Jullie zijn mensen die de democratie een goed hart toedragen.
'Democratie is oorlog', dat is een stelling die door een prominent vertegenwoordiger van jullie groepering, vol geestdrift wordt verdedigd.
Ja, jullie zijn allemaal ware democraten en jullie kunnen het allemaal erg goed zeggen en uitleggen... Een dikke pluim daarvoor!

Ik, als onafhankelijke eenling, vind het ook wel belangrijk: Oorlog voeren. Maar ja, leggen jullie me nu eens het volgende uit:
Hoe kan een mens oorlog voeren wanneer niemand bereid is hem de middelen aan te reiken om oorlog te voeren?
Want je kunt natuurlijk met hele mooie theorieën aan komen zetten, maar als nuchtere Hollanders weten we allemaal dat je met praatjes geen gaatjes kunt vullen.
Ik ontleen mijn nuchterheid niet aan nationale gevoelens. Ik ben gewoon nuchter van mezelf. En daarom kan ik het onzakelijke gedrag van anderen alleen maar hoofdschuddend bekijken.
Want het is toch onzin, dat praten over 'oorlog voeren', als je ziet dat een onderdrukte ander domweg niet de gelegenheid wordt geboden zichzelf te verdedigen?

De weigering anderen het recht te geven zichzelf te verdedigen is de motor van de kleinburgerlijke terreurstaat. Daarom zeggen alle buitenbeentjes, anti-psychiaters en wat er nog meer aan alternatief of slechtgemaakt volk rondloopt op deze wereld, dat ziekte en onrecht pas echt bestreden kunnen worden wanneer je bereid en in staat bent het weerstandsvermogen van de onderdrukte ander omhoog te krikken.
Keiharde potentaten die een zondeboksamenleving in stand willen houden maken dergelijke 'naïeve' opvattingen belachelijk. Zij zitten aan de 'goede' kant, de kant van de macht, en zij worden vet en dik van de ellende van anderen: de machtelozen.
Aan zulke mensen, die de oorlog zien als een eenzijdige vernietigingsdaad, die er op gericht is de tegenstander volledig en radicaal kapot te maken, heb ik dan ook geen boodschap. Jullie, als democraten, zouden zulke mensen in feite ook moeten haten. Maar daarvoor moet je 'consequent' kunnen zijn. En ik heb ontdekt dat democratische Nederlanders daar tamelijk veel moeite mee hebben.
Natuurlijk, ik weet drommels goed dat democraten een grote tas vol verheven, literaire, politieke en filosofische smoezen bezitten ('Iedere consequentie voert naar de duivel..', en meer van zulke doodoeners..), maar daar kan ik niets mee beginnen. Wie in de rotzooi zit, die heeft geen behoefte aan 'smoezenmakerij'.
Daarom vind ik het optreden van zich 'links' noemende Volkskrantmedewerkers ook zo belachelijk. Willen 'links' zijn. Maar weigeren het eerlijke, oprechte protest van een outsider die naar de marge van de samenleving verbannen is serieus te nemen.
De schrijver Jan Arends was een outsider, die door niemand serieus werd genomen. Arends' grootste vijand was de 'gesettelde' maatschappij. Hij was een individualist, een antiburgerlijke outsider, die een gelijkgestemde ziel zocht. Maar toen zijn verhalenbundel Keefman in maart 1972 werd gepubliceerd, een boek dat volgens Rudy Kousbroek een meesterwerk was, toen werd het op een uiterst botte wijze door de Nederlandse dagbladkritiek weggehoond.
Zo zit journalistiek-literair Nederland in elkaar. Niet de kleinburger is de vijand van de outsider. Nee, de verliteratuurde journalistenkliek, het aangepaste schrijvende en kakelende literaire kleinburgerdom, dat in een naïeve outsider niet de vriend ziet die beschermd en verdedigd moet worden, maar de vijand die kapotgemaakt moet worden.

Een mooie vorm van democratisch oorlog voeren is dat...

Bij uitgeverij Prometheus verscheen deze week een door Margot Minjon samengesteld brievenboek: "De mooiste brieven aan de Volkskrant".
Enige maanden geleden werd in de Volkskrant een advertentie geplaatst waarin brievenschrijvers werden opgeroepen zich te melden. Een grote lijst namen was bijgevoegd, maar mijn naam stond er niet bij.
"Democratie is oorlog voeren", zeggen jullie. En dan voer ik oorlog. Ik, als eenling, tegen het collectivistische bolwerk van de Hollandse journalistiek, en dan zwijgt het schrijvende collectief mij op een uiterst anti-democratische wijze dood.
Ik dus een groot brievenboek naar Prometheus sturen, met daarbij een briefje waarin ik opmerk dat het onjuist is dat alleen die brieven worden gepubliceerd die door de Volkskrant zijn goedgekeurd. Dat is geen democratie. Het zou juist en passend zijn, stel ik, wanneer de Volkskrantlezer ook in staat wordt gesteld kennis te nemen van de opvattingen van mensen die volgens de redactie onkies, immoreel en antiparlementair zijn.
Maar goed.., het mocht allemaal niet baten. Deze week werd mijn brievenbundel, die ik de fraaie titel 'De Verbeelding aan de macht' had meegegeven, geretourneerd.

Vinden jullie het raar dat ik als gevolg van dit gedrag soms bij mezelf denk dat jullie er gewoon een eind op los zitten te liegen...? Dat ik midden in de nacht badend in het zweet wakker word.., omdat ik heb gedroomd dat jullie het absolute tegendeel van democraten zijn...?

Ik weet niet wat jullie denken. Maar ik wens jullie desondanks het allerbeste toe.