Ik weet,
Dat iemand
Een droom
Kan vormen,
Als hij ontstaat
Uit tederheid
Ik weet,
Dat iemand
Kan sterven
Als die droom
Niet uitkomt
Flarden 1-50: 3
Nachtvlinders
Levend in de nacht,
Als vlinders,
Opvliegend,
Bij een zuchtje wind,
Neerdalend bij
De eerste regendruppels,
Ademend,
Bij de sterren,
Dromend bij
De maan
En uitrustend
Bij het daglicht
Omdat
De maan en de sterren
Doven.
Flarden 1-50: 6
Eindelijk
Een schot van
Stilte knalt
Door het lawaai.
Een moeder,
Veegt een traan
Uit haar ogen
En zegt tegen
Haar kind,
Dit is nu de
Lang verwachte stilte.
Flarden 1-50: 10
Verdrietswoorden
1000 woorden
zijn nog niet genoeg
om een enkel gevoel
van verdriet te omschrijven.
Maar
Door met woorden te gaan spelen
Wordt verdriet
Langzamerhand
Kleiner
Zichtbaar
En vervliegt het
Flarden 1-50: 22
Zee
Zee
Ik zal altijd van je houden,
Gewoon omdat
Je jezelf geeft,
Je duidelijk aanwezig bent
En doet wat je wilt,
Je nergens iets van aantrekt,
De kracht die je bezit
Die je uitstraalt,
Misschien hou ik daarom
Van je,
Gewoon
Omdat ik de kracht nog
Niet heb
Om van mezelf te houden.
Flarden 1-50: 25
een vlinder
Een vlinder
Vliegt
Langzaam
Naar een bloem,
Kust de dauw
Kust de morgen,
Ontsnapt aan
Het gevaar,
Wordt gevangen
In een glazen kooi gestopt,
Opgesloten,
Weggezet.
Voor de vlinder
Is het angst
Voor de mens
Een bezit
Tot de dood er op volgt,
Men noemt dat
‘trouw tot in de dood’
en de vlinder
wordt simpel weggestopt
in de donkere aarde
Flarden 1-50: 50
wachten op morgen
de nacht is donker
de uren tikken langzaam weg
aan de hemel
staan geen sterren
de maan is verdwenen
iedereen slaapt
morgen
zal het
licht weer aan gaan
Flarden 850-900: 867
vuurstenen
witte stenen
maken een
vonkenregen
tegen elkaar aan
ik tik en tik
laat een vonkenregen
ontstaan
die je
in je
hart moeten raken.
Flarden 850-900: 870
als we het maar leuk hebben
een uitspraak
die me tot kotsen brengt
als we het maar leuk hebben
het is toch leuk
wat we samen hebben
ik kan er niet meer
tegen
omdat ik meer wil
meer verlang
ik wil
ook ellende met je
Flarden 850-900: 875
gevonden voorwerp
tussen al de zoekers
sta ik
te kijken naar de
plaats
waar mijn hart
kan liggen
tussen al de zoekers
ben ik
een gevondene
die zijn hart
ergens verloren is
Flarden 850-900: 886
zwarte kat
Ik voel me als een tovenaar
Mijn zwarte kat
Kroelt om me heen
Aait langs mijn benen
Ik murmel een formule
Zij blaast en gromt
Ik gooi wat
Water op het vuur
Het sist
Mijn kat verandert
In een panter
Slaat zijn klauwen uit
Naar hem
Die mij
Heeft bezeerd
Flarden 850-900: 899
Mijn flarden zijn niet meer dan ze zijn, laat ze dat dan ook gewoon zijn, lees ze, probeer er niets in te vinden dat naar mij terug kan voeren, soms zijn het verhalen van mensen die ik zomaar ergens ontmoet, soms na een gesprek met iemand staan ze er ineens. Lees de flarden zoals ze bedoeld zijn, gewoon een korte weergave van gevoel en gedachten, en als er 1-tje tussen zit die je raakt dan is dat het mooiste kado dat ik kan ontvangen, vooral als je me dat even laat weten. (HW)
Nu gebundeld! Een verzameling flarden. Over liefdesverdriet, Afscheid nemen, Liefde, Dementie, Verlies.
De bundel is in eigen beheer uitgeven. Hij bevat 100 flarden van gevoel en gedachten, een selectie van alle flarden die op diverse sites te zien zijn geweest. De selectie is vooral ontstaan door de reacties van diverse mensen op deze flarden. ( eerste druk: beperkte oplage)
ISBN 90-77339-15-9 / paperback / 72 pagina's / prijs 12.96 euro als u het boek in de boekhandel koopt. Kiest u voor het bestelgemak van internet dan betaalt u tevens de verzendkosten. Klik hier voor meer info.
Doe je het licht uit?
Bepakt
Met nog weer een
Ervaring
Van dat liefde
Zijn eigen spel speelt
Bepakt met
Bagage
Waarin niets meer
Van liefde zit
Samen staren
Naar het huis
Dat eens
Ons het beste leek
Samen vertrekken
Elk zijn eigen weg
Doe je het licht uit?
Als je het huis uit gaat
Zodat we niet meer
Terug kunnen komen
Daar waar wij dachten
Dat liefde
Eeuwig zou zijn.
