Er is in de mens een dubbele bron voor handelingen, namelijk de natuur en de wil. De natuur wordt geregeerd door de sterren, terwijl de wil vrij is. Maar tenzij zij weerstand biedt, wordt de wil meegesleept door de natuur en wordt mechanisch...

Albertus Magnus
13e eeuws geestelijke, alchimist en astroloog. Bijnamen: 'de Grote' en 'doctor universalis, vanwege zijn uitzonderlijke geleerdheid.
Patroonheilige van de natuurwetenschappen.

Mensen die bereid zijn hun hersens te gebruiken zijn zeldzaam in een wereld die beheerst wordt door afwentelaars..
Binnen een zondebokcultuur (en de schrijver Jan Arends maakt ons in zijn boek Keefman duidelijk dat we in zo'n cultuur leven) wordt iedereen die naar inzicht en bewustwording streeft op een genadeloze manier afgemaakt. "Mensen die de waarheid spreken", stelt Willem Oltmans, "hebben ze niet nodig, die kunnen ze missen als kiespijn..."
We zien hoe mensen geestelijk en lichamelijk in verval raken. We horen hun klachten, beter gezegd: hun tot aanklacht uitgegroeide hulpgeroep, maar we kijken machteloos toe hoe ze ten ondergaan. Er is een wil die groter is dan onze wil. We kunnen geen positieve daad stellen, omdat de negatieve, op vernietiging gerichte wil waar we deel van uitmaken groter is. Al onze positieve daden zijn er op gericht een mechanische, willoze cultuur in stand te houden.

Je hersens gebruiken wil zeggen dat je bereid bent de willoze terreur van al diegenen die een mechanisch (d.w.z. onbewust of hersenloos) bestaan leiden te bestrijden. Niet door domheid met domheid te beantwoorden, maar door tegenover de domheid de helderheid van het wilskrachtige (d.w.z. onafhankelijke) verstand te plaatsen.
Het heldere verstand kan nooit de gevangene zijn van welke vorm van domheid dan ook. Het heldere verstand probeert zich te bevrijden uit de kerkers waarin de aangepaste, morele mens haar wil plaatsen.
Het heldere verstand is de vijand van elke burgermansmoraal en elke burgermanreligie, omdat de burgermansmoraal en de burgermansreligie instrumenten zijn in handen van de mechanische mens.

De mechanische mens haat mensen die de vrije wil verkondigen. De mechanische mens wil geen moeite doen om iets te bereiken. Daarom zet hij de wereld op z'n kop. Daarom noemt hij de willozen sterk en de wilskrachtigen zwak en zet hij alles op alles om te bewijzen dat hij gelijk heeft - ook al moet hij daarvoor de halve mensheid uitroeien...
Positieve geesten gaan in de wereld van de mechanische mens onherroepelijk ten onder. Niet omdat ze niet wilskrachtig genoeg zijn, maar omdat de willozen zijn wilskracht in dienst stellen van de willoosheid.
De positieve mens schenkt anderen de hemel, maar hij krijgt de hel ervoor terug. Hij schenkt wilskracht, maar hij krijgt er willoosheid voor terug. Hij probeert de mensen vrijer te maken, en als dank maken de anderen hem onvrij.

De mechanische mens trekt zich van dat alles niets aan. Hij kijkt niet verder dan zijn neus lang is. Hij plaatst zichzelf in het middelpunt van een kosmos die niet groter is dan de eigen familie of de eigen vriendenclub, en alles wat zich daarbuiten afspeelt interesseert hem niet.
Dat de mens een schepper is die negatieve en positieve werelden kan scheppen vindt hij onzin. Hij weigert na te denken over een werkelijkheid die zijn opgeblazen ego kleiner kan maken. Hij heeft ontdekt dat een negatieve levensinstelling lucratief is, en waarom, denkt hij, zou je afstand doen van een levenswijze die je alleen maar materieel gewin verschaft?

De man die zijn verstand gebruikt observeert het mechanisme gedrag van de negatieve, zich 'vrij' noemende mens en hij ontdekt dat het ogenschijnlijk positieve gedrag uiterst negatieve gevolgen heeft. Dat zet hem aan het denken. Hoe kan positief gedrag een volstrekt negatieve wereld in het leven roepen? Is dat positieve gedrag wel positief gedrag?
Kijk naar de hersenloze vrijheid-blijheid-filosofie van homosexuelen in de jaren zestig. Op een blinde, onnadenkende wijze bouwde men een hemel op, die tien jaar later veranderde in een hel, waarin een duister, kwaadaardig virus dood en verderf zaaide.
Was dat domme pech, of moet je zeggen: dat was hun eigen schuld, je kunt niet straffeloos een hemel opbouwen die de werkelijkheid van het menselijke bestaan (en met name de spirituele betekenis er van) volledig ontkent?

De astrologie is een realistische wetenschap die stelt dat alles wat is moet zijn, met andere woorden: de hemel als vage, werkelijkheidsvreemde illusie bestaat niet, omdat een leven dat alleen maar rozige glitter en maneschijn mag zijn geen echt leven is. Binnen het echte leven veronderstelt de maan de zon, liefde veronderstelt liefdeloosheid en warmte doet je beseffen dat er kilheid is.
Waar mensen niet meer in staat zijn dergelijke eenvoudige waarnemingen te verrichten, daar is er iets mis. Daar heerst de mechanische mens, die niet in staat meer is iets te willen, zodat elke krankzinnige idioot in staat wordt gesteld de heerschappij naar zich toe te trekken.
Alleen hij die zijn verstand gebruikt is in staat 'nee' te zeggen tegen een dictator. Maar 'nee'-zeggen is lastig. 'Nee' zeggen geeft je pijn en verdriet. Daarom hebben we het grote 'ja' zeggen uitgevonden. En dat grote 'ja' hebben we verpakt in onze moraal, een moraal die in feite geen moraal is en ons uitlevert aan mensen die bij nadere beschouwing 'wolven in schaapskleren' blijken te zijn.

Binnen alle intelligente wijsheidsleren wordt de vrije mens tegenover de mechanische mens geplaatst. Een intelligente cultuur is een cultuur waarin de vrije mens 'goddelijk' wordt genoemd. De oude culturen in Irak en Egypte waren intelligente culturen, waarin intelligente, vrije geesten als 'god' aanbeden werden.
Binnen de joods-christelijke cultuur wordt de mechanische mens als god aanbeden: de mens wordt ont-goddelijkt en hij heeft blindelings de bevelen van anderen op te volgen. Daarom is die cultuur weinig meer dan een verdommende, dom-makende anti-cultuur, waarin de vrije geest op een tragische wijze ten onder gaat - moet gaan...

Nietzsche, die de ont-goddelijking van de mens als het meest tragische fenomeen in de menselijke geschiedenis beschouwt, omschrijft de vrije geest als een 'gevende geest', een geest die geeft, zonder daar iets voor terug te verlangen.
Hier in Nederland heeft een links-liberale overheid de filosofie van de CDA-er Elco Brinkman tot nieuwe moraal uitgeroepen: "Voor niks gaat de zon op!
De gevende God is uit het wereldbeeld van de mechanische christen verbannen. Wie geeft, zonder daar iets voor terug te vragen, mag niet bestaan. Alleen de zon gaat voor niks op... Dat is een feit waar we niet omheem kunnen. En dat ervaren we als een schande." Wat jammer dat we de zon niet uit kunnen zetten..." Misschien doen we dat ooit nog. Allemaal in gelid en kijken wie het hoogst een atoombom omhoog kan gooien. "Dood aan de zon", schreeuwen we dan, "dood aan de zon..., niks voor niks, godverdomme, niks, maar dan ook helemaal niks voor niks..."

Als de mechanische mens wat geeft, dan doet hij dat om er iets voor terug te krijgen. Niet om niet. Want waarom zou hij iets voor niets doen? Zijn moraal staat in dienst van de leegte in hemzelf. Zijn moraal moet zijn ego vergroten en tegelijkertijd zijn kwade geweten in slaap sussen. Zijn moraal is een moraal die de ander ziet als een object dat je fooien toewerpt. Die ander moet altijd een tegenprestatie leveren. De ander is altijd de slaaf die de met ijzer beslagen laarzen van de meester moet likken. En als de slaaf vernederd wordt, dan moet hij netjes dank u wel zeggen. Niet omdat er een spel gespeeld wordt dat de mens losweekt uit een blind-mechanisch functionerend levenspatroon, maar omdat het kosmische mechaniek draaiende moet worden gehouden. Een dom wentelend wiel, waaraan de mens is vastgeketend, willoos, stom en emotieloos...

Praten over intelligentie is weinig zinvol in zo'n wereld, omdat alles wat intelligent is wordt overschaduwd door de gewelddadige domheid van de mechanisch handelende mens, die een cultuur in stand houdt waaruit het geven als spirituele daad verwijderd is. Geven is meer dan de armen een aalmoes geven. Geven is je verstand gebruiken en de strijd aanbinden met de negatieve krachten om ons heen die de naar liefde en intelligentie verlangende ander willoos willen maken.
Geven is geen materieel gebeuren. Geven is een spiritueel gebeuren. Wie de boodschap dat alleen voor niks de zon opgaat tot spirituele opdracht uitroept is de doder van de vrije, gevende mens. Hij is de eeuwige fascist, die de hersenloze mens tot 'god' uitroept.
Het is daarom de taak van de onafhankelijke mens een wereld te scheppen waarin zulke negatief ingestelde individuen ontmaskerd worden.
Alleen dan kan het principe 'eerlijk delen' een zinvolle invulling krijgen. Want 'eerlijk delen' is de ontkenning van het fascisme. Eerlijk delen erkent het bestaan van de ander. Niet door hem een aalmoes te geven. Nee, door hem zijn zondebokstatus af te nemen. En dat is in een mechanische wereld de moeilijkste opgave die er is...