Wanneer we (de opdracht die de apostel Johannes ons geeft uitvoerend) met behulp van de numerologie de biografische gegevens van George Bush junior te lijf gaan kunnen we een uiterst merkwaardige ontdekking doen.
Wie de getallen van de namen die George Bush bij zijn geboorte heeft meegekregen bij elkaar optelt vindt als uitkomst het getal zes: 6.
Wie de getallen van zijn geboortedatum - 6 juli 1946 - bij elkaar optelt, vindt het getal zes: 6
Wie tenslotte de getallen van de datum waarop hij als president werd geïnstalleerd - 20 januari 2001 - bij elkaar optelt vindt het getal zes: 6

Met andere woorden. George Walker Bush - als president, niet als individu - kan gezien worden als de man waarop het door de evangelist Johannes genoemde getal 666 - het getal van het beest - van toepassing kan worden verklaard.

We leven in het nu. Dat betekent dat personen uit het verleden nooit in aanmerking zullen komen voor toekenning van het evangelische predikaat 'beest'. Nero zou volgens sommigen het beest zijn, Adolf Hitler is ook genoemd, maar het vervelende van die 'beesten' is dat ze dood zijn, zodat ze in een eindtijd, waarin het Christusprincipe tegenover de Macht wordt geplaatst geen rol van betekenis kunnen spelen.
Het Beest heeft de ultieme macht, dat maakt het beestachtig. Het plaatst zichzelf boven de wet - het vertegenwoordigt de wetteloosheid en het verdraagt geen tegenstand - zodat niemand in staat is het te controleren.
"Wie niet voor mij is is tegen mij", dat is de filosofie van het Beest en dat betekent dat tegenstanders moeten rekenen op totale vernietiging - juist omdat het Beest een vertegenwoordiger is van de Macht - en niet van de spiritualiteit - waar Christus de vertegenwoordiger van is.
Het Beest beschouwt zichzelf - als Machthebber - als de plaatsvervanger van Christus. Daarmee maakt het van zichzelf een valse profeet - iemand die het Christus onmogelijk maakt de ware christelijke boodschap te verkondigen.
Het Beest is zowel goed als slecht. Dat is trouwens het kenmerk van alle satanische schepselen uit de christelijke mythologie. Duivels zijn gevallen engelen. De Satan, zegt Gerard Kornelis van het Reve, is de in duisternis wandelende tweelingbroer van Christus, die zichzelf weerstreeft. Met andere woorden. Het Beest is beestachtig, omdat het zijn ware zelf ontkent. Het laat zich gebruiken door de dierlijke kern in zichzelf, die bezit van hem genomen heeft. Het is een gevangene van het dier in zichzelf en het is de taak van Christus hem er op te wijzen dat het zijn taak is het dier in zichzelf te verslaan, om zodoende zijn ware Ik tot wasdom te laten komen.
Het Beest wordt dus niet vernietigd door Christus, maar getransformeerd, want dat is de essentie van de christelijke boodschap: groei, verandering, omvorming, transformatie.

Het Beest - als vertegenwoordiger van de Macht - ontkent de mogelijkheid van verandering. Het wil op een dwingende wijze de wereld tegemoet treden en het begrijpt niet dat mensen een dergelijke vorm van dwingelandij ervaren als een vorm van vernedering. Daarom wijst Christus de macht als dwingend principe af. Christus wil overtuigen door een beroep te doen op het hart en het gezonde verstand.
Jezus van Nazareth trok predikend rond in Palestina en was volstrekt niet geïnteresseerd in de pogingen van machthebbers hem in hun vriendenkring op te nemen. Interessant zijn in de ogen van opscheppers en leeghoofden is een vorm van ijdelheid die Jezus onbelangrijk vond, hetgeen niet wil zeggen dat hij geen ijdel mens was. Hij hield van lekker eten en drinken, liet zichzelf graag verwennen door vrouwen en mannen en ging als een bezetene tekeer tegen farizeeërs en andere droogstoppels, die het recht van mensen een luxueus leven te leiden ontkenden. Luxe is geen zonde. Anderen moedwillig luxe onthouden wel.

In het Johannesevangelie wordt de poging van het Beest zichzelf en anderen uit te leveren aan wreedheid en sadisme - uit naam van het goede - als het grote kwaad aangegeven.
Christus is de ontkenning van de op wraakzucht gebaseerde wreedheid. Christus zet altijd de vergeving op de eerste plaats. Het recht moet zijn loop hebben, maar het recht mag nooit het onrecht dienen. Alleen een vergevingsgezinde geest is in staat onrecht met recht te beantwoorden. Daarom is Christus - afgeschilderd in de Openbaring als 'het Lam' - zinnebeeld dus van onmannelijke machteloosheid - de vergevingsgezinde mens en daarom is het Beest de wraakzuchtige mens - die tegenover onrecht een nog veel grote onrecht wil plaatsen - juist omdat het niet bereid is te vergeven.
Toch kan het Beest veranderen. Dat staat heel duidelijk aangegeven in het Johannesevangelie - en dat is natuurlijk ook een vanzelfsprekende zaak, omdat Christus de verlosser - de transformator is. De mens wordt niet eeuwig vastgenageld aan zijn duistere verleden - hij krijgt de mogelijkheid een nieuw leven te beginnen - hoe groot zijn wandaden ook zijn geweest.
Het Beest wil de slechte mensen op een verschrikkelijke manier doden. Radicaal. Totaal. Zonder enige vorm van mededogen. Wat slecht is in zijn ogen moet verwijderd worden uit de mensenfamilie. Zelfs Christus wordt als een vijand gezien, omdat de geestelijke hoedanigheid van Christus de ontkenning is van het dierlijke machtsprincipe in de mens.
Het gevecht tussen het Beest en Christus is - abstract gezien - het gevecht tussen het geestelijke principe in de mens en het dierlijke principe in de mens.
Het Beest in de mens wil alle positieve waarden vernietigen. Maar wanneer we in staat zijn het Beest in onszelf te bedwingen, dan zullen onze positieve kwaliteiten tot volledige wasdom kunnen komen."

"En wanneer zij die op de aarde wonen, zien hoe het beest was, maar niet is en toch zal zijn, zullen zij zich vol verwondering verbazen.." (Johannes, 17:8)

Wie de bovenstaande tekst op een intelligente wijze leest zal inzien dat het mededogen van Christus niet gericht is op vernietiging maar op transformatie. Het Beest was een Beest en het blijft een Beest maar op een wijze die niet in strijd is met het Christusprincipe. Christus - zo kun je concluderen - wil niet winnen door te doden - want het leven is er om geleefd te worden - en alleen een levend mens kan leren en rijp worden en zichzelf omvormen tot een vollediger, bewuster levend mens.

Esoteric Astrology and the "666"
by Miriam "Mimi" Don

The triple-six, or 666, "The Number of the Beast", is the final struggle within "self" to control and then totally transmute the instincts, desire nature, and the emotions from its lower state (emotional imbalance and self-centeredness) and turn it into "wisdom" and a "pureheart" which expresses love in action.
The battle between self-serving desires (lower animal nature, greed, etc.) and desires for self-sacrificing service for the good of everyone wages in everyone. It is often a terrific battle, but every soul on Earth must move through this experience before evolution in "consciousness" (both personal and universal) can continue, and we become "superindividuals." (Klik voor bron)

Number 6 - Harmonic - Humanity - Balance - Love

Wie verstand heeft van astrologie zal onmiddellijk inzien dat deze omschrijving verwijst naar de koninklijke tekens Steenbok (vader) en Kreeft (moeder). Deze twee tekens symboliseren het verlangen de wereld te beschouwen als een grote mensenfamilie, waarin iedereen gelijke rechten heeft.

Adolf Hitler en het Beest

Symbolen zijn niet het exclusieve bezit van een politieke beweging en daarom is het belangrijk dat ze op een serieuze wijze worden bestudeerd, zoals we alle uitingen van onze wordingsgeschiedenis bestuderen - niet omdat we barbaren of kannibalen of peniskokerdragers zijn - maar omdat we nieuwsgierige, intelligente mensen zijn die onze kennis van het menselijke bestaan willen vergroten.
Arrogantie en zelfgenoegzaamheid zijn ongepast bij de bestudering van het menselijke gedrag. Niemand heeft het recht zichzelf boven een ander te plaatsen in een wereld die niet dankzij, maar ondanks ons tot stand is gekomen. Mensen worden in rijke landen geboren. Ze vieren er feest en ze verdwijnen weer. Waren ze arm geboren dan waren ze ook arm gestorven.
Hitler was een gevangene van het Noodlot - zoals wij allen gevangenen zijn van het Lot - hoe dapper onze pogingen ook zijn ons armzalige bestaan via het hanteren van morele waarden te rechtvaardigen - maar het ontwerpen van de symboliek voor zijn partij was een persoonlijke daad - die juist daarom belangrijk is - omdat ze licht werpt op het karakter en de persoonlijke problematiek van Hitler - die via het nationaal-socialisme ook een deel van onze problematiek geworden is, omdat het nationaal-socialisme een deel is van onze beschavingsgeschiedenis - een zeer belangrijk deel zelfs, dat je niet zomaar met behulp van morele schijnargumenten weg kunt redeneren.

De belangrijkste symbolen van het nationaal-socialisme zijn de Adelaar en de Swastika - eeuwenoude symbolen, waaraan best wat meer aandacht geschonken mag worden, gezien de massale aanhang die Hitler met zijn beweging wist te verwerven.
De Adelaar verwijst naar het astrologische teken Schorpioen - het teken van de bezieling en de transformatie - het teken ook dat binnen de christelijke traditie wordt toegekend aan de evangelist Johannes.
De Swastika verwijst naar het teken Boogschutter - het teken van de wijsheid, de rechtvaardigheid en de ordelievendheid, dat wordt toegekend aan Jezus en de Heilige Geest - een teken dat vanwege zijn grote verdraagzaamheid en tolerantie in staat is de enorme (dierlijke) kracht van het teken Schorpioen te beheersen en in goede banen te leiden (zie de drie koningen).
Je zou dus kunnen zeggen dat Hitler intuïtief de problematiek waar wij nu voor staan heeft aangevoeld. Wij leven in een wereld waarin de dierlijke kracht van het teken Schorpioen waanzinnig sterk is geworden - op zo'n mateloze wijze, dat alleen de corrigerende werking van de wijze, diepzinnige, eerlijke en filosofische mens - gesymboliseerd door het teken Boogschutter - de Swastika - uitkomst kan brengen.
Ook Hitler werd in eerste instantie gedreven door een sterk verlangen het onrecht te bestrijden. Dat verlangen komt tot uiting in de keuze van zijn symbolen. Door de weigering die symboliek serieus te nemen ontkennen we de eerlijke, diepmenselijke verlangens waar de symbolen naar verwijzen:

De schreeuw van de Adelaar die snakt naar Recht...

Symbolen spelen een raar spel met mensen. Een man die algemeen gezien wordt als een vertegenwoordiger van het absolute kwaad, Aldolf Hitler, plaatst een Adelaar naast de Swastika, een eeuwenoud mystiek symbool van geluk, vrede en recht, terwijl een man die algemeen gezien wordt als een vertegenwoordiger van het goede, de president van de Verenigde Staten, een Adelaar naast het Pentagon plaatst - een vijfpuntige ster, die verwijst naar dood en vernietiging.

Het getal 666 (de zes is het getal van de kosmische vader en moeder) wijst er op dat het symbool van het Beest - het Pentagon - vervangen moet worden door het symbool van het Recht - de Swastika. Dat klinkt uiterst provocerend, omdat de Swastika vereenzelvigd wordt met het Nationaal-Socialisme, maar wie zijn verstand gebruikt ziet in dat symbolen niet verwijzen naar goede of slechte mensen, maar naar universele menselijke waarden.

Moralisten denken dat het verlangen naar Recht onzinnig is wanneer het wordt uitgesproken door slechte mensen. Dat is een misverstand. In een wereld van en voor alle mensen hebben alle mensen recht op Recht. Je mag nooit het Recht vernietigen uit naam van de Macht. Wie het Recht ondergeschikt maakt aan de Macht is niet goed. Dat wil het symbool 666 - het getal van de uit zorgzaamheid voortvloeiende transformatie - de wereld vertellen.

De vorm van het Pentagon, symbool van de Amerikaanse Macht, is in feite een afgeleide vorm van het pentagram.
Het pentagram werd voor het eerst toegepast door de Chaldeeën - ongeveer 3500 v.Christus. In Ur, het land van de Chaldeeën, dat zich uitstrekte op het grondgebied van het huidige Irak, was het een symbool voor de macht van het rijk, van de heersers.
Het Pentagram - een vijfpuntige ster - staat voor kracht en perfectie. Het symbool verwijst naar de vijfde planeet Mars en de wrekende God Horus.

John Milton schreef: 'Justice in her very essence is all strength and activity; and hath a sword in her hand, to use against all violence and oppression on the earth.' Dit is terug te vinden in Paradise Lost, waarin Miltons God de engelen Michael en Gabriel gebruikt om de afvalligen, Satan en zijn volgelingen, zonder mededogen te vervolgen en te straffen. Dat Adam en Eva dezelfde onvoorwaardelijke bestraffing wacht, blijkt uit het gesprek tussen God en de Zoon. Laatstgenoemde voorkomt echter dat de mensheid wordt verdoemd.

Het is niet moeilijk om wraakengelen te zien in zowel de rechercheurs van burgemeester Guiliani als in die van de Amerikaanse politieserie NYPD (New York Police Department) Blue. Engelen en rechercheurs zijn allebei instrumenten van een hogere autoriteit. Zoals het idee van 'divine justice' in Miltons verzen een vernietigende finaliteit heeft, zo is er in het New York van Guiliani en van NYPD Blue geen ruimte voor onderhandeling. Wekelijks zien we een gevallen stad, paradijs en hel tegelijk, waar de krachten van Goed en Kwaad elkaar in epische gevechten bestrijden. (Gawie Keyser, 14-7-1999)

"Hier kunnen we veilig heersen; en naar mijn mening is heersen eerzucht waard, al is het in de hel! Liever heersen in de hel dan dienen in de hemel…." De "gevallene" in Miltons "Paradise Lost".