|
|
|
De Drie Wijzen uit het Oosten
over de symboliek van drie koningen dag
|
|
Ga dus alle volken tot mijn leerlingen maken, terwijl je hen doopt in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. En leert hun alles in acht te nemen, wat Ik je heb opgedragen. Mattheus 28: 19
Wanneer er gesproken wordt over christendom, dan kunnen we niet de belangrijkste opdracht die de apostelen gegeven wordt negeren, te weten de taak mensen 'gevoelig maken' (dopen met water verwijst naar de astrologische watertekens: Kreeft, Vis en Schorpioen) te maken, zodat ze bereid zijn 'de drie koningen' (de drie-ene God of triniteit) te dienen, in het evangelie abusievelijk aangeduid met de namen 'Vader, Zoon en Heilige Geest', een foutieve benaming vanuit astrologisch gezichtspunt gezien, omdat Zoon & Heilige Geest bij elkaar horen (astrologisch: de tekens Boogschutter en Tweeling), zodat loskoppeling van die twee grootheden ertoe leidt dat de derde persoon, de Moeder (die onlosmakelijk behoort bij de Vader, zoals Zoon en Geest bij elkaar horen) in het rijtje namen ontbreekt.
Over de drie koningen die 'het goddelijke kind' eer wilden bewijzen, gaat deze astrologische webpagina...
|
Voorwoord:
Wat we tegenwoordig 'christendom' noemen is weinig meer dan een opeenstapeling van quasidiepzinnige betogen, die als wankele filosofische ondergrond de Godverklaring van Jezus bezitten, hetgeen de verstandige, rationele mens ertoe beweegt alles wat zich christelijk noemt op een minachtende wijze terzijde te schuiven. Immers: wat kan de zin zijn van iets dat gebouwd is op onzin?
Waarom christenen zo hardnekkig vasthouden aan een mythe die volkomen in strijd is met de leer van zowel het oude als het nieuwe testament mag rustig onverklaarbaar worden genoemd, vooral ook omdat de profeet Mohammed in de zevende eeuw na Christus al heel duidelijk het primitief-religieuze idoliseringsverlangen van joden en christenen afwees en koos voor een universalistisch godsbegrip, dat zowel voor gelovige als niet gelovige mensen toegankelijk was. Dat vrijzinnige godsbegrip heeft geleid tot de opbloei van een intelligente moslimcultuur, die het Westerse denken honderden jaren lang op een positieve wijze heeft beinvloed.
Geloof en rede gingen hand in hand, terwijl ook het astrologische denken, dat ten grondslag ligt aan de belangrijkste mythen en sagen waarop de joods-christelijke geloofsmythen zijn gebaseerd, op een serieuze onbevooroordeelde wijze werd bestudeerd.
Juist dat astrologische wereldbeeld vormt de verbindende schakel tussen de intelligente, redelijke denkwereld van de grote klassieke beschavingen en het joods-christelijke denken, dat onzinnig is geworden vanwege de ontkenning van haar astrologische oorsprong, die je de reële basis onder het fictieve verhaal zou kunnen noemen.
Dat is de reden waarom hier de betekenis van de zogenoemde drie koningen symboliek wordt belicht, een rationeel doordenkingsproces, dat laat zien dat het woord 'christelijk denken' een volstrekt overbodig woord is wanneer we de mens zien als deel van een historisch (mogelijk zelfs kosmologisch) proces dat van hem een wereld- of kosmosbewoner maakt.
|
Volgens het Evangelie stond de geboorte van Jezus geschreven in de sterren. Het was de ster van Bethlehem die de geboorte van het Goddelijke Kind Jezus aankondigde. Bij zijn wieg, een eenvoudige kribbe gevuld met wat stro (een symbool dat haaks staat op het keizerlijke denken waarvoor de Romeinse keizer-pausen kozen) stonden naast de os en de ezel, die met hun hete adem het kind een beetje warmte dienden te geven, drie wijze mannen, drie koningen uit het Oosten, die gezien kunnen worden als allegorische voorstellingen van de planeten Maan (= de moeder, zorg), Saturnus, de zwarte koning, (= de vader, wet) en Jupiter (= de middelaar, geestelijke groei, het recht).
Deze planeten worden de autoriteitsplaneten genoemd (zorg, wet, orde) en het is daarom niet zo'n vreemde gedachte geweest van christelijke denkers om de waarden die bij deze planeten behoren vaste vorm te geven in het begrip 'Goddelijke Drie-eenheid', dat als verwijzing naar beschavende autoriteit gezien kan worden als het eeuwige, universele symbool van het Midden.
Juist vanwege deze humanistische triniteitsleer, die het zorgzame en beschermende (= amorele) Vader-Moeder-beginsel binnen het politieke denken introduceert, een beginsel waaraan het blinde, egoistische machtsdenken (gesymboliseerd in het Zoroastrische denken door een Leeuw die omstrengeld wordt door een Slang) ondergeschikt wordt gemaakt, is de astrologie de tegenpool van het Judaische monotheïsme, dat God niet ziet als een allesomvattend levengevend autoriteistprincipe, maar als een macht gevend voorwerp (God wordt verdingd in 'het altaar', 'het boek', 'het land', 'het volk' etc...) dat sterke, God bezittende mannen in staat moet stellen een streng-moralistische een-partij-staat in het leven te roepen, die juist omdat de ene God geen andere goden naast zich duldt in een permanente staat van oorlog verkeert met de buitenwereld: de wereld van de 'gojim', ofwel: de wereld van de eeuwig slechte (want "God' bedreigende) anderen.
|
Jezus, de Vrije, Magische Denker
"...the Toledot Yeshu relates with the most indecent details that Miriam, a hairdresser of Bethlehem, affianced to a young man named Jochanan, was seduced by a libertine, Joseph Panther or Pandira, and gave birth to a son whom she named Johosuah or Jeschu. According to the Talmudic authors of the Sota and the Sanhedrim, Jeschu was taken during his boyhood to Egypt, where he was initiated into the secrets doctrines of the priests, and on his return to Palestine gave himself up to the practice of magic.
The Toledot Yeshu, however, goes on to say that on reaching manhood, Jeschu learnt the secret of his illegitimacy, on account of which he was driven out of the Synagogue and took refuge for a time in Galilee." (The Talmud & Jesus Christ)
Dat Jezus een astroloog was (astrologen werden in de oudheid magiërs genoemd) is een waarheid die christenen op een verbazingwekkend hardnekkige wijze weigeren te accepteren, hoewel het evangelie duidelijke verwijzingen naar het magische (of beter gesteld: het astrologische) denken bevat, terwijl ook de Talmoed (een bonte verzameling uitspraken en gedachten van religieus-joodse denkers), aangeeft dat Jezus een magiër was.
Religieuze orthodoxie (beperkend Ezraisme) en magisch denken (verruimend Babylonisch denken) zijn altijd vijanden van elkaar geweest, omdat de essentie van magisch denken 'individuele vrijheid' is, het recht van de enkeling een persoonlijke relatie aan te gaan met God, zonder tussenkomst van het regelgevende priesterdom, dat zichzelf op een uiterst gemakzuchtige wijze vergoddelijkt via een reeks zinloze handelingen die met geestelijke bewustwording ('de tocht door de woestijn' die Jezus maakte) niets meer te maken heeft.
Magisch denken, kortom, is vrij makend denken, denken ook dat afstand innemen en alleen gaan staan (kiezen voor de woestijn-Jezus of het hooggebergte-Mozes) vereist, en het wordt in feite alleen maar daarom afgewezen omdat het weigert God te koppelen aan zich 'god' wanende autoritair-moralistische anderen, die het begrip ‘monotheïsme’ gebruiken om andersdenkenden te onderdrukken.
|
|
Elk jaar, op 6 januari, vieren katholieken het feest van de drie koningen
Het is een feest dat herinnert aan de reis van de drie koningen Caspar, Balthasar en Melchior. Ze worden ook wel de drie wijzen uit het Oosten genoemd. Ze hadden veel verstand van sterren en konden de toekomst voorspellen. ln de bijbel staat dat ze op zoek waren naar de nieuwe koning van het joodse volk. Een heldere ster wees hun de weg naar het dorp Bethlehem. Daar vonden ze in een stal het pasgeboren kindje Jezus. Hij kreeg dure cadeaus van de koningen: goud, wierook en mirre.
Balthazar gaf Jezus mirre, een parfum waarmee doden werden ingewreven, om aan te geven dat Jezus zou lijden en sterven. Van Melchior kreeg Hij goud, ten teken dat Hij de Koning der Koningen zou zijn. Kaspar bracht wierook mee, ten teken dat Jezus zou worden geëerd....
De opvatting dat er sprake moet zijn geweest van drie koningen is gebaseerd op een gedeelte uit het nieuwe testament waarin melding wordt gemaakt van drie geschenken.
Goud, symbool van koningschap, verwijzing derhalve naar de planeet Jupiter, die in de oudheid werd gezien als Koningsplaneet (vooral binnen het Zoroastrisme, dat Vuur-aanbidding centraal stelde)
Wierook, symbool voor gebed, eredienst, overgave: symbool voor het allesomvattende moederdenken van de Maan, en
Mirre, een kruid dat gebruikt werd bij het balsemen van doden, hetgeen moet worden gezien als een verwijzing naar de planeet van 'de goede dood': Saturnus - de 'zwarte koning'.
De Drie Koningen
Een gedicht van Bertus Aafjes
Van mirre, van wierook, van klinkklaar goud
stonden hun mantels bol.
Maar de wind was tegen, de sneeuw was koud
en de wereld was daarvan vol.
En achter hen slonk hun koninkrijk
en voor hen zwol de nacht,
en een ster, die eerbiedig gehoorzaamd werd,
was het overschot van hun macht.
Toen, plotseling, waaide de sneeuwvlaag om
en sneeuwde terug naar de hemel;
en de ster, die nu op een afdak glom,
wenkte hen af van de hemel.
Daar lag inderhaast wat stro,
- een trog als wankele troon,
maar ach, want het ontroerde zo -
iets lieflijks: Gods Zoon.
En dit was dus des werelds heer?
En dit was zijn paleis?
Zij deden voorzichtig hun kronen neer
en baden het Kyrie Eleis.
|
Zwolle 19 december I994,
brief aan de redactie v/h ALGEMEEN DAGBLAD,
t.a.v. Rex Brico,
Beste Rex Brico,
Jouw column van vandaag - Kerstmis tussen feit en fictie' - is voor mij het bewijs dat ernst en liefde wel degelijk kunnen samengaan.
Erg fraai, de wijze waarop jij in je column over Kerstmis schrijft.
Het is werkelijk een verademing om in je column te lezen dat het kerstverhaal ons wil vertellen dat 'Gods geest' niet gezocht moet worden onder de machthebbers en de welgestelden, maar tussen hen die buitengesloten worden en geen bed hebben om in te slapen.
Daarmee plaats je je op het standpunt dat gezagsloos machtsdenken (een vorm van denken die de asociale sterke mens boven de gevoelige, sociale mens plaatst) 'zondebokdenken' is, waartegen stelling genomen moet worden door diegenen die het Leven en de Liefde serieus willen nemen.
De term 'zondebokdenken' (machtigen die alles wat negatief is afwentelen op machtelozen) kom je in de artikelen van vooraanstaande Hollandse denkers zelden tegen.En toch is het niet zo moeilijk om dat zondebokdenken bloot te leggen.
Wie bijvoorbeeld de liedteksten van EO-aanhangers goed bestudeert, die zal ontdekken dat daarin de opvatting dat 'christus' er is om het lijden, de pijn en het verdriet van de mensen op zich te nemen centraal staat.
jezus is er niet om verwend en vertroeteld te worden, 'kind' te zijn, nee, hij is er om jouw leven in ontvangst te nemen - en dan vooral de negatieve kanten ervan (kruisdrager).
Met andere woorden: Jezus moet de lasten van de mensen dragen. Men geeft hem geen liefde, zodat hij de mooie, kinderlijke kant in zichzelf kan ontwikkelen, nee, alles wat hij krijgt is pijn, eenzaamheid en verdriet - zodat hij alleen als lichamelijk wrak het recht op een beetje christelijke naastenliefde zal kunnen derdienen....
De Wijzen uit het Oosten zaten anders in elkaar . Zij wilden het Kind eren - meer niet - en daarom brachten zij dat eenvoudige kind koninklijke geschenken. Mirre, wierook en goud.
Want dat is natuurlijk de ware functie van eredienst: Het belangrijk maken van eenvoudige zaken die waardevol zijn in het leven - en niet het belachelijk maken ervan.
Stel dat je moeder morgen jarig is. Je gaat niet naar de winkel om een bos bloemen te kopen. Nee, je stapt een SM-winkel en je koop daar een groot leren zadel voor haar.
"Morgen lieve Ma, als je jarig bent, gaan we je berijden - een bit in je bek en sjokken maar…, of je het nou leuk vindt of niet…"
Een dergelijke vorm van tegen de vrijheid gerichte SM heeft met Liefde natuurlijk niets te maken. Dat kan het verhaal van de Drie Koningen ons leren.
De Drie Koningen wentelden hun pijn en verdriet niet af op het Kind. Nee, ze gaven het hun liefde en uit die positieve daad putten ze hun kracht...
Met egoïstische lustbevrediging waarin de verlangens van de ander niet meetellen heeft dat alles weinig te maken. Een dergelijke vampiristische lustbevrediging die alleen maar gericht is op het gebruiken van mensen verzwakt de ander. Daar heeft niemand wat aan.
Kerstmis is het feest van de drie wijze mannen, die op zoek gaan naar het Goddelijke Kind.
Drie Koningen: De serieuze Vader, de gevoelige Moeder en (zeer essentieel) de verdraagzame Geest die in het Kind zijn eindvervulling ziet.
Astrologisch: Steenbok, Kreeft en Boogschutter. Vertrouwen, Veiligheid en Vrijheid. Oerbegrippen die de werkelijke wijzen alle eeuwen door als een schat hebben gekoesterd.
|
7 v. Chr. Drievoudige Conjunctie
van Jupiter en Saturnus
op 29 mei, 30 september, & 5 december
Ster van Bethlehem?
Hoewel moderne christenen zeer afwijzend staan tegenover astrologie wordt in het evangelie heel duidelijk gesteld dat de geboorte van Jezus de aandacht trok van astrologen. Die ontdekten een opmerkelijk fenomeen aan de sterrenhemel, dat volgens hen de geboorte van een koning aankondigde. Vrij algemeen wordt binnen de wereld van astrologen de opvatting aangehangen dat het hier een conjunctie of samenstand betrof van de planeten Jupiter, die in de oudheid werd beschouwd als de Koningsplaneet, en Saturnus, die zou verwijzen naar het volk van Israel. Conjuncties komen regelmatig voor, maar hier betrof het een conjunctie, die zich drie keer herhaalde.
Dat de genoemde conjunctie inderdaad de aandacht trok van astrologen uit de tijd van Jezus bewijst een opgegraven (Chaldees) kleitablet, waarop melding wordt gemaakt van deze bijzondere samenstand.
The King's Star and the Star of David
There is much evidence to suggest that what we call the Star of David was an alignment of the giant planets Jupiter and Saturn. In ancient Jewish tradition, Jupiter was the planet called the “King's Star”. Even later in Greek mythology, Jupiter, or Jove, was the king of the gods. Every 20 years, when the King’s Star lined up with Saturn, the star of final authority, the ancient Jews called this the Star of David.
Christ is a Greek word for king. A king was one who was literally born under the cosmic signature of the King’s Star. Jesus, as we know, was born in the lineage of the House of David. But to be born in the lineage of David didn’t only mean that you had parents in that lineage. It also meant that you were born under the Star of David, which occurred when Jupiter, the King’s Star, aligned with Saturn. (The Star of Bethlehem)
|
DE LEER VAN DE DRIE-EENHEID
De Vader, de Zoon en de Heilige Geest - drie Personen en toch maar één God. Dat is de christelijke Drieeenheid.
Waarom werd de Godheid voorgesteld als Drie-inéén? Het is als een formele leer niet in het Nieuwe Testament te vinden. Zij werd opgesteld door kerkelijke concilies die vorm gaven aan de leer en de gebruikte termen zijn niet bijbels.
Het is een feit dat zulk een drieënige godheid aan het hoofd van alle theogonieën en kosmogonieën kan worden gevonden en filosofische stelsels beginnen gewoonlijk met iets soortgelijks. Direct in het begin van de Bijbel wordt zij voorgesteld als de Geest Gods die zweeft over de wateren van de Ruimte of de Chaos, en het heelal voortbrengt. Dit is de grote scheppende drieeenheid aan het hoofd van de kosmogonieën: een Universele Geest, de Vader van alles; dan komt de Chaos of de Grote Diepte of de Wateren der Ruimte, die vaak de grote Moeder wordt gcnoemd. Uit deze beide komt de Zoon voort, die het heelal is. Deze filosofische drieeenheid werd door de kerk overgenomen, waarschijnlijk om het eigen filosofische denken in overeenstemming te brengen met alle andere godsdiensten en filosofieën, in het bijzonder met het Griekse denken, en met verschillende oosterse stelsels die in Klein-Azië in zwang waren. (TheosofieNet: De Bijbel)
|
Religion in Egypt
To ancient Egyptians the term 'religion' did not exist. The worship of their gods and goddesses was part of their everyday life.
The Egyptian Temple was considered the home of the god and only members of the priesthood was allowed to enter beyond the outer court. The ordinary worshipper had to stop there, and when he brought offerings, it was taken care of by a priest who carried it into the temple. All temples were surrounded by a wall and in the outside of this there were a hole or a window to which worshippers could come and whisper their prayers or questions or leave a note with some words scribbled on it. The priest who was on duty then took care of the note in order to bring the words in front of the god.
In the homes there were small shrines and very commonly statues of local deities and of Bes and Tawaret, helpers and protectors of children and women, especially for pregnancy and childbirth. Amulets in the form of sacred symbols were in frequent use for a mutitude of purposes.
So religion played an important and vital part in daily life and every Egyptian could be said to be a priest even when he made a simple offering like a piece of bread at the family shrine. There were gods for almost every aspect of life, even down to the most common of chores, like putting on your makeup. The people relied on the gods being honoured and attended to every day in all the temples, so the priesthood was vital to the survival of Egypt. A society without gods was unthinkable to the Egyptian mind. That would upset the law of Ma´at which wold mean that life itself was threatened.
De Goddelijke Drie-eenheid
Osiris (Vader=Saturnus), Isis (Moeder=Maan) en Horus (Boogschutter=Zoon)
De belangrijkste goden in het oude Egypte waren Osiris, Isis en Horus. Die mythe die aan deze goden is gewijd vertelt dat Osiris lang geleden over Egypte regeerde en de bewoners allerlei nuttige dingen leerde, zoals de landbouw. Zijn broer Seth, die jaloers op hem was, smeedde een samenzwering tegen hem. Tijdens een feest wist hij Osiris in een kist te sluiten, waarna hij hem in de Nijl wierp. Osiris verdronk. Zijn vrouw Isis wist de kist terug te vinden in het Libanese Byblos, waarna de god Anubis het lichaam balsemde en tot nieuw leven wekte. De zoon van Osiris, Horus, wist later Seth te verslaan, waarna hij koning van Egypte werd, terwijl Osiris voortaan over het dodenrijk regeerde. Horus was getrouwd met Hathor, godin van de liefde. De naam Hathor betekent 'Huis van Horus' (Hazor: Haz Horus?).
Binnen de geschiedenis van het religieus-mythologische denken is Horus de eerste Christusfiguur. Hij vertegenwoordigt de geboorte van het Goddelijke Licht. Zijn geboortedag is 25 december en zijn ogen zijn de Zon en de Maan. Net als Jezus heeft hij twaalf helpers - die de twaalf tekens van de dierenriem symboliseren. (Grappig detail is dat het Hebreeuwse woord Hashor 'Os' betekent).
Calendar of Ancient Egypt
Uit pyramidenteksten blijkt dat al in de prille oudheid de drie planeten Jupiter, Saturnus en Maan, de z.g. Drie Koningen (Hebreeuws: Elohim en Adonai, meervoudvormen van 'Heer' en daarom ontkenningen van het enkelvoudige begrip 'Jahweh') als belangrijkste goden werden beschouwd. Horus was Jupiter (valk=geest), Isis de Maan (moeder) en Osiris Saturnus (vader).
Some of the other major gods who celebrated their birthdays on December 25 were Marduk, Osiris, Horus, Isis, Mithra, Saturn, Sol, Apollo, Serapis and Huitzilopochtli.
One for the more interesting myths, quite obviously related to the Christian myth, is that of Mithra. Mithra went to heaven until he returned a savior for all of mankind. A star fell from the sky when Mithra was born; shepherds witnessed the birth, and Zoroastrian priests, called Magi, followed the star to worship him. They brought golden crowns to their newborn King of Kings. His birth was celebrated on December 25. It was called the Mithrakana.
Baal and Christmas
Fundamentalistische christenen (mensen die geneigd zijn het Ezraistisch-hogepriesterlijke denken boven het individu gerichte bevrijdingsdenken van het nieuwe testament te plaatsen) weigeren in kerstmis een christelijk feest te zien. Zij beroepen zich op uitspraken in het Oude Testament waarin alle heidense gebruiken die verwijzen naar andere Goden dan 'de God van Israel' gezien worden als godlastering, een merkwaardige opvatting omdat de uitspraak 'God van Israel' (God is het eigendom van de groep) de meest beledigende uitspraak is die denkbaar is in een wereld waarin er maar een God (een God voor alle mensen) mag bestaan.
The Queen of Babylon, Semiramis, ordered the post-flood world to celebrate the birth of her son, Tammuz, who was none other than the sun god Baal, representing Satan. She set 25 December for Baal's birthday. Her astrologer told her that the sun was at its farthest point from the earth during the winter solstice, an occult high day. She told her people that on 21 December the sun, or Baal, dies. Then on 24 December, he starts coming back to life, and the 25th is his birthday.
As time passed, all over the world on 25 December, the sun was worshipped by these various names: Tammuz, Horus, Nimrod, Osiris, Sol, etc.. It was a time for orgies, sacrificing of babies to Baal, drunkenness, and merriment. Semiramis ordered trees to be decorated with little balls representing the sun.
|
Rood, Wit & Zwart
De Drie Heilige Kleuren
Ook de Islam, die de primitieve triniteitsleer van het christendom afwijst, omdat die leer de volmaaktheid van God ondergeschikt probeert te maken aan de macht van beperkte, onvolmaakte mensen en groeperingen, kent een vorm van drievuldigheidsdenken die gekoppeld is aan een van de belangrijkste Islamitische heiligdommen, de Ka'aba in Mekka.
Centraal in de Ka'aba-verering staat een ingemetselde zwarte steen, de Hajar al-Aswad, die oorspronkelijk was gewijd aan de 'Oude Vrouw (Shaybah)', een godin die aanvankelijk door priesteressen en later door mannen in vrouwenkleren werd geëerd (ook nu nog worden de Islamitische bewakers van de heilige steen zonen van de Oude Vrouw - Beni Shaybah - genoemd).
Shaybah vertegenwoordigt de Maan in haar drievoudige gedaante: wassend (het jonge meisje), vol (de zwangere vrouw) en afnemend (de oude wijze vrouw).
De zwarte steen werd voor de islamisering vereerd als een vagina of fallus. De godin die in de ka'aba werd aanbeden was dezelfde als de godin Cybele, wier naam evenals het woord kaba met 'kubus' in verband wordt gebracht.
De profeet Mohammed vernietigde dit heiligdom niet, maar nam de oude heidense eredienst op in de Islam. Wat dat betreft was hij een voorstander van integratie en aanpassing. Hij bood de Arabieren geen onveranderlijk systeem aan dat de ontkenning was van al het bestaande, maar hij integreerde alles wat hij rondom zich ontwaarde in een ruimer systeem, en dat ruime, open systeem, waarin iedereen zich thuis moest kunnen voelen, noemde hij 'de Islam'.
Binnen dat nieuwe wereldbeeld werden nieuwe verhalen gekoppeld aan de heilige steen die de centrale kern vormt van de Ka'aba-verering in Mekka.
Volgens een islamitische legende zijn Adam en Eva in de steen van de ka'aba verenigd. De steen werd gesneden uit een enorme rode robijn en bevatte een witte steen in het hart. De kleuren rood en wit vertegenwoordigen het vrouwelijke en het mannelijke principe en symboliseren volgens mystieke denkers het verlangen naar vereniging van die twee principes.
Later werd de steen door de zonden in de wereld (zondeval of verdrijving uit het paradijs) zwart: de derde heilige Islamitische kleur.
De Drie Heilige Kleuren in Egypte
De drie kleuren rood, wit en zwart spelen ook in het oude Egypte een grote rol. De drie grote piramiden in Gizah werden bekleed met een deklaag van zwart, rood en wit graniet. De koningskamer in de grote piramide is bekleed met rood graniet en bevat een graftombe van zwart graniet.
Zwart verwijst in de Egyptische mythologie naar de onderwereld, maar ook naar wijsheid en wedergeboorte (de goede dood: sterven om nieuw leven te verwerven).
Wit staat voor heiligheid, vreugde, kosmische volheid en zuiver goddelijk licht.
Rood staat voor bevestiging van het leven. Rood hoort bij de God Seth, die eeuwenlang door de joden werd aanbeden in de tempel van Jeruzalem. Aan Seth werden rode runderen geofferd.
Rood-wit is een combinatie die volmaaktheid symboliseert: het wit van Opper-Egypte en het rood van Beneden-Egypte. Het is een teken van vereniging en vervolmaking. Wat dat betreft sluit het Islamitische denken (zie de Ka'aba-legende hierboven) aan bij het denken van de oude Egyptenaren en kan gesproken worden van holistisch wijsheidsdenken dat de ontkenning is van de door fundamentalisten gepredikte mensenhaat, die alleen maar streeft naar verdeling van de wereld in twee elkaar bestrijdende macholegers.
|
Godverklaring, of:
de ontmenselijking van Jezus
De ontmenselijking van Jezus werd in het jaar 325 tijdens het Concilie van Nicea officeel bekrachtigd door de katholieke kerk.
In een geloofsbelijdens werden de godheid van Christus en de leer van de Drievuldigheid theologisch bevestigd. Tegenstanders van dit dehumaniseringsproces werden in de ban gedaan.
De Geloofsbelijdenis van de 318 vaders (Nicea 325)
Wij geloven in één God, de almachtige Vader, die het zichtbare en het onzichtbare heeft gemaakt. En in de ene Heer Jezus Christus, de zoon van God, de eniggeborene (m o n o g e n h ), geboren uit de Vader, dit is uit het wezen (o u s i a ) van de Vader, God uit God, Licht uit Licht, waarachtige God uit waarachtige God, geboren niet gemaakt, in wezen (o m o o u s i o n ) gelijk aan de Vader (in de Latijnse tekst: "wat de Grieken homoousion noemen"), door wie alle dingen gemaakt zijn zowel dat wat in de hemel is als dat wat op aarde is, die omwille van ons mensen, en omwille van ons heil is neergekomen en vlees is geworden en mens is geworden, geleden heeft en op de derde dag verrezen is, opgestegen is ten hemel en komende om te oordelen de levenden en de doden. En [wij geloven] in de Heilige Geest.
En zij die echter zeggen "dat er ooit was dat Hij er niet was" en "dat alvorens Hij geboren was, Hij er niet was" en "dat Hij uit niet iets dat bestaat is voortgekomen (in de Latijnse tekst: "wat de Grieken exuconton noemen"), noch uit een andere hypostase of wezen, zeggende dat de zoon van God wisselvallig en veranderlijk is", deze excommuniceert de katholieke en apostolische kerk. (Klik voor bron)
|
Wetenschap & Religie
Westerse wetenschap is zelden geesteswetenschap, maar altijd geloofswetenschap, waarvan de essentie is dat niet 'het willen weten', maar 'het niet willen weten' centraal wordt gesteld.
Onze kennis staat - met andere woorden - in dienst van het ontkennen van de wijsheid die in alle werkelijk grote beschavingen op de hoogste troon werd gezet (Zeus, Jupiter, Jezus, etc.). Dat is de reden waarom aan de religie gebonden intellectuelen in het Westen zichzelf 'agnostici' (niet weters) noemen, waar echte (antireligieuze) intellectuelen in het verleden kozen voor de gnostiek (=willen weten).
In de astrologie wordt Jupiter, de planeet van de wijsheid - die in zijn meest elementaire vorm 'mensenkennis' kan worden genoemd, kennis dus die gericht is op de geestelijke groei van de mens - de paarse planeet genoemd. In de oudheid werd naast paars of lila ook de kleur rood aan hem toegekend, omdat Jupiter de heerser is van het dierenriemteken Boogschutter, dat volgens de leer van de vier elementen (vuur, lucht, aarde en water) een 'vuurteken' is.
Paars is een combinatie van rood en blauw, kleuren die verwijzen naar de twee belangrijkste eigenschappen van Jupiter: strijdlust en verdraagzaamheid. Jupiter is in mythologische vertellingen altijd een strijdlustige God, hij werpt bliksemschichten over de aarde en dwingt mensen zich te voegen in een gemeenschap waarin verdraagzaamheid de hoogste waarde is.
Dat dualistische karakter kan teruggevonden worden in het evangelie waar Jezus de personificatie is van de planeet Jupiter. Jezus valt op een ongekend felle wijze de onverdraagzamen aan, niet door een vriendelijk gesprekje met hen te voeren, maar door ze - als was hij een oud-Germaanse God van de Donder en de Bliksem - te overladen met een ware stortvloed aan verwijten. Politiek niet-correcte woorden als addergebroed, gifslangen en andere niet bijzonder vriendelijke typeringen worden daarbij niet geschuwd.
Verwonderlijk is dat niet, omdat de grote tegenspeler van de verdraagzame Jupiter de onverdraagzame planeet Pluto is, de planeet die volgens de astrologie hoort bij het giftige teken Schorpioen (in oude geschriften ook wel Adelaar of Slang genoemd).
In de dierenriem ligt het teken Boogschutter ingeklemd tussen het teken Schorpioen (het teken van de Grote Chaos) en het teken Steenbok (dat de orde en de systematiek symboliseert).
Met de Steenbok (en de daarbij behoren tegenpool Kreeft) heeft de Boogschutter weinig moeite, daar kan hij als verdediger van de verdraagzaamheid in het algemeen goed mee opschieten. Met de Schorpioen (en zijn materialistische, egoïstische tegenpool Stier) daarentegen wordt het moeilijker.
Onverdraagzaamheid is altijd gebouwd op egoïsme. Waar Jupiter het kleine 'ik' wil ontwikkelen tot een uitgebreid, verdraagzaam niet-egoïstisch 'ik', daar verdedigen de tekens Schorpioen en Stier het platvloerse materialisme van de in zichzelf opgesloten egoïst, de mens die niet buiten zichzelf wil treden, zodat hij elke vorm van wijsheid, die gericht is op het doorbreken en opheffen van grenzen, als bedreigend gaat aanvaarden.
Omgezet in politieke termen kan gesteld worden dat politieke bewegingen die bij de tekens Stier en Schorpioen horen - het kapitalistisch-hedonistische teken Stier (dat geld en genot als de hoogste waarden ziet) en het communistisch-dwingerige teken Schorpioen (dat staat voor macht en collectivisme) de natuurlijke vijanden zijn van die bewegingen, die bij de planeet Jupiter (Boogschutter) behoren: bewegingen die altijd een verdraagzame, op geestelijke groei van de mens gerichte vorm van liberalisme verdedigen.
Werkelijk liberalisme stelt de vergeestelijkte mens centraal en niet de materialistische, aan kapitaal en dierlijke genotzucht gebonden mens.
Daarom wordt Jupiter in de mythologie ook gekoppeld aan de Vaderplaneet Saturnus (Steenbok) en de Moederplaneet Maan (Kreeft).
Samen willen zij de strijd aanbinden tegen de Chaos en de Genotzucht van de tekens Schorpioen (Ego-dodend Socialisme) en Stier (Ego-dodend kapitalisme).
"Elke zonde", zegt Jezus (=Jupiter), "zal u vergeven worden, behalve de zonde tegen de geest (Jupiter-Mercurius = Gnosis)".
|
De Katholieke Kerk & Astrologie
From the start the Christian Church strongly opposed the false teachings of astrology. The Fathers energeticaly demanded the expulsion of the Chaldeans who did so much harm to the State and the citizens by employing a fantastic mysticism to play upon the ineradicable impulses of the common people, keeping their heathen conceptions alive and fostering a soul-perplexing cult which, with its fatalistic tendencies created difficulties in the discernment of right and wrong and weakened the moral foundations of all human conduct. There was no room in the early Christian Church for followers of this pseudo-science. The noted mathematician Aguila Ponticus was expelled from the Christian communion about the year 120, on account of his astrological heresies.
The early Christians of Rome, therefore, regarded the astrological as their bitterest and, unfortunately, their too powerful enemies; and the astrologers probably did their part in stirring up the cruel persecutions of the Christians .
As Christianity spread, the astrologers lost their influence and reputation, and gradually sank to the position of mere quacks. The conversion of Constantine the Great put an end to the importance of this so-called science, which for five hundred years had ruled the public life of Rome.
In 321 Constantine issued an edict threatening all Chaldeans, Magi, and their followers with death. Astrology now disappeared for centuries from the Christian parts of Western Europe. Only the Arabic schools of learning, especially those in Spain after the Moors had conquered the Iberian peninsula, accepted this dubious inheritance from the wisdom of classic times, and among Arabs it became incentive to pure Astronomical research. Arabian and Jewish scholars were the representatives of astrology in the Middle Ages, while both Church and State in Christian countries rejected and persecuted this false doctrine and its heathen tendencies. (Catholic Encyclopedia)
Slotwoord: Hoewel de katholieke kerk alle astrologische symbolen van het antieke wijsheidsdenken heeft overgenomen, ontkent men ten stelligste dat de kerk iets te maken heeft met een pseudowetenschap die de moraal zou ondermijnen.
Het is goed daarbij te bedenken dat de katholieke kerk een ordinair, kleinburgerlijk machtsinstituut is, dat het spirituele, amorele denken in het begin van de vierde eeuw in de ban heeft gedaan via het goddelijk verklaren van Jezus (die alleen in de persoon van de Paus - die de plaatsvervanger van Christus wordt genoemd - voort mag leven) en de ter dood veroordeling van al diegenen die zich bezig hielden met het magische, kind-gerichte denken, waarvan de drie koningen in het evangelie de vertegenwoordigers zijn.
De enig zinvolle vraag die je als wetenzoekend mens de Paus dan ook moet stellen is: "Waarom wil jij een kindermoordenaar zijn?"
|
|
|